Alle inzendingen van Mohair

De man die denkt met haar getrouwd te zijn, loopt voorop, mijn moeder schuifelend achter hem. Mijn broer wil haar begroeten. De man denkt dat het voor hem bedoeld is en kijkt hem vragend aan. Als mijn broer een stap opzij zet, doet de man dat ook, en nog een keer, als een danspas op de plaats. Het voelt een beetje alsof ik naar een scène in een klucht…

De man tegenover ons aan tafel lacht. 'Dag jochie', groet hij. Mijn zoontje zit op schoot. Ik buig me over hem heen, kijk vluchtig naar zijn gezichtje ‘hoe de vlag erbij hangt’. Ja hoor, hij grijnst terug naar de man. We zijn zojuist aan deze tafel aangeschoven in afwachting van de afspraak bij de arts op het consultatiebureau. In de ruimte staan…

Het gebeurde op een onbewaakt moment. Want wat voor leven leid je, als je altijd maar op je hoede bent? Ik liep met grote stappen omhoog op de roltrap, op Amsterdam CS. Ik bewoog en de roltrap ook. Ik vind het eigenaardig als mensen massaal stilstaan op een roltrap. Vooral op een station waar iedereen haast heeft. Tenzij je slecht ter been bent. Maar…

Weer een 'klimmer' die keihard naar beneden valt. In een diepe beerput zelfs. In de ogen van Wim Hof glinsterde iets verdachts. Ik kan dit 'iets' het best omschrijven als waanzin. 'Ik mis toch een beetje warmte', zegt man, als ik hem vertel over het ontluisterende artikel in de Volkskrant over de 'excentrieke iceman', die zijn kinderen en…

Alsof ze het hebben afgesproken, krijgen mijn twee graslelies tegelijkertijd bruine bladeren. Vorige week stonden ze er nog stralend bij. De graslelie staat op nummer 6 in de top 10 van de makkelijkste kamerplanten, lees ik op plantje..nl. Mijn klimop (Hedera helix) vervang ik om de paar maanden. Van veelbelovend veranderen zijn blaadjes ineens,…

‘Jij bent Femke Bol en ik Sifan Hassan. Kom, rennen!’ Als een katapult schiet zoon, 7, uit zijn zogenaamde startblok. Al snel heb ik het nakijken. Het is volop herfst in het park Oudegein. Ik zie rode, gele, paarse kleuren, hier en daar nog groen. Blauwe lucht, dampige atmosfeer, de zon schijnt. Aan de omgeving ligt het niet. Tijdens het rennen…

We stappen in een glazen 'ei' met bankjes. Het gaat ongelooflijk steil omhoog en het uitzicht is onwerkelijk mooi. Voor je het weet sta je op een berg. Als startpunt voor de vele wandelingen die je er kunt maken. Alpenweides, rotspartijen, dieptes en hoogtes. Man wil naar de Zwitserse grens lopen. 'Ja', roept zoon, 16. Het wordt een tocht van een…

Man staat naast een groene Skoda en opent de deur. 'Nee, papa, dat is jouw auto niet!' Aan zijn lichaamshouding zie ik dat het kwartje valt. Snel sluit hij de deur. 'Wij staan nog een stuk wandelen daar, die kant op!' wijst zoon, 16. Hij lacht zijn schaterlach en ik lach met hem mee. Gedrieën lopen we naar onze Skoda, een parkeerplaats verderop…

'Ik wil, ik wil’. Mijn zoon, 3, weet goed wat hij wil. ‘Ik wil het, ik wil het hebben, mama, ik wil het nu’. Net zolang tot hij het begeerde in handen heeft herhaalt hij zich. Wat wil ik eigenlijk nog? mijmer ik, terwijl ik hem de soepstengel geef. Iets willen is het begin van een doel. Iets willen getuigt van levenslust. Bestaat de eigen wil…

Ik sta bij de rivier. Een verademing, het water zo dichtbij. Aan de overkant de contouren van de oude vestingsstad. De grote kerk, de pannenkoekenboerderij. Ik zie een clubje koeien in het zand liggen. Paar meter verderop, iets dichter naar het water toe staat een torenhoge boom. Ik herken de soort niet, natuurleek die ik ben, maar het is er een met…

'We eten zelfgemaakte prei-kerrie-soep', besloot ik. 'Dat weet je zeker?' Man keek me aan. 'Ik ga het gewoon proberen, misschien is het wel heel lekker.' 'Wie heeft De Griek gereserveerd?' 'Oh ja, stom, vergeten.' 'En dat vind je zelf niet een beetje griezelig?' 'Welnee', loog ik. 'Ik had twee wijn op toen ik reserveerde,…

De man heeft een appel in zijn ene hand, zijn andere drukt hij op zijn borst. Hij wankelt. Zie ik het goed? Hij maakt kokhalzende bewegingen en heeft het duidelijk benauwd. De tram dendert door. De man, zestiger, kalend, kort gemouwde blouse, is net ingestapt in het eerste gedeelte. Ik zit er een eindje vandaan, op weg naar een etentje in de stad. Mijn…

De verkoopster ging akkoord met retourneren. Geconcentreerd zette ze alle handelingen in gang. Ik keek naar haar bedrijvige handen. Plotseling stopte ze. ''Waarom eigenlijk?' 'Nou', begon ik, en legde uit wat de reden was. Ze knikte, pakte haar taak weer op. Bij het volgende kledingstuk keek ze me weer doordringend aan. 'De pasvorm klopte niet…

'Misschien kun je beter een papierversnipperaar vragen voor je verjaardag', zegt man als ik hem enthousiast drie titels noem en hij de stapels boeken naast mijn kant van het bed ziet liggen. Ik besef dat het een vorm van vluchten is, de maniakale behoefte aan lezen. Verleidelijk, de in je schoot geworpen levens waarin alles betekenis heeft. Je kunt…

'Om er te zijn, hoef je niet iemand te zijn, je bent er al', zegt psycholoog en boeddhistische leraar Han de Wit, 79 jaar. Ontdoe het leven van mentale ballast. 'Hecht bijvoorbeeld geen waarde aan je zelfbeeld want dan moet je dat daarna de hele tijd bijhouden. Heel vermoeiend is dat.' Verfrissende woorden. Al weet ik niet hoe je dit blijvend…

'Met acht appels in een tent', las ik op de kaft van het boek dat ik kreeg voor mijn 7e verjaardag. Al lezend kwam ik erachter dat het ging over de familie Appel: een vader met zijn kinderen op kampeervakantie. Voor mij misschien wel de eerste woordgrap, in ieder geval de opmaat tot mijn leesgekte. Op de lagere school behandelden we voor het eerst…

Een reden voor Wilders om aangifte te doen tegen Timmermans kan zijn dat hij de linkse, solidaire, democratische politiek in een kwaad daglicht wil stellen. Hij stelt zich op als een slachtoffer. Een rel als afleiding van waar het echt over zou moeten gaan. Wat is er gebeurd in ons land dat we de politiek over laten aan mensen die niet in staat…

'We zijn rijker, veiliger en leven langer dan ooit', lees ik in een interview met Tim Fransen, cabaretier en filosoof. 'De keerzijde daarvan is dat de wereld van nu wankelt. Bijvoorbeeld door de aanwezigheid van destructieve wapens.' Ik moet denken aan de recente aanval van Iran. Fransen citeert in zijn nieuwe boek 'In onze tijd' Albert…

'Life could be a dream, life could be a dream...'' We zitten in de auto, als ik dit nummer van The Chords hoor: 'Sh boom'. We luisteren naar de playlist van mijn zoon, 15. Hij zit voorin, man zit achter het stuur, ik heb geen rijbewijs en zit als een kind op de achterbank. Ik voel me ook het kind; dit lied uit de jaren vijftig zong mijn…

Als de kersenbloesem op z’n hoogtepunt is, dan noemen ze dat in Japan mankai, las ik. De schrijver vroeg zich af of de bloesemboom die zij onderweg zag, door zijn schoonheid de omgeving fraaier maakte of de lelijkheid van alles benadrukte. Even later wandelde ik over de heide. Nul kans op een kersenbloesem boom. Misschien wel op een krentenboom…

'Deze kostbare minuten komen nooit meer terug.' Zoons reactie op mijn duit in het zakje. Over mijn hoofd kijkt hij zijn vader aan. Die schiet in de lach. Misschien vraag ik erom: wat weet ik van het voetenwerk van Messi? Ik woon in een mannengezin, dan moet je tegen een stootje kunnen. Mijn moeder kon het goed met mijn broer vinden. Allebei…

Khalid Kasem was advocaat en is presentator. De vraag is of we hem nog terug gaan zien in die rol. Khalid Kasem zou contact hebben gehad met Ridouan Taghi. Dit betekent niet dat het contact van Kasem is uitgegaan. Stel je eens voor dat een groot crimineel als kind bij jou in de buurt is opgegroeid, dat je samen op dezelfde school hebt gezeten.…

De onderzoeker speurt het veenweidelandschap af op zoek naar de Amerikaanse rivierkreeft. Even blijf ik gebiologeerd kijken. In de polder van het Groene hart huist dit kleine exotische monster, in enorme aantallen. Zijn graafdrift, paringsdrang en onstilbare honger, tasten ons ecosysteem aan. 'Hier zie je een vrouwtje, die heeft hier een driehoekje…

'Er liepen twee vrouwen met dezelfde citroengele slaapzakjas aan. Zelfde donkerblauwe spijkerbroek, zelfde gepoederde haar.' Met een volle krat boodschappen loopt mijn man in grote stappen naar het aanrecht. Al pratend legt hij de pakken yoghurt een voor een in de koelkast. 'Ze stonden achter elkaar in de rij bij de kassa. Spraken verder niet met…

'Het leek wel of de zon overleden was, zo donker bleef het elke dag.' Dat is een mooie zin hè? Die is dan ook niet van mezelf, die is van dichter Willem Wilmink (1936-2003), schrijft journalist Ellen de Bruin, in een artikel in het NRC van januari dit jaar. De Bruin heeft last van gebrek aan energie vanaf november. Een winterdip, noemt ze het…

Ik zag de eerste aflevering van het nieuwe seizoen van Heel Holland Bakt. Op mijn laptop aan de eettafel, tussen de momenten van oorverdovende herrie door. Ik had afleiding nodig, van het bedaarde soort. Onze badkamer wordt vervangen vanwege lekkage. Het traject zal drie weken gaan duren. Gek genoeg verheugde ik me er niet op. 'Kijk mevrouw, hier…

Zoon (15) kauwt moeizaam op een groot stuk Toblerone uit zijn kerstpakket van de Action. “Ik wil heel graag dit spul. Wacht, ik stuur je een appje.” Vliegensvlugge duimen, geconcentreerde blik. Even later vertrekt hij in zijn Action-shirt. Bam. De deur slaat achter hem dicht. Hij is in een jaar twee koppen gegroeid, kent zijn krachten nog niet…

Bierlucht stijgt op. We staan met onze zolen in het nat. Mijn broer kijkt in zijn plastic bekertje, dan naar mij. 'Ik haal er nog eentje', zeg ik, wurm me langs mensen naar de tap. In het donker had hij zijn bier op de vloer voor hem gezet. De drukte is precies goed. Onze plek in de zaal ook. Op het verlichte podium tussen naakte etalagepoppen…

'Ik vond de les saai, toen maakte ik okselscheetjes. Juf Jolanda stuurde me de klas uit’. Zoon, 8, vertelt het terloops terwijl hij geconcentreerd zijn frietjes één voor één door de fritessaus haalt. Een grote klodder saus komt op zijn shirt terecht. Zwijgend overhandig ik hem een servet, gebaar naar zijn trui. Overmorgen moet zijn surprise af…

Ze knikt tegen de huilende vrouw tegenover zich, kijkt naar het verwrongen gezicht, haar magere hand omklemd het zakdoekje waarmee ze onder haar ogen poetst. Nee, het had geen zin te duiden naar de realiteit. Nog niet. 'Wilt u koffie?', vraagt ze haar. ‘Graag mevrouw, zeg maar Sylvia.' Haar stem klinkt zwaar en rauw, in contrast met haar tengere…