start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (438)
afscheid (16)
algemeen (83)
bedankt (5)
biologie (1)
dieren (23)
discriminatie (11)
drank (6)
economie (13)
eenzaamheid (5)
emoties (25)
erotiek (1)
ex-liefde (2)
familie (17)
feest (6)
film (9)
filosofie (27)
fotografie (2)
geld (18)
geschiedenis (7)
geweld (8)
heelal (1)
hobby (11)
humor (110)
huwelijk (3)
idool (9)
individu (10)
internet (19)
jaargetijden (7)
kerstmis (15)
kinderen (53)
koningshuis (14)
kunst (5)
landschap (2)
lichaam (8)
liefde (12)
literatuur (31)
maatschappij (110)
mannen (5)
milieu (9)
misdaad (24)
moraal (22)
muziek (29)
natuur (20)
oorlog (9)
ouderen (5)
ouders (17)
overig (15)
overlijden (9)
partner (3)
pesten (6)
planten (1)
politiek (68)
psychologie (35)
rampen (8)
reizen (12)
religie (24)
school (10)
sinterklaas (8)
songtekst (1)
spijt (3)
sport (99)
sterkte (4)
taal (28)
tijd (15)
toneel (2)
vakantie (14)
verdriet (1)
verhuizen (2)
verjaardag (4)
verkeer (19)
voedsel (19)
vriendschap (6)
vrijheid (11)
vrouwen (23)
welzijn (17)
wereld (7)
werk (13)
wetenschap (10)
woede (7)
woonoord (25)
ziekte (28)

tabblad: columns

< vorige | alles | volgende >

column (nr. 1836):

Het kan toch anders?

De tijd van nu, waarin allerlei instanties zich bemoeien met de opgroeiende kinderen, oftewel de jeugd van tegenwoordig lijkt wel een spurt te nemen, die zijn weerga niet kent! Nou weet ik best dat nu de jeugd heel veel andere indrukken heeft dan dat wij, de senioren ooit hadden, maar het volgende moet me dan toch van het hart! Immers: halen genoeg nare berichten het nieuws, de krant of op andere manieren de media, zo niet het volgende:

Twaalf jaar geleden is het stel uit elkaar gegaan, hij liet haar achter met een klein kindje, kon de druk niet aan, een traject volgde van de kinderbescherming, het toewijzen van een voogd want bleek: het meisje was autistisch. Dat de vader dit eveneens was, bleek pas later, maar dat deed tijdens de nare scheiding niet mee!

Al de achterliggende jaren wilde hij wel, net zoals de rechter besloten had, zijn dochter zien en dat gebeurde ook,maar het kind werd ouder en zet twee mensen bij elkaar die dezelfde aandoening hebben, dan loopt het niet goed! Het kind ging steeds meer tegengas geven, wanneer ze naar haar vader moest, ja moest, want zo voelde zij dat! Vader eiste en kind had te volgen, de voogd had geen begrip voor haar gevoel en verhaal, maar trok zich de grote bek aan van de vader en we weten: als je hard brult, wordt er vanzelf naar je geluisterd!

Vader echter: vond dat de schuld bij moeder lag, dezelfde moeder die hij in de steek gelaten had, maar nu vindt diezelfde vader dat hij op zijn strepen moet gaan staan, dreigend: als ze niet komt gaat ze naar een gesloten instelling! Van alles is er al aan te pas gekomen, alle instanties die zich met het welzijn van de kinderen bezighouden, echter vergeten al die mensen, zich scharend achter een bureau toch wel dat het om kinderen gaat, kinderen die de tol betalen van een slecht systeem, wat niet naar behoren funtioneert!

Dreigende taal uiten zorgt alleen maar voor meer narigheid, meer ellende en de kinderen zijn de dupe, maar wie maalt daar om?

Schrijver: An Terlouw, 07-06-2019


An.terlouwatcasema.nl

Deze inzending is 40 keer bekeken

4/5 sterren met 1 stemmen.



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Ton Hettema
Datum:09-06-2019
Bericht:Ja, L.A. de mensenwereld is een tranendal. God is verdwenen, heeft zich teruggetrokken, en duivelse domheid verspreidt zich als een epidemie door de breinen van het mensenvolk. Wat wij kunnen doen is beperkt: niet toevoegen aan de ellende en het onbegrip; ons gezonde verstand aan ons warm kloppende hart koppelen..


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)