Verhalen over humor

Schrijver Verhalen vrijdag 5 oktober 2007 Sprookje van heel lang geleden....... SPROOKJE VAN HEEL LANG GELEDEN. Heel lang geleden leefden er eens honderd kleine mensen, die met spijkers en schrift hun eigen verhaal vertelden. Zo klein als ze waren, zo groot was hun verteldrift. Lukte het hun niet om kromme spijkers recht te slaan, zo krom waren…

Even het modellenbureau gebeld. Elite-Models, want ik zet altijd hoog in. “Oplopers hier. U hebt mijn foto’s ontvangen? Ja? Fijn. Ik wil graag de nieuwe Katja Schuurman worden. U belt even met de productieploeg van GTST?” Het bleef een hele tijd stil aan de andere kant van de telefoon. Uiteindelijk werd ik doorverbonden met een of ander kakwijf. Met…

Gisteren nog uren gebeld met Lisa. Ik denk dat we 10 minuten over dat feest gepraat hebben en dan weken we alweer af naar vrouwenzaken, typisch. Ik kon de slaap erna niet vatten en heb dan maar een sudoku-marathon afgelegd. Straks naar de winkel achter een nieuw boekje want m’n oud is helemaal opgelost. “Jazeker, meneer Moeraert…hoofdredacteur Moeraert…

“Wake up in New York, put a comb trough your hair. Don’t you ever want to lie down; when there’s no one else around?…I wanna say this to you…” Op weg naar mijn werk staat mijn iPod loeihard bij dit nummer van Craig Armstrong. Hans was nooit zo het romantische type en we hadden dus ook geen liedje van onszelf. Maar dit nummer had ik dan maar zelf gekozen…

Maandag: Vrijdag was heerlijk! Toffe groepen en een fijne sfeer. Als ik thuiskwam, stonden er 5 berichten op mijn antwoordapparaat. Ik heb ze niet beluisterd, gewoon in mijn zetel geploft en naar een romantische komedie gekeken. Ik wou gewoon dat heerlijke gevoel behouden van populair zijn. Ook al waren die 5 berichten hoogstwaarschijnlijk allemaal…

Op de redactie. Julie is 23, redactrice en heeft een job met regelmatige uren. Net gedumpt, vol wraak, is ze van plan zich te wreken op haar baas, die duidelijk laat merken dat ze niets waard is, en haar ex, die haar op afschuwelijke wijze heeft laten zitten door domweg te laten weten dat hij een ander heeft, al 3 maanden lang. 9h00: Ze kunnen allemaal…

Verbijsterd sloeg ik de krant dicht. Waarde lezer: kent u Aysel Erbudak? Die mevrouw vindt zichzelf best handig met geld, maar ze bleek nét niet handig genoeg. Waardoor ze nu een strafblad heeft. Inderdaad: wegens financieel gerotzooi. Hoe vatten we mevrouw Erbudak dus samen? Als niet handig en niet integer. Haar bedrijf heeft inmiddels het noodlijdende…

“Goedemorgen! Spreek ik met de ziekteverzekeraar? Ja? Mooi. Verzekerde Oplopers hier. Ik heb begrepen dat uw collega’s van VGZ voortaan reizen naar Mekka gaan vergoeden,” sprak ik monter als altijd in de telefoon, “dus kunt u mij dan een ticket naar Salt Lake City toesturen? Want als ik daar in de tempel verschijn, heeft Gods genade wellicht een heilzame…

Op de studentensoos werd ook behoorlijk gezopen. En niet alleen op maandagmorgen begreep ik met mijn duffe katerkop weinig van de colleges 'gezondheidsleer'. Maar comazuipen, een vorm van russische roulette die momenteel onder jeugdige drinkers nogal populair is, kwam bij het borrelgenootschap ‘Makkelijk zat’ waar ik lid van was slechts eenmaal per…

Gisteren heb ik op straat per ongeluk hele hordes blondines beledigd. Werkelijk waar, ze keken mij met buitengewoon vuile blikken aan. En nu zult u zich afvragen, waarom. Welnu, waarde lezer, ik heb wél naar ze geknipoogd, maar níet aan hun kont gezeten. “Maar Driek,” zult u zeggen, “dan doe je het toch juist goed?” Neenee, dan hebt u niet goed opgelet…

Ze zat al op het bankje in de abri te wachten en mompelde flink in zichzelf toen ik kwam aanlopen. Eenmaal binnen gehoorsafstand begon ze onmiddellijk haar laatste belevenissen op me af te vuren. "Nu denkt mijn moeder nog altijd dat ze mij kan commanderen. Tweeëndertig ben ik, maar ja, ik woon nog wel thuis bij moeder, dus moet ik ook doen wat zij…

Het is zo’n naargeestig, kil hok, deze toiletruimte in de Hogeschool van Zwolle. Vier vaalblauwe, afgebladderde deurtjes, de onderkanten tot dertig centimeter boven de grond vrijlatend. Drie vrouwen staan geduldig te wachten, alle deurtjeslotjes geven rood. Voor mij staat een struise, jonge vrouw. Ze wipt ongeduldig van het ene op het ander spijkerbroekbeen…

Toch eens even opzoeken in de receptenrubriek van mijn dierbare collega-columnist Bazbo. Ik had net gehoord dat ze bij een paar voedselbanken nu ook gratis condooms gaan uitdelen. Persoonlijk vind ik die dingen niet te vreten. Al laat je ze drie uur sudderen in een pan met dikke bodem: het blijven erg taaie dingen. En het is ook wel erg omslachtig geregeld…

Een echte tante was ze niet, maar ze gedroeg zich als het vleesgeworden cliché van de oudere, en vooral bemoeizieke, tante. Die wens tot inmenging was één van haar vele verslavingen: gokken in lotto en loterijen, tijdens kermissen en waar niet al. En dan haar verbijsterende koopziekte. Al het geld dat ze met een hoge treffer in de lotto had gewonnen…

“Goedemorgen juffrouw, mag ik een retourtje Hilversum Noord, aangetekend met bericht van ontvangst?” De lokettiste op het station keek me verbijsterd aan. Dan maar even bij een van haar collega’s langs: “Hebt u tien postzegels eerste klas naar Helmond Brandevoort?” Glazige blik. En ik bedoelde het zo goed: ik wilde ze alleen maar even laten wennen…

Wet is wet! “Ja, ik had het al wel eerder gezien toen je voorbijging, maar toen zag je mij niet,” riep ze nadrukkelijk, waardoor bijna iedereen in de bus op- of omkeek. “Ja, je hebt je haar eraf, hè? Nou, dat kon ook niet langer, want als een man zulk lang haar heeft, dan kun je niet meer zien dat hij een man is en dat is niet goed. Want een man…

Met een trek van behoorlijk misprijzen om haar mond stond ze in één van de abri’s van het openbaar stadsvervoer op de bus te wachten. Ze was een jaar of zestig en ze stond naast een rijzige heer van ongeveer dezelfde leeftijd. De jongere man, die erbij ging staan omdat het nogal regende en hij nog zo’n tien minuten zou moeten wachten, had het gevoel…

Een maandagmiddag op de Veluwe Doordat ik wist hoe dwaas het ‘stadsvervoer’ in de bewuste provincieplaats was geregeld, maakte ik me geen illusies: ik zou uit de trein niet voegloos kunnen overstappen in de bus. Toch haastte ik me en daardoor vergiste ik me in de draairichting van de voordeur van het stationsgebouwtje. Een sjofele, ongeschoren man…

“Neenee juffrouw, ik heb liever niet dat u mijn drankje tussen uw borsten serveert. Dan wordt het lauw, en ik heb het liever zo koud mogelijk.” Ik vond het maar een raar café. “En zou ik de vrijheid mogen nemen, u te zeggen dat u op mij een buitengewoon volkse indruk maakt? Ik vind u zelfs tamelijk ordinair.” Tot mijn niet geringe verbazing werd ik…

Op het terras waar ik een varkenshaasje zat te eten werd ik vreemd aangekeken. Het zal ook wel een vreemde gewaarwording zijn voor mijn terrasgenoten, een meneer die bulderend van de lach de grootste moeite heeft zijn bord leeg te eten. Het is oproer binnen de Partij voor de Dieren, en in Duitsland woonachtige Moslimfundamentalisten raden het eten van…

Vanuit de dierentuin van Emmen ontving ik een vraag van een verbaasde oppasser. De apen zaten daar al geruime tijd angstig op de apenrots. Ze durfden er niet meer af te komen. Maar opeens is alle stress bij de apen weer voorbij. Of ik wist hoe dat kwam? Ja hoor: Hilbrand Nawijn is niet langer kandidaat in het programma “So You Wannabe A Popstar”. Duidelijk…

En toen kwam er een man met een pistool de kamer binnengelopen. Sterker nog, het was agent Sipowicz: snor, kaal, chagrijnige blik en een drankprobleem, schatte ik zo in. Het pistool was niet getrokken, laat stáán op mij gericht. Neen, het pistool zat in een holster aan zijn riem. In zijn handen hield hij een mok in de vorm van een clown, naar ik verwachtte…

De cassière was een vrouw van midden 50 met een onder alle omstandigheden houdbaar permanentje in een moderne kleur. Parttime aan de slag dus lekker meegenomen met het oog op extraatjes voor haar 6 ( ZES ) kleinkinderen, waar ik haar tegen de klant voor mij over hoorde uitwijden. Heeft u een bonuskaart..koopzegels..? En of ik nog zegels voor The…

Korte samenvatting van het voorafgaande: Onze diepvriezer is stuk..maar er wordt aan gewerkt ' En wat nu..? ' ' Tja, ik heb alles aan hoofdkantoor doorgegeven en ze bellen voor een afspraak.' ' Bellen...!?.' .. ' Wat ik WEL voor u kan doen..' Hoopvol richt ik me op. ' Ik kan het filiaal vragen of ze voor u een vriezer aanzetten'…

Korte samenvatting van het voorafgaande: Ondanks een urenlange ontdooisessie blijft het stil in onze diepvriezer Maandagochtend 09.00 uur. Ik zit opgeladen en startklaar, naast me de telefoon. EN de BON, die gisteren opdook , na een urenlange survival door laden vol belastingaangiften, verlopen polisbladen , ongesorteerde bankafschriften, vergeelde…

Onze diepvriekast is stuk. Een kleine ramp. Het begon op zaterdagavond een paar weken terug. WK Schaatsen op TV, de ontknoping van de 10 km is aanstaande. Plotseling een onheilspellend gebrom dat vanuit de berging zelfs boven het zelfgenoegzame geloei van Mart Smeets uitkomt. Mart, uitsmijter van de seniorensoos, wiens ijdelheid met elk nieuw…

Winkelen. Ik haat het. Als ik er onderuit kan, doe ik het ook. Soms echter kan het niet anders. En ja hoor, mijn lieftallig vrouwtje had weer één van haar koopmodedagen. Als het ware aangelijnd, kwestie van volgzaam te zijn, winkel in winkel uit. Hier een hokje daar een hokje. Wachten... Mooi schat, niet te breed, taille goed, kleurtje??? Moet…

We schrijven het jaar 2010. Bij de laatste Tweede Kamerverkiezingen hebben de ‘Partij voor de dieren’ (PVD) van Marianne Thieme en de ‘Partij voor de vrijheid’ (PVV) van Geert Wilders een absolute meerderheid in het parlement behaald. Samen bezetten zij 80 van de 150 zetels en dat heeft tot een coalitie geleid tussen deze twee partijen. Nog voor…

Hahaha... ik lig in een deuk, bijna de hele tijd dat ik wakker ben. Behalve als ik honger heb, dan ben ik flink chagrijnig. Maar als dat probleem opgelost is lach en praat ik weer tot ik geen pap meer kan zeggen. En dan staat er een warm bed voor me klaar en kan ik zo gaan slapen. Alle mensen die ik tegenkom vallen voor mijn charmes. Ik lach naar…

“Fuck you, agent!” Dat mag je tegenwoordig best zeggen van de rechter in Lelystad. Die uitdrukking is weliswaar niet aardig, maar hij is niet zo grof dat een veroordeling gerechtvaardigd is, vindt de magistraat. Ik ben verbaasd over deze uitspraak, maar zie toch een voordeel. Tweetaligheid houdt de hersenen jong, en gaat daarom geestelijke aftakeling…