1600 resultaten.
Aan mijn Onbereikbare Geliefde.....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
926 In alle seizoenen ben ik naar je toe gegaan; als vogels hun nesten bouwden in de hoge bomen en hun kleintjes voorzagen van het voer; als de rode rozen van de zomer je tuintje verfraaiden, als het groen van de bomen reeds verlevendigd werd door enkele gele bladeren....
En je zat vóór me; je mooie, bijna symmetrische, klassieke gezicht werd half verlicht…
Lieve Margarita !
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
637 Je kon je lichaam niet liefhebben. Je kon niet houden van je zachte haar, van je witte, rechte tanden, van je nog mooie en florissante gezicht. Je vertrouwde je lichaam niet toe aan het lichaam van je geliefde of aan het warme, donzige, koesterende bed, maar aan de harde koude stenen toen je je had laten vallen vanaf de zeventiende verdieping. De stemmen…
Nalatenschap
dagcolumn
3.9 met 8 stemmen
943 Ome Harrie reed tot voorbij zijn tachtigste levensjaar nog auto. In zijn geval was dat een Fiat Panda. Geen grote, want dat was hij met zijn één meter zestig zelf ook niet en hij was alleen. De auto was net zo bejaard als hij. Hij wachtte na een bezoek ooit met vertrekken omdat het regende en zijn ruitenwissers het niet zo goed deden. Of wij wel wisten…
Bij de dood van een tante......
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
500 Zelf sukkelde ze nu voort achter een rollator en ze had mij gevraagd de grafkrans van onschuldige roomwitte lelies en fris groen lover te inspecteren die ze besteld had en die inderdaad de kist bleek te sieren waar de familie en de vrienden eerbiedig omheen schuifelden ten teken van laatste afscheid....…
Janneke en Wout maken weer wat mee
verhaal
4.0 met 1 stemmen
591 Het is zondagmiddag en de regen kletterde tegen de ramen.
''Wat een naar weer hé, Janneke?''
''We blijven lekker thuis, ouwe. Ik ga koffie zetten.''
Wout zette de radio aan, maar kon geen vrolijke muziek vinden. Alleen maar die rot herrie, vroeger was de radio veel leuker en gevarieerder. Zij kwam de kamer binnen met de koffie en twee tompoezen…
Eind van het pad
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
741 De tocht naar je hart heeft bijna vijf jaar geduurd.
De weg ernaar toe was prachtig, intens met soms een verdwaalde hobbel...
Maar voor mijn gevoel was het pad naar je hart de mooiste wandeling die ik ooit heb gemaakt. Jaren bleef ik het pad bewandelen, zonder angst, want ik wist dat als ik een verkeerde afslag zou nemen, jij me wel weer in de goede…
Het Crematorium revisited (vervolg)/Het Andante Café
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
449 Het "Andante Café" is geopend op een mooie, heldere zondagmiddag tijdens deze schitterende zomer die me - wonderlijk genoeg - nog geschonken wordt en is gesitueerd naast de accommodatie van het Crematorium in Tilburg, die omgeven is door de urnenweiden en de bosschages en de lila rododendrons en het park waar mijn geliefden voorgoed rusten en waar…
"We zijn maar één dood verschuldigd"/Heldenmoed in een achterafstraat
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
437 Het bittere noodlot heeft bepaald dat hij afscheid zal moeten nemen van het zomerse licht dat liefkozend de aarde beroert, van de kwetterende vogels die elkaar opgewekt en optimistisch naroepen in de bomen, van de bomen zelf, ieder voor zich karakter tonend en zich enthousiast verheffend naar het licht, naar de hemel..…
Duisternis van de dood en licht van verbondenheid.....
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.359 Er is geen afscheid; in licht en duisternis van mijn leven leven zij voort met mij, mijn geliefden.....…
Aan het sterfbed van mijn moeder......
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
474 Een levenslange liefde en kameraadschap werden samengebald in die aanraking van haar hand op de mijne; de hand die nog de ring droeg die de liefde symboliseerde en bekroonde die mij de wereld heeft geboden; de bonte, veelkleurige wereld die zij nu voorgoed verliet.
Die hand, alleen die hand nog die door haar zachte druk en lichte beweging te kennen…
Laatste herinneringen.....
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
479 Een kleine verhuiswagen komt voorrijden in de straat waarin ik sinds jaar en dag woon. Het is het teken dat de dierbare spulletjes, herinneringen aan mijn ouderlijk huis, zijn gearriveerd....
Stoere, sterke mannen die ongewild getuige zijn van een onuitgesproken drama, tillen een meubelstuk de drie trappen op en plaatsen het tegen de schoorsteenmantel…
Het Crematorium Revisited
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
522 Kennelijk had de overleden mevrouw een aula vol mensen op de been weten te brengen, mij allen onbekend, die nu als een schijnbaar krachtige achterban solidair zat te zijn met het leed van haar familie en met dat van de zus in het verre Nieuw-Zeeland, die, als een noodlottig en ongelukkig, finaal brevet van onvermogen, slechts op schriftelijke wijze…
Op het kerkhof aan de Hoflaan
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
474 Daar, aan de Hoflaan, geeft een imposante plaquette, bevestigd aan het traliehek, met trotse letters aan: "Gemeente Tilburg, Centrale Begraafplaats Hoflaan" alsof zij, die voorgoed het leven ingewisseld hebben voor de dood, zij die voorgoed de drempel zijn overgegaan, zij die voor altijd het mysterieuze rijk achter de horizon betreden hebben, eveneens…
"Au fond du temple saint"
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
806 In die tijd - ik was veertien jaar - kwam ik vaak aan bij het ouderlijk huis van mijn jeugdvriendin Lucia T. Haar moeder - een gezette matrone - bracht lange uren door achter de naaimachine, ijverig werkend aan een modieuze garderobe voor haar dochter en wij, de vriendinnen, speelden toen nog met onze Midge- en Barbie-poppen waarvoor we als het zo uitkwam…
Soelaas voor het onvermijdelijke?
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
476 De begrafenisonderneming met de chique, dure, elegante naam, die kennelijk dient om de gruwelijkheid van aftakeling en afscheid nemen te verhullen, heeft een bijeenkomst voor nabestaanden georganiseerd in een bekend restaurant dat doorgaans gezelliger en vrolijker doeleinden dient.....…
bewering
3.2 met 8 stemmen
499 Nu wuif je nog, straks zwaait er wat.…
Bij een veertigjarig dienstverband
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
473 Er viel onlangs een kaart in de brievenbus, keurig verzorgd en met het logo erop van de organisatie voor maatschappelijke diensten waarbij mijn vriendin en oud-collega, die in een ver verleden naast me heeft gestaan als niemand voor of na haar, veertig jaar werkzaam is geweest.
Op de kaart is haar door acne zozeer gehavende, maar hartelijk glimlachende…
Dat intens moment
verhaal
5.0 met 4 stemmen
881 “Zul je me missen”, vraag ik zacht.
Mijn hand strekt zich naar je uit, zonder je aan te raken. Het dichtbij lijkt nu zo ver.
“Zul je me missen, zoals ik nu al voel dat ik jou missen zal? Elke dag een beetje meer. Het zal raar zijn om goedemorgen te zeggen zonder antwoord te krijgen. De kat zal je zoeken, weet je. Ze is immers gewend om ‘s morgens…
"....and I wish that I could be a Banner Man....!"
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
481 Ook ik bevond me te midden van de menigte, te midden van het schaarse maar enthousiaste publiek dat, veelal gewapend met paraplu's, de gebeurtenissen afwachtte op de regenachtige avond van de 15e juni jl., aan de vooravond van het grote Festival Mundial; de gebeurtenissen die dienden om dit evenement in te luiden.
Ik was naar "De Heuvel" gegaan…
RILKE NAAR RAINER MARIA
column
4.2 met 4 stemmen
1.748 ‘Ze is naar een Duitse lievelingsdichter van mij genoemd,’ zei ik altijd als men vroeg hoe ik aan haar naam kwam. ‘Mijn man heeft dat verzonnen,’ voegde ik er altijd nog aan toe.
We stonden in de keuken en ze hield haar kopje schever dan ooit tevoren. Het zal toch geen tweede tia zijn, schoot er door me heen.
‘Ja,’ zei ik ‘dat valt niet mee joh,…
Het noodlottige parcours van een geestesziekte......
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
567 Haar flatje was me niet onbekend gebleven. Ze had er niets van weten te maken. Twee lusteloze, slome vissen zwommen er rond in een kom; een teken van leven. Dat was alles.
Was haar daad te voorzien geweest? Alleen de zeventiende verdieping bood haar nog soelaas toen haar val een feit was.
Haar tranen hadden ons de weg moeten wijzen; haar tranen…
Opnieuw naar de velden des doods/Een milde dood
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
530 Er vloeiden geen tranen; het raadsel en de horreur van het afscheid kwamen niet aan de orde, het mysterie werd niet aangeroerd, de beheersing bleef intact alsof afgezien zou kunnen worden van de heftige geestescrises die in sommige gevallen toch heel gebruikelijk zijn, alsof het leven was voortgekabbeld, voortgestroomd zonder doel, zonder bezinning,…
Onder ZIJN hoede......
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
479 Jarenlang stond mijn trouwe collega aan mijn zijde: we huilden en we lachten samen en volvoerden onze werkzaamheden: ik, de journaliste, hij de fotograaf.
Het einde naderde: ZIJN einde; en ik bezocht hem in zijn stervensuur.
De ethiek is geen gemakkelijk onderzoeksobject maar Christus en Julius Caesar betreurden de desertie van hun vertrouwelingen…
"Tout savoir, c'est tout pardonner"(?)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
691 Liesbeth, toen je dat andere vertrek bent binnengestapt; die kamer waar de dood op je wachtte, ben ik je - tot mijn schande - niet gevolgd. Van anderen zag ik het levenseinde; jouw levenseinde zag ik niet. Jouw devies ging over de trouw - de trouw die ik je niet betoond heb(wat konden mijn nutteloze, waardeloze brieven uitrichten?)We hebben elkaar nooit…
Als de doodsheid regeert....
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
469 De buurt, de wijk waar ik eens de glorie van jouw charisma en van onze liefde mocht meemaken, heeft al haar charme nu verloren. De aanblik van de miezerige, armetierige huisjes kan mij niet meer inspireren. Daar heb ik je gezocht; daar heb ik je gevonden in lang vervlogen tijd, maar de vergetelheid is ingetreden en een grauwsluier bedekt de eens glorieuze…
Toen de vlaggen dramatisch wapperden....
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
439 Vanuit Restaurant "De Caroussel" te Tilburg heeft men een riant uitzicht op het voormalige Paleis van Koning Willem II waar de driekleur halfstok wapperde; elegant en fier, vrij en indrukwekkend, in confrontatie met de altijd mysterieuze, onachterhaalbare, maar eveneens zeer indrukwekkende dood.
En zo werd hem, die ons ontvallen was, eer bewezen;…
Als een rimpeling in een wateroppervlak
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 Zijn moeder was overleden. Als zijn bewustzijn vergeleken zou kunnen worden met een meer, met een stille watervlakte, veroorzaakte het heengaan nauwelijks een rimpeling in de oppervlakte hiervan. Hij vatte haar leven samen in enkele luttele feiten in een "In Memoriam" alsof hiermee uitgesproken zou kunnen worden wat haar wezen was geweest. welke haar…
En overigens…
dagcolumn
4.5 met 2 stemmen
876 Dapper, besluitvast, rechtlijnig. Een enkele politicus kan met deze drie kloeke krachttermen omschreven worden. Eigenlijk heeft Marianne Thieme haar klassieke Cato-de-Oudere-afsluitingen (‘voorts blijf ik van mening dat we onverwijld een eind moeten maken aan de afschuwelijke dierenindustrie’) nooit nodig gehad. Als resoluut voorvechtster trok ze aandacht…
Voor een onvergetelijke Vader
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
481 Vader, een dezer dagen zou je je achtennegentigste verjaardag gevierd hebben. De datum is voor jou onhaalbaar gebleken. Je lang-vergeten geboortejaar 1922, getekend door de economische crisis, ligt diep verzonken in de tijd; in een ver verleden....
De familie was altijd welkom op 27 januari in het oude, kapitale huis en de progrèstaart van de exclusieve…
Verloren in onpeilbare verten.....
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
481 Tegen haar, tegen mijn vriendin, had ik vaak en uitgebreid verhaald over "my secret love" die "no secret anymore" was maar mijn vriend verdween in verre tropische sferen en zocht onpeilbare, onnaspeurlijke, verre horizonten om daar zijn heil te zoeken....
Met lege handen, met een leeg hart en lege armen bleven zijn vrienden achter, radeloos, hopeloos…