Beschouwingen over literatuur

Nestblijver Tussen het erfgoed van zijn dialect leidt de boer het varken rond in cirkels het allerlaatste dier zit binnen en streept op ribfluweel een dagdeel door in de schemering aan tafel boven zaterdagse soep slingeren soortgelijke snorren halverwege het gezicht er klinkt een godverdomme! als het oude loof is weggeknipt en…

Lichting Wat heb je in je mars als de competitie te groot blijkt? Wat lager op de evolutietrap zitten helpt al (en vooral niet hetzelfde jurkje online aanschaffen). Zoals zeevissen die kalk uitpoepen. Zwemmend naar een vroegere bak als blijk van geurherinnering worden zij niet door slingers, taart en parfumwalmen opgewacht (alsof beïnvloeding…

Siësta toen het middaguur aanbrak nam ik je mee in mijn ogen, wat geeft het, beter dan vlees de verbeelding ik sloot de gordijnen en jij daalde af tot zowat halverwege ik gaf je een stoel aan het eind van de kamer niet deze natuurlijk, wat geeft het, beter dan scheurend behang de verbeelding, want steeds opnieuw, mijn licht en mijn sluitertijd…

De goden verzoeken Gehoornde dieren dwalen op hoge poten over het veld Zij grazen, dragen op hun rug vergetelheid, nevel drijft boven de kom van bruin en paars, een vrouw verschijnt, verzamelt paddenstoelen Zij eet het rood van vliegenzwam Strekt zich op de bodem uit, stijgt op door scheuren in het web van mist Vijf vogels vliegen met…

We reden door dezelfde straat ik wist dat je een omweg nam en dat er een afslag kwam we liepen op hetzelfde strand ik wist dat je een omweg nam en dat er een afslag kwam we leven op dezelfde planeet bij ieder van ons hang ik een telefoon aan de muur ik wilde niet dat er een afslag kwam ik wilde slingers nachten lang er is een straat…

Melancholie Altijd geweten dat je terug zou komen. Een winter lang op je gewacht. Soms wakker liggend in de nacht die duistere geheimen wikkelde om bomen. Altijd geweten dat je er nog was. Bijna vergeten soms. Dan kon ik zingen en lachen door de tijd. Hoe ongezien en onvermijdelijk verborgen in de dagen bleek je aanwezig. En nu je er…

C'est moi Hoe snel went een hotel. Een kamer in het Marriot, Leidseplein te Amsterdam, met goud en eikenhout gevuld, onthulde haar bewaarde geheim, toen ik daar eens te slapen kwam. Bij binnenkomst werd ik op slag zeer eigenaardig. Zoals haar schat zich openbaarde, werd ik van geld en zwaar verliefd op het dressoir. Het breedbeeldtelevisiescherm…

In 2010 verscheen de biografie 'Het spoor terug' van Kees Schuyt. Het gaat over het leven van Willem Nagel, die als literator schreef onder het pseudoniem J.B. Charles. De titel is ontleend aan het boek van Charles 'Volg het spoor terug', waarin hij terugkeek op zijn verzetsverleden. Aan 'Volg het spoor terug' heb ik een beschouwing gewijd…

Dendermonde 63 Voor een Vlaams cultureel café, waar ik een expositie zal openen, wordt ons Volkswagenbusje met minstens 25 inzittenden door de plaatselijke Wouten tot staan gebracht & in de tussentijd dat er rechtsomkeert naar het bureau wordt gereden, wordt de nu al gevaarlijke Pot door alle aanwezigen snel verorberd of in de bilspleet gestopt.…

Haat Is de haat vergeten? Als sneeuw voor de hevige regen? Vraag de haat wanneer hij kwam, hoe de haat ontstaan is, aan welke grens de haat geduldig wachtte om ongestoord naar binnen te komen. Vraag de haat hoe lang hij duurt, hoe breedsprakig hij wil zijn, op welke hoogte haatgevoelens kunnen leven. O haat, doornige haat! Herman…

Toen ik nog leefde... Toen ik nog leefde in het heelal van je armen en ademde door je huid, stond het geheimschrift van de sterren in je ogen geopenbaard. De witgouden bal van de zon rolde de hemel rond en de maan was een abrikoos in de schaal van de nacht. Maar nu drijven sponzige wolken over de stad. Huizen onwankelbaar belemmeren…

Oh kut Oh kut, oh snee, oh pruim, oh spleet, oh gleuf, oh naad, oh kier, oh reet, oh gat, oh dot, oh doos, oh meuk, oh muts, oh klier, oh bef, oh prut, oh peer, oh vijg, oh dop, oh deur, oh lek, oh put, oh kloof, oh scheur, oh rits, oh snits, oh lik, oh stuk, oh pot, oh punt, oh kruis, oh munt, oh poort, oh zucht, oh tuin, oh lust, oh moes, oh vlaai…

Verlos ons van het hoge Verlos ons van het hoge O Heer, verlos ons van zijn toorn, die egocentische pik van Uw rechterhand. Utrecht, sloop die stomme paal! Deze toren zonder kloten, deze voodoo van een jaloerse monnik heeft je als plek gefixeerd, vastgepind en voor eeuwen klein gehouden. De spits scoort niet uit zijn zicht, de architect…

'Toen ik klein was en onder de tafel woonde' Toen ik klein was en onder de tafel woonde kende ik de enkels van de grote mensen nu ken ik enkel de grote mensen en dat is niet de bron van mijn vreugde laten we ons voortaan alleen nog vergissen en lachen met de spijkers van het geduld we zullen hout geven aan de bossen en goud aan de bankiers…

Trekpop in Vogue alsof die arm mij niet toebehoorde de hand op je schouder legde buiten mijn wil omdat ik niet wist dat ik niets anders wilde dan dit het duurde maar even ik voelde door de zwarte stof je schouderbandje kan mezelf niet vergeven dat ik niet weet hoe je keek toen niet eens een volle hand amper enkele vingerkootjes ons als…

Alle wit doelwit En het is alsof iets overwaait uit een andere dimensie In je. iets flikkert. Beeldvlinders. Kleuren als gemoedstoestanden Duizend kleine wervelwinden beroeren je Je bent omringd door myriaden microscopisch kleine spiegels van microscopisch kleine goden: tezamen weerkaatsen ze je, mini-eonen lang. Je weerbeeld een beweeglijk…

De scheiding Ik ga de dieren in de Zoo vertellen dat H. na dertig jaar is weggegaan. De neushoorn kijkt me medelijdend aan, de dwergnijlpaarden blazen troostend bellen - verbeeld ik me. Ook dieren vormen stellen, gearrangeerd door baas voor onderdaan. Zou tweemaal levenslang hier beter gaan? Ik vraag het aan de panters en gazellen. De…

Nachtegalen in verkoolde bossen op de vlucht. Overrijpe vruchten vallen van het tafelblad. Een hand grijpt naar een wolk wanneer een ader open spat in het gezicht. Als betrof het een wolkje wolkje melk net uitgelopen in de nacht, de stilte van de ster, in mijn blikveld gevlogen. Want ik laat het denken overgaan in droom. Ook deze keer. Een passage…

Apollolaan Als kind was ik zo gek op je als een eenzame wolf. Hoe je hooggehakt in een nerts langs de winkels hier om de hoek uit wandelen ging. Met je ogen kietelde je me dood wanneer je met een blik over je schouder de verte in danste, naar het zand waar wij dan samen van de aarde af vielen, en ik mijn zaad in je bont spoot, diamanten…

Exodus De idioten rijzen uit het bad en rennen - als studenten bij 't ontgroenen, bloot boven sokken, pumps en voetbalschoenen - de deuren uit, weg, over 't sintelpad. Receptie, hoofdgebouw en paviljoenen, het stenen net waarin men gekken vangt, staan onbewogen. In de perken hangt Flauberts parfum van lijken en citroenen. Te laat, ontdaan…

Gedicht voor Ulrike Meinhof Sommigen kunnen het niet meer hebben. Sommigen schilderen een spiegel op de muur met het gelaat van een vrouw erin vervat. Sommigen luisteren naar een bandje met de stem van een vrouw, die nauwelijks verstaanbaar fluistert. Sommigen voeden hun verbeelding met herinneringen aan avonturen, die ze nooit hebben beleefd. Sommigen…

Dankzegging voor de bols ik dank u voor de bols, en dat die ook nog te drinken is want er is ook ondrinkbare: kokende bols, bevroren bols en bols op basis van looizuur of aseton bols die voor het chemisch reinigen van hoeden werd gebruikt en het reinigen van stokken achter de deur waar honden mee worden geslagen negerbols (op kleur gebracht…

Yvonne komt met twee gespannen borsten tentamen doen. Ik ben met haar alleen en decreteer de vragen, ik de vorst en zij de slavin, zoals ik dacht. Maar neen, ze heeft behalve haar halflege brains haar goedgevulde beauty meegenomen. Ze heeft bedacht er rond voor uit te komen, want ook een leraar heeft geen hart van steen. Ik neem haar op en stel de eerste…

Luik - Bastenaken - Luik, de wielerklassieker Als ik vertrek in Luik, dan moet ik weer naar Luik, helaas via Bastenaken, mijn hart zal 180 slaan, mijn spieren zullen kraken, mijn achterkant zal rauw zijn als rauw vlees, mijn pijn schreeuwt van de daken, ergens knakt een pees, nog lang ben ik niet in Bastenaken. De andere renners, ook mensenzonen…

Ik droomde... Ik droomde dat ik met haar in een duinpan lag en eerst haar handen begroef en toen haar voeten En toen ik haar geboeid en weerloos zag begroef ik ook mezelf om haar weer te ontmoeten De duinpan werd dieper dan de schoot der zee en het zand liep op tot hoge golven Ik dacht dat ze verdronk en ik dook mee en stervend hervond ik…

1944 De week voordat mijn moeder gehaald werd op haar duikadres was ik bij haar met mijn zoontje elf maanden oud ze nam hem op schoot hield hem met een hand omklemd en legde met de andere een plaat op de grammofoon wil je even? vroeg ze mij ik liet de plaat spelen mijn zoontje begon te schommelen zie je wel zei mijn moeder hij is muzikaal…

Zo zie ik je zo zie ik je van op de rand achter een deur in gekarteld glas je lichaam schuimt en buigt water druppelt langs je ruggegraat aan mijn kant kom je naast me liggen halfdroog en halfgod zonder haast je gouden cijfers in een schuif geborgen want tijd bestaat niet - zeg je klaag niet om mijn defecten als jij er niet meer bent…

Op z'n plaats Ik heb de winter zien komen en me afgevraagd hoe we aan die nieuwe eeuwig terugkerende tijd moesten beginnen ik heb een lied gedraaid dat tussen ons in gevallen was en kapot ging door er hard over te kibbelen de zon stond er weer en de buren dampten boven de muziek uit genoeg wind om een leven schoon te blazen ik heb de…

Geen In de nacht heb ik getracht je zinnen te verbinden met die van mij. Als vlinders liet ik ze binnen, alleen het koppelwoord kon ik niet vinden. Je vlinders bleven vreemdelingen maar hun donkere geuren gaven onbekende kleuren op mijn wezen. Ik ben nooit meer die ik ben geweest. Zoals ik rozenrood en bloeiend bij je lag, zonder ouders…

Mooi Als je heel erg dronken bent komt er geen einde aan het neuken. Het gaat de hele tijd mis zodat je weer van voren af aan kunt beginnen en als je dan eindelijk klaar bent hoor je jezelf merkwaardige zinnen mompelen zoals ik zou je wel willen adopteren terwijl hoer C. twee hooguit drie jaar jonger is en 's ochtend vroeg staand voor…