Hoge Raad faalt: gekend onrecht (265)
dagcolumn
4.9 met 237 stemmen 
8.712 In de herhaling op maandag: totdat een nieuw proces zal plaats vinden.
---------------------------------------------------------------------------------------
De juridisch zeer geschoolde dames en/of heren van de Hoge Raad laten het vonnis in zake de Arnhemse Villamoord voor wat het is. Mensonterend. Motivatie: Het Arnhemse hof had zich ooit gebogen over de politieverhoren en had die als betrouwbaar (!) bestempeld...
Je hoeft geen jurist noch psycholoog te zijn om na het zien van de verhoren -…
Uit de kast
column
4.5 met 6 stemmen 59 Obersturmführer Markuszower is uit de kast gekomen. Een hele vieze kelderkast met oud vocht en schimmel op de muren. Met Hanta knaagdieren die langs de wokepotten met bedorven ingemaakte goede wil krioelen.
Eenmaal buiten befehlt hij het land om ternauwernood gevluchte slachtoffers van de Israëlische genocide met alle geweld – nee, met máximaal geweld – aan de grens tegen te houden.
Vooraf had hij de Loosdrechtse xenofobe knokploegen zijn ultieme steun betuigd in hun terreuraanslag op…
Aan de verkeerde kant van zijn dromen
beschouwing
2.5 met 2 stemmen 66 Mulisch met het woord neuken werd serieus mainstream in de tweede helft van de vorige, de 20ste eeuw. Topauteur Harry Mulisch had zich er namelijk mee bemoeid. In 1959 schreef Mulisch het gedicht, getiteld:
- Harry en het woord bij de daad --- Getuigenis van de revolutie op Cuba
Dit gedicht gaat over een jongen die iemand het woord NEUKEN hoort zeggen en - peinzend drentelend langs parende honden en een in volle gang zijnde verkrachting - zich blijft afvragen wat dat neuken toch betekent:…
Een kijkje in de Van Reenenstraat
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen 19 Het is nauwelijks verwonderlijk dat ook dit jaar in de Van Reenenstraat de roze bloesem uitbundig bloeit. Het kleine vriendenhuis dat ik lang geleden voor de eerste keer bezocht ligt haast onopvallend en verscholen ingeklemd tussen de overige bebouwing. Nog altijd
wachten mijn goede vrienden daar op me....
autobiografie
5.0 met 1 stemmen 71 De meidagen van het jaar 1983 waren aangebroken. De donkerblonde Bjarne was weer bezig met leren voor zijn examens op de Middelbare tuinbouwschool. Het was niet eenvoudig alle leerstof in zijn hoofd te krijgen.
Tom, de jongere broer van Bjarne, was op het Amsterdamse politiebureau geweest. Hij had zijn eigen stereo gestolen, aangifte gedaan van diefstal en zo de verzekering opgelicht. Maar de waarheid duurde langer dan zijn leugens.
De dominante moeder van Bjarne, Mevrouw Agunesu Gosse, was…
Doppinda
verhaal
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 61 Het gebeurde op een donderdagavond in café Het Sloe in Arnemuiden.
Meneer Heistek verspeelde tijdens een pot biljart zijn rechteroog door op zijn keu te vallen.
‘Hij stond net op het punt te pikeren,’ zei Kees die achter de bar stond. ‘Hij boog te ver voorover. Ik hoorde iets knappen, alsof iemand een doppinda kraakte.’
‘Het kwam doordat iemand te hard lachte. Heistek keek geërgerd om en verloor zijn evenwicht,’ zei Henk. ‘Ik zie het nog voor me. Eerst die keu rechtop, toen…
Telstar handhaaft zich met verve
bewering
5.0 met 1 stemmen 24 Geen voetbalkenner had aan het begin van dit seizoen kunnen voorspellen dat het nietige Telstar (dat zijn beste aanvaller aan NEC moest verkopen, waar hij heel af en toe als reservespeler mocht invallen) dit jaar in de eredivisie zou blijven.
Met twee overwinningen op kampioen PSV en met een gelijk aantal doelpunten of zelfs meer dan Heracles, NAC, Volendam, PEC, Excelsior, Fortuna, Sparta en Groningen.
Compliment voor Telstar als geheel en de prettige opererende trainer Anthony Correia in het…
Laatste nieuws:
Helaas kon onze nieuwe provider een forse storing dit weekeinde niet voorkomen.
Onze verontschuldiging hiervoor.Redactie, 07-10-2025
De site wordt vanaf dit weekeinde gehost bij een andere provider.
Kleine storingen zijn niet uit te sluiten.Redactie, 22-09-2025
Paulien Cornelisse Boekenweekessay
'Hèhè', schrijft Paulien Cornelisse in haar Boekenweekessay voor de 90ste Boekenweek. Over wat we zeggen zonder dat we het doorhebben. Want wat betekent 'eigenlijk' eigenlijk? Femke van der Laan spreekt Paulien in Nooit Meer Slapen over hèhè en alle kleine woorden die onze zinnen gezelliger, eerlijker en Nederlandser maken.
Hè als komma
We proppen onze zinnen gedachteloos vol met op het eerste gezicht nutteloze woorden. Tot Pauliens grote vreugde. Ze probeert te achterhalen waarom we dat doen, want er is nooit echt onderzoek naar gedaan. "Jammer, maar dat bood me natuurlijk de gelegenheid om dan zelf te zoeken wat dat kan betekenen." Ze kwam erachter dat ze elk leesteken met een hè kan vervangen. "Waar een komma staat, kan je ook hè zeggen. Met die hè kijk je of je gesprekspartner nog wel luistert en of we hetzelfde vinden. Je straalt uit dat het er ook toe doet wat de ander ervan vindt."
Sfeermakers
De woorden die we gebruiken om een zin vriendelijker te maken, zijn woorden maken volgens Paulien het Nederlands Nederlandser. Ze noemt het sfeermakers. "Als ik zeg geef dat boek nou maar eens even hier, klinkt het minder bot dan zonder die even. Over veel van wat we zeggen denken we niet echt na. We geven woorden aan onze gedachten.
Tussen hersenen en mond worden er nog woorden bij gegooid die misschien niet nodig zijn om een boodschap over te brengen. Maar ze zijn wel belangrijk om de boodschap een beetje prettig te verpakken." Dat prettige ziet Paulien als een spanningsveld waar Nederlanders in leven. "Nederlanders vinden het belangrijk dat het gezellig, maar ook dat het eerlijk is. Daar wordt de hele tijd tussen geschipperd. Daarom zijn die extra woorden nodig."
In de wachtkamer
We zijn een volk van hèhè en volgens Paulien zijn er meerdere betekenissen van hèhè. "'Hèhè, meneer komt ook nog eens aanzetten' en hèhè na een inspanning als een gezamenlijk evalueren." Maar dat bestaat bijvoorbeeld in Engeland of Frankrijk absoluut niet. "Hèhè kan ook een gespreksopener zijn, zegt Paulien. "Bijvoorbeeld in de wachtkamer van de dokter. Het is een heel subtiele manier om te laten weten dat je openstaat voor een gesprek. Iemand kan dan iets zeggen, maar je kan ook pijnloos afhaken."
Bron: www.nporadio1.nl
Karel Jong, 11-03-2025
Philip Dröge wint de Taalboekenprijs 2024 met De Tawl.
Hoe de Nederlandse taal (bijna) Amerika veroverde, ‘een journalistiek geschiedenisboek dat je meesleept als een roadmovie’!
De jury:
‘De schrijver neemt je mee op zijn zoektocht (op de fiets, naar goed Hollandse gewoonte) naar de sporen die het Nederlands in Amerika heeft nagelaten sinds onze taal daar in de zeventiende eeuw werd geïntroduceerd door Nederlandse en Vlaamse kolonisten. Toen “Nieuw Nederland” later verkocht werd aan de Engelsen, begon de neergang van “de Tawl” (zoals de plaatselijke variant van het Nederlands genoemd werd) — een proces met een onvermijdelijke afloop, dat toch nog tot in de twintigste eeuw geduurd heeft. Pas in 1962 werd met het overlijden van de laatste spreker de taal definitief tot zwijgen gebracht.
De jury prijst het boek om zijn originaliteit en om en de lichtvoetige toon. Het leest als “een journalistiek geschiedenis-boek dat je meesleept als een roadmovie” — het verhaal van een man op een fiets op zoek naar een taal. Het is geschreven door een rasverteller, die het verslag van zijn zoektocht doorspekt met verrassende taalweetjes. Hij brengt taalkundige inzichten op een prettige manier voor het voetlicht, terwijl de rode draad – hoe het Nederlands zich handhaafde en ten slotte toch verdween – de lezer tot het eind toe meevoert.
Redactie, 06-10-2024
Bezig met laden
Meer laden...
