Als je naar Minnesota gaat
dagcolumn
4.0 met 5 stemmen 
134 Twee liedjes over ICE. Eén van Bruce Springsteen en één van de Marsh Family. Beiden waren natuurlijk al vijanden van King Trump, zoals Springsteen zingt, maar toch ben ik onder de indruk. In de Verenigde Staten is het wapenbezit zo wijdverbreid, dat iedereen die protesteert gevaar loopt.
Je bent gek als je gevaar op zoekt. Maar je bent misschien ook gek als je het niet doet. Wie voor gevaar wijkt, verliest vrijheid.
Het lied van de Marsh Family is een variant op het lieve ‘if you’re…
We zijn weer thuis
column
4.1 met 8 stemmen 75 We zijn weer thuis. De toevoeging van het woordje ‘weer’ geeft een wat cynische smaak aan het thuis zijn, en dat is het ook. Met groot enthousiasme presenteerden gisteren de drie middelgrote partijen, na maandenlange besprekingen, hun plannen voor een minderheidskabinet. Grote partijen bestaan niet meer, we moeten het op dit moment met twintig partijen doen in ons parlement. Het lijkt erop dat we een volk zijn geworden dat maar lastig kiezen kan. Het zijn ook verwarrende tijden. Vroeger…
Down and out in Parijs
beschouwing
4.3 met 3 stemmen 34 (voor Suzanne Dalbert (1927 - 1970))
Jij bent geboren op 12 mei 1927 in Parijs. Na de Tweede Wereldoorlog verhuisde jij naar Amerika. Daar werd jij ontdekt door de Joodse Aaron Blum Wolowicz, geboren op 19 oktober 1898 in Chicago, filmproducent en directeur van de Paramount-studio. Hij was getrouwd met de actrice Louise Fazenda en daarna met de actrice Martha Hyer. De actrice Emma Virginia Matzo was één van zijn minnaressen.
Jij debuteerde in de film noir tragedie 'Sorry, Wrong Number' uit…
De kiosk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen 22 Niet ver van mijn ouderlijk huis bevond zich een klein parkje dat wij, heel toepasselijk, ons parkje noemden. Daar moet eens de kiosk gestaan hebben,zoals in die jaren mogelijk wel meer voorkwam Goddelijke en feestelijke klanken van orkesten en brassbands moeten weerklonken hebben in die contreien in ons kleine parkje dat toch bezwaarlijk kon wedijveren met befaamde en beroemde parken en bosgebieden, klanken die wij wellicht niet eens waardig waren
autobiografie
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 18 Een vreemde droom overviel Bjarne, die in flanellen pyjama de nacht in bed doorbracht.
Hij was in een grote kamer en overal lagen stapels boeken. Steeds wanneer hij bewoog kwamen er nieuwe stapels boeken bij. Er was een boek dat hij zocht. Het lag aan de andere kant van de zaal vol met boeken. De droom was vluchtig. Hij zocht naar een boek van Kees Ouwens.
Daarna kwam Emma Petronella nadrukkelijk in de droom voor. Ze had een interview met de dichter.
“Kom niet aan mijn Bloem!” antwoordde de…
De waarneming
verhaal
4.0 met 1 stemmen 20 Ze lopen zwijgend langs de sloot, de kijkers tegen hun borst. Het gras is nat, de modder zuigt aan hun schoenen. Iemand niest.
Voor hen buigt het water af, een onopvallende kromming in het landschap. Hier zou hij moeten zitten. Dat hadden ze gelezen. Dat was gisteren gemeld.
De oudste blijft staan; een man met een verweerde nek en een jas die te ruim om zijn schouders valt. Hij zet zijn telescoop uit en kijkt, eerst met het blote oog.
‘Daar,’ zegt hij zacht.…
Bontenbal en Jetten stellen teleur.
bewering
3.0 met 1 stemmen 29 Ik had nogal wat meer verwacht van de inbreng van Jetten (te graag premier!?) en Bontenbal (moe?).
Ik koesterde de hoop dat ze meteen fors aan de slag zouden kunnen met pakkende voorstellen.
Maar ik vrees dat ze hun oren te veel hebben laten hangen naar de conservatieve wensen van Jesilgöz, die de lachende derde is.
Natuurlijk zou - bij voorbeeld - de hypotheekaftrekregeling aangepakt moeten worden: daar zijn ook huiseigenaren die ik daarover spreek het roerend met mij eens.…
Laatste nieuws:
Paulien Cornelisse Boekenweekessay
'Hèhè', schrijft Paulien Cornelisse in haar Boekenweekessay voor de 90ste Boekenweek. Over wat we zeggen zonder dat we het doorhebben. Want wat betekent 'eigenlijk' eigenlijk? Femke van der Laan spreekt Paulien in Nooit Meer Slapen over hèhè en alle kleine woorden die onze zinnen gezelliger, eerlijker en Nederlandser maken.
Hè als komma
We proppen onze zinnen gedachteloos vol met op het eerste gezicht nutteloze woorden. Tot Pauliens grote vreugde. Ze probeert te achterhalen waarom we dat doen, want er is nooit echt onderzoek naar gedaan. "Jammer, maar dat bood me natuurlijk de gelegenheid om dan zelf te zoeken wat dat kan betekenen." Ze kwam erachter dat ze elk leesteken met een hè kan vervangen. "Waar een komma staat, kan je ook hè zeggen. Met die hè kijk je of je gesprekspartner nog wel luistert en of we hetzelfde vinden. Je straalt uit dat het er ook toe doet wat de ander ervan vindt."
Sfeermakers
De woorden die we gebruiken om een zin vriendelijker te maken, zijn woorden maken volgens Paulien het Nederlands Nederlandser. Ze noemt het sfeermakers. "Als ik zeg geef dat boek nou maar eens even hier, klinkt het minder bot dan zonder die even. Over veel van wat we zeggen denken we niet echt na. We geven woorden aan onze gedachten.
Tussen hersenen en mond worden er nog woorden bij gegooid die misschien niet nodig zijn om een boodschap over te brengen. Maar ze zijn wel belangrijk om de boodschap een beetje prettig te verpakken." Dat prettige ziet Paulien als een spanningsveld waar Nederlanders in leven. "Nederlanders vinden het belangrijk dat het gezellig, maar ook dat het eerlijk is. Daar wordt de hele tijd tussen geschipperd. Daarom zijn die extra woorden nodig."
In de wachtkamer
We zijn een volk van hèhè en volgens Paulien zijn er meerdere betekenissen van hèhè. "'Hèhè, meneer komt ook nog eens aanzetten' en hèhè na een inspanning als een gezamenlijk evalueren." Maar dat bestaat bijvoorbeeld in Engeland of Frankrijk absoluut niet. "Hèhè kan ook een gespreksopener zijn, zegt Paulien. "Bijvoorbeeld in de wachtkamer van de dokter. Het is een heel subtiele manier om te laten weten dat je openstaat voor een gesprek. Iemand kan dan iets zeggen, maar je kan ook pijnloos afhaken."
Bron: www.nporadio1.nl
Karel Jong, 11-03-2025
Philip Dröge wint de Taalboekenprijs 2024 met De Tawl.
Hoe de Nederlandse taal (bijna) Amerika veroverde, ‘een journalistiek geschiedenisboek dat je meesleept als een roadmovie’!
De jury:
‘De schrijver neemt je mee op zijn zoektocht (op de fiets, naar goed Hollandse gewoonte) naar de sporen die het Nederlands in Amerika heeft nagelaten sinds onze taal daar in de zeventiende eeuw werd geïntroduceerd door Nederlandse en Vlaamse kolonisten. Toen “Nieuw Nederland” later verkocht werd aan de Engelsen, begon de neergang van “de Tawl” (zoals de plaatselijke variant van het Nederlands genoemd werd) — een proces met een onvermijdelijke afloop, dat toch nog tot in de twintigste eeuw geduurd heeft. Pas in 1962 werd met het overlijden van de laatste spreker de taal definitief tot zwijgen gebracht.
De jury prijst het boek om zijn originaliteit en om en de lichtvoetige toon. Het leest als “een journalistiek geschiedenis-boek dat je meesleept als een roadmovie” — het verhaal van een man op een fiets op zoek naar een taal. Het is geschreven door een rasverteller, die het verslag van zijn zoektocht doorspekt met verrassende taalweetjes. Hij brengt taalkundige inzichten op een prettige manier voor het voetlicht, terwijl de rode draad – hoe het Nederlands zich handhaafde en ten slotte toch verdween – de lezer tot het eind toe meevoert.
Redactie, 06-10-2024
Schrijfwedstrijd de Raadselige Roos van Literair Café Venray
De 32ste editie van de Raadselige Roos, de schrijfwedstrijd voor amateur-schrijvers uit Nederland en Vlaanderen van Literair Café Venray is van start gegaan. Wij nodigen iedereen, die van schrijven houdt, uit (weer) deel te nemen.
Dit kan door een verhaal in te sturen vóór 1 januari 2025.
Het thema voor deze editie is ‘stromen’ en is verplicht voor alle inzendingen.
De schrijfwedstrijd de Raadselige Roos is bedoeld voor iedereen, die graag een prozaverhaal wil schrijven en biedt de deelnemers een podium om hun literaire werk door een deskundige jury te laten beoordelen en met dat van andere schrijvers te vergelijken.
Het ‘Reglement Raadselige Roos 2024-2025’ vindt u op: www.literaircafevenray.nl, onder webpagina ‘Raadselige Roos’.
De spelregels in het kort: uw verhaal bestaat uit minimaal 500 tot maximaal 1500 woorden. Het mag niet eerder gepubliceerd zijn en moet in het Nederlands geschreven zijn. De inzendingen kunnen uitsluitend volgens de spelregels en per e-mail worden ingezonden naar: raadseligeroos@literaircafevenray.nl
Evenals in de voorgaande jaren verschijnen de werken van de winnaars van de Vakjury Proza evenals die van de Publieksjury samen met die van alle genomineerden in de bundel Raadselige Roos 2024-2025.
Naast de bundel, die alle deelnemers krijgen, ontvangen de 1ste prijswinnaars een mooie trofee, een juryrapport en boekenbon, de 2e en 3e prijswinnaars een juryrapport, een boekenbon en natuurlijk alle winnaars de traditionele bos Roojse Rozen.
De bekendmaking van de winnaars en de prijsuitreiking zal plaatsvinden op zondag 6 april 2025 in Hotel Asteria in Venray.
Heeft u nog vragen, bel dan: 06-18938556 of mail uw vragen naar: raadseligeroos@literaircafevenray.nl Raadselige Roos, 27-09-2024
KAIROS van JENNY ERPENBECK heeft de INTERNATIONAL BOOKER PRIZE 2024 gewonnen. Daarmee wint de auteur, samen met vertaler Michael Hofmann, een geldbedrag van 50.000 Britse pond, dat wordt verdeeld.
De International Booker Prize wordt uitgereikt aan de beste roman of de beste korteverhalenbundel die vertaald is naar het Engels en gepubliceerd is in het Verenigd Koninkrijk en/of Ierland. De jury die dit jaar Kairos verkoos bestond uit William Kentridge, Natalie Diaz, Eleanor Wachtel, Aaron Robertson en Romesh Gunesekera.
De andere genomineerde boeken waren:
Not a River – Selva Almada, vertaald door Annie McDermott
The Details – Ia Genberg, vertaald door Kira Josefsson
Het (vertaalde) boek Kairos verhaalt over een liefdesrelatie tussen een studente en een man die wat ouder is en gevestigd is in de samenleving. Hij heeft de oorlog nog meegemaakt en is uit idealisme, hij is socialist, vanuit het Westen naar de DDR getrokken. Zij is geboren ná de oorlog in de DDR, en de verschillen tussen die generaties worden zichtbaar in hun verhouding. Of, sterker nog, zij tweeën symboliseren de geschiedenis van Oost-Duitsland.
Bron: TzumKarel Jong, 29-07-2024
Bezig met laden
Meer laden...
