2997 resultaten.
Onschuldige Zwarte Pietjes in het Zorgcentrum (om het verdriet te stelpen?)
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
532 De Regiotaxi heeft op een zondagmorgen de stad omcirkeld en ik heb de troosteloze bebouwing van de buitenwijk willens en wetens aanschouwd. Tenslotte moesten we onvermijdelijk het Zorgcentrum, genaamd "Boshuis" bereiken, dat is verrezen in de plaats van de onlangs gesloopte en met de grond gelijk gemaakte "Kievitshorst". In de kale, onherbergzame…
Als een eilandje in een woelige oceaan......
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
473 En daar, in dat restaurant, achter de hoge ramen die uitzicht boden op het plein waar de twee gigantische, neogotische torens zich verhieven, ervoeren we de saamhorigheid van ons kleine gezinnetje, van het door de ziekte van ons broertje en het verdriet van onze ouders daarom, niettemin zo verscheurde gezinnetje.…
In vrede met ....
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
636 Ik kom tot rust door de beelden van moeder natuur die het leven niet belasten met de voorbedachtheid van verdriet.
Ik kom tot stilte in mijn denkende beelden in de aanwezigheid van het geluidloze geluid van stilstaand water, met boven mij de aankomende sterren na een drukke dag, blind wachtend op hun zacht nachtelijk schitterend licht.…
bewering
4.1 met 8 stemmen
674 Veroveren : bloedig leed veroorzaken door (extreme) bezitsdrang
Annexeren : machtswellustig bezetten en bij je land voegen
Oprukken : meer bloed, verdriet en ontsporend geweld.…
Chique, gouden manchetknopen en wat dies meer zij
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
663 Mijn tachtigjarige tante had zich ontfermd over me als een tweede moeder, maar de banden van het bloed waren sterker en het verdriet om de bloedeigen moeder, zo vertrouwd, zo uniek, die voorgoed deze aarde heeft verlaten waren sterker en de pijn deed zich des te heftiger voelen.
"Het is een moordbloes" verklaarde mijn tante enthousiast.…
Chique, gouden manchetknopen en wat dies meer zij
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
99 Mijn tachtigjarige tante had zich ontfermd over mij als een tweede moeder, maar de banden van het bloed waren sterker en het verdriet om de bloedeigen moeder, zo vertrouwd, zo uniek, die voorgoed deze aarde heeft verlaten, waren sterker en de pijn deed zich des te heviger voelen. "Het is een moordbloes" verklaarde mijn tante enthousiast.…
Vóór de Kapel/Opnieuw in Tilburgs gezelschap
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
404 Een vaste groep Tilburgers verzamelt zich dagelijks vóór de Kapel. Bij de man in de rolstoel, een van hen, heeft de suikerziekte zijn verwoestende werk gedaan; de verbonden stomp van zijn rechterbeen hangt desolaat neer in zijn invalidenwagen. Voor zijn goede hart heeft hij emplooi gevonden; iedere dag voert hij de zwart-witte kat, zijn protegée met…
"Uw Rijk Kome"
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
517 De eenvoudige, zeer gevoelige vrouw die mijn moeder was, sleepte zich in haar getormenteerde leven door diepe dalen van vertwijfeling en wanhoop tot het bittere einde kwam....
In haar half-religieuze sentimenten en uit haar zeer beperkte literatuur van het "Onze Vader" destilleerde zij een zinsnede: "Uw Rijk Kome", daarmee doelend op het door haar…
Mijn zozeer geliefde dan wel gehate Westermarkt
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
524 Het is een winkelgalerij die niet veel voorstelt, waar ik vele voetstappen heb liggen en waar mijn tranen eens rijkelijk en overvloedig hebben gestroomd. Daar heb je de "Boots" apotheek, brandpunt van mijn vele bezoeken en de modezaken met hun etalages waarin ideaal geproportioneerde etalagepoppen mij iets voorspiegelen dat nooit werkelijkheid zal…
Vriendschap
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
440 De vriend verschijnt in de ziekenkamer aan het bed. Plotseling staat hij daar met zijn indrukwekkende grijze haardos, als een helm om de schedel gelegd en met de eveneens grijze snor die zijn bovenlip siert, aldus de solide vriendschap, de trouw en de levenservaring demonstrerend, de gouden gaven die zo zelden voorkomen.
En de andere vriend met…
In het Wijkcentrum
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
465 Toen ik van huis ging verwelkomden mij de narcissen, in keurige colonnes wachtend op de aanstaande lente, in het plantsoen naast mijn flat.....
De ijverige dames waren samengekomen in een lokaal van het nabijgelegen Wijkcentrum, en gezeten rond een lange tafel volvoerden ze hun knutselwerkjes. Een van hen werkte aan een klein geborduurd mandje met…
Hernieuwd ziekenhuisbezoek
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
462 In het Twee Steden Ziekenhuis had ik een inkijkje in de ziekenkamers waarin verschillende patiënten uitgestrekt lagen op de witte bedden met bijpassende hoofdkussens en men beantwoordde mijn blikken eveneens; nieuwsgierig dan wel belangstellend.
In de kleine, langwerpige wachtkamer aan het eind van de gang vloeiden plotseling mijn uitbundige tranen…
Het Carnaval der Rouwenden
verhaal
4.1 met 87 stemmen
10.185 Maar de dood moet van de straat af, het rouwbeklag moet van de spandoeken verwijderd worden en de gezichten van de mensen dienen weer stil verdriet uit te stralen. Zoals vroeger.
Het toejuichen van een rouwstoet - ik kan er niet mee leven.
De politiek moet weer gaan leven, maar de dood dient dood te blijven.…
onbegrensd gemis
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.498 ik lever het gevecht tegen de golven verdriet.…
Verhaal van een liefde
verhaal
4.0 met 2 stemmen
635 Zij waakt zijn angst, hoedt zijn verdriet, want ondanks dat hij klein en tenger is, heeft zij haar handen vol aan hem. Zij huist mijn lief, zij slaapt naast hem en heel misschien legt zij zo af en toe haar armen rond zijn schamel lijf.…
Altijd een hemelinge gebleven
beschouwing
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Je was beeldschoon om te zien en intens verdrietig, droefgeestig. Het lied 'Eien e to' is hartverscheurend zielsverheffend, meteen opgevolgd door 'Yo ni Nokosu Uta', met zijn meeslepende, opzwepende, jammerende, gierende en hypnotiserende gitaarklanken, gemaakt door jouw toegewijde man.…
Het droeve lot van een schildersmodel
verhaal
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 ', snikt hij intens verdrietig en totaal in de war.…
De verkeerde kleur
verhaal
3.3 met 6 stemmen
708 'Geen vrouw is zoveel verdriet waard'. Ik pakte de draad weer op. Hij keek me fel aan. 'Nee, maar elke keer trap je er weer in.' Dreigend boog hij zich naar me toe. Ik besloot wat olie op de golven te gooien. 'Zelf ben ik al dertig jaar bij hetzelfde meisje, dezelfde vrouw, maar zo vertelde ik hem 'ik ben pas 3 jaar getrouwd'.…
Hij was totaal van de kaart
verhaal
3.3 met 3 stemmen
507 Ze misten papa heel erg, vooral de zevenjarige Elsje was wekenlang erg verdrietig.
Anneke had al een baan op een verzekeringsbank en was weer gaan werken. De jaren verstreken en de kinderen werden verzorgd door haar ouders. Daar sliepen ze ook, maar in het weekend waren ze bij mama.…
Het verhaal van het lege vertrek en het achtergelaten huis Ettol-Rah
verhaal
1.1 met 16 stemmen
2.167 uitgesproken
en onuitgesproken verdriet
Ettol-Rah huilde mee
want het lege vertrek dat zij in zich had gevoeld
vulde zich
niet met mensen
maar met tranen en teveel
van wat haar bewoners niet wilden
Ettol-Rah was bedroefd
er heerste geen blijheid meer
niet in de afzonderlijke kamers
niet in de bijbehorende tuin
zelfs niet in de verborgen…
Levenslicht
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.647 Een golf van angst en verdriet overspoelde mij. Zou mijn ‘kaarsje’ ook doven zoals het licht van deze kaars? ging er door mij heen. Of, zou het mogen blijven leven? Verdrietig keek ik naar het dovende licht.
Wat er toen gebeurde zal mij de rest van mijn leven bij blijven.…
Categorieën.
verhaal
3.0 met 21 stemmen
2.447 Of misschien toch maar beter bij ‘verdriet’? Moeilijk.
Zo zit ik me suf te piekeren waar ik mijn laatst geschreven stukje moet klasseren.
Het is een doodsimpel schrijfseltje over mijn kapper. Niks ingewikkeld. Het draagt niet bij tot de verruiming van de geest, dus het hoort niet bij ‘filosofie’.…
Recensie 'Leven met de dood'
beschouwing
4.5 met 2 stemmen
876 Bij een uitvaart denk je vooral aan het verdriet en zwarte kleding.
Die tijd ligt al ver achter ons.
‘Het leven vieren’ zie je op steeds meer rouwkaarten staan.
Dat is ook zo, waarom niet het leven vieren?
In het boek zijn niet alleen verdrietige verhalen te lezen maar het bevat ook humor. Kleine dingen die ‘mis’ gaan.…
De adem van een gestorven banneling (6, slotakkoord)
verhaal
3.0 met 4 stemmen
897 Zwaar van al het opgekropte verdriet! Zwaarmoedig en zwaartillend. Hij liet zich wegglijden in de moederlijke borstenwarmte van de wijn en zeker ook de sterkere middelen.…
Zoethouder
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
479 De tranen van verdriet zijn al weer opgedroogd.…
Kolom van Babylon
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
536 Ik kus jouw verdriet weg met simpele woorden.
Hemel bestormen, ik versta dat niet.
Nog even natrappen, kost een rode kaart en dan heb je ook niks. Deze kolom is mijn eerste, laatste en enige, wat de redactie ook beweren mag.…
Tromgeroffel, trombones en trompetten
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
479 En voor het eerst moet dat onuitsprekelijke gevoel mijn ziel in beslag genomen hebben; die onuitsprekelijke melancholie en vreugde, dat onuitsprekelijke verdriet en die magistrale triomf.…
De Frankfurter Krans
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 de grauwe volksbuurt soms afgewisseld en als het ware "verlicht" zoals een helder schijnsel oplicht in de meest donkere, onheilspellende nacht, zoals de wanhoop en vertwijfeling soms door een teken van hoop of bemoediging lichter te dragen worden of zoals de oeroude schoonheidsbeleving die teweeg kan worden gebracht door de kunst het bitterste verdriet…
Vriendschap of liefde
verhaal
2.9 met 21 stemmen
2.186 Jouw geluk is ook mijn geluk, en jouw verdriet ook het mijne.
Ik kan niet alles wat ik zou willen met je delen, maar ik wil het wel graag met je delen.
Mijn “speldenprikjes” van liefde, zullen er altijd voor je zijn, jij geeft aan hoe je “geprikkeld” wilt worden, je laat je ogen spreken, en haalt de scherpe kantjes eraf met je woorden.…
Mama
verhaal
1.9 met 19 stemmen
1.994 Ondanks al mijn verdriet voel ik de klamme kou tot diep in mijn botten doordringen. Ik huil en ik voel dat ik niet meer stoppen kan.Leunend tegen de oude keukenkastjes aan komt al mijn machteloosheid naar buiten. Ik hoor mijn gierende snikken en ondanks alle ellende verbaasd het me dat ik nog zo huilen kan.…