Hartenkreten over tijd

In een milde septembermaand die nog was aangebroken ondanks al de jaren van bitter, onheilspellend leed, op de nieuwe, stralende dag die nog was als een zomerdag, hoewel ik ook in een nieuwe zomer nauwelijks geloof kon hebben, ben ik het hoedje en de rokken bij de stomerij gaan halen. Het frivole hoedje dat mama in haar laatste jaren had gedragen, had…

Het was een moment in de aaneenschakeling van momenten die mijn leven vormt, een eenmalig moment waarop ik opnieuw de vijver aanschouwde die daar lag te glanzen met in de verte de houten brug. Twintig jaar daarvoor zat ik op haar grassige oevers met mijn minnaar en keek ik naar de eenden, ganzen en zwanen die klapperden met hun voorwereldlijk aandoende…

Als er één ding is wat ik als heilzaam heb ervaren is het de afstand. Soms kort. Soms langer. Inkeren tot jezelf. Afkeren van alles en iedereen die prikkels veroorzaakt. Zo word je bewaard voor dingen waar je later spijt van zou kunnen hebben. Men zit niet te wachten op mijn mening. Mijn gedachte. Of soms juist wel. Om dat weer te gebruiken om gal…

Het was in zijn HBS-tijd: de man met het verwoeste gebit en de asgrauwe haardos die zijn schedel als een helm omgeeft, vertelt over de Gouden Droom van geluk die hem nog altijd voor ogen zweeft, die al zijn gedachten in beslag neemt Maar de secondewijzer vernietigt genadeloos en meedogenloos de atmosfeer van geluk, het exotische parfum dat wij mogen…

Het was in de lente van het jaar 2008 dat ik op toevallige wijze in contact kwam met de heer V. uit de Mozartlaan in Tilburg. Onze voorouders hadden betrekkingen met elkaar onderhouden in een verre, vooroorlogse tijd; betrekkingen waarover ik tot op dat moment niets wist. Een geelkoperen paraplubak was daarvan de stille en enig overgebleven "getuige…

Bijna ieder persoon kent de door een klank, woord, een geur of anderszins opgeroepen beeldvorming in het hoofd waardoor als resultaat bij velen onmiddellijk een gebeurtenis uit een ver verleden wordt opgeroepen. Als in een reflex speelt zich in de herinnering binnen een fractie van een seconde een soort film af die iemand, soms met blije en soms met…

Twee echtparen hadden plaatsgenomen in de leren fauteuils voor het raam van het restaurant dat uitzicht bood op de drukke winkelpromenade en zetten zich aan het menu; de varkenshaas, de frites en het overige. Ik wachtte bij twee koppen thee op mijn vriendin. Verderop in de zaak sprongen aan de wand twee zilveren, kunstzinnig vervaardigde hertenkoppen…

In het onmetelijk grote bos van de poëzie groeide ik de langste tijd van mijn leven onopvallend als een niet bloeiend gewas op. Nog maar enkele jaren geleden werd ik plotseling waargenomen en mag ik mij sindsdien in de schaduw van anderen zonnen. Tergend langzaam vormden zich creatieve knoppen en openden zich later de eerste, onooglijke kleine, bloemen…

Vroeger moest ik altijd (stiekem) lachen om oudere mensen die leken te vinden dat vroeger alles beter was. Helaas merk ik dit nu ook bij me zelf. Nooit gedacht dat ik dit ook zou zeggen. "In mijn tijd" klinkt misschien beter. In mijn tijd was je van de wieg tot het graf verzekerd voor veiligheid en zorg. Iets wat tegenwoordig een zeer onwaarschijnlijk…

Onze wensen voor het nieuwe jaar: veel lieve kleine zaken. Negeer ze niet, vergaar ze maar. Opdat ze samen het "grote" maken.…

Ik heb niets te klagen, financieel eindelijk, sinds jaren, geen problemen. Schulden afbetaald, kan mezelf gekkigheden veroorloven maar dat doe ik niet. Nog steeds gefixeerd op aanbiedingen terwijl ik kaviaar zou kunnen eten, maar dat blief ik niet. Doe mij maar sucadelapjes totdat het draadjesvlees is, wat in het vat zit... Rustiger vaarwater noemt…

Vandaag was ik op zoek naar iets. Een manier om van de tijd te genieten en het niet te verspillen aan gedachtes over werksituaties. Om het even te verwoorden, onopvallend van mijn werk wegsluipen om te genieten van de zon. Mijn werk moest worden ingeleverd aan het einde van de dag. Mijn baas was al weg want ja, die doet toch lekker wat hij zelf wilt…

Volgens een aantekening in de administratie, gemaakt op de afdeling verloskunde van het plaatselijk ziekenhuis van mijn geboortestad, aanschouwde ik op een woensdag, op ‘den derden dag van den vierden maand’ van dat jaar het levenslicht – rond 10:55 uur om precies te zijn. Het geboortejaar hoef ik verder niet te noemen, te meer wanneer ik u bij dezen…

Laat de tijd niet ongemerkt verstrijken. Geniet.…

Na vandaag ben ik dat voorlopig niet meer, moet ik 364 keer de dag plukken. Of ik nu een ouwe lul ben, hoor ik u zich afvragen. Neen hoor, ook al word ik opa eind november, het wordt trouwens een kleinzoon (scoop), dan weet u dat ook weer. Zometeen doe ik nog even een Rammstein (vastgelegd onder 'favorieten') en drink ik daarbij een fikse borrel, gewoon…

Het is enkele jaren geleden dat het positieve medium Jomanda haar Gouden Eeuw beleefde, ze had haar eigen wekelijkse radio-uur, waar duizenden naar luisterden, ik ook, ik was er zelfs een keer te gast. Ik vroeg haar waarom ik zo'n zwaar karma had en zij antwoordde uiteindelijk dat ik in mijn vorige leven zelfmoord heb gepleegd en dat ik daarom in…

Mijn eerste keer op deze site, toentertijd nog niet gesplitst, ik produceerde het gedrocht 'Schaamlip'. Inmiddels ruim 4200 keer gelezen/bekeken sinds het jaar 2005, ben er Ditheke nog immer dankbaar voor. Kreeg er een negatieve reactie op, u weet dat ik daar immuun voor ben. Honderden inzendingen later zou je denken dat een en ander mij nu makkelijker…

Na het lezen van de hartenkreet “De voorkamer” van Fred gebeurde er gaandeweg iets in mijn ‘bovenkamer’. Eerst nog wat vaag, maar daarna was het er dan ook in volle omvang: het warme en enigszins weemoedige gevoel van nostalgie. Het schijnt inherent te zijn aan de feedback uit het verleden bij mensen boven een niet exact bepaalde leeftijd. In de regel…

Na jaren zwoegen om uit een put te komen, zo diep zo diep. Het gebeurde en betreurde achter mij te laten, zo ver zo ver. Jaren heb ik gezwoegd, gehuild, gevloekt op mijn lippen gebeten tot bloedens toe. De bewuste zeven jaren waren voorbij en ik heb het gehaald. Zo dacht ik, langzaam kregen de bloemen weer geuren en kleuren., verdriet. Net toen…

Gisteren las ik de hartenkreet van Fred: ‘Ouders (2)’, en vrijwel meteen zat ik in gedachten weer in de periode van rond het einde der jaren vijftig. De tijd van die goede oude radio, waar je in de ochtenden voordat je naar je werk ging nog even luisterde naar De Ontbijtclub met Kees Brusse. ’s Avonds zat je behaaglijk onderuit om te genieten van…

Aan de stadsrand rolt de snelweg zich lang en breed uit. Een wals wentelt traag over de platheid van het asfalt. Rijen blinkend blik markeren de druk van deze tijd. Blikken van oneindigheid aarden gelaten in de overlast, onwetend of deze snelheid de tijd wel volgen kan. Is dat de strijd, de strijd van deze tijd? In het trage spoor domineren snelle…

De kinderen in de buurt hadden het al snel in de gaten, ik heb geen grip op de bal met mijn voeten en daarom verdedig je als doelman de garagedeur van de buren. Bordjetik, een tennisbal tergt diezelfde buren tot op het bot, wij speelden een spel, 1-hoog besefte niet dat wij heen en weer moesten rennen om veilig te kunnen zijn. En dan ben je ineens…

Er werd niet over gesproken bij ons thuis, achteraf begreep ik dat wel. Een verliefdheid in de late jaren dertig leidde, misschien onverwacht, tot tien kinderen, waarvan eentje doodgeboren. Hij staat nog steeds tussen mijn jongere zusje en mij in, het erge is dat mijn ouders mij dat nooit hebben verteld. Ik heb op latere leeftijd van een oudere broer…

Het zijn vergeten dagen de dagen van de pijn. Gelukkig maar anders was het toch maar uiterlijk verschijn. Het zijn de goede momenten die onthouden zijn. De tijden waar in werd gelachen zonder een spatje venijn. Die wil ik wel opnieuw beleven om weer even gelukkig te zijn. Zo is het nu een maal in vervlogen tijden dat verleden word genoemd. Vroeger…

Gisteren overkwam het mij weer, zo'n genante ontmoeting met de vriend of kennis die het niet is. Hoe gaat dat. Je zwaait uitbundig naar een bekende aan de overkant van de straat maar die geeft geen enkele blijk van herkenning. Integendeel, licht geïrriteerd kijkt hij je kant op en vervolgt zijn weg. Het plotselinge besef van een mogelijke vergissing…

De Sinterklaasdrukte kwam al weer dichterbij. Het was soms al zo bedrijvig dat je mensen al met een kerstboom zag lopen. Dat is natuurlijk wel erg vroeg. Maar ja, wie weet vieren die lui wel geen Sinterklaas en willen gewoon vast iets gezelligs in huis. Alles is mogelijk toch. Het is tegenwoordig een gekkenhuis. Iedereen werkt, of je nu kinderen…

Ik krijg mijn sleutel niet direct in het slot gestoken. Ik sta te morrelen aan het slot, krijg het vreselijk warm, en mijn hart slaat in mijn keel. Het zijn niet de tranen die me brandden, het is een intense woede, die aan me vreet. Als ik de deur eindelijk open gooi, knal ik hem met een zwaai dicht. Ik weet niet waar te beginnen met het molesteren…

Ein-de-lijk de beschikking over iets wat mijn stortvloed aan woorden sneller verwerkt dan waartoe mijn pen in staat is gebleken, de pc. Ik sta aan de voorronde voor de zoveelste kansen, die ik niet wil verknallen. Gisteravond leek het allemaal nog zo ver weg van me, was ik nog zo lekker veilig dakloos, net als voorgaande maanden. Maar dat bracht…

Ik lig in bed, op mijn zij, met de dekens half over mijn gezicht getrokken. Ik heb me zelf er nog even lekker ingedraaid, nog geen zin om er al uit te komen. Jij bent er wel al uit, en je zoekt in het halfdonker naar je kleren. Je doet alles langzaam en zachtjes, om mij niet wakker te maken. Maar ik zie hoe je voorzichtig de juiste kledingstukken…