Inloggen
voeg je beschouwing toe

Beschouwingen

De verdwenen kater

Ik heb onlangs twee ontdekkingen gedaan. Die hebben iets met elkaar te maken.
"Ja en?", zul je denken. Ik wil het met je delen. Misschien heb je er iets aan.

De eerste ontdekking was dat één glas prosecco me een kater bezorgt alsof ik de avond ervoor ben begonnen met een paar biertjes, daarna ben overgestapt op rosé, vervolgens rode wijn heb gedronken, de maaltijd heb afgesloten met een dessertwijn en tot slot een koffie met twee duimen whisky tot me heb genomen.

Een paar weken geleden had ik precies diezelfde hoofdpijn: de dag na een gezellig etentje waarbij ik slechts had genipt aan een glas zoete witte wijn met bubbels. Het kostte me opnieuw uren om bij te komen van de bonkende ellende in mijn hoofd. Dit kon geen toeval zijn. Met paracetamol, mijn anderhalfjarige zoon en een bezoek aan oma was het nét te doen (totdat ik bukte).

De tweede ontdekking deed ik op de terugweg. We reden van oma naar het winkelcentrum. Mijn man sloot aan in de rij voor de parkeergarage.
"Stap hier maar uit, dan kun je alvast je laarzen ophalen."

Ik griste mijn portemonnee en het bonnetje van de hakkenbar uit mijn tas, stapte uit, sloeg de deur dicht... en zag dat mijn sjaal nog tussen de deur zat, precies op het moment dat mijn man gas gaf richting de slagbomen.
Ik voelde de sjaal strakker om mijn nek trekken, klapte op mijn knieën tegen het asfalt en schuurde mijn ribben langs de zijkant van de auto. Godzijdank hoorde hij mijn harde schreeuw en stopte.

Trillend van schrik kroop ik naar de stoep om ruimte te maken voor de volgende auto. Met kapotte kousen en geschaafde knieën hijgde ik na, me vaag bewust van mijn weinig elegante houding: zittend op de grond, benen opgetrokken van de pijn, rokje om mijn middel. Ik hees mezelf weer de auto in.
Mijn zoon, die naast me in het autostoeltje zat, legde zijn handje op mijn arm, hield zijn hoofdje schuin en zocht mijn blik, om vervolgens in lachen uit te barsten. Ik lachte maar met hem mee. Hij had gelijk: het beste wat je kunt doen als je zo’n groots avontuur overleeft.

En nu komt het: mijn hoofdpijn was weg. Geen spoor meer.

Schrijver: Mohair
8 november 2024


Geplaatst in de categorie: drank

3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.261

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je e-mailadres voor anderen in beeld verschijnt)