De schade die Trump aanricht is niet te becijferen
dagcolumn
4.8 met 4 stemmen 
26 Trump heeft besloten door te gaan met de bombardementen op Iran.
Kosten: miljarden die te becijferen zijn hoewel ze gigantisch oplopen. Maar de angsten, de ellende en het verdriet dat hij daarmee aanricht is niet becijferen. Weer heel veel schade, weer heel veel gewonden, weer veel doden. Onder wie Amerikanen die vallen door aanvallen vanuit Iran in landen, die gastvrijheid verlenen aan Amerikaanse militairen. De aantallen van de Amerikaanse slachtoffers worden door het Amerikaanse management…
De aardigste versie
column
4.0 met 1 stemmen 2 Rond zessen kwamen we in Hamburg aan. Vlak voordat mijn man rechtsaf sloeg richting het hotel, schoot er een auto achter ons vandaan die rechtdoor reed en onder het viaduct langs een andere auto schampte. Botsing?
"Zag je dat?" zei mijn zoon.
De auto's reden door. Ik keek naar de ijzeren brug over de Elbe, waar net een trein overheen reed. Een groot, industrieel gevaarte.
We zetten onze pepermuntgroene Skoda eerst in een parkeergarage voorbij het Ibishotel. Die lichte spanning van een vreemde…
Foto plus handtekening van gravin Isabelle de Silva
beschouwing
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 26 Op Montmartre in Gouda kocht ik een grote foto van gravin Isabelle de Silva, geboren als Isabel Francisca de Borja de Silva y Borchgrave d´Altena op 1 september 1857 in Berlijn. Op de foto uit 1904 schreef zij: 'affectueux souvenir Isabel 1904'. Liefdevolle herinnering. De schitterende foto is gemaakt bij Alexandre op 14 Place du Musée in Brussel. Zij was toen 47 jaar en een ware beauty-queen, vooral innerlijk. Zij is op mijn pad gekomen en daarom ben ik in haar geschiedenis gedoken.
In 1882…
In het Theresiapaviljoen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen 17 En zo herinner ik me hoe in het hooggelegen Theresiapaviljoen, dat ingeklemd lag tussen de straten van onze wijk in onze vroegste jeugd, onze amandelen geknipt werden.
Terwijl ik op schoot zat van die ondanks alles zo lieve dokter overmeesterde plotseling en onverwacht de beklemming van de narcose mij.
Als beloning voor onze moed kregen mijn zusje en ik het popje genaamd Elsje dat ik nog altijd bewaar en het treintje uit rood en groen glanzend hout.
autobiografie
5.0 met 2 stemmen 36 De hele week had Thomas gelezen in het boek met de gedichten van de dichter Kaváfis. Het had zijn liefde voor de tedere Bjarne intenser en diepzinniger gemaakt. Alsof hij nu in staat was om de elegante Bjarne nog meer liefde te geven op een aardse maar toch geestdriftige manier.
Ook Bjarne verheugde zich erop om zijn stoere man en nieuwbakken literatuurkenner Thomas weer te zien zodat ze samen over de gedichten konden praten.
Het duurde niet lang voordat het gesprek inderdaad over de befaamde…
Herkenbaar?
verhaal
3.2 met 4 stemmen 52 Heb je dat ook?
Zo’n dag die start met het uit bed stappen met je verkeerde been, nou moet ik zeggen nooit geweten te hebben, wat je goede been dan is, maar dat terzijde…
Een dag die begint met: juist, dat verkeerde been dus, dan zet je de koffie aan, stoot je teen en strompelt naar kamer 100, die haal je net want zowel het verkeerde been als de zere teen zetten me op de rem.
Maar haast is geboden want ik wacht dus altijd te lang met een bezoekje aan kamer 100……
Wat is er mis met onze vaderlandse tennissers?!
bewering
4.0 met 5 stemmen 24 De Nederlandse toptennissers falen bij voortduring:
Van de Zandschulp (55) verliest van Faria (88)
De Jong (98) verliest van Skatov (163) en
Rus (187) verliest van Avanesjan (208).…
Laatste nieuws:
Paulien Cornelisse Boekenweekessay
'Hèhè', schrijft Paulien Cornelisse in haar Boekenweekessay voor de 90ste Boekenweek. Over wat we zeggen zonder dat we het doorhebben. Want wat betekent 'eigenlijk' eigenlijk? Femke van der Laan spreekt Paulien in Nooit Meer Slapen over hèhè en alle kleine woorden die onze zinnen gezelliger, eerlijker en Nederlandser maken.
Hè als komma
We proppen onze zinnen gedachteloos vol met op het eerste gezicht nutteloze woorden. Tot Pauliens grote vreugde. Ze probeert te achterhalen waarom we dat doen, want er is nooit echt onderzoek naar gedaan. "Jammer, maar dat bood me natuurlijk de gelegenheid om dan zelf te zoeken wat dat kan betekenen." Ze kwam erachter dat ze elk leesteken met een hè kan vervangen. "Waar een komma staat, kan je ook hè zeggen. Met die hè kijk je of je gesprekspartner nog wel luistert en of we hetzelfde vinden. Je straalt uit dat het er ook toe doet wat de ander ervan vindt."
Sfeermakers
De woorden die we gebruiken om een zin vriendelijker te maken, zijn woorden maken volgens Paulien het Nederlands Nederlandser. Ze noemt het sfeermakers. "Als ik zeg geef dat boek nou maar eens even hier, klinkt het minder bot dan zonder die even. Over veel van wat we zeggen denken we niet echt na. We geven woorden aan onze gedachten.
Tussen hersenen en mond worden er nog woorden bij gegooid die misschien niet nodig zijn om een boodschap over te brengen. Maar ze zijn wel belangrijk om de boodschap een beetje prettig te verpakken." Dat prettige ziet Paulien als een spanningsveld waar Nederlanders in leven. "Nederlanders vinden het belangrijk dat het gezellig, maar ook dat het eerlijk is. Daar wordt de hele tijd tussen geschipperd. Daarom zijn die extra woorden nodig."
In de wachtkamer
We zijn een volk van hèhè en volgens Paulien zijn er meerdere betekenissen van hèhè. "'Hèhè, meneer komt ook nog eens aanzetten' en hèhè na een inspanning als een gezamenlijk evalueren." Maar dat bestaat bijvoorbeeld in Engeland of Frankrijk absoluut niet. "Hèhè kan ook een gespreksopener zijn, zegt Paulien. "Bijvoorbeeld in de wachtkamer van de dokter. Het is een heel subtiele manier om te laten weten dat je openstaat voor een gesprek. Iemand kan dan iets zeggen, maar je kan ook pijnloos afhaken."
Bron: www.nporadio1.nl
Karel Jong, 11-03-2025
Philip Dröge wint de Taalboekenprijs 2024 met De Tawl.
Hoe de Nederlandse taal (bijna) Amerika veroverde, ‘een journalistiek geschiedenisboek dat je meesleept als een roadmovie’!
De jury:
‘De schrijver neemt je mee op zijn zoektocht (op de fiets, naar goed Hollandse gewoonte) naar de sporen die het Nederlands in Amerika heeft nagelaten sinds onze taal daar in de zeventiende eeuw werd geïntroduceerd door Nederlandse en Vlaamse kolonisten. Toen “Nieuw Nederland” later verkocht werd aan de Engelsen, begon de neergang van “de Tawl” (zoals de plaatselijke variant van het Nederlands genoemd werd) — een proces met een onvermijdelijke afloop, dat toch nog tot in de twintigste eeuw geduurd heeft. Pas in 1962 werd met het overlijden van de laatste spreker de taal definitief tot zwijgen gebracht.
De jury prijst het boek om zijn originaliteit en om en de lichtvoetige toon. Het leest als “een journalistiek geschiedenis-boek dat je meesleept als een roadmovie” — het verhaal van een man op een fiets op zoek naar een taal. Het is geschreven door een rasverteller, die het verslag van zijn zoektocht doorspekt met verrassende taalweetjes. Hij brengt taalkundige inzichten op een prettige manier voor het voetlicht, terwijl de rode draad – hoe het Nederlands zich handhaafde en ten slotte toch verdween – de lezer tot het eind toe meevoert.
Redactie, 06-10-2024
Schrijfwedstrijd de Raadselige Roos van Literair Café Venray
De 32ste editie van de Raadselige Roos, de schrijfwedstrijd voor amateur-schrijvers uit Nederland en Vlaanderen van Literair Café Venray is van start gegaan. Wij nodigen iedereen, die van schrijven houdt, uit (weer) deel te nemen.
Dit kan door een verhaal in te sturen vóór 1 januari 2025.
Het thema voor deze editie is ‘stromen’ en is verplicht voor alle inzendingen.
De schrijfwedstrijd de Raadselige Roos is bedoeld voor iedereen, die graag een prozaverhaal wil schrijven en biedt de deelnemers een podium om hun literaire werk door een deskundige jury te laten beoordelen en met dat van andere schrijvers te vergelijken.
Het ‘Reglement Raadselige Roos 2024-2025’ vindt u op: www.literaircafevenray.nl, onder webpagina ‘Raadselige Roos’.
De spelregels in het kort: uw verhaal bestaat uit minimaal 500 tot maximaal 1500 woorden. Het mag niet eerder gepubliceerd zijn en moet in het Nederlands geschreven zijn. De inzendingen kunnen uitsluitend volgens de spelregels en per e-mail worden ingezonden naar: raadseligeroos@literaircafevenray.nl
Evenals in de voorgaande jaren verschijnen de werken van de winnaars van de Vakjury Proza evenals die van de Publieksjury samen met die van alle genomineerden in de bundel Raadselige Roos 2024-2025.
Naast de bundel, die alle deelnemers krijgen, ontvangen de 1ste prijswinnaars een mooie trofee, een juryrapport en boekenbon, de 2e en 3e prijswinnaars een juryrapport, een boekenbon en natuurlijk alle winnaars de traditionele bos Roojse Rozen.
De bekendmaking van de winnaars en de prijsuitreiking zal plaatsvinden op zondag 6 april 2025 in Hotel Asteria in Venray.
Heeft u nog vragen, bel dan: 06-18938556 of mail uw vragen naar: raadseligeroos@literaircafevenray.nl Raadselige Roos, 27-09-2024
KAIROS van JENNY ERPENBECK heeft de INTERNATIONAL BOOKER PRIZE 2024 gewonnen. Daarmee wint de auteur, samen met vertaler Michael Hofmann, een geldbedrag van 50.000 Britse pond, dat wordt verdeeld.
De International Booker Prize wordt uitgereikt aan de beste roman of de beste korteverhalenbundel die vertaald is naar het Engels en gepubliceerd is in het Verenigd Koninkrijk en/of Ierland. De jury die dit jaar Kairos verkoos bestond uit William Kentridge, Natalie Diaz, Eleanor Wachtel, Aaron Robertson en Romesh Gunesekera.
De andere genomineerde boeken waren:
Not a River – Selva Almada, vertaald door Annie McDermott
The Details – Ia Genberg, vertaald door Kira Josefsson
Het (vertaalde) boek Kairos verhaalt over een liefdesrelatie tussen een studente en een man die wat ouder is en gevestigd is in de samenleving. Hij heeft de oorlog nog meegemaakt en is uit idealisme, hij is socialist, vanuit het Westen naar de DDR getrokken. Zij is geboren ná de oorlog in de DDR, en de verschillen tussen die generaties worden zichtbaar in hun verhouding. Of, sterker nog, zij tweeën symboliseren de geschiedenis van Oost-Duitsland.
Bron: TzumKarel Jong, 29-07-2024
Bezig met laden
Meer laden...
