Morgen, woensdag, is Peter een dagje de stad uit. Bent ik er niet. Gaat ik op verjaardagsvisite bij Tim, die word al 3 jaar. Tim is eigenlijk een beetje mijn oogappel. Woont in de Noordoostpolder. Even rijden dus. Als ik binnenkom gaat ie meteen al zijn auto’s aan me laten zien, ik laat hem eerst altijd stoom afblazen en na een minuutje geeft ie mij…

Soms sta ik versteld, van hetgeen zich blijkbaar in fracties van seconden in ons brein kan afspelen, ergens op een bepaalde plek in de massa van de grijze cellen die als hersenen wordt aangeduid. Dat kan variëren van spontane, uit intuïtie voortvloeiende gevolgtrekkingen of reacties, tot uiteindelijk na langdurige afweging genomen besluiten. Na een…

Ik ben opgegroeid in de tijd dat de plaatselijke kruidenier nog persoonlijk de boodschappen bij ons thuis bezorgde, de bakker langskwam met manden boordevol brood en koek en... de ooievaar van tijd tot tijd een baby afleverde... Nee, over seks werd niet gesproken, daarvoor moest je niet bij mijn ouders zijn, ze deden of het niet bestond. En waarom…

Een jaar of tien geleden heb ik iets meegemaakt waar ik nu nog praktisch dagelijks aan terugdenk. Omdat deze ervaring alles te maken had met mijn toenmalige levenssfeer, zal ik hieromtrent het een en ander toelichten. Rond deze tijd was er een bijzonder moeilijke periode in mijn leven, kort daarvoor had ik namelijk definitief gebroken met mijn tweede…

Eergisteren ben ik er aan begonnen, rundvlees met een mooie roomwitte rand ingepeperd met zout en nootmuskaat. Ongemanierd gemarineerd met een flinke scheut ketjap manis. Een dag later. Winterwortel in beetklare stukskes beetgaar gekookt, twee rode uien aan snippers gesneden. Prachtvlees aangebraden in de zwart-emaille pan, vier uur op laag vuur.…

Waartoe het winnen van een boekenbon al niet toe kan leiden en waarin het dan uiteindelijk resulteert. Bij mij heeft dit feit ertoe geleid, dat mijn keuzes en beslissingen, in een stroomversnelling rakend, een latent maar steeds sterker voelend verlangen in een daad hebben omgezet. Daarover vertel ik zo meer. Na in 2005 een boekenbon te hebben gewonnen…

Verdwijnen, dat is een niet-meer-werkwoord, sterk vervoegd een zwaktebod op het leven. En toch zou ik het prachtig vinden als mensen zouden vragen 'waar Fred is gebleven' het antwoord zou zijn 'die is doodgewoon verdwenen'. Ik ben even weg.…

Ze bewegen in slow-motion, slepen hun vlekkerige huid achter de rollator aan, amechtig staan ze irritant voor je in de rij. Tegelijkertijd terroriseren ze met hun scootmobieltjes de koopgoot, boodschappen moeten gedaan. Thuis hebben ze de aanbiedingen van de supermarkt doorgenomen, een krop andijvie bij de Lidl, gehakt wordt er bij de C1000. Maar dat…

'Naar mijn evenbeeld geschapen', ik hoor het hem nog oreren, 'Ik ben uw gelijke'. Weet u wat ik dan denk ? Ga effe lekker aan dat kruis hangen en kom er niet meer van af, ziekelijk jezusfiguur. Er zijn 171 soorten verkoudheid, ik heb ze allemaal gehad. Kanker zou zomaar kunnen, ik rook en drink en zuig soms de zon in mij op. Daarnaast spelen erfelijke…

van oud naar nieuw als de cyclische aard van de ouroboros, een slang die in zijn eigen staart bijt en zijn oude versleten huid achter zich laat. ik wens u allen een oogverblindend 2010…

Terloops lopen gaat als volgt. Ik stap in de auto naar het bos in De Bilt, waar T. in ieder geval gaat hardlopen. Als we zijn gearriveerd stap ik uit de auto en zet ik muziek op mijn hoofd. Ik loop richting de rode wandelroute. Al lopend concentreer ik me op het opzwepende pianomuziekje van Frits Mertens, de tune van ´Boeken´ en het eerste…

Ik heb een vaasje, een heel klein vaasje, platvoetend tuut het glazig in rechte lijn in de kast. Soms komt het daar uit, een roos, chrysant of gerbera heeft mijn vaasje dan nodig om uit de verf te komen. Het lijkt wel of mijn vaasje dat weet, een enkele bloem schittert in glas. Ik heb een glaasje, zwarte voet en steel, gedraaid doorzichtig voorzichtig…

De oude man keek over het landschap heen. Hij stond op de hoogste bergtop die er in zijn land was. Zijn gezicht was verweerd. Zijn rimpels waren groeven die welhaast pijn moesten doen. Desondanks lag er een glimlach op zijn gezicht. Hij had een binnenpretje. Omdat hij Het wist. De oude Indiaan had al vaak gebeden tot zijn goden. Hij had de nodige…

Ik stootte zijn glas om, zijn glas met water. Onverstoorbaar rechtop zat hij, de blinde man aan tafel. Met een servet depte ik het water, droogde zijn mes, bracht een nieuw servet en ik verontschuldigde me. “Pardon Meneer, dat was dom van me”. Lachend sprak de man: “Ben je gek joh? Dat overkomt mij elke dag! En dan zou ik elke keer dom zijn…

Ik schrijf naar vermogen, soms kwaad onverbloemd de realiteit benoemend, soms omkijkend naar wat eens was. Voor mij best wel belangrijk, voor anderen een gepasseerd station, soms zelfs een sneer waard vanaf de zijlijn. Wandelend ontwaar ik de winterakoniet, een dode vos ingeslapen in de wortels van een omgevallen boom, een miljoen sneeuwklokjes…

Het waait, weg van de werkelijkheid, ik vind mij niet meer in wat eens was, ziedende wolken vliegen mijn land voorbij, fijnstoffend fiets ik een auto langs, ik kan 645 euro verdienen op het interieur, mocht ik zulks aanschaffen, liever ga ik voor de wind.. De ketting ingevet, moeiteloos trappend op pedalen die mij mijn taske vullen, niet groter dan…

Sedert enige weken al worden wij als het ware achtervolgd door een reeks voorvallen, kleine gebeurtenissen of ongemakken. Zoiets zet niet alleen je dagelijks levensritme op z'n kop maar het zet je ook aan het denken. De grote ingrijpende gebeurtenissen even buiten beschouwing gelaten, voorheen kabbelde het dagelijks leven als een dartel beekje toch…

Je zou het ook "uit de kast" kunnen noemen, in mijn geval zelfs "uit de kist", :-) voor Frederik en een :-( voor Giovanniek. Met dank aan mijn alter ego's: Nathalie Mahlstrohm, de vrouw in mij, Katje het poezelige speldenkussen, Giovanni als uitdagende flamboyant, gluupje de gluiperige inborst, Ome Joop en Judith ten Cate, nostalgisch De Zwarte…

De nietigheid van het bestaan, een stofje op de wereld, de wereld een stofje in het universum. Een nog kleiner stofje beweert mijn kleinheid, kleineert reinheid. Kijk, ik zeg niet dat ze dood mogen vallen wat mij betreft, per slot van rekening heb ik daar een stofzuiger voor. Waar het mij om gaat is die arrogantie, de betweterigheid gestoeld op een…

Heeft er misschien iemand geluk gezien of kan iemand misschien zeggen waar het ligt of waar ik het kan vinden? Ik meende het laatst nog gevonden te hebben, maar raakte het plotseling ook weer kwijt. Of is geluk niet iets wat zomaar wordt gevonden, moet dat misschien afgedwongen worden? Het zou ook best kunnen dat geluk in een klein hoekje zit, net…