2125 resultaten.
Herinneringen aan mijn wandeltochten door Midden-Brabant (1) /In het Heidepark
verhaal
4.5 met 2 stemmen
557 Maar natuurlijk vormt mijn suggestie een verlegenheidsoplossing; haar rouw en verdriet schijnen vooreerst onherstelbaar en ongeneeslijk; de wonden willen vooralsnog niet helen; de pijn blijft schrijnen en branden en blokkeert het hart en en innerlijk van mijn ongelukkige vriendin als een ongeneeslijke wond die haar hart en ziel verkrampt en slechts…
Samen naar Amsterdam, op een maartse dag.....
verhaal
4.0 met 4 stemmen
803 En mijn verdriet begeleidde me op onze reis naar en door Amsterdam; mijn verdriet geselde mijn hart; mijn verdriet om mijn plaatsvervangende moeder, die niet mijn moeder is, die aan mijn zijde stond als geen ander; mijn verdriet en ontroering om haar moederlijke zorg; de zorg van haar die eveneens al te snel achter de horizon van het ongewisse zal verdwijnen…
Een schijnvertoning en een schrale troost.....
verhaal
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 De dames komen samen, wiens haar vergrijsd is door zorgen en wiens hart doorkloofd is van verdriet en ellende om degene met wie ze eens, in jonge jaren, naar het altaar schreden, gekleed in kant en satijn; degene die naast hen stond in goede en slechte tijden, die hun handen en hun harten vasthield.…
Een veilige thuis na een verloren jeugd (proloog - Deel 2)
verhaal
5.0 met 1 stemmen
622 Mama keek boos naar mij en ik kromp inéén.
“Wat heeft ze tegen je verteld?” Mama was echt razend nu.
“Dat doet er niet toe.” zei de verpleegster, ze probeerde me te beschermen.
“Oké, maar we gaan scheiden.” zei mama uiteindelijk.
“Laat hen even in een opvanggezin wonen, tot je alles weer op zijn plooien hebt, dat moet niet lang zijn, al is het maar…
Eind van het pad
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
741 De tocht naar je hart heeft bijna vijf jaar geduurd.
De weg ernaar toe was prachtig, intens met soms een verdwaalde hobbel...
Maar voor mijn gevoel was het pad naar je hart de mooiste wandeling die ik ooit heb gemaakt. Jaren bleef ik het pad bewandelen, zonder angst, want ik wist dat als ik een verkeerde afslag zou nemen, jij me wel weer in de goede…
Aan mijn moedertje/Een avond met mijn moeder
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
497 Het is op die desolate, duistere zaterdagavond, kort voor jouw dood, geweest, moeder!, dat we naar die cafetaria gegaan zijn waar mijn tranen vloeiden en stroomden; mijn tranen die je me verbood, die ik me van jou moest ontzeggen.....
Waar ben je nu? Zal ik je eens weerzien zoals ik je vaak zo levendig zie in mijn dromen?
Op de foto vóór me lach…
Portret van mijn moeder met boek
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
560 De elegante bloes en het gepermanente haar vormen als het ware de uiterlijke tekenen van het streng in toom gehouden verdriet en van de verbittering die de genadige dood welkom heten. De letters dansen wellicht voor haar ogen en door haar brein dansen wellicht de gedachten aan het leed dat een leven tekende.…
Met mijn tante in Den Bosch/"Ieder verdriet is een herinnering aan onze hoge rang"(Friedrich Nietzsche)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
452 En verdriet bezette mijn hart en geest, een groot verdriet om de enige die mij gebleven is, om haar, die mij graag als dochter ziet, als de dochter die het leven haar niet geschonken heeft en ontroering om haar aandacht, zorg en liefde, om de gaven van haar hart, mij op dit late tijdstip nog zo ruim toebedeeld als uit overvolle, onbeperkt opwellende…
Getekend door leed maar niet zonder kracht
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
470 Het hondje, Porky genaamd, komt me blij blaffend tegemoet ter begroeting. Het draagt om de wollige, harige hals een bontgekleurde doek en is de enige kameraad van mevrouw die het ook niet kan vinden in de kring van haar mede-bejaarden, mogelijk wegens haar uitheemse afkomst. Haar leven begon 83 jaar geleden op een boerderij in Rosmalen en werd getekend…
Chique gouden manchetknopen en wat dies meer zij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
499 Mijn tachtigjarige tante had zich ontfermd over me als een tweede moeder, maar de banden van het bloed waren sterker en het verdriet om de bloedeigen moeder, zo vertrouwd, zo uniek, die voorgoed deze aarde heeft verlaten, waren sterker en de pijn deed zich des te sterker voelen. Het is een "moordbloes" verklaarde mijn tante enthousiast.…
Een brief uit de oorlogsjaren; herinnering aan de allerliefste......
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
530 De enige brief van Haar, die ik vond in mama's oude bureautje, bewaard en overgebleven na de verhuizingen, is gedateerd: januari 1945 en geschreven in haar keurige en sierlijke handschrift van onderwijzeres en ze is ondertekend met de erenaam "moedertje".
Ze was mijn oma en 55 jaar oud toen ze schreef aan haar "jongens", mijn vader Willem en…
Melancholie en verdriet om een pop.....
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
474 En ach, hoezeer welden diep verdriet en mededogen in mij op om de onschuldige, tedere, kwetsbare kindergestalte, om alle mishandelde, misbruikte en uitgehongerde kinderen, alsmede om de kinderlijkheid in mij, om het mishandelde kind dat ikzelf eens was.....…
bewering
4.0 met 1 stemmen
690 Ledigheid is een rijk vergulde lijst,
maar zonder schilderij.…
Een brandpunt van ellende.....
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
546 Het vertrek is vervuld van de dichte damp van vele sigaretten. Voor veel slachtoffers en gedupeerden is het een vluchtplaats geworden, een toevluchtsoord te midden van de hel van het ziekenhuis. Mijn intens dappere vriendin rookt hier een damessigaartje. De ernstige ziekte is doorgedrongen tot in iedere porie, iedere cel van haar lichaam en ze heeft…
Herinnering aan die onfortuinlijke middag op "De Zilvermeeuw"/Een soort prozagedicht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
942 Toen ik het schitterende water van de Biesbosch zag, barstte mijn verdriet om jou uit en ik grimaste, probeerde mijn tranen te verbergen voor de anderen van het gezelschap dat samen met mij "De Zilvermeeuw" bevolkte, een lang schip dat ons kalm en majesteitelijk die middag door de wateren zou voeren.…
Als een clowntje......
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
477 Bij opruimwerkzaamheden in mijn huis kwam vanachter een kast een klein, kleurig kartonnen clowntje tevoorschijn, een schertsfiguurtje, zoals ik mezelf voel.
Het houterige, onhandige meisje leeft voort in mijn gedachten; het meisje dat het slaag gewoon vond en er met niemand over praatte; het meisje dat heel bekwaam stripfiguren natekende, die de…
De azalea
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
694 Verdriet spoelde aan op de kust van mijn leven als de branding die nadert en zich weer terugtrekt, die opnieuw nadert en opnieuw terugdeinst. Op mijn wangen voelde ik de zachte stroom van tranen kriebelen.…
Meersel-Dreef, november 2017
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
443 Ik kon moeilijk veronderstellen dat men wenste dat ik heel mijn enorme verdriet, misnoegen en onlustgevoelens de vrije loop zou laten, dat ik uit zou barsten in een onstuitbare, niet meer te stelpen vloed van tranen die weer zou geven wat mij werkelijk bezielde tijdens die middag in Meersel-Dreef, waarop vrolijkheid en vreugde een eerste vereiste schenen…
De taaie, harde weg.......
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
535 ....en weer ging ik de weg die ik talloze malen eerder was gegaan en mijn liefdesverdriet hield niet op mij te martelen, geselen en kwellen. Ik was uitgestapt bij de halte aan de Von Weberstraat en passeerde de oude ophaalbrug. Een welgedane, kennelijk tevreden eend ritselde met haar vleugels, gezeten op een hoge paal in het water en kordate, opgewekte…
In Moergestel met liefdesverdriet......
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
573 Aan het centrale plein in Moergestel vindt men diverse gelegenheden voor "culturele ontspanning" en voor restaurantbezoek, Zo bezoeken we vandaag met de de van de "Opstapbus" de gelegenheid "Den Boogaard" waar een jongedame met diep uitgesneden decolleté in een wijnrode lange jurk ons zal vergasten op liederen van onder anderen Franz Schubert,…
Een pover adressenboekje.......
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
2.338 In de secretaire, die, tegen de schoorsteen geschoven, een herinnering vormt aan hen, wier portretten mij eveneens nog aankijken alsof ziekte en dood niet razendsnel alles verwoest zouden hebben, trof ik nog een langwerpig adressenboekje aan met daarin vermeld de povere, armzalige kennissenkring van mijn arme ouders. Verschillende namen zijn doorgestreept…
Verdriet om een magische steen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.026 Ach liefste, aller-, allerliefste schat, in het ziekenhuis gaf je me de magische, cognackleurige steen cadeau, die je gekocht had bij "Pleïade"; de steen met de eigenschappen die mij zouden moeten genezen, maar de artsen moeten mij helpen.
We stonden zij aan zij, heel ons lange leven. Aan jouw hand strompelde ik voort. Niemand kent mij zoals jij.…
Mistige regen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 In mistige regen, kwam ik haar tegen. Haar bruine haar wat korter deels verstopt onder een groene pet. Met oorringen als een hoelahoep zo groot, waarbij ik me afvroeg of een beetje turner zijn dagelijkse oefeningen aan menselijke oren had kunnen doen. Ik herkende haar direct, maar zij mij niet. De pijn die deze niet herkenning veroorzaakte kwam pas…
autobiografie
4.0 met 2 stemmen
2.457 Familieleden, vrienden met toonladders verdriet, in ’t zwart gehuld, gooiden je een laatste roos toe. Teken van liefde en trouw.
Dan...een laatste vaarwel...voor de eeuwige nacht begon. Nu zusje, heb ik alleen nog ziekte, eenzaamheid, verdriet tot bondgenoot.…
De fuchsia
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
483 Koetsenruyter" met hun glazen wanden passeerden, waarin een rijke weelde van exotische planten en bloemen zich aaneenreeg en eens mocht ik daaruit van oma de fuchsia kiezen voor op mijn kamertje; de fuchsia met haar elegante, neerhangende paarse en rozerode kelkjes, met haar witte meeldraden
En zo herinner ik me tevens hoe bij die gelegenheid immens verdriet…
Maaike
verhaal
4.0 met 7 stemmen
1.474 Maaike voelde zich al een poosje erg slecht. Ze sneed in zichzelf en wenste zichzelf vaak dood. Maaike kreeg er therapie voor en soms hielp dat dan ook even. Maar vaak zodra ze weer thuis was, kwam het gevoel weer terug en begon ze zichzelf te verwonden om de gedachten aan dood even kwijt te kunnen zijn.
Maaike had al vele afscheidsbrieven geschreven…
Gevoel diep van Binnen...
hartenkreet
3.1 met 33 stemmen
3.634 Soms zit je met je emoties diep in de knoop, je wilt zeggen wat je voelt en denkt, maar niemand heeft interesse voor je, tijd voor je, of kent je maar nauwelijks.
Wat moet je dan?
Afwachten tot er iemand naar je toe stapt? Zelf initatief tonen? Of niks doen, net zolang totdat je probleem zich uitbreidt tot een totale ramp?
Het leven ís moelijk…
De pendule I
verhaal
4.0 met 2 stemmen
698 Ze liepen hand in hand te kuieren door de straten van dit kleine stadje op zoek naar iets dat in hun pas verworven huisje paste.
Ze liepen van het ene naar het andere curiositeitenwinkeltje op zoek naar, ja wat eigenlijk?
Het moest origineel zijn en een verleden hebben, zeg maar een verhaal kunnen vertellen.
Ze waren zojuist uit een winkeltje al…
Leven of dood, een zoete pijn
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
977 Je troostte verdriet dat ik niet kon voelen. Je veegde tranen weg die ik niet heb kunnen huilen. Maar je voelde mijn hart slaan. Kaboemkaboemkaboem, steeds harder.
Je sprak haar liefde in andere taal uit. Gehoord door het meisje, dat met haar bevriend is.
Je vertaalde geheimtaal, die onszelf zo eigen was.
Ik verstond haar niet meer.…
Jerry is stervende
hartenkreet
1.6 met 17 stemmen
2.723 Hij ligt nu weer op dat plekje onder de kast, zelf gekozen, met uitzicht op de stoel waar ik deze woorden tik, tot op het eind is hij er bij, maakt mij verdrietig blij.…