In de bostuin van ons vakantiehuis krijgen we dagelijks reeën op bezoek. Een groot genot natuurlijk. Meestal zijn ze met ze tweeën en meestal komen ze halverwege de ochtend. Mijn vrouw en ik zijn er een beetje op gaan rekenen en we zijn gaan vermoeden dat ze een vaste route rond een bepaald tijdstip hebben. Afgelopen zaterdag waren we dus een beetje verbaasd toen ze maar liefst drie keer op visite kwamen. Gewoonlijk blijven ze een minuut of tien waarin ze wat verse blaadjes van struiken en…

Column van Kees
De goedbedoelde woorden die niemand vroeg
Je ziet ze vaak al aankomen. Niet fysiek, maar in hun houding. Een lichte vooroverbuiging. Een gezicht dat zegt: ik ga je nu iets waardevols geven. Gratis nog wel.
“Volgens mij…” begint het dan.…

Voordat wij onszelf als een afzonderlijk ik ervaren, zijn wij een zachte trilling in het grote weefsel van het bestaan, een beweging zonder naam die nog niet weet waar zij begint of eindigt. Wij liggen als een golf in de oceaan die zichzelf nog niet als golf herkent, slechts als water dat zich laat dragen door een ritme dat de tijd heeft voortgebracht. In die eerste, woordloze ruimte is er geen grens, geen binnen en geen buiten, alleen een openheid die alles omvat en niets uitsluit. Bewustzijn…

En zo zaten we vaak bij je venster in je stoelen met flessengroene bekleding en met planten tussen ons in op een tafeltje die je altijd zorgvuldig koesterde en verzorgde.
Vanuit de verte daalden bundels licht op ons neer. Werden deze ons gezonden om onze geest te verlichten bij de min of meer filosofische gesprekken die we voerden?
Je doorstond mijn fervente en langdurige verering die je niet kon of wilde beantwoorden geduldig en ondanks alles met veel mededogen. In het verre land zul je niet…

Het was een welkom bezoek, die zaterdagavond in de droomwereld van Bjarne. De jongeman gaf een vriendelijke hand en een gulle glimlach aan de verlangende ziel van de onbesuisde minnaar.
Op vraag of hij iets wilde drinken antwoordde hij: “Nee, ik ben goed, ik ben goed.” Het was geen geheime taal, het waren geruststellende woorden om Bjarne te laten merken dat er iets was om samen te beleven. Eenmaal op de bank maakte de donkere liefdesgast een opmerking over zijn geaardheid, en over die van…

Wij ouderen zijn de sigaar, zoveel is wel duidelijk! We worden aan de kant geschoven alsof we er niet meer toe doen, mits het aan dit knudde kabinet ligt en daar ziet het dus wel naar uit! Op diverse netten op de tv was vandaag te zien dat een simpel rekensommetje ons leert: er gaat anderhalf miljard naar de opvang van asielzoekers want die moeten in een hotel worden geplaatst vanwege gebrek aan ruimte!
Dat geld wordt terug verdiend door de ouderen niet alleen meer te laten betalen voor de…

Ik zit vanmiddag om 16.30 uur op het puntje van mijn stoel voor de nationale juichbuis om te kijken of ús Femke in de eerste rit op de 1500 meter zonder concurrent (ze kan dus niet omver gereden worden!) haar tweede gouden medaille gaat behalen met een Olympisch record! Met een tijd waarop de andere rijdsters hun schaatsen bot gaan rijden.
Natuurlijk kan Marijke Groenewoud uit haar slof schieten in rit 7 (maar van haar verwacht ik veel meer bij de massastart) en kan een goed gemotiveerde…