5648 resultaten.
Miriam van Hee: Slapeloos
beschouwing
2.7 met 3 stemmen
591 Slapeloos
's Nachts als ik wakker word
en niet weer in kan slapen
raak ik je lichaam aan dat groot
en slapend naast me ligt
soms draai je weg van mij,
vermoeid, alsof je zeggen wil
dat ik mij heb vergist
soms ook kom je dichterbij
en lig ik op het licht te wachten
met je warmte in mijn hals
en ik denk dat ik je ooit
verliezen moet -…
Esther Jansma: De geliefden
beschouwing
3.0 met 3 stemmen
1.608 De geliefden
Hij lag op de rotsen aangespoeld
en droomde dat haar stem hem riep, zand
dat over hem werd uitgestrooid en verwaaide.
De zee legde zich neer aan zijn borst.
Zijn hart was de broedplaats van kleurige
vogels. De wind keerde terug.
Een voor een stegen de vogels op,
ze schreeuwden en vielen omhoog, hulpeloos
werden ze opzij gesmeten…
Fleur Bourgogne: Amsterdam
beschouwing
3.5 met 2 stemmen
631 Amsterdam
Weer varen boten langs het raam. Ze zijn met
vingertoppen te raken, varen veilig van eeuw
naar eeuw recht op de haven aan. Een hoge stem
zegt het ontstaan in drie talen, zo en niet anders
is het gegaan met specerijen en slaven, de vrouwen
stonden klaar onder hun fluwelen rokken en de
mannen takelden liefde, liefde naar boven, stouwden…
Mea maxima culpa!
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
747 Tijdens mijn anderhalfjarig verblijf in het benedictijnse klooster te Egmond-Binnen moest ik ook meedoen aan de ritus van het schuld bekennen. Dan sloeg ik mezelf met de rechterhand op het hart en zei ik: 'Mea culpa, mea culpa, mea maxima culpa! Door mijn schuld, door mijn schuld, door mijn grote schuld!'.
Gek genoeg maak ik dat gebaar nog steeds…
Verliefd en mild
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
573 Na al onze gepassioneerde stormachtigheid is er nu een kalme vrede over ons gedaald, alsof onze beschermengelen elkaar omhelzen, strelen, beminnen. Zoals wij. Dat we beiden niet in staat zijn om een relatie aan te gaan doet ons beiden heel veel verdriet, maar dat maakt onze liefde voor elkaar zeker niet minder, integendeel, we beminnen elkaar op onze…
Ilse Starkenburg: Westdongeradeel
beschouwing
3.8 met 8 stemmen
880 Westdongeradeel
Wij waren onhandige mensen
zo stil en omzeilend
en afgesneden van wat
wij hadden moeten weten
over eb en vloed
en over de lucht
die aan ons trekt
zodat wij rechtop
blijven staan tot de nacht
want pas dan mogen
onze gedachten even
plat zijn als ons land
maar wat wij denken
is al eerder bedacht
door de mensen uit…
Anneke Brassinga: Roeping
beschouwing
3.0 met 2 stemmen
759 Roeping
Fluit er een merel, dan voel ik geluk.
Fluit er een merel ten hemelschreiend mooi
in China terwijl ik niet in China ben;
heeft naar verluidt men hier ter stede merels
ook gehoord in het blauwe schemeruur
van 3 Februarij 1603; zal, naar verwacht mag
over zes weken, in mijn tuin hun lied weer
klinken; stel dat ik al op weg zal zal zijn…
Tot mijzelf gekomen
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
512 Ik heb mijn verdriet gedeeld bij vrienden en zij hebben mij gesteund, ze vonden het allemaal heel wreed wat mij is overkomen, ik ben nu vooral heel moe van alles wat er met me is gebeurd, kan veel nog niet echt plaatsen, maar ben er wel achter dat mijn geliefde Mirjam in wezen net als mij is, dat we beiden niet echt een relatie aankunnen, hoezeer we…
Allerliefste vrouw!
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
557 Voor mijn dierbaarste Mirjam:
Ik werd vanochtend alleen wakker, zonder je tedere strelingen, die ik zozeer adoreerde, hoe je mijn gelaat centimeter voor centimeter koesterde, diepbeminde, met je liefdevolle vingers beroerde. Hoe je daarbij zei dat ik je goddelijke en mooiste man was, dat je altijd bij me wilde blijven, dat ik je zielsgelukkig maakte…
Depressieve realiteit
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
511 Ik zag God met Zijn hand wijzen naar mij, zo van: jij gaat dit meemaken, Ik beveel het jou, je gaat naar haar toe om haar te beminnen zoals Ik het wil!
Ik gehoorzaamde maar al te graag en ondanks het vreemdsoortige geloofde ik in de goedheid van het hele gebeuren. Ze was en is een perfecte vrouw met een bovennatuurlijk lichaam, zeer aantrekkelijk…
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
487 Het mooiste op aarde is de beleving van de liefde tussen een mens en een mens, maar die euforie duurt vaak veel te kort, wat mij heeft verbitterd en velen met mij, weet ik, daarom verlang ik zo intens naar het leven na dit leven, waar wij wel volop en ongeremd eindeloos elkaar kunnen liefhebben, zonder dat er scheiding dreigt of verwoesting, noem mij…
Doodgemaakt
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
547 (voor Mirjam Bruijn)
We waren twee weken smoorverliefd op elkaar en dat neemt niemand van ons af, maar dat het zo abrupt afgekapt werd door jou, dat werkte als een wrede, onverwachte guillotine. Ik was je droomman, zei je, je ecodorp, je leermeester, je wilde me nooit meer verliezen. Je streelde iedere vezel van mijn lichaam met opperste liefde,…
Marije Langelaar: Stoel
beschouwing
3.5 met 2 stemmen
690 Stoel
Ik stond naast een tafel en het verontrustte mij dat ik zo
alleen was en opeens hoorde ik het kloppen erg
zachtjes weliswaar maar iets maakte zich kenbaar.
Het was zo subtiel dat ik moest knielen, zo vond ik de
stoel en ik raakte het hout zoals je een tong raakt, ik
legde mijn vinger in een nerf, het begon onmiddellijk te
schemeren en…
Jana Beranová: De grote boom
beschouwing
3.7 met 3 stemmen
606 De grote boom
(voor Giuseppe Penone)
Een nieuwe Nurejev is opgestaan.
Blote voeten raken amper de grond,
de volmondige contouren gloeien
als wangen van een opgewonden
kind. Weinig bindt hem aan de aarde.
Zon en regen, hagel en storm
zijn rampspoed noch zegen.
Geen adders onder het gras krijgen
grip op die stam. Dit is de plek waar…
bewering
3.2 met 5 stemmen
556 In Nederland gaat voor meer dan zestig miljoen euro aan vuurwerk de lucht in.
Wereldwijde crisis of niet, deze gekke en gekmakende gewoonte wordt collectief weer doorgevoerd.
Menselijk vuur(hart)werk zou zijn, wanneer we het geld doneren aan armen, zwervers, daklozen, eenzame bejaarden, minima die nauwelijks rondkomen, onvrijwillig verslaafden…
Hugues C. Pernath: De onkuisheid
beschouwing
2.0 met 1 stemmen
676 De onkuisheid
(voor Myra)
Geloof in mij, want ik geloof in jou
Weigerend wat was en wetend wat ons weerhield.
Ik zal je vernoemen, je mee voorbij dit leven dragen
Jij, Enige, en schaduw die mij bedekt.
Door jou ben ik geworden en met de littekens
Van jouw weefsels, de waas van jou.
Zo ons zwijgen, zo ons zeggen.
Niets werd ons beloofd, alleen…
Jan Engelman: Panta Rei
beschouwing
1.0 met 1 stemmen
635 Panta Rei
De blinkende maan in de golf van Biskaye:
terrassen van zilver, ik wandel alleen
op de eeuwige stroom en het eeuwige waaien,
van alles ontheven, voor immer sereen.
Het sneeuwen der meeuwen op wiegende baren,
het dansen der schepen ging aan mij voorbij,
mijn ogen zijn blind van hartstochtelijk staren,
mijn ziel werd reisvaardig voor…
Hieronymus van Alphen: De eenzaamheid
beschouwing
2.3 met 3 stemmen
895 De eenzaamheid
Denk niet, lieve speelgenooten!
Dat de tijd mij heeft verdroten,
Toen ik gistren zal alleen,
Die vermaak heeft in het lezen,
Heeft geen eenzaamheid te vreezen.
Maar is altoos wel te vreên.
Vader zegt, dat brave menschen
Dikwijls naar die uurtjes wenschen;
Dikwijls naar hun kamer gaan,
Om in oude en nieuwe boeken
Wijze lessen…
Hedwig Speliers: Veranda
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
458 Veranda
Verbeelding breekt, hoewel gesloten huis,
door het schuine glas van de verandakluis
waar aardrijkskunde ontstaat in stroom en
sloot, het gelaagde laagland geologisch
aan de voeten uitgespreid een spraakgebied
waar druïden maretakken meten, mededelen
mij een mens in tijd en ruimte
hoe een god uit de hemel komt getuimeld.
Edwig…
Pieter Langendijk: Afbeelding van Cupido
beschouwing
1.7 met 3 stemmen
642 Afbeelding van Cupido
De aloudheid maakt de min gelijk een weeldrig kind,
Opdat een man van moed zich schaam' daarmee te spelen;
't Voert wapens, opdat elk zou vrezen 't wicht te strelen,
Dat jokkende ons verraadt, en vijand kwetst en vrind.
Zij geeft het vleugels, wijl 't zo licht is als de wind,
Vol onstandvastigheid, en los in alle…
Prosper van Langendonck: Uit Westerloo
beschouwing
2.7 met 3 stemmen
530 Uit Westerloo
Hoe lief dat huisje met zijn strooien daken,
omringd van houtmijt, schadde- en korentas,
rondom beschut voor wind of zonneblaken
door struik- en boomgewas.
Om groene luiken rankt de frissche wingerd,
waar tros op tros zich loswindt uit het loof,
dat in festoenen langs de gevels slingert
en hangt uit spleet en kloof.
De speelschgezinde…
Willem Hofdijk: De bouwval
beschouwing
2.3 met 3 stemmen
924 De bouwval
De laatste glimp van 't avondrood
Vloeit langs den strakken muur,
En schuchter duikt de maanschijf op
Aan 't bleek en fijn azuur
Wat wekt ge sombre steenkolos!
Die van uw glans verviel,
En eenzaam op de rotspunt rust,
Wat wekt gij in mijn ziel?
Versteende stem van vroeger tijd!
Wat spreekt gij tot mijn hart,
En wekt er…
Maurice Maeterlinck: Broeikasziel
beschouwing
3.0 met 2 stemmen
597 Broeikasziel
Ik zie dromen in mijn ogen;
En mijn ziel ingesloten onder glas,
Haar beweeglijke broeikas verlichtend,
Maakt het blauwe glaswerk zichtbaar.
O de broeikassen van de lauwe ziel,
De lelies tegen het beloken glas,
Het ontloken riet onder hun wateren,
En al mijn begeertes zonder remedie!
Ik zou willen bereiken, voorbij
De vergetelheid…
Bertus Aafjes: De laatste brief
beschouwing
2.8 met 8 stemmen
5.261 De laatste brief
De wereld scheen vol lichtere geluiden
En een soldaat sliep op zijn overjas.
Hij droomde lachend dat het vrede was
Omdat er in zijn droom een klok ging luiden.
Er viel een vogel die geen vogel was
Niet ver van hem tussen de warme kruiden,
En hij werd niet meer wakker want het gras
Werd rood, een ieder weet wat dat beduidde…
Paul Claes: De ziener
beschouwing
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 De ziener
Geen glinsterende dageraad, geen glans van goud
en van ivoor op de gevesten van de zwaarden,
geen paarse avond die de bloemenwei bedauwt
waarover manen waaieren van blauwe paarden,
geen goden uit de groene schemer van het woud,
geen opgloeiende as in uitgedoofde haarden
nooit heeft de grijze bard de regenboog aanschouwd
die trilt…
Emile Verhaeren: De vorst
beschouwing
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 De vorst
Die avond scheen een grote winterhemel
onwezenlijk in koude sterrenwemel
en ongenaakbaar voor ons laag geloven.
Het zichtbre eeuwge werd gebeeld, daarboven.
De vorst omknelde gans de fonkelwanden
van horizon en wind, stilte en stranden.
De vorst beet in de vlakte en 't blauw verschiet,
waar torens rezen als doorbliksemd riet.…
Benno Barnard: Foto met mij
beschouwing
2.0 met 3 stemmen
754 Foto met mij
Zo zat je vaak. Je hand knijpt in de leuning
tot het bot, alsof je zoekt naar het gevoel
dat in je eigen arm ontstaat. Je grondvesten
een stoel, die jou natuurlijk niet begrijpt.
Ik til een glas tot halverwege, dat ik al
was het leeg niet eens kon legen. Een paradox
weegt in mijn lijf, zodat ik niets meer goed kan
maken en niet…
P.A. de Génestet: Boutade
beschouwing
2.7 met 3 stemmen
1.566 Boutade
O land van mest en mist, van vuilen, kouden regen,
Doorsijperd stukske grond, vol killen dauw en damp,
Vol vuns, onpeilbaar slijk en ondoorwaadbre wegen,
Vol jicht en parapluies, vol kiespijn en vol kramp!
O saaie brij-moeras, o erf van overschoenen,
Van kikkers, baggerlui, schoenlappers, moddergoôn,
Van eenden groot en klein, in…
bewering
3.0 met 3 stemmen
528 Ik heb Femke Halsema heel hoog zitten. Haar abrupte weggaan uit de politiek lijkt wreed, maar ze heeft haar ambtsperiode meer dan volgemaakt en vol kwaliteiten, die haar opvolgster niet zomaar zal kunnen evenaren.
Ze wordt hoogleraar in Tilburg, maar als rechtgeaarde Groen Links-stemmer ben ik vooreerst erg verdrietig om de lege plek die zij achterlaat…
Luuk Gruwez: Volière
beschouwing
1.5 met 2 stemmen
975 Volière
Van top tot teen vol vogels zit mijn vader.
Er hangen korenblauwe luchten in zijn lijf
en vergezichten om bij weg te dromen
en takken waar men, vogel zijnde, graag op slaapt.
De meest diverse soorten herbergt hij.
Bijvoorbeeld in zijn hoofd iets hoogs,
een torenvalk, een nachtegaal, een kardinaal
of welbespraakten als de papegaai…