Inloggen
voeg je beschouwing toe

tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 3803):

Altijd een hemelinge gebleven

(voor Shizuka Miura)

Je bent rond 31 januari 2010 overleden door zelfdoding. Hoe oud je precies bent geworden, is mij niet bekend, maar ik schat zo'n 34 jaar. Je was de protégé van de meester-poppenmaker Kantan Amano (1953 - 1 november 1990), die overleed door een motorongeluk. Hij maakte bolvormige poppen van met name vrouwen. Jij was erg verdrietig over zijn plotselinge overlijden. Je was een volleerde poppenmaakster en een popzangeres/gitariste, die psychedelische muziek maakte. Jouw zus heet Hisaka.

Rond 1992 begon jij in Tokio met de Japanse rockband Shizuka. Daarvoor schreef je al gedichten, die je later op muziek leerde te zetten. De band bestond verder uit de leadgitarist Maki Miura, de drummer Jun Kosugi en de basgitarist Tomoya Hirata. Tomoya werd later door Tetsuya Mugishima vervangen. Maki en jij bleven de vaste bandleden. Je bent met Maki getrouwd. Jouw stem klinkt hemels, eerbiedig, traag, trillend, ijl, weergalmend en monotoon verdrietig. Je creëert een spookachtige, gotische sfeer, waar de elektrische gitaren sterk aan meewerken. Jouw eerste songs waren 'The Burial of a Shooting Star', 'Pandora's Box' en 'Fault'. Op 21 november 1992 was jouw eerste optreden in Tokio. Dit concert met vijf nummers verscheen op een muziekcassette. Er verschenen nog drie andere cassettes en drie video-albums.

Op 22 november 1994 verscheen het enige studio-album 'Heavenly Persona', met zeven nummers. Het album is gewijd aan Kanten Amano. In 1995 verscheen het eerste live-album en het lied 'A Song for the World Left Behind' op een verzamelalbum. Voor de tekst van dit lied maakte je ook gebruik van het epische gedicht 'Hotsuma Tsutae'. Op 20 juli 1995 was er een concert in Tokio en op 10 september 1995 in Osaka. Van beide concerten verschenen live-CD's. De platenbaas/gitarist Mason Jones organiseerde concerten in San Francisco en Los Angeles. Op 15 juli 1996 verscheen jouw lied 'Bloodstained Blossom' en op 22 april 1997 verscheen het lied 'Kimi no Sora' op het verzamelalbum 'Land of the Rising Noise', met op de cover een afbeelding van een door jou gemaakte pop.

In 1997 begon de band drie jaar stil te liggen om in 2000 de draad weer op te pakken. In Japan was jij een gevierde poppenmaakster. Je maakte schitterende, etherische, esthetisch hoogstaande poppen. In de kleine woonkamer van jullie appartement zaten enkele van jouw poppen, die met heel veel liefde en artistiek talent zijn gemaakt. Volgens Mason Jones is jouw zelfdoding 'mogelijk aan medicatie te wijten'. Volgens mij bedoelt hij met 'medicatie' drugs, maar dan speculeer ik wel. Psychedelische muziek associeer ik al gauw met drugs als LSD, heroïne en cannabis. Mogelijk bedoelt Jones dat jij door een overdosis drugs bent overleden. Dat jij suïcidaal depressief was, is duidelijk. Je was extreem somber en je zat als een prooidier in een ijzeren klem.

Op 25 april 2010 verscheen de live-CD met opnames van het concert van 30 december 2008 op de Snowboat in Tokio. Dit concert is op You Tube te beluisteren/bezien. Onder de titel 'Owari No Nai Yume'. Ik zie hoe je met een lome armslag en een plectrum over de snaren van jouw elektrische gitaar streek. Je was beeldschoon om te zien en intens verdrietig, droefgeestig. Het lied 'Eien e to' is hartverscheurend zielsverheffend, meteen opgevolgd door 'Yo ni Nokosu Uta', met zijn meeslepende, opzwepende, jammerende, gierende en hypnotiserende gitaarklanken, gemaakt door jouw toegewijde man. Je bleef het publiek strak of stoned aankijken, met jouw weelderige, bruine haardos boven jouw zwarte outfit. Je droeg zwarte, doorzichtige, vingerloze handschoenen. Aan jouw halsband zat een zwarte, geborduurde roos. Pal op jouw adamsappel. Maki evenaart Mark Knopfler en Jimi Hendrix. Jij zingt puur, rauw, goudeerlijk en bitter ernstig. En ik moet alsmaar aan die atoombommen op Hiroshima en Nagasaki denken en dat er zoiets in jouw leven is gebeurd. En hoe je met een bepaalde oogopslag en gezichtshouding uiterlijk op een depressieve versie van Kate Bush lijkt. Terwijl het wonderschone slotnummer 'Saigo no Yume' langzaam wegëbt.

Schrijver: Joanan Rutgers, 13 jan. 2020


Geplaatst in de categorie: idool

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 32



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)