Er zijn weinig plekken waar je zo snel van klant in verdachte verandert als bij de zelfscankassa in een supermarkt.
Je staat bij de zelfscankassa en er liggen maar een paar dingetjes in je mandje: twee gevulde koeken en een tros bananen, die je keurig volgens alle bekende spelregels scant.
Tot zover, niets aan de hand.
Niemand heeft last van je, je hebt geen andere prijsstickers op je aankopen geplakt of een blik biologische patat in je binnenzak geritseld.…

Ik zet een verse kop koffie. Nu alleen nog even mijn mobiel en mijn leesbril pakken.
Mijn brein was ooit een wandelende Rolodex. Ik kende elk telefoonnummer uit mijn hoofd. Familie, vrienden, de huisarts, zelfs dat van de plaatselijke Chinees. Tegenwoordig onthoud ik nog maar één nummer: dat van mijn eigen huis.
Denk ik.
De rest staat in mijn mobiel. Maar die is blijkbaar weer gezellig met mijn leesbril ergens aan het picknicken:…

(voor Alexandra Fröhlich (1967 - 2025))
Jij bent geboren op 1 februari 1967 in Hamburg. Jij werkte eerst als redactrice bij diverse vrouwenbladen. Jij zat vol humor en jij had een positief charisma. Als journaliste in Kiev begon jij vlak na de Sovjettijd (eind 1991) een vrouwentijdschrift. Later werkte jij in Duitsland als freelance schrijfster voor diverse vrouwenbladen, zoals 'Petra' uit Hamburg en 'Freundin' uit München. Jij schreef ook voor het tijdschrift 'Stern'. Met jouw eerste…

Het is een va-et-vient van vele klanten bij de uitgang van de grote AH in Tilburg. Over het enorme assortiment kan men dan ook nauwelijks klagen.
Vele weelderige planten en bloemen staan opgesteld in de ruime hal tussen de winkels die doen denken aan een tropisch paradijs dat men hier toch allerminst verwacht.
Een nieuwe herfst treedt aan en deze verrast ons met een grijze hemel en milde vlagen van wind die onze zintuigen strelen.
Hoe dit ook zij, de twee koppen koffie verkeerd op het terras…

De volgende vrijdag, 13 februari 2015, was de mist eindelijk opgetrokken, maar de lucht boven de stad had de kleur van nat beton. Bjarne had de hele week de legendarische woorden van Gerard Vroeg door zijn hoofd horen spoken. Minder bloemen, meer snoeiwerk. Het had hem dwingender achter zijn bureau gezet dan de deadlines van de Amsterdamse uitgever ooit hadden gekund. Hij had hele strofes uit zijn manuscript geschrapt, alsof hij met een heggenschaar door zijn eigen ziel ging. Veel gedichten…

Dit is een waargebeurd verhaal over een mooie herinnering, dat sinds ik kennis heb van narcisme, een spookverhaal is geworden.
Het gaat over mijn allerbeste vriendin en haar vriend die een woonwagen, zonder voorzieningen neerzette op gekraakte grond achter een oud schooltje van de plaatselijke kunstacademie. Ze trokken erin met hun zoontje van net een jaar. Een eindje verderop woonde een pas gescheiden mediator en haar gezin met een paar kamerbewoners in een boerderij. Als laatste trok ik in…

Ik heb zelden zo'n onverantwoordelijke en compleet overbodige overtreding op het voetbalveld gezien als zaterdagavond van Ruben van Bommel. Ook opzettelijk: hij nam door deze actie de aanmerkelijke kans zijn tegenstander ernstig te blesseren.
Dat de dienstdoende scheidrechter geen rood gaf, demonstreert dat deze arbiter nog geen topwedstrijd kan fluiten.
Dat de VAR niet ingreep, demonstreert dat de blinde Homerus niet als enige af en toe slaapt.