Alle inzendingen over algemeen

Het brein dient te worden mishandeld, dacht de obsessionele piekeraar. Het moet grondig verkracht en genomen worden, want in het lichaam is alleen maar ziekte. Het lichaam kauwt zichzelf en spuwt overbodige ziekte. De ziekte is die van de zelfvernietiging. De zelfvernietiging is het ornament van het lichaam. De enige ware bestemming van het zijn, want…

De waanzin had toegeslagen. De mensen spraken allang niet meer. De gymnopedieën voor piano van Satie waren alomtegenwoordig. De mensen stonden voor hun ramen geplakt in absolute onwezenlijkheid. De wrakende eindigheid had zijn werk gedaan. De eindigheid had ook de genade in zich en belichaamde daarmee ook de oneindigheid. Zij was het alles en het niets…

Vorige week werd ik gebeld door een medewerkster van Home die een speciale aanbieding had. Voor een eenmalig bedrag van 30 Euro kon ik een ontvanger en een smartcard krijgen voor digitale tv. Dat zou inhouden dat ik dan een mooier beeld zou hebben plus gratis een stuk of 15 zenders extra. Ik kon ook wel een pakket krijgen met een stuk of 100 zenders…

In de 70er jaren had iemand iets nieuws bedacht: een ‘bedboek’. De eerste helft van het boek was gedrukt op de rechterpagina en als je dan halverwege was (aan het einde van het boek dus) dan draaide je het om en dan las je de tweede helft van het boek op de linkerpagina. Zo kon je gemakkelijker in bed lezen. Nooit meer iets van gehoord. Natuurlijk niet…

Een mens moet soms heel wat doen om zich staande te houden. Je dient structuur in je leven aan te brengen en denk alleen maar eens aan vriendschapsbanden onderhouden. Denken aan verjaardagen, aan ziektes in een bepaalde familie, de zielsroerselen van je vrienden. Het is een heel gedoe om dat allemaal te onthouden.. Toch moet dat in mijn beleving…

Geachte heer Painter, Betreft: uw zorgverzekering Helaas hebben wij moeten constateren dat u de premies voor uw zorgverzekering sinds vier maanden niet afdraagt. Inmiddels bedraagt de achterstand Euro 420,-. Een en ander dwingt ons de door u ingezonden declaraties niet te vergoeden. Zodra de achterstand is ingelopen zullen wij alsnog tot vergoeding…

Haar zin om een hit te zijn was hartsgrondig naar de knoppen. Ze zou alles achter zich laten. De hoer had een hard leven. Het succes was instant en betekende niets. Altijd weer het onderste uit de ranzige kan halen om haar rol als hoer te kunnen blijven spelen, want de opvolgers stonden eeuwig klaar om de koningin van haar troon te stoten. Altijd zat…

Het oude vrouwtje in mijn hoofd, onder mijn beenderwitte binnenste, wacht geduldig de paradijselijke vooravonden af, om er te zijn voor mij, tot ik ouder word, later, veel later en ik haar vervoeg. Ze breit haar zuivere wachten tot knieverwarmers en kunstige kantwerkjes. Echter, het bruisend breekbare wijfje, te trots om te brillen, vergist zich…

Het leven zit soms best ingewikkeld in elkaar Natuurlijk kun je het zelf zo ingewikkeld maken als je wilt. Maar toch! Als je met mensen in aanraking komt, die anders over bepaalde zaken denken of je niet schijnen te begrijpen, kan het soms knap lastig zijn. Een meningsverschil of een andere mening hebben is prachtig, vooral als men er over wil…

Er hangt spanning in de lucht. Alles lijkt tegelijk te gebeuren. Vandaag trouwt mijn broer en wordt mijn vriendin haar moeder begraven. Ik moet straks naar het ziekenhuis en krijg een buisje geplaatst in mijn oor en het weer heeft vandaag zomerse waarden. Mijn kat heeft zo zijn buien en rent ongecontroleerd met platte oren door de kamer heen en…

Terwijl ik met mijn Honda voorzichtig rond de 120 kilometer per uur probeer te rijden, omdat ik het gevoel heb dat ik vandaag geflitst ga worden, zie ik de grote blauwe borden, met daarop plaatsnamen en afstanden, aan me voorbij schieten. Die wegwijzers maken het reizen overzichtelijk. Zonder die borden zou ik de stad nooit uit komen. Ik zou veel te…

‘Er zit hier een mevrouw met erg veel pijn!’ Ik begrijp dat ik mijn middelste dochter aan de telefoon heb, die mij vraagt snel met de auto te komen. Nadine is door de rug gegaan! En wat er precies moet gebeuren weet ze niet. Het enige wat ik mij op dat moment realiseer is dat Nadine voor haar vertrek heeft gezegd ‘wat last te hebben van haar rug’. Ze…

Er gebeurt soms wel heel veel ons heen he. Soms denk ik wel eens dat niemand (n)iemand meer begrijpt. Haast een Babylonische spraakverwarring. Het is dan ook erg warm en de hoofden zijn wellicht oververhit. Zelf maak ik me er ook schuldig aan. Ik heb een schat van een kat, echt waar! Een nog heel lief en onschuldig beestje van net 4 maanden.…

"Heb de zon in je hart…" - hier pauzeerde hij. We wisselden even een korte blik van verstandhouding. Ik knikte en stak mijn hand op ten teken dat ik zou gaan - … "en uien in je buik" ging hij verder, terwijl ik mij omdraaide en me losmaakte uit de rij omstanders. Kort daarop hoorde ik nog net een lachsalvo boven het omgevingslawaai uit - Het kan…

Ik loop naar de bushalte. Het is zonnig en ik voel me opgewekt maar rustig, zeg maar 'mellow'. Het is net of de hele aarde me in haar greep heeft. Maar meer als een zacht kussen. Op zulke momenten kan niks mij van dat gevoel afbrengen en kan ik me zelfs vermaken met andermans irritatie. Als ik de bus instap herken ik de buschauffeur van een paar…

Als kind was ik niet moeders mooiste. Ik droomde er vaak van dat ik een heel mooie prinses was, waar elke jongen verliefd op zou zijn. Maar met hazetanden, onverzorgd haar en slobbertruien, was ik niet het mooiste meisje van de klas, en zeker geen beeldschone prinses! Ook toen ik een paar jaar later een beugel kreeg, was ik niet erg aantrekkelijk.…

In mijn dagelijks zoeken om te overleven word ik opeens opgeschrikt door een voedselpakket dat zomaar uit de lucht komt vallen. Een vergeefs spartelen haalt niets uit en even later zorgt de niet aflatende stortvloed ervoor dat het licht helemaal uitgaat. De druk neemt overhand toe en laat mij voelen dat de bevoorrading deze keer wel aan de heel gulle…

Zijn vriendin Hetty heeft hem een duikershorloge gegeven voor zijn verjaardag. Ze keek er veelbetekenend bij. Hetty komt uit een gezin van duikliefhebbers. Haar broer is duiker bij de Marine en haar vader had een duikersschool. Zelf duikt Hetty ook regelmatig. Hij niet. Hij was al blij dat hij na veel moeite zijn “B” diploma haalde. “Zwemvaardigheidsdiploma…

Er zijn van die mensen, die precies weten wat ze willen. Nog in de kinderschoenen weten ze al wat ze willen worden. Ze weten precies wat ze willen hebben. Nu meteen of, als dat niet anders kan, later. Ze hebben voor ogen hoe hun man of vrouw eruit moet zien. Wie ze tot hun vrienden rekenen. Waar ze gaan wonen, welke reizen ze gaan maken. Kortom alles…

Voor mannen is sinds kort een nieuwe dimensie in het leven opengegaan. Of het sinds kort is weet ik eigenlijk niet want ik houd dat soort dingen niet zo bij.Het kan dus best al langer bestaan.Hoe dan ook, Cosmeticabedrijf L’OREAL heeft besloten een nieuwe behoefte te creëren voor mannen in de vorm van een anti-rimpel product. Voor vrouwen bestaat…

…voor de wind met die grote koffer op haar rug was als vliegen over het fietspad. Ze was er dol op. Binnen een kwartier van de muziekschool tot haar huis. En weer lukte het haar. In de koffer huist haar cello. Vanaf haar zevende volgt ze al lessen. Al honderden malen heeft ze deze rit afgelegd. Ook een keer met een contrabas en haar cello, toen ze thuiskwam…

De krant meldt weer serieuze zaken. Idols heeft zijn finale weer gehad, Kwebbel heeft het Songfestival gewonnen en Milosevic maakte van zijn hart een moordkuil.. Als gediplomeerd complotdeskundige weet ik dat hij vermoord is. Grondige analyse en bronnen binnen het tribunaal dreven mij tot de conclusie dat men hem wilde dwingen naar Idols te kijken…

Weifelend sta ik met de vaas oude bloemen in mijn handen. Weggooien? Eigenlijk zijn ze op. O ja, ze staan nog fier overeind. Geen enkele witte bloem heeft zijn kopje laten hangen. Maar de bruine randjes geven aan dat ze aan hun einde zijn. Drie weken lang hebben ze in volle glorie staan schitteren. En telkens als ik ze zag dwaalden mijn gedachten…

Terwijl hij haar diep in de heldere blauwe ogen keek, sloeg hij zijn rechterarm om haar smalle lenden. Zij keek hem amper aan, schuchter, de mooie ogen ietwat afgewend, zedig, maar haar slanke lichaam bewoog zich als een boa om hem heen. Beiden sidderden van genoegen, van pure opwinding… “Gust!” riep een schelle stem hem aan. De gepassioneerde lezer…

Zomaar scheurde de aarde open, zomaar op een dinsdagmorgen in mei. De stad baadde in een brutale voorjaarszon. De eerste ontluikende bloemen glimlachten voorzichtig naar het verse gras. Dan gerommel, het geluid van een uitéénscheurende aardkorst. Gebouwen zakten als kaartenhuizen ineen. Voertuigen, hoe groot ook, verdwenen in het niets. Autosnelwegen…

“LAAT HEM NOU EENS ERGENS OP STAAN MAN!” riep ik tegen mijn man, die de knop van de afstandsbediening weer eens niet met rust kon laten. Mijn verzoek werd ingewilligd, maar niet door hem. POEF, alles zwart. Geen televisie meer, geen lichten meer, zelfs de straatlantaarns vielen uit. Daar zaten we dan om half 10 ’s avonds, in het pikkedonker, niet wetende…

Cut! Cut!. Camera’s uit! ‘Oké Wendy, ik wil een traan zien op je linkerwang. Op je rechterwang zie ik wel iets glinsteren maar daar staat de camera niet op, oké? Die spot op links weetjewel.Betere belichting.’ ‘Oké, Mikel, geef me even de tijd.Het lukt me gewoon niet. Er komen geen tranen ‘ ‘Denk dan aan iets ernstigs, meid! Heeft er niet iemand…

Om maar met de deur in huis te vallen: ik kom niet verder dan opruimen. Dat is ook wel nodig want mijn bureau verdwijnt steeds meer onder almaar groter wordende stapels papier. Oude kranten, uitgeknipte artikelen die ik wil bewaren, Vrij Nederland van drie maanden geleden, waar dat artikel in staat wat ik nog steeds moet lezen, de krant met het overlijdensbericht…

Toen er amper klokken waren, was er nog tijd. Nu heb je niet meer de tijd om gewoon op je klok te kijken. ‘Haast’ is ons leven en stilstaan is er niet meer bij! ‘Tijd’ is zo rekbaar relatief, dat dit meermaals tot absurde situaties leidt. ‘Ik ben er binnen vijf minuutjes’! Een veelgebruikt zinnetje. Doch wordt de ‘limiet’ die in dit zinnetje beschreven…

Schuin tegenover het ziekenhuis waar ik werkte, bevond zich mijn toevluchtsoord, studentencafé “Jean l’Hiver”. Aan ’t eind van iedere werkdag schoof ik er binnen om mijn opgezwollen voeten rust te gunnen en een koel glas wijn te drinken. Ik zat altijd wat achteraf aan een grote, ronde tafel, heerlijk helemaal voor mij alleen; bomvol was ’t er nooit…