1763 resultaten.
Zwaar COPD en doorslapen maar!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
499 Ik ben gedwongen naast een meneer te slapen die weliswaar wegens de privacy door oranje gordijnen rond zijn bed van mij gescheiden is en hij laat niet na gedurende de gehele nacht de intens gênante en alarmerende geluiden te maken waarmee zijn ziekte gepaard gaat.…
Zingeving in Wijkcentrum "De Ypelaer"?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 Een meneer in een korte broek die uitzicht biedt op een behaarde formidabele buik, krabbelt met een groene viltstift zinledige formules op een "Whiteboard" De anderen stemmen in.Nooit verhieven zij hun hoofd uit de kolkende golven van hun psychiatrische ziekte en de verwarring blijft overheersen.…
Toch weer even: Pasen 2018
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
745 De dame met de achttien persoonlijkheden die haar beurtelings voor de geest treden heeft me weer verwelkomd in de Zorgwoning waar zij vergezeld wordt van twee schitterende katten; vaak haar enige gezelschap; kunstwerken van de natuur met beweeglijke staarten en snorrenbaarden die gevoelens schijnen aan te geven en met schitterogen met een zwart streepje…
Een ontmoeting in het Openbaar Vervoer (vervolg)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 Na de gebruikelijke sneeuwstormen en ijsvelden waarmee de winter gepaard gaat, treedt in onze noordelijke streken gewoonlijk wel een milder seizoen in en inderdaad vertonen zich dit jaar eind februari al veel paarse en gele krokusjes.
Op mijn terugweg uit het naburige dorp ontmoette ik Hem in de bus. Lang geleden had hij me genodigd in zijn flatje…
Een verpleger als vriend
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
462 De verpleger, de trouwe en zozeer liefdevolle verpleger, heeft zijn langjarige carrière volvoerd bij "Prisma" waar mijn broer een "plaatsvervangend thuis" heeft gevonden. De lage gebouwen, omringd met grasvelden waarop bomen hun kruin ten hemel heffen, bieden huisvesting aan tal van cliënten van gevarieerde signatuur en mijn broer is te midden van…
De weg die wij eens gingen.....
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
497 ....en zo legden wij, de ouders en de beide zusjes iedere zondag de lange weg af naar Oisterwijk (wij, de meisjes, op onze kinderfietsjes) langs de monumentale villa's aan de Koningshoeven en over de fietspaden die Tilburg met Oisterwijk verbinden, door een bosrijk gebied.
De broer, onze wilde, ongezeglijke, onrustige broer, was ondergebracht in…
autobiografie
4.4 met 5 stemmen
782 Een brief van Emma, emotioneel en weer vol met verwijten. Bjarne las het met weemoed in zijn inborst. Wat bezielde haar, dat ze zo tegen hem tekeer ging. Hij las ook verdriet, frustratie, woede, angst.
Met tranen in zijn ogen vernam hij dat Frits inmiddels was overleden en in de tuin bij de appelboom was begraven. Hij voelde het al aankomen, Emma…
Op de longafdeling
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
474 Ik ben op deze kamer ondergebracht, bij de longlijders. Twee grote, kleurige plastic ballonnen, gedecoreerd met grappige en lieflijke kindergezichtjes hangen boven het bed van de man wiens longen zijn aangetast. Hij sleept rond met een merkwaardig, onhandig kastje met oplichtende lampjes dat hem meer last dan gemak bezorgt. In de avond komen zijn vrienden…
Momentopnamen uit een "psychiatrische carrière"
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
520 De onherbergzame heilloze oorden die de "Geestelijke Gezondheidszorg" voor haar slachtoffers en gedupeerden reserveert, konden nooit een thuis voor haar vormen; integendeel. De geestesziekte joeg haar op en verjoeg haar uit alle comfortabele, geruststellende en weldadige regionen van de zogenoemde "normale wereld". Kortom de heilzame en geluk verschaffende…
Opnieuw in de kliniek
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
496 Voor de tweede keer betrad ik vanavond het gebouw met de lange gangen van GGZ Breburg aan de Korvelseweg. Vanavond scheen het licht frivool rond te dartelen als vormde slechts dit gegeven nog de enige schamele troost voor de stumpers die hier in de kale vertrekken welhaast noodzakelijkerwijs verblijven, beroofd van zoveel dat het menszijn ondanks alles…
Het eigen risico van Rijksoverheid
verhaal
3.3 met 3 stemmen
697 Niemand vraagt erom: ziek zijn. Niemand vindt het leuk om een patiënt te zijn en dan maakt het dus geen bal uit- waar je bent, thuis, op vakantie of in het geval van de bajesklant, in de lik, want ook daar: kun je ziek worden en een arts of tandarts nodig hebben en dat weten we allemaal!
Maar, je voelt hem al aankomen, de patiënt die wederom het…
Een mislukte sollicitatie (vervolg)
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
562 Niet voor niets komt de dame die ik bezoek uit Den Haag. Het is "mevrouw" vóór en "mevrouw" na in ons gesprek.
"Wilt u een kopje koffie, mevrouw?" "Wilt u een stukje gebak?"
Haar pontificale villa omringt haar als een mantel van steen, marmer en pluche, die echter niet kan verwarmen. Het levenloze, maar chique meubilair roept herinneringen…
autobiografie
4.5 met 4 stemmen
850 Steeds bleef Bjarne zich afvragen hoe het ging met Emma Petronella. Nooit eerder had hij haar zo lang niet gesproken.
Inmiddels had Bjarne zich aangesloten bij “Gedichtenfreaks”, een bonte verzameling goedmoedige gekken, die alleen via het gedicht konden communiceren. Het waren geen zeldzame afwijkingen die er dansten rond de woordenbrij. Sommige…
De - voor veel mensen - moeilijke decembermaand
verhaal
4.1 met 25 stemmen
774 December, het zou een mooie, gloedvolle maand moeten zijn maar is dat niet - waar de dood zijn intrede deed, waar ziekte zorgt voor kommer en kwel…
Voor haar: die de echtgenoot levenloos aantrof bij thuiskomst, niet meer te redden en na de ongelofelijke schrik het geregel van zijn laatste rit… afgelopen week was dat het geval… ze valt in een gat, geen…
Verlieservaringen
column
4.0 met 3 stemmen
1.406 De afgelopen periode met sterfmomenten, ziekte, kankers, hersenbloedingen, aftakelingen, vernietigingen hebben door de veelheid zwaar ingehakt op mijn welbevinden.
De afgelopen veertien dagen waren ingrijpend. Twee weken van tegenslagen, te veel om te aanvaarden.
Verliezen van levens, lijden, waardevolle levens waar je afscheid moet nemen?…
De harde grond van het leed
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
523 Ze staat met het blauwe, fluwelige hoedje op het lange haar dat haar hoofd siert als een chique, elegante baret en dat haar welhaast verandert in een portret van Rembrandt vlak bij de vergrendelde zware deur die moet dienen om haar wanhoopspoging te verijdelen, zo grondeloos en grenzeloos eenzaam. Een kwetsbare vrouw, verloren, verweesd. Vertwijfeld…
Haar geheim
verhaal
2.7 met 3 stemmen
608 Vandaag is het de verjaardag van haar dochter. Ze pakt het fotoalbum en gaat aan de tafel zitten. Het is buiten herfstig, het regent en stormt. Ze doet de lamp boven de tafel aan en slaat het album open. Op de eerste bladzijden staan de babyfoto's. Ze glimlacht. Ze was zo’n schattige baby, met haar grote blauwe ogen en blonde haartjes. Ze lachte altijd…
In de wachtrij voor een taxi.....
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
795 Op de Afdeling Dagbehandeling had ik verklaard "dat we het maar met elkaar gezellig zouden moeten maken", waar het allerminst gezellig was omdat ik twee van mijn medepatiënten, ten prooi aan de pertinente gruwelijkheid van de ziekte van Bechterew, tot mijn gezelschap moest rekenen.…
Doktersbezoek (vervolg)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
590 Het pand aan de Spoorlaan dat op haar glazen gevel optimistisch in witte, kapitale letters de benamingen "huisarts", "gezondheidscentrum" en "apotheek" draagt, ligt ingeklemd tussen de overige bebouwing. Als men het van de buitenkant beschouwt, kan men nauwelijks vermoeden dat het op de eerste verdieping een wachtkamer herbergt die bereikbaar…
"Psychiatrische Observaties" / De Hemel der Liefde
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
537 De C.-straat vormt een krocht, een langwerpige, trieste, uitzichtloze trechter, omzoomd door bouwvallige huizen. Helemaal aan het eind hiervan bevindt zich het huis van F., mijn manisch-depressieve vriendin. Hier legde ik vaak mijn bezoeken aan haar af. Met haar lange, lenige, elegante, beringde vingers draaide ze gewoonlijk de ene sigaret na de andere…
Terug naar "The Hotel St.Elisabeth"
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
593 Zilvergrijs neonlicht geeft de naam aan van ons ziekenhuis: "St.Elisabeth Ziekenhuis"
Het gewelfde plafond van de gang die leidt naar de spreekkamers van de Polikliniek Longziekten is bezet met loodgrijze fraaie lambrisering. Het bevindt zich hoog boven mijn hoofd als een beschermende koepel van een oud-christelijke basiliek of middeleeuwse kathedraal…
Bezield door vurige verlangens
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
517 Tot mijn verrassing signaleerde ik onverwacht in de tuin van het ziekenhuis twee ranke, elegante antracietgrijze beelden van vogels van mij onbekende naam en signatuur. Ze hebben lange halzen die verlangend en wanhopig reiken naar het licht, zoals wellicht de patiënten die het restaurant bevolken - gekweld en overbelast door hun kwalen - wanhopig verlangen…
Als het nog meevalt op de longfunctie-afdeling
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
497 Men hoeft gelukkig meestal niet af te wachten dat men op de Afdeling Longfunctie van het Elisabeth Ziekenhuis gevierendeeld wordt of de duimschroeven krijgt aangelegd. Er zijn onderzoeksafdelingen van hetzelfde medisch bolwerk die bezocht worden door ongelukkigen en gedupeerden voor wie de gang daar naar toe welhaast tot een gewoonte is geworden en…
Trots en mislukking
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
531 Er wapperen vanen, gesierd door het trotse logo van de GGZ aan lange vlaggenstokken op het parkachtige terrein rond de inrichting. In de hal, waarin ook het restaurant is ondergebracht, is in een vitrine het Latijnse boekwerk te bezichtigen over de man, wiens naam het instituut draagt, Ioannes Wierus en er hangt een certificaat dat als een diploma de…
Gezamenlijk rond de tafel in de vergaderzaal, zwijgzaam en verloren
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
498 Ze namen deel aan de vergaderingen en ze schaarden. zich keer op keer rond de tafel
In hun innerlijk moeten ondefinieerbare, onherleidbare en kolkende gevoelens hebben rondgetold, maar stil, verstard en verkrampt waren de gezichten waarmee zij voor zich uit staarden. Stil waren hun stemmen die geen uiting gaven aan de mensonterende en grensoverschrijdende…
Toverwoord of cliché?
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
620 Het nieuwe toverwoord dat lange tijd geleden gelanceerd werd en dat nu welhaast verworden is tot een cliché; dat door vrienden, vijanden, passanten, vreemden, bekenden en onbekenden tot mij gericht en op mij afgevuurd wordt, luidt "benauwd".
Het is alsof men met dit luttele woord ten onrechte wil omschrijven en bepalen wat mijn hele persoon inhoudt…
Alzheimer / Op weg naar het einde
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
576 Haar briljante geest die overvloeide van scherpzinnigheid als een vat dat tot de rand toe gevuld is, heeft haar nu voorgoed verlaten; in de steek gelaten zoals een ontrouwe minnaar zijn voorheen innig geliefde vriendin voorgoed verlaat,
Maar hoe heeft zij eens, nog maar zo kort geleden, de lange, antracietgrijze schaduwen van september bewonderd…
Allerminst opgetogen maar ondanks alles dankbaar
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
459 Op een van die avonden die mij steeds konden inspireren door de wondermooie donkerblauwe hemel die beschermend de wereld overkoepelde, moest ik opnieuw koers zetten naar de Huisartsenpost wegens de welhaast wurgende benauwdheid die mij overvallen had.
De stethoscoop, de injectienaald en een grote witte cilinder met zuurstof moesten eraan te pas…
Het zeer betreurenswaardige afscheid van haar sieraden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
453 Het was in dat vermaledijde en door ongeluk getekende jaar dat haar noodlot zich over haar ontvouwde en dat zij voor altijd afscheid moest nemen van de haar zozeer innig dierbare welvingen van haar bovenlichaam, van de halfronde, zachte, tedere lobben bekroond door de tepels, die als halve citroenen op haar lichaam rustten en die haar mede tot vrouw…
Op de Spoorlaan, in de vroege morgen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
444 Op de Spoorlaan is het in de vroege morgen een va-et-vient van passanten; naar ik vermoed werknemers van de kantoren, bedrijven en instanties die in die omgeving gevestigd zijn.
Welgemoed en vitaal en ogenschijnlijk opgewekt maar wellicht onzichtbaar, heimelijk dan wel in het verborgene, achter de façade van hun onpeilbare gezichten en gestalten…