We waren aanvankelijk de indrukwekkende torens van de Amercentrale nabij Geertruidenberg gepasseerd om tenslotte de uitgestrekte wateren van de Biesbosch te bereiken om aan boord te gaan en deze te gaan bevaren. Rustig en kalm deinend en dobberend op de stroom zou onze boot voortgaan terwijl aan boord de opgewekte en geanimeerde gesprekken van haar…

De statige en monumentale woningen, die men met goed recht de benaming ¨boerderijen¨ zou kunnen toekennen, zijn gesitueerd buiten de kom van het dorp dat vanouds een kunstenaarsdorp is. Een landelijke weg, omzoomd door bomen en aan de rand van de uitgestrekte Herbertusbossen, leidt naar de woning van mijn geliefden. Deze weg wordt geflankeerd door…

Op het terrein aan de rand van onze stad treft men een Café-Restaurant aan dat men met een wellicht ouderwetse woordkeus "Uitspanning De Zeven Geitjes" noemt: een geliefde pleisterplaats voor vele stadsbewoners. In de directe omgeving van dit etablissement treft men romantisch aandoende bouwsels aan, die een doel dienen dat men moeilijk en bezwaarlijk…

Ik ken het veld. De boom waarin het hemelvuur nog altijd brandt. Het hek dat open springt…

Vanuit het hoge raam van de ziekenkamer is een panorama van boomgroepen te beschouwen, ieder met hun eigen aard en gestalte. De hoog oprijzende den en haar lichtgroene florissante metgezel met mij onbekende naam en de andere bomen, in schakeringen van groen present in de uitgestrekte tuin. Een driemanschap van bomen werpt haar schaduw in de rondte…

En ik ben opnieuw op weg gegaan en ben de oude speeltuin, die verscholen ligt tussen de bomen en die vanuit de verte een vervallen indruk maakt, gepasseerd. En ook het stille water dat daar onvermoed ligt te glanzen in de morgenzon. Ik heb de boerderijen weergezien en de langbenige aandoenlijke zachtmoedige paarden in de weiden met de lange neerhangende…

Café-Restaurant "Zomerlust", gesitueerd aan de rand van de stad in de nabijheid van de oude draaibrug en van het zwarte, ondoorgrondelijke water van het Wilhelminakanaal, draagt op haar witte zijgevel waarop in "Jugendstil"-letters haar naam staat vermeld een kleurige tekening. Aan de rand van het buitengebied genaamd "Moerenburg" leidt de weg…

Het was een mooie junimaand; de maand van mijn negenenzestigste verjaardag. De reis naar Leerdam verliep sneller dan ik verwachtte dankzij het gesprek dat ik voerde met de zevenentachtigjarige dame naast mij in de Opstapbus. Over de Oorlog en haar voorbije leven, de lange huwelijksjaren en haar kinderen. We hadden het mooie land doorkruist, rivieren…

Achteraf gezien was het al fietsende een bijzondere gewaarwording deze ochtend toen aan de Grintenbosweg ter hoogte van de Geukerdijk een buizerd opdook die evenwijdig met me meevloog en een prooi in zijn klauwen meedroeg. Een klein vogeltje met een groene staart, naar bleek toen het plots op zo’n vijf meter hoogte loskwam en, als een zelfsturend projectiel…

In het geliefde sprookjespark bij Kaatsheuvel zie je heel afwisselend bos rondom de sierlijke vijvers en overal tussen de huizen en kastelen, die de eeuwenoude, edele vertelkunst beelden. Stevige dennen en pijnbomen van het ruige Noorden, geurige, bloeiende bomen en struiken uit het Zuiden, en ook de bedaagde, bemoste woudreuzen van ons Vaderland…

Aan het bevallige meer, vol bloei, bij Rottevalle ligt een afgelegen eethuis. Zijn muren van houten balken hebben nog bosgeur in zich. Op het zacht glooiende dak wuift een veld van tierig gras. Men geniet hier van spijzen en drank, waar de gezonde, vrije adem van het wijde water doorheen blaast. Hier voel je je op een eindpunt van de drukke wereld…

Van de ene dag op de andere is er een berglandschap geschapen langs de snelweg in de Nassaustraat ten behoeve van de aanleg van de nieuwe riolering. Grote, grijze, holle buizen liggen er zij aan zij naast elkaar, klaar voor gebruik, als enorme mergpijpen in de etalage van een bakkerswinkel en 's-nachts is het geluid te horen van onduidelijke, maar…

Café "Zomerlust", met in haar veranda de ouderwetse glas-in-lood-ruitjes, bevindt zich als vanouds even buiten de stad, juist voorbij de brug die het Wilhelminakanaal bekroont, in Tilburg Zuid, aan het eind van de lange, bochtige straat die de naam "Oisterwijksebaan" op haar kobaltblauwe naamolaatje draagt en die tot haar huizenrij het ouderlijk…

De stee ligt rustiek verscholen in het landschap, alsof het een is met de wereld, vanaf het begin der tijden. In de weiden eromheen grazen koeien en liggen ze vredig herkauwend hun bestaan te overpeinzen. Om vier uur sukkelen ze met hun zware uiers in een lange rij naar de melkmachine, geduldig wachtend op hun beurt om de romige melk te laten stromen…

IN het Bildt, in het Noorden van de Provincie Friesland, waar zus Margreet woont op de boerderij, voelde ik me meteen thuis. Het is een weids landschap dat ik al kende van Noord-Groningen, maar dan Fries met een eigen karakter en taal zoals de Feetwarmers zingen. Ik kan me voorstellen als je er vandaan komt dat je er nooit meer weg wilt hoewel er…