Alle inzendingen over literatuur

Het kind dat wij waren Wij leven 't heerlijkst in ons vèrst verleden: de rand van het domein van ons geheugen, de leugen van de kindertijd, de leugen van wat wij zouden doen en nimmer deden. Tijd van tinnen soldaatjes en gebeden, van moeders nachtzoen en parfums in vleugen, zuiverste bron van weemoed en verheugen, verwondering en teerste…

Stad aan de Wadden Drie eilanden staan aan den horizon, Als 't niet zeer nevelt. Jongens komen kijken, Wanneer de postboot keert, die langs de dijk een Rookpluim doet strijken, licht-bruin voor de zon. De winter duurt hier lang; het spaarzaam groen Bevat een stillen winter in zijn takken. En in de binnentuintjes, kalme vakken, Zou zelfs…

Groteske Waar staat haar huis? Achter de bergen. Wat zijn haar knechten? Draken en dwergen. Wat is hun werk? Spoken en stelen. Zijn het er weinig? Neen; het zijn velen. Wat ligt op tafel? Een toverdoos. Wat at ze gister? Een bord vol kroos. Wat eet ze vandaag? Niet één enkele hap Maar om te drinken schuurt ze haar nap. Wat zal ze drinken…

Vrouwen Moede vrouwen geven hun lichaam veil In deze stad. De felle lampen schreien Hun rosse gloed over eindloos heenglijen Der vrouwen uit, die spieden wreed en geil Naar prooi. De stomme donkre huizenrijen Ter weerszij staren hoog, hunkrend naar 't heil Van koele hemel die zich als een zeil Boven de straat uitspant, grijs-vlos en zijen…

Nacht-stilte Stil, wees stil: op zilvren voeten Schrijdt de stilte door den nacht, Stilte die der goden groeten Overbrengt naar lage wacht... Wat niet ziel tot ziel kon spreken Door der dagen ijl gegons, Spreekt uit overluchtsche streken, Klaar als ster in licht zoû breken, Zonder smet van taal of teeken God in elk van ons. Pieter Cornelis…

Wil je als dichter een beetje serieus genomen worden dan schrijf je geen sonnetten en zeker geen light verse, knutsel je geen gorgelrijmen in elkaar, vind je geen persiflage op de haiku uit (de "stanka"), doe je niet mee aan sms-poëziewedstrijden, ga je niet vreemd met luchtige columns en ga je (godbetert!) absoluut niet zingen. Kan het nog erger…

Tien regels De dood bedroeft maar is zelf niet droefgeestig. Zie hoe de gestorvene geredelijk glimlacht. Hij heeft afscheid genomen van licht en warmte, voegt zich genoegzaam naar aarde en koude. Ontbinding begint, is al begonnen: de vliegende vogel staat een ondeelbare oogwenk stil in het luchtruim, eindeloos, en verdwijnt in de ongenaakbare…

Het prozawerk van Kavafis is vertaald uit het Grieks door de heren Hans Warren en Mario Molegraaf. Warren is bekend geworden vanwege zijn talloze dagboeken en zijn verzamelde gedichten. Molegraaf is bekend omdat hij jarenlang de partner van Warren was. De verzamelde poëzie van Kavafis is mij ooit binnengedrongen als een beeldschone, cyperse kater, die…

['Eurèka!'] 'eurèka!' riep de Heer.- Rondom hem stonden De zieltjens naar zijn beeld, met slaaprige ogen, Bedrukt omdat zij nog niet lachen konden En zich verveelden met Jehova's pogen.- Doch thans...zie wijn! God had den wijn gevonden! Van vreugde ontroerd bracht hij een kelk omhoog en Greep ziel na ziel en goot in aller monden 't…

Over positief nieuws gesproken/gelezen. Ik wil hierbij de zeer eerbiedwaardige schrijver Mario Vargas Llosa van harte feliciteren met zijn Nobelprijs voor de Literatuur! Ik heb zeer van zijn diepzinnig schrijfwerk genoten en ik ben dan ook zeer verheugd dat juist hij nu deze prijs mag ontvangen. Hij is niet alleen integer, maar superkunstzinnig. Commissie…

'I hear the click-clack of your feet on the stairs.' [Mick Jagger] ik treur de leegte, lief want zo even waren kamers nog alsof wij samenbleven je bracht bloemen bewogen foto's hoe je lacht ontklede geur in bed een verlaten gelippenstifte sigaret struikel wankel over sporen en denk je moedig in de gang te horen teneinde dronken…

Boeken moeten niet moeten, boeken moet jezelf zoeken. Er zijn boeken die je kunt eten, maar er zijn ook boeken die je maar beter kunt vergeten...…

De soldaat die Jezus kruisigde Wij sloegen hem aan 't kruis. Zijn vingers grepen Wild om den spijker toen 'k den hamer hief - Maar hij zei zacht mijn naam en: 'Heb mij lief' En 't groot geheim had ik voorgoed begrepen. Ik wrong een lach weg dat mijn tanden knarsten, En werd een gek die bloed van liefde vroeg: Ik had hem lief - en sloeg…

Miniaturist O zachte glans, getemperd stralen der uren op het werk gericht, - de dag met rijzen en met dalen zegent mij met zijn wiss'lend licht, dat kleurt het nederig gerei, het tafelvlak, de effen wanden, glijdend het perkament voorbij en 't ingehouden werk der handen. Achter het raam de fonkeling van boven, bos en ploegland buiten…

Ze kwamen allemaal samen. De meerderheid en de minderheid. Het goede boek en het slechte boek. Bang voor zonder partij begon de voorzitter met de hele fractie als zoete koek. De haan zweeg, hij draaide er zelfs nog een glaasje bij...…

Je kunt pas over een boek praten als je het hebt gelezen, tenzij er een goede samenvatting op de achterflap stond.…

Jim ik zou willen weten wat maakt het de moeite waard dat je door blijft schrijven brieven, opstellen en gedichten waarin je de wereld aanprijst en deskundig schat als een koopman. hoe komt het dat je niet moe wordt en de ogen dicht doet en denkt ik wou dat ze allemaal naar de hel gingen met hun kletspraatjes en door blijft schrijven brieven…

Beter alleen in een hoek met een boek dan eenzaam in de kroeg.…

Beter 1 boek in de hand dan 10 op de plank.…

Heerser Hij schreed en ruimte was hem soepel kleed aan 't koele lijf. De gladde luchten spatten uit elkander en rode sterren walmden àl hun wonder in wankelende nacht. Hij schreed en ruimte brak aan zijn metalen tred en lucht verkromp voor zijn doorzengde zucht. Leven was enk'le vlokken violette geur. Hij at en aarde trok haar gillende…

Je ruikt de taal, je voelt de geest en niemand komt tussen jou en het verhaal. Een boek is een feest, een prachtig gezicht. Een boek is liefde op het eerste gezicht...…

(voor Alfred Jarry) Hij strompelde voort, met een verbeten hoofd vol ergernis over de stompzinnige kwaadaardigheid van de brave burgers in hun nette kledij (gepoetste schoenen, gelakte snorren), futloze marionetten van autoritaire, frauderende bazen (gemakzuchtige slavendrijvers) en doffe instituten. Hoe hun makke eigenwaan en hooghartigheid hem…

Het gebed van een heiden Wellust, ach, temper niet uw vuur, Verwarm mijn hart dat lijkt gestremd; Al ben je voor de ziel tortuur! Diva! exaudi supplicem! Godin, door heel de lucht verstrooid, Wees een verborgen vlam voor ons! Verhoor een ziel, nog niet ontdooid, Die u een lied wijdt als van brons. Wellust, blijf steeds mijn koningin!…

Veel dichters hebben van poëzie geen kaas gegeten, doch literatuur heeft ook nooit iets toegevoegd aan een rechtvaardiger samenleving. Vooral niet in Nederland, waar gereformeerde dominees en kooplieden slechts zingen voor God, Koningin en Vaderland. Verviel de poëzie derhalve tot de zonde van een restrubriek, eer dan de schaarse Nederlandse dichters…

Er is veel geestelijk leed onder dichters.…

Finis Heden is, na een langdurig lijden dat hij met godsvertrouwen droeg, Jean Pierre Rawie van ons verscheiden. Hij komt dus niet meer in de kroeg. Dat hij, die somber was bij tijden, de hand niet aan zichzelve sloeg stemt misschien nog wat tot verblijden, al is het zo al erg genoeg. Wat hem tot slot de dood in joeg, de liefde of de…

Er zijn hartenkreten en smartenkreten.…

(vertaald als “De Nevelen Van Avalon”) van Marion Zimmer Bradley (1930-1999) (boekbespreking) Voortreffelijk boek over de vrouwen rondom Koning Arthur. Het begint met zijn moeder Igraine; een innemend hoofdpersoontje waar je even lekker voor gaat zitten. Dan volgen hoofdstuk 2 en 3 en de rest van het boek. Onvoorstelbaar boeiend, maar wel steeds…

Dichters die dichten over andere dichters of schrijvers; er is een lange traditie als het gaat om poëzie die geschreven wordt om collega's lof toe te zwaaien, te herdenken of alle hoeken van de kamer te laten zien waarbij de laatste categorie altijd het meest vermakelijk is. Joanan Rutgers is een dichter die in deze traditie past. Bijkans alle auteurs…

van Jan Wolkers (boekbespreking) Boekenweekgeschenk 2005 met de titel van een keukenroman. De naam van de schrijver overwint de argwaan en het boekje begint ook heel charmant. Een eiland in de zomer met een rustieke, wat broeierige sfeer, een subtiel beschreven natuur (tot en met “de zandkorreltjes op haar billen”) en bijzondere gasten, ieder met…