Mark Rutte, where are you?
dagcolumn
4.7 met 3 stemmen 
73 Stel als niet Trump de president van Venezuela Maduro had ontvoerd, maar Venezuela de president van de Verenigde Staten?
Stel als niet Trump Iran had aangevallen, maar Iran met een vliegdekschip voor de kust van Mar-a-Lago had gelegen?
Wat had Europa dan gedaan? Of, Iran heeft natuurlijk geen vliegkampschepen, wat als Iran met een olietanker voor de kust van California een aantal Shahed-drones had afgeschoten op Trump terwijl hij aan het golfen was?
Toen Bush Afghanistan aanviel - achteraf…
USO
column
3.3 met 3 stemmen 54 Bij ons in de keuken stond er een kannetje met water standaard klaar om de planten mee te begieten. Ik dacht daarin een keer een rood slangetje zich te zien vermenigvuldigen en dan valt niet te denken aan een boa constrictor, maar iets wat maar net te zien was van een paar mm lengte. En dat in leidingwater? Ik vertelde het mijn vader en die nam niet eens de moeite om te kijken. Ik zag ze kortom vliegen volgens hem.
Onlangs kon hij er niet meer bij zijn om me te beschuldigen van een…
Zo lief en zo genadeloos depressief
beschouwing
4.0 met 1 stemmen 24 (voor Dina Birte Al-Erhayem (1975 - 2019))
Jij bent geboren op 2 oktober 1975 in Gilleleje, Denemarken. Jij had een Deense moeder en een Iraakse vader. Jouw zussen zijn Anja en Meriam en jouw broer is Jan. Jij bent in de vissersstad en badplaats Gilleleje op het eiland Seeland opgegroeid. Daar is een treinstation. In 1999 ging jij naar het Aarhus Theater op Teatergaden 1, waar jij in 2003 bent afgestudeerd. Dit prachtige gebouw is op 15 september 1900 ingewijd. De actrices Ellen Gunilla…
BRIEF AAN JAN SMIT
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen 23 Beste Jan Smit,
Vanmorgen las ik het nieuws dat u gaat scheiden. Dat stond daar vrij prominent, tussen berichten over oorlogen, raketten, diplomatieke ruzies en andere zaken die doorgaans als wereldnieuws worden aangemerkt.
Dat is op zich al een prestatie.
Niet dat ik u die scheiding gun , integendeel , maar het is toch knap dat een huwelijk in Volendam zich zo nadrukkelijk tussen het wereldtoneel weet te wurmen. Terwijl er ergens tanks rijden, diplomaten elkaar aankijken alsof ze een bord…
autobiografie
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 3 In de jaren zeventig vorige eeuw mocht ik ook meepraten over mijn toekomst. Moeder vond zichzelf modern omdat ze meedeed aan deze nieuwigheden. Verheugd, dacht ik dat het allemaal goed zou komen. Eenmaal om tafel had het gesprek al plaatsgevonden. Mijn stem telde niet meer mee.
Ik keek door de langwerpige ruimte naar de klapdeuren aan het eind en ik dacht: als ik niet meer eet, heeft niemand macht over mij.
Ik was zestien jaar.
Een meisje met een geschiedenis van spot en kleinering. Belachelijk…
KOPPIG ZAAD
verhaal
3.0 met 2 stemmen 51 In de kruin van de hoge pijnboom stoof er flink wat heen en weer. Piepklein mannelijk en vrouwelijk leven krioelde door elkaar. Er ontstond zo heel wat zaad.
In grote wolken zweefden talloze korreltjes door het grote bos. Stuk voor stuk vielen ze op de grond om daar eens zelf bomen te worden. Maar dat ene zaadje "Kopstuk" wilde blijven reizen en wenste zich niet neer te leggen.
De feeën van het woud vatten zijn gedachten en willigden zijn wens in. Door hun toverkracht vloog Kopstuk uren lang…
bewering
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 3 Kolonisten en Israëlische troepen schijnen van de wegblokkades die door Israël op de Westoever worden opgeworpen in verband met de oorlog in Iran gebruik te maken om Palestijnen te kunnen doden/vermoorden nu ambulances minder makkelijk ter plekke kunnen komen. Er is sprake van meer dan tien door zowel kolonisten als het Israëlisch leger gedode/vermoorde Palestijnen waaronder een heel gezin. Fijne `bijvangst' voor Netanyahu. Alle reden om aandacht te blijven besteden aan het lot van de…
Laatste nieuws:
Helaas kon onze nieuwe provider een forse storing dit weekeinde niet voorkomen.
Onze verontschuldiging hiervoor.Redactie, 07-10-2025
De site wordt vanaf dit weekeinde gehost bij een andere provider.
Kleine storingen zijn niet uit te sluiten.Redactie, 22-09-2025
Paulien Cornelisse Boekenweekessay
'Hèhè', schrijft Paulien Cornelisse in haar Boekenweekessay voor de 90ste Boekenweek. Over wat we zeggen zonder dat we het doorhebben. Want wat betekent 'eigenlijk' eigenlijk? Femke van der Laan spreekt Paulien in Nooit Meer Slapen over hèhè en alle kleine woorden die onze zinnen gezelliger, eerlijker en Nederlandser maken.
Hè als komma
We proppen onze zinnen gedachteloos vol met op het eerste gezicht nutteloze woorden. Tot Pauliens grote vreugde. Ze probeert te achterhalen waarom we dat doen, want er is nooit echt onderzoek naar gedaan. "Jammer, maar dat bood me natuurlijk de gelegenheid om dan zelf te zoeken wat dat kan betekenen." Ze kwam erachter dat ze elk leesteken met een hè kan vervangen. "Waar een komma staat, kan je ook hè zeggen. Met die hè kijk je of je gesprekspartner nog wel luistert en of we hetzelfde vinden. Je straalt uit dat het er ook toe doet wat de ander ervan vindt."
Sfeermakers
De woorden die we gebruiken om een zin vriendelijker te maken, zijn woorden maken volgens Paulien het Nederlands Nederlandser. Ze noemt het sfeermakers. "Als ik zeg geef dat boek nou maar eens even hier, klinkt het minder bot dan zonder die even. Over veel van wat we zeggen denken we niet echt na. We geven woorden aan onze gedachten.
Tussen hersenen en mond worden er nog woorden bij gegooid die misschien niet nodig zijn om een boodschap over te brengen. Maar ze zijn wel belangrijk om de boodschap een beetje prettig te verpakken." Dat prettige ziet Paulien als een spanningsveld waar Nederlanders in leven. "Nederlanders vinden het belangrijk dat het gezellig, maar ook dat het eerlijk is. Daar wordt de hele tijd tussen geschipperd. Daarom zijn die extra woorden nodig."
In de wachtkamer
We zijn een volk van hèhè en volgens Paulien zijn er meerdere betekenissen van hèhè. "'Hèhè, meneer komt ook nog eens aanzetten' en hèhè na een inspanning als een gezamenlijk evalueren." Maar dat bestaat bijvoorbeeld in Engeland of Frankrijk absoluut niet. "Hèhè kan ook een gespreksopener zijn, zegt Paulien. "Bijvoorbeeld in de wachtkamer van de dokter. Het is een heel subtiele manier om te laten weten dat je openstaat voor een gesprek. Iemand kan dan iets zeggen, maar je kan ook pijnloos afhaken."
Bron: www.nporadio1.nl
Karel Jong, 11-03-2025
Philip Dröge wint de Taalboekenprijs 2024 met De Tawl.
Hoe de Nederlandse taal (bijna) Amerika veroverde, ‘een journalistiek geschiedenisboek dat je meesleept als een roadmovie’!
De jury:
‘De schrijver neemt je mee op zijn zoektocht (op de fiets, naar goed Hollandse gewoonte) naar de sporen die het Nederlands in Amerika heeft nagelaten sinds onze taal daar in de zeventiende eeuw werd geïntroduceerd door Nederlandse en Vlaamse kolonisten. Toen “Nieuw Nederland” later verkocht werd aan de Engelsen, begon de neergang van “de Tawl” (zoals de plaatselijke variant van het Nederlands genoemd werd) — een proces met een onvermijdelijke afloop, dat toch nog tot in de twintigste eeuw geduurd heeft. Pas in 1962 werd met het overlijden van de laatste spreker de taal definitief tot zwijgen gebracht.
De jury prijst het boek om zijn originaliteit en om en de lichtvoetige toon. Het leest als “een journalistiek geschiedenis-boek dat je meesleept als een roadmovie” — het verhaal van een man op een fiets op zoek naar een taal. Het is geschreven door een rasverteller, die het verslag van zijn zoektocht doorspekt met verrassende taalweetjes. Hij brengt taalkundige inzichten op een prettige manier voor het voetlicht, terwijl de rode draad – hoe het Nederlands zich handhaafde en ten slotte toch verdween – de lezer tot het eind toe meevoert.
Redactie, 06-10-2024
Bezig met laden
Meer laden...
