Alle inzendingen over kinderen

In de kamer werd het zonlicht van juni gefilterd door de dichte gordijnen. Ik was nog een kind en bewaarde in een schoenendoos de kleurige, bonte strengen borduurgaren die mij fascineerden: mijn bezit. En zo bewaarde ik ook de bladzijden uit het jeugdblad waarop de sterrenstelsels stonden afgebeeld en die een encyclopedie zouden moeten gaan vormen.…

Ze had het jonge meisje meegebracht. In het trapportaal schudde ik haar de hand ter kennismaking. Chakira was haar naam. Het meisje was tenger en glimlachte verlegen.Een vlassig staartje sierde haar. Ze opteerde voor een carrière in de ouderenzorg. Ik probeerde haar gerust te stellen met de woorden:"Ik ben geen werkgever,hoor!" en "Ik ben snel tevreden…

Wanneer weet je nou als iemand liegt, of netjes gezegd de waarheid niet zegt? Niemand weet het, ik weet best dat mensen liegen, dat kinderen daar eigenlijk al mee beginnen, een leugentje om bestwil, of bang zijn voor straf? Wie zal het zeggen, ik heb geen idee. Nou zijn ook wij, als ouders geconfronteerd geweest met opgroeiende kinderen die van liegen…

Het was een van die eerste heerlijke warme dagen in het voorjaar. De kinderen hadden die middag vrij en dus werd er opvang geregeld. Gelukkig was die mogelijkheid er, bij opa en oma. Opa had besloten om met z’n kleinzoon even een rondje door het park te lopen – even de benen strekken en een luchtje scheppen. Het ventje de hele middag op de playstation…

Mijn zoon, 8, fietst voortaan alleen naar school. Ik leg uitvoerig uit hoe hij de verkeersweg moet oversteken: kortste route, juiste bocht, veiligste strook. “Mama, ik ben zo’n gast met een pokerface. Maar ik snap je al na een minuut.” Ik kijk hem verbluft aan. “Als je zo uitdrukkingsloos kijkt, denkt iedereen dat je het niet begrijpt. Misschien…

Het is op een zomeravond, even na zessen. De winkels aan het gezellige dorpsplein hebben net hun deuren gesloten. Op de banken, onder wijde platanen, zitten wat tieners, die hun gsm laten horen. Allerlei wijzen klinken door elkaar heen. Daarbij worden er gesprekken van heel verschillende aard gehouden. Tussen de gevels van de winkels en de woningen…

Achter het arbeidershuisje dat wij in die jaren bewoonden, strekte zich een tuintje uit met helemaal achterin "onze" berkenboom met haar zwart-witte bast, door mama teer gekoesterd. Ze had ons de namen van de kwetsbare, lieflijke bloempjes geleerd: ereprijs, hondsdraf, vergeet-mij-nietje, boterbloemen en die bloemen kweekten we ook in het tuintje op…

Als ik het Slavenkoor uit Nabucco hoor ben ik ineens weer in die kamer, op die middag waarop de dampende aardappelen opgediend worden en verzin ik weer eigen woorden bij dit muziekstuk Ik ben weer drie en voel me weer omringd door de goedgunstige, overvloedige aandacht en zorgen van mijn vader en moeder, oma, ooms en tantes, die allen wonen in het…

Achter mijn huis zie ik één, nee let op, twee! Twee kinderen springen. Een meisje met gele laarsjes en een jongetje met zijn jasje los. Ze trekken mijn aandacht over de rand van het scherm van mijn laptop heen. En kijk, daar lopen een man en een vrouw in straf tempo erachteraan. Ze naderen de kinderen op twee meter en dan draait het grut zich om en…

Hoe lang zal het nog duren, voordat ook het speelgoed is verbannen uit de slaapkamertjes van de kinderen? Hoe lang zal het dan ook nog duren, voordat ze op de kleuterschool niet meer met blokken spelen!? Niet meer aan het knutselen zijn? Dat vraag ik me af, want daar waar de kinderen pak-weg 30 jaar geleden (en val me niet aan op een paar jaar meer…

Elke dag pingelen onze telefoons bij het binnenkomen van alweer een ‘kleine man filmpje’, dat met gulle hand door de trotse ouders verstrekt wordt. Het vult de tijd tussen de live bezoekjes waar we reikhalzend naar uitkijken en die een warme gloed achterlaten, nadat hij allang weer achterstevoren in zijn autostoeltje heeft plaatsgenomen. Zo zijn we…

Een keer had ik een tien op mijn rapport. Niet voor rekenen of taal, de vakken die Cornelis en Charlotte belangrijk vonden. Natuurlijk niet voor gym. Daarin was ik de slechtste. Met slagbal werd ik altijd als laatste gekozen. Tekenen dan? Nee ook niet. Ik tekende graag en veel, maar echt vanzelf ging het niet. Het werden altijd wat houterige, onnatuurlijke…

Ik had na de incheck & controle op Malaga-Airport afgelopen avond mezelf getrakteerd op een Heerljk Helder Heinken-Biertje toen een plaatje van een jong gezin plaatst nam aan de tafel naast me. Parmantig zat een klein meisje op een grote stoel een danootje te smikkelen. Het streelde mijn liefde voor kinderen en natuurlijk als natuurlijke referentie…

En zo paste ik gisteren op de drie kleinkinderen, de meiden vermaakten zich wel, Ruben van vier, wilde na het eten even ganzeborden met Oma, en zo geschiedde. Dat spel leek trouwens in het niets op ganzenborden zoals ik het kende, maar het joch won! Oma, mag ik Donald Duck kijken op tv? Nou van mij wel, dus gaat de t.v.aan en we kruipen gezellig…

De wijkverpleegkundige droeg een wit-gesteven schort met schouderbanden en een chique speld; een soort uniform, teken van haar beroep, dat haar sierde. We schreven zestiger jaren van de vorige eeuw. De kinderen kwamen aandacht te kort; het zwakzinnige broertje eiste alles van de ouders; hun geld, hun zorg, hun hart en hun ziel. Het oudste meisje…

"Kamphuis Woonoord" in Lage Mierde bestaat of bestond uit enkele houten barakken, die ik nu nog zie op de zwart-witte ansichtkaart uit 1965 die ik mijn ouders zond. We sliepen daar in stapelbedden: wij, de meisjes van de zesde klas van de lagere school, onder leiding van Zuster Yvonne, die in haar zwarte kledij soms een min of meer demonische indruk…

Gedachteloos hap ik mijn banaan naar binnen. Shit, weer niet mindful gegeten. Gisteren had ik de tweede bijeenkomst van de training mindfulness. Naast iedere dag mediteren, horen hier ook opdrachten bij. Eet eens mindful je fruit. ‘Mondvolnes’ grapt man. Wat is dat mama, mindfulness? Nou, probeer ik hem uit te leggen, dat je met volle aandacht eet…

Het zangerige, dromerige liedje, genoemd in de titel, zong mijn lieftallige, jonge, mooie moeder met mij in mijn jeugdjaren en ze voegde er de frase aan toe: "Doe nu je blauwe oogjes maar dicht, want morgen is het weer licht" Een moeder zocht met haar schizofrene zoon eens schelpen aan het strand. Telkens voegde hij een kleinood toe aan zijn collectie…

De bus terug naar huis is, elke dag weer, enorm spannend en dan met name de bus vanuit Terneuzen naar het Busstation Westerscheldetunnel. Komt de bus op tijd zodat ik tijdig over kan stappen? Staan er geen sluizen open? Staat er geen auto in de brand in één van de tunnelbuizen? Geen vrachtauto's met een verloren lading? Heeft niemand zich, met zijn…

Teunis, een heel vroom jongetje van acht jaar, slaapt in na een dag van leren en spelen. De droom komt, strelend en waarschuwend. Teunis loopt op de oever van een zacht voortglijdende rivier. Uit de wolken juicht trompetgeschal, en een stem spreekt: "Heer Jezus komt op aarde om recht te spreken over elke mens." "Eindgericht!" gaat het door Teunis…

Dag meis, ik ken jou niet en jij mij evenmin. Maar heb wel contact met je moeder die intens verdrietig is met wat er nu allemaal gebeurd. Dat is de reden dat ik je graag wil schrijven want weet je, ik heb een aantal kleinkinderen in jouw leeftijd, waarvan er ook 2 te maken hebben met een scheiding tussen pappa en mamma. Een scheiding is nooit leuk…

En natuurlijk volgen we de vorderingen aan het nieuwe onderkomen van dochter, man en drie kinderen. Natuurlijk moeten we alles zien, bewonderen want zo hoort dat, als Oma en Opa, toch? En zo togen we zondag richting het nieuwe adres, wetend dat ze daar waren, kwamen met de sleutel geruisloos binnen, alles was boven in de weer. Logisch natuurlijk.…

Wij liggen in Yerseke waar we aan boord van ons drijvende huisje het genuttigde ontbijt “laten zakken”. Hoog water is het volgens de berichten pas om twaalf uur. We hoeven ons dus niet te haasten om in het clubgebouw op de wal te gaan toiletteren. Aan de overzijde van de steiger waar wij liggen, liggen een paar onbeschoft grote plastic motorboten.…

De scheiding van de ouders was heftig, zo erg dat door tussenkomst van de rechter besloten moest worden dat het joch toch ieder weekend naar zijn vader moest. Hij moest! Liet in het begin nog weten niet te willen, maar tegenstribbelend werd hij meegetrokken, weg van zijn moeder, immers de rechter had bevolen dat, wanneer men zich niet aan de afspraak…

‘Vanaf level 7 kun je pas echt beter worden, mama’. Ik kijk op. Hij draait zijn hoofd om, kijkt me half over zijn schouder grijnzend aan. Zoon zit in de stoel achter de computer, koptelefoon op zijn warrige haar, slechts in hemd en onderbroek, zijn knieën houdt hij opgetrokken onder zijn kin. Hij lijkt een beetje op een piloot die zich omdraait en vrolijk…

Al heel jong komt uit een klein mondje het woord: waarom? Als er b.v.iets niet mag- of als er juist iets wel gedaan moet worden. Waarom is bij uitstek het woord, wat 't meest gebruikt wordt. Genoegen nemen met een antwoord als: daarom, is bijna een onvergefelijkheid. Dat mag niet! Bij het wat ouder worden, is de standaard vraag: als bijvoorbeeld…

‘Als iemand mama’s haar nog goed krijgt, dan is dat een genie’, zegt zoon terwijl hij met geconcentreerde blik, het futuristisch uitziende wezen van zijn Lego Bionicle in elkaar zet. Kinderen reageren op hun ouders. De beste feedback krijg je van je kind. Dat voelt haarfijn aan wat er speelt, verwoordt glashelder wat het ziet. Ik maak weleens een…

Voorlezen, de kinderen die nu bijna middelbaar zijn, of er net iets onder, weten maar al te goed, dat voorlezen het speciale moment was, net voor het slapen gaan, om zodoende aan iets gezelligs te denken wanneer de oogjes toe gingen. En toen ze bij mij die leeftijd hadden, was het niet eens voorlezen, maar werd elke avond mijn keel schor, van het zingen…

In het AD van donderdag 1 juni stond een artikel over kinderen, die klagen dat hun ouders weinig tot geen tijd voor ze hebben, ook al zijn ze thuis. De kinderen klagen over ouders die aan de ipad, smarthphone of andere spannende attributen meer aandacht besteden dan aan hen. En deels klopt dat ook wel. Ze hebben echt wel een punt, los van het feit…

Enkele jaren geleden, toen mijn zoon elf was en op de lagere school zat, berichtte ik u over het wel en wee van mijn zoon op de lagere school. Het ging over wat een jongen die dyslectisch is, dyscalculie heeft, moeilijk leert, maar wel heel slim is (dat noemen disharmonische intelligentie) allemaal mee maakt. En dan is hij ook nog eens doof aan een…