In de herhaling op maandag: totdat een nieuw proces zal plaats vinden.
---------------------------------------------------------------------------------------
De juridisch zeer geschoolde dames en/of heren van de Hoge Raad laten het vonnis in zake de Arnhemse Villamoord voor wat het is. Mensonterend. Motivatie: Het Arnhemse hof had zich ooit gebogen over de politieverhoren en had die als betrouwbaar (!) bestempeld...
Je hoeft geen jurist noch psycholoog te zijn om na het zien van de verhoren -…

Laatst sprak iemand mij aan over een vorige column, waar in ik nogal losjes de term neoliberalisme gebruikte. Wat is dat en wat bedoel je daarmee? Prima vraag, want ik ben altijd aanspreekbaar en bevraagbaar op mijn stukjes. Deze vraag is tegelijkertijd een bedrieglijk eenvoudige en tevens een moeilijke, complexe vraag die te vergelijken valt met een vraaggesprek van twee vissen over water: waar is het en wat is dat eigenlijk? Zo is ook het neoliberalisme: alomtegenwoordig en toch vaag en…

De herfst is het enige seizoen, zo komt het me althans voor, waarin ik meermaals stilsta bij de vergankelijkheid in het algemeen, maar niet zelden ook bij de mijne. Het vallen van de bladeren zal daar ongetwijfeld niet vreemd aan zijn.
In het tegenstelde jaargetijde, de lente, sta ik daar minder bij stil. Dan vraag ik mij zelden af hoe vaak ik bijvoorbeeld nog de magnolia zal zien bloeien of hoeveel keer de kerselaar vruchten zal geven.
Het verkleuren van het bladerdek stemt me, hoe mooi ook,…

Mevrouw de chauffeur naast mij aan het stuur van de voortsnellende auto draagt op haar gehele rechterarm het grillige patroon van zwarte totoeages. Zoals ze beweert is ze door haar malafide huisbaas uit haar woning verdreven maar de liefde voor en met haar vrouw en haar aanstaande huweijk zijn veel belangrijker en uiteraard staat de huisbaas dat niet in de weg. We bereiken onvermijdelijk onze buitenwijk De Reeshof waar de straten met de eenvormige huizen zich aaneenrijgen die achter hun…

Zondag 29 maart 2015: Het was voor de mensen in de schaduwstad niet geheel duidelijk hoe het nu eigenlijk met Bjarne Gosse ging. Aan de ene kant was er die succesvolle tentoonstelling waar Joop, Anita en Joshua van hadden genoten als liefhebbers van expressieve kunst. Aan de andere kant was er Bjarne zelf, die helemaal niet op de hoogte was van het gebeuren omdat hij de kranten van Amsturia al maandenlang niet las na de ruzie met de museumdirecteur.
“Ik hoef die werken niet meer terug!” had…

Kan een vader, een doodgewone accountant, een rechtschapen burger, voormalig burgemeester, geliefd in zijn dorp, in koelen bloede zin vrouw en dochter vermoorden, ook al was dat laatste misschien niet meer dan collateral damage? Het wil er bij Woemi niet in. Dat je je vrouw in een vlaag van verstandsverbijstering, gedreven door haat of jaloezie vermoordt, dat je woede en je wanhoop zich richten tegen alles wat je een dag daarvoor nog lief had, een heuse crime passionel, dat kan Woemi…

Het baart mij zorgen dat Bulgarije gekozen heeft voor een president die op de hand lijkt te zijn van de misdadige Russische dictator Poetin.
Ik verbaas me sowieso dat nogal wat Oost-Europese landen, die zwaar gelden hebben onder Russische machtswellust, nu toch sympathiek staan tegenover de machtspolitiek van hun vroegere overheersers.