Alle inzendingen over verdriet

2125 resultaten.

Sorteren op:

Wie ben ik

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 597
Ik voel alleen pijn en verdriet, ik heb een masker op die alles verdringt uit gewoonte is die aanwezig. Ik weet niet meer wie ik ben! Blijkbaar is ik een ver verleden want het is leeg en gewoon de autopiloot die zijn werk doet, de rest is vaag. Jaren heb ik al de gevoelens vanbinnen die er niet uitkomen diep verdrongen en vergrendeld.…
Olivier4 december 2018Lees meer >

Ware liefde

verhaal
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.024
Ik proestte de drek uit mijn mond. Men had mij dus begraven. Ik had mijn dierbaren nog zo opgedragen mij na mijn overlijden te cremeren. Dus had men mij toch onder de grond gestopt. Okay dan…dan zij het zo. Aldus groef ik mij een weg uit de drek en ademde de lucht weer in. Aqua leefde weer…. De kale opende met een schok zijn ogen en glimlachte.…
Aqua14 december 2018Lees meer >
autobiografie
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.094
Als een toeschouwer van een nare film, stond ik buiten mezelf te kijken naar iedereen die afkwam op de paniek, een buurvrouw die verpleegkundige was, een buurman die er bij kwam….Alles leek niet echt, ik stond buiten mezelf en voelde me onzichtbaar, verdrietig om de pijn van mijn broertje en de pijn van mijn vader…
Judith20 januari 2019Lees meer >

bewering
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 807
Na de samenkomsten in het Wertheimpark en de vernedering in De Kuip zou 'Met het oog op morgen' de uitzending van vanavond met maar één schmierende Jordanese meezinger moeten openen: 'Amsterdam huilt waar het eens heeft gelachen'. Plechtig en droefgeestig.…
Nemo27 januari 2019Lees meer >

Ontmoeting in de LocHal

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 481
Het is een mooie, heldere voorjaarsdag: de negenentwintigste april 2019 en vóór het Natuurmuseum aan de Spoorlaan pronken sinds kort de roombleke kaarsjes van de kastanje in het groen van haar kruin. De fonteintjes op het Burgemeester Stekelenburgplein spatten vrolijk op. In de LocHal, het nieuwe pronkstuk van onze stad, met haar trappenhuizen, met…

Kermisimpressie uit een voorbij jaar

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 481
Vroeger, in lang vervlogen tijd, was het poffertjes eten met mama of oma; nu moet ik voor mijzelf een plaats reserveren en veroveren te midden van de menigte en voel ik mij een "displaced person" alleen aan het tafeltje met uitzicht op een nagebootste Griekse tempel, bekroond door het beeld van een triomfantelijke godin. Mijn familie beweerde eens…

BEA, NICO EN JAN JACOB, een spontane ontmoeting.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 551
Evan Bogerd We zullen als musici de toehoorders laten meevoeren Op de meeslepende klanken van dood, verdriet, verlies en herinnering Van die ons collectief en individueel ontvallen zijn Binnen onze eigen diep stil biddende en mediterende gedachten Aan Fauré’s Requiem zal ik als bas-bariton mijn bijdrage mogen leveren In een heel fijn en…

Ben 9. Dat was schrikken...

verhaal
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 813
Het fascinerende onderwerp van Bens gesjouw met hoofden respectievelijk een kernbom moet voorlopig in de ijskast. Het navolgende onderwerp is net zo schrikaanjagend als een thuis bewaarde kernbom. In aflevering Ben 8 verloor ik me in een romantische ode aan de liefde. U kent de stelling: alles is al geschreven. Shakespeares Romeo en Juliet konden…

Het leed is voor Netanyahu en zijn gezin niet te overzien.

bewering
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.077
Natuurlijk: velen betalen een hoge prijs als gevolg van Netanyahu's acties in binnen- en buitenland: tienduizenden doden zijn te betreuren, de zwaargewonden zijn niet meer te tellen. Maar - zo verklaarde de Israëlische leider: “We betalen allemaal in deze oorlogstijden een persoonlijke prijs, mijn zoon Avner moest zijn huwelijk al voor tweede…

Als een steen, geworpen in een vijver

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 343
Zo gaan de kwetsuren, de diepe verwondingen en het verdriet tot het verleden behoren.…

Als smeltend ziele-ijs / Bevroren tranen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 189
Verdriet had zich opgestapeld als een onzalige Toren van Babel. Het bezette mijn middenrif als een steen tot de tranen uit mijn ogen vloeiden als gletsjers, als smeltend ziele-ijs: de tranen die een heel leven lang bevroren waren geweest. En ik huilde.....…

Tilburgse taferelen/ vervolg/ Als het ware wedijverend in ellende en lelijkheid

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 14
De gebouwen van het Twee Steden Ziekenhuis en van Zorgcentrum De Hazelaar, gesitueerd in Tilburg West, grenzen zo ongeveer aan elkaar en het is alsof deze met elkaar wedijveren in lelijkheid. Aldus is een panorama geschapen dat allerminst stemt tot vrolijkheid.... Men kan zich daarnaast de terechte vraag stellen of de kleurige en feestelijk aandoende…
I.Broeckx6 november 2026Lees meer >

De speelbal

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 16
De jeugdjaren van mijn arme moeder, die ik lang geleden heb moeten overleveren en overgeven - alsof ik haar verraden moest - aan het onverbiddelijke levenseinde, waren getekend door armoede. Haar latere leven werd gekenmerkt door kwetsuren en kwellingen, vermeerderd door een overgevoelig karakter. En zo vertelde ze me eens hoe ze in een speelgoedzaak…
I.Broeckx15 november 2026Lees meer >

Probeer God.

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 11
'Waarom probeer je God niet?' Deze woorden zijn gericht aan een lotgenoot van negenenvijftig jaar op facebook met de ziekte van Parkinson. Ze is getrouwd met een man die niet weet of niet wil weten dat hij het slachtoffer is van een narcistische moeder. Hij trekt zich niets van haar aan, haalt haar voortdurend naar beneden en voldoet niet aan de mantelzorg…
Susan19 november 2026Lees meer >

In memoriam

verhaal
3.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.750
Het is niet alleen een groot verdriet dat dat niet zo heeft mogen zijn, maar ook een groot onrecht. Onverteerbaar. Ik heb je nooit gezien, maar ik mis je verschrikkelijk. Mijn hart breekt als ik aan je denk.…

De rekening

verhaal
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.056
Maar opeens kwam me het verdriet van het verleden voor de geest. De pijn die er onbewust toch altijd leeft in het binnenste van je hart zocht zich een uitweg. Tranen sprongen in mijn ogen. Het leek wel alsof mijn maag zich omkeerde in mijn lijf. Nog even deed ik mijn best. Ik nam een bescheiden hapje met mijn vork.…
Fleur8 september 2006Lees meer >

Pijn

verhaal
2.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.626
Pijn. Schrijnend is het. Ik kom het niet te boven, al doe ik mijn best. Hóe doe ik mijn best, en waar héb ik het over? Over de al te plotselinge dood van mijn zeer geliefde partner. Van Jou. Ik kreeg het à bout portant te horen. Rauw. Plotseling. Ja, ik weet het – het leven gaat verder… Een paar dagen geleden zat ik op een terrasje……
Femmy10 september 2006Lees meer >

Hij en Zij

verhaal
3.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 903
En ik denk aan teleurstelling, verdriet, verwerken en trouweloosheid. Zestien nog maar. Ik heb met haar te doen terwijl de trein doordendert en de zon achter een wolk verdwijnt.…
paco7 december 2006Lees meer >

Opgelegd

hartenkreet
1.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.594
Het is kerstnacht, voor de tweeduizendenzesde keer hult men een krijsende netgeborene in lappen, legt men het neer in ouderwets stro. Een rechtgeaarde katholiek komt nu thuis van de nachtmis, eet in gezinsverband een beboterde plak van de stol, "spijs doet laven". Dit alles in het kader van gezellig met z'n allen midden in de nacht, nu kan het…
Fred25 december 2006Lees meer >

Daan

verhaal
2.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.161
Acht jaar was hij nog maar. Acht jaar! Voetballen, dat deed hij graag. Voor, op het veldje. Nooit alleen. De ene keer voetbalde hij met Bart, de buurjongen. Een andere keer weer met Ewout en Rick. Maar, het liefst voetbalde hij met Jeroen. Nu sinds drie jaar mijn echgenoot. Jeroen was dan wel elf jaar ouder, maar dat maakte voor Daan niets uit. Jeroen…

Huilbaby

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.846
Bij de opgewekte mail over promotie en trots ouderschap zat een foto van een vrolijke hummel met een aanstekelijke lach. Ik glimlachte opgelucht. Was dit even goed nieuws! Hoe anders dan die kille decemberdag van het verlate kraambezoek. De afspraak was gemaakt, de kersverse moeder bleek uit te kijken naar mijn bezoek. Fijn, dacht ik, ze zal gelukkig…

Verschil van mening?

hartenkreet
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.535
En daar zat ik dan met veel pijn in mijn lijf van het werken (wat dus niets voorstelde en hij zo kon) maar nu ook nog mét verdriet erbij om zoveel onbegrip. Weg fijn gevoel. Nu is mijn vraag: valt dit onder een verschil van mening?? Of is dit iemand naar beneden halen??…

Groot

hartenkreet
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.633
Dat wilde ik ook worden, later, wist ik veel dat ik daarmee de gelukkigste periode uit mijn leven zou afsluiten. Omdat ik wilde groeien ben ik nu kleiner dan ooit, het meisje dat nieuwsgierig was naar wat die grote mensen in de voorkamer elkaar te zeggen hadden, dat meisje is volwassen geworden. Maar niet groot, speels tikt zij op vingers, beteuterd…

Het went nooit

dagcolumn
4.8 met 44 stemmen aantal keer bekeken 2.572
We zijn verbijsterd, verslagen, boos en intens verdrietig, ónze toekomstplannen - een vaste stek in Zuid-Frankrijk - zijn niet meer van belang, want hún toekomst is wreed overhoop gehaald. Dat wordt dus chemo, pijn en slapeloze nachten, de dagen, weken, misschien maanden aftellen, en dan…? Hoe maak je plannen voor de laatste maanden van je leven?…

Hoe liefde haat werd

verhaal
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.268
Welkom in het verhaal dat mijn leven verwoordt. In dure woorden, te lange, uit de context getrokken zinnen, en een samenhang die zich definieert als 'van de hak op de tak, van boom naar boom en niet zo heel lang daarna, van bos naar bos'. Grappig, want ik zie door de bomen het bos niet meer. Ik wil graag beginnen, maar moet je allereerst kwijt…

ommezwaai

beschouwing
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.097
Jaren is het bij mij zo geweest een moeilijk leven met vooral de vraag waarom dit leven te leven als het alleen maar verdriet en pijn brengt. Maar het leven om dat zomaar op te geven daarvoor heb ik het niet gekregen. Het omdraaien en het zinvol maken is een heel proces: dat doe je niet van de ene op de andere dag.…
E van Dam26 december 2007Lees meer >

Vetvlekken op de ruit

verhaal
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.151
Stille getuigen van hoe snel vreugd in verdriet kan omslaan. En omgekeerd ...…
hans uil31 januari 2008Lees meer >

Hoe gaan we ermee om?

beschouwing
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.074
Hoe ga je om met ondraagbare pijn? Pijn die je niet sinds een dag voelt, maar al een hele tijd? Pijn waarvan je weet dat je hem niet kan omschrijven en je al geen moeite meer doet om het uit te leggen? Pijn die je handelingen belemmert en vooral je gedachten? Hoe ga je daar mee om? Is een avondje Bridget Jones kijken, eenzaam en alleen voor je tv,…
leen veldeman18 februari 2008Lees meer >

In Gebed

beschouwing
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.120
Het Leven is elke dag een verandering. Van het moment dat je opstaat en daarna een dag van het leven gaat beginnen. Elke dag zal anders zijn. De ene dag vrolijk, de andere dag zwaar maar elke dag is een dag van ons leven. Het leven dat soms zo moeilijk te beleven valt. Ik heb op dit moment het gevoel dat mijn dagen voorbij gaan zonder dat ik ze…
E van Dam24 februari 2008Lees meer >

Hier ben je

verhaal
2.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.536
Ik lig op mijn rug in het natte gras, doe alsof het lente is. Het vocht trekt langzaam door mijn kleren in mijn huid, maar ik heb het niet koud. De zon is waterig en schijnt op mij, ze voelt warm en aangenaam ook al is ze nog niet op haar best. Ik tuur naar de lucht boven mij, door mijn oogharen volg ik de wolken die meegenomen worden door de wind.…