3655 resultaten.
Dag lief meisje-deel 1
verhaal
4.4 met 15 stemmen
817 September 2003, de uitgerekende maand van haar zwangerschap, kwam nu dichtbij. Eigenlijk wel jammer, want ze genoot zo van haar mooie ronde buik. Af en toe belde een collega of ze het in die warmte nog volhield met haar buik. ‘O ja, het kan me niet lang genoeg duren’, zei ze dan vol vreugde en trots.
Ze veegde wat zweetdruppels van haar gezicht met…
Zijn vriend heeft het uitgemaakt
verhaal
3.4 met 5 stemmen
670 Maar Gerrie zei niet veel en ik merkte, dat hij verdrietig was. We gingen samen op een bank zitten onder de nog vol gebladerde bomen, dus het beetje motregen deerden ons niet. Ik wilde hem niet vragen waarom hij verdrietig was, want ik zag tranen in zijn ogen, maar hij begon er zelf over.…
Eind van het pad
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
741 De tocht naar je hart heeft bijna vijf jaar geduurd.
De weg ernaar toe was prachtig, intens met soms een verdwaalde hobbel...
Maar voor mijn gevoel was het pad naar je hart de mooiste wandeling die ik ooit heb gemaakt. Jaren bleef ik het pad bewandelen, zonder angst, want ik wist dat als ik een verkeerde afslag zou nemen, jij me wel weer in de goede…
Aan mijn moedertje/Een avond met mijn moeder
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
497 Het is op die desolate, duistere zaterdagavond, kort voor jouw dood, geweest, moeder!, dat we naar die cafetaria gegaan zijn waar mijn tranen vloeiden en stroomden; mijn tranen die je me verbood, die ik me van jou moest ontzeggen.....
Waar ben je nu? Zal ik je eens weerzien zoals ik je vaak zo levendig zie in mijn dromen?
Op de foto vóór me lach…
Portret van mijn moeder met boek
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
560 De elegante bloes en het gepermanente haar vormen als het ware de uiterlijke tekenen van het streng in toom gehouden verdriet en van de verbittering die de genadige dood welkom heten. De letters dansen wellicht voor haar ogen en door haar brein dansen wellicht de gedachten aan het leed dat een leven tekende.…
Met mijn tante in Den Bosch/"Ieder verdriet is een herinnering aan onze hoge rang"(Friedrich Nietzsche)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
452 En verdriet bezette mijn hart en geest, een groot verdriet om de enige die mij gebleven is, om haar, die mij graag als dochter ziet, als de dochter die het leven haar niet geschonken heeft en ontroering om haar aandacht, zorg en liefde, om de gaven van haar hart, mij op dit late tijdstip nog zo ruim toebedeeld als uit overvolle, onbeperkt opwellende…
Getekend door leed maar niet zonder kracht
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
470 Het hondje, Porky genaamd, komt me blij blaffend tegemoet ter begroeting. Het draagt om de wollige, harige hals een bontgekleurde doek en is de enige kameraad van mevrouw die het ook niet kan vinden in de kring van haar mede-bejaarden, mogelijk wegens haar uitheemse afkomst. Haar leven begon 83 jaar geleden op een boerderij in Rosmalen en werd getekend…
Chique gouden manchetknopen en wat dies meer zij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
499 Mijn tachtigjarige tante had zich ontfermd over me als een tweede moeder, maar de banden van het bloed waren sterker en het verdriet om de bloedeigen moeder, zo vertrouwd, zo uniek, die voorgoed deze aarde heeft verlaten, waren sterker en de pijn deed zich des te sterker voelen. Het is een "moordbloes" verklaarde mijn tante enthousiast.…
Een brief uit de oorlogsjaren; herinnering aan de allerliefste......
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
530 De enige brief van Haar, die ik vond in mama's oude bureautje, bewaard en overgebleven na de verhuizingen, is gedateerd: januari 1945 en geschreven in haar keurige en sierlijke handschrift van onderwijzeres en ze is ondertekend met de erenaam "moedertje".
Ze was mijn oma en 55 jaar oud toen ze schreef aan haar "jongens", mijn vader Willem en…
Melancholie en verdriet om een pop.....
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
474 En ach, hoezeer welden diep verdriet en mededogen in mij op om de onschuldige, tedere, kwetsbare kindergestalte, om alle mishandelde, misbruikte en uitgehongerde kinderen, alsmede om de kinderlijkheid in mij, om het mishandelde kind dat ikzelf eens was.....…
bewering
4.0 met 1 stemmen
690 Ledigheid is een rijk vergulde lijst,
maar zonder schilderij.…
Een brandpunt van ellende.....
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
546 Nu ben ik haar enige bezoekster en ik heb felrode rozenblaadjes voor haar meegebracht in een doorzichtig doosje, een in deze omgeving merkwaardig, opvallend souvenir uit een wereld van schoonheid en liefde, een wereld die lichtjaren verwijderd is van dit oord van onheil.…
Herinnering aan die onfortuinlijke middag op "De Zilvermeeuw"/Een soort prozagedicht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
942 Toen ik het schitterende water van de Biesbosch zag, barstte mijn verdriet om jou uit en ik grimaste, probeerde mijn tranen te verbergen voor de anderen van het gezelschap dat samen met mij "De Zilvermeeuw" bevolkte, een lang schip dat ons kalm en majesteitelijk die middag door de wateren zou voeren.…
Als een clowntje......
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
477 Bij opruimwerkzaamheden in mijn huis kwam vanachter een kast een klein, kleurig kartonnen clowntje tevoorschijn, een schertsfiguurtje, zoals ik mezelf voel.
Het houterige, onhandige meisje leeft voort in mijn gedachten; het meisje dat het slaag gewoon vond en er met niemand over praatte; het meisje dat heel bekwaam stripfiguren natekende, die de…
De azalea
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
694 Verdriet spoelde aan op de kust van mijn leven als de branding die nadert en zich weer terugtrekt, die opnieuw nadert en opnieuw terugdeinst. Op mijn wangen voelde ik de zachte stroom van tranen kriebelen.…
Meersel-Dreef, november 2017
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
443 Ik kon moeilijk veronderstellen dat men wenste dat ik heel mijn enorme verdriet, misnoegen en onlustgevoelens de vrije loop zou laten, dat ik uit zou barsten in een onstuitbare, niet meer te stelpen vloed van tranen die weer zou geven wat mij werkelijk bezielde tijdens die middag in Meersel-Dreef, waarop vrolijkheid en vreugde een eerste vereiste schenen…
De taaie, harde weg.......
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
535 ....en weer ging ik de weg die ik talloze malen eerder was gegaan en mijn liefdesverdriet hield niet op mij te martelen, geselen en kwellen. Ik was uitgestapt bij de halte aan de Von Weberstraat en passeerde de oude ophaalbrug. Een welgedane, kennelijk tevreden eend ritselde met haar vleugels, gezeten op een hoge paal in het water en kordate, opgewekte…
In Moergestel met liefdesverdriet......
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
573 Aan het centrale plein in Moergestel vindt men diverse gelegenheden voor "culturele ontspanning" en voor restaurantbezoek, Zo bezoeken we vandaag met de de van de "Opstapbus" de gelegenheid "Den Boogaard" waar een jongedame met diep uitgesneden decolleté in een wijnrode lange jurk ons zal vergasten op liederen van onder anderen Franz Schubert,…
Een pover adressenboekje.......
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
2.338 In de secretaire, die, tegen de schoorsteen geschoven, een herinnering vormt aan hen, wier portretten mij eveneens nog aankijken alsof ziekte en dood niet razendsnel alles verwoest zouden hebben, trof ik nog een langwerpig adressenboekje aan met daarin vermeld de povere, armzalige kennissenkring van mijn arme ouders. Verschillende namen zijn doorgestreept…
Verdriet om een magische steen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.026 Ach liefste, aller-, allerliefste schat, in het ziekenhuis gaf je me de magische, cognackleurige steen cadeau, die je gekocht had bij "Pleïade"; de steen met de eigenschappen die mij zouden moeten genezen, maar de artsen moeten mij helpen.
We stonden zij aan zij, heel ons lange leven. Aan jouw hand strompelde ik voort. Niemand kent mij zoals jij.…
Mistige regen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 In mistige regen, kwam ik haar tegen. Haar bruine haar wat korter deels verstopt onder een groene pet. Met oorringen als een hoelahoep zo groot, waarbij ik me afvroeg of een beetje turner zijn dagelijkse oefeningen aan menselijke oren had kunnen doen. Ik herkende haar direct, maar zij mij niet. De pijn die deze niet herkenning veroorzaakte kwam pas…
autobiografie
4.0 met 2 stemmen
2.457 Familieleden, vrienden met toonladders verdriet, in ’t zwart gehuld, gooiden je een laatste roos toe. Teken van liefde en trouw.
Dan...een laatste vaarwel...voor de eeuwige nacht begon. Nu zusje, heb ik alleen nog ziekte, eenzaamheid, verdriet tot bondgenoot.…
De fuchsia
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
483 Koetsenruyter" met hun glazen wanden passeerden, waarin een rijke weelde van exotische planten en bloemen zich aaneenreeg en eens mocht ik daaruit van oma de fuchsia kiezen voor op mijn kamertje; de fuchsia met haar elegante, neerhangende paarse en rozerode kelkjes, met haar witte meeldraden
En zo herinner ik me tevens hoe bij die gelegenheid immens verdriet…
Cherimoya...
beschouwing
3.0 met 2 stemmen
763 Portugal, voorjaar 2012/California, zomer 1988
(De koffer (in))
Hemels fruit
Daar alles is beleden
en alles is gedaan
Slechts voor het goede
Streelde hij zacht haar benen
kneedd' 'r pronte borsten met
('t Puntje van) zijn tong
Daar dan nog naast, beleefde,
intens en integer
ik echt Hemels fruit…
Weeping willow
verhaal
4.7 met 9 stemmen
2.583 Elk voorjaar kwam de knoestige stam met zijn afstaande takken als een gapend spook tot leven. Dan leek het of de boom moeizaam zijn stramme wortels krulde en strekte, vastberaden om de harde winterbodem los te wrikken die na een lange periode van vorst en droogte terug leefbaar werd.…
VERTROUWDE WONING
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
502 De vogels beginnen aan een gezond en vruchtbaar voorjaar.
Het hoge oude nest, dat uit verschillende lagen bestaat, geeft een beschermend tehuis aan vier kuikens.
De kleine veelvraten doen zich tegoed aan een veelzijdige maaltijd, bestaande uit kikkers, kevers, muizen en wormen, wie weet wat nog meer. Al smullend pikken ze elkaar venijnig.…
Toen de narcissen na dertig jaar nog bloeiden voor mij.............
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
427 Dertig jaar na dato toont de esdoorn aan mijn venster zijn knoppen en zijn de narcissen weer vertegenwoordigd in een vooralsnog koud voorjaar. De zon van het middaguur streelt binnen het oude hout en een lint van wervelende lichtvlekken valt op het zwart-witte portret van mijn gestorven voorvechtster. Ik was altijd al verliefd op de woning.....…
In Tilburg West, in de vroege morgen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
457 Verderop aan de Lage Witsiebaan treft men oude bomen aan die hun takken spreiden en het grasveld overladen met roze bloesemblaadjes in het voorjaar.…
Voor altijd een herinnering aan een befaamde Monseigneur
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
486 En zou het kunnen zijn om de beroemde bisschop zo lang na zijn dood en met recht postuum eer te bewijzen dat in het voorjaar onveranderlijk ieder jaar het kleine bloesemboompje in het met een hek omheinde perk vóór de beeltenis van de bisschop een bevallige roze bloesem draagt?…
Als onze Lieve Heer het wil
verhaal
3.1 met 15 stemmen
2.234 Ze werd ziek en dat was reden voldoende om haar weer in haar vertrouwde omgeving op te nemen. En nu is er feest!!! Vijftig jaar in het klooster is ze nu. Ze geniet van de kerkdienst met de Afrikaanse muziek. Ze kijkt stralend in het rond als ze door de erenhaag loopt van alle familieleden die ter ere van haar vandaag aanwezig zijn.…