Nog steeds was elke gedachte een rilling die de kou niet zou veranderen. Wachten hielp niet en zou ook nooit kunnen helpen.Het groezelige licht van de onverschillige lamp was het enigste gezelschap dat hij niet zou kunnen verjagen. De vieze geur van zijn verdriet was een spiegelbeeld dat hem herinnerde dat hij ooit weer zou moeten opstaan om zijn eigen…
Dit helpt mij geweldig, dat ik kan schrijven wat ik denk, wat ik voel. Hoewel voor veel mensen sommige gedachten onuitspreekbaar blijven, blijven voor mij alle gedachten onuitspreekbaar. Het papier vertrouw ik ze wel toe, het zal mij niet tegenspreken, het is een onbeschreven blad, het kan nog alles worden…. Soms wilde ik dat ook ik nog alles kon worden…
Als iemand dit ooit leest, vergeet het dan maar snel. Ik ben namelijk niet iemand die je zult onthouden. Ik ben geen held uit het geschiedenisboek, ik heb nooit in de top 40 gestaan, geen medailles behaald, niets uitgevonden dat niemand nog kende.
Ik ben gewoon een mens dat het leven leeft, en op zoek is naar de zin ervan. Misschien dat ik in de toekomst…
Het was koud. Rachel huiverde, toen ze de deur achter zich dicht trok. Ze schoof haar kraag omhoog en dook diep weg in haar winterjas. Ze opende de schuurdeur en knipte het licht aan. Haar fiets stond verborgen tussen de vele andere. Zuchtend probeerde Rachel hem er tussenuit te sjorren. Toen dat niet lukte, werd ze kwaad. Ze stampte terug naar binnen…
2.072
Bezig met laden