Inloggen

Alle inzendingen over individu

518 resultaten.

Sorteren op:

Hoe overleef ik de brugklas met misofonie?

column
4.1 met 8 stemmen 47
Over een jaar weet ik het, of het me gelukt is bedoel ik. Maar nu is het nog een diep probleem. Alles gewoon - Voor de vakantie nam ik na honderd jaar afscheid van de basisschool. Eindelijk groep 8 bereikt, afscheid nemen en wegwezen….tijd voor vakantie! De basisschool was echt niet alles...
Tjilp27 november 2022Lees meer…

Ontmoeting in de Copyshop

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen 20
Hij sprak mij aan in de Copyshop. Hoewel ik slechts een grimas maakte, dan wel een "gekke bek" trok, verklaarde hij: "U lacht me uit, mevrouw". "Wat bent u wantrouwend", reageerde ik: "Ik neem u honderd procent serieus". Hij had mij ongetwijfeld uitgedaagd en nauwelijks verwacht dat ik ad...
I,Broeckx23 november 2022Lees meer…

Ontmoeting op de Burgemeester Brokxlaan

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen 24
Te voet terugkerend van het Energieplein, dat zich als een vierkante enclave als het ware genesteld heeft in de wijk, trof ik vandaag op de Burgemeester Brokxlaan een oudere Tilburger met keurig getrimde baard en snor. Hij aansprak mij aan en vroeg of ik het langgerekte hek - dat daar ter aarde lag...
I,Broeckx16 november 2022Lees meer…

De identiteitskaart van Marie Najmrova

verhaal
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 42
Hij ligt hier voor me. Jouw identiteitskaart met op de voorkant een portretfoto van jou. Gemaakt bij de fotograaf F.A. Zeiberdlich in Theresienstadt/Terezin. Er staat: Identitätskarte für Marie Namr, Tochter des Hrn. Josef Najmr, B.J. Arbeiter. Of jouw vader was arbeider of jij was arbeider. Of...

Ontmoetingen bij de bushalte (vervolg)

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen 57
Ze stond met mij te wachten op de bus die weigerde te arriveren op het Transvaalplein. Diepe rimpels bezetten haar gezicht. Een kapper was kennelijk lange tijd onbereikbaar geweest. Ik had, voortstappend door de grauwe straten, de halte bereikt. Twee witte politieauto's, gewapend met zwaailichten,...
I.Broeckx5 november 2022Lees meer…

Manhaftig en stoer, maar machteloos

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen 36
De ongearticuleerde klanken, die mijn arme broer uitstoot, krijgt hij niet over het voetlicht. Tevergeefs probeert hij me duidelijk te maken wat hij eigenlijk wil zeggen en tevergeefs vraagt hij daarvoor begrip bij zijn goedbedoelende zus. De verpleger leunt welwillend achter hem en lacht...
I.Broeckx2 november 2022Lees meer…

Weer op de zaterdagse markt

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen 46
Tijdens mijn gebruikelijke zaterdagse rondgang over de Tilburgse markt aan het Koningsplein besloot ik bij een klein kraampje, een klein keukentje waar geadverteerd werd met Indonesische lekkernijen, twee loempia's te bestellen. Deze werden verwarmd op een comfoortje door een uitheemse dame met...
I.Broeckx25 oktober 2022Lees meer…
autobiografie
4.0 met 5 stemmen 81
“Laat God mij met al zijn genade verzorgen” had zijn oude grootmoeder gezegd tijdens een bezoek van haar kleinzoon. Ze was inmiddels drieënnegentig jaar geworden en Bjarne, haar kleinzoon, had een ansichtkaart van haar gekregen, zomaar voor de aardigheid, omdat hij op bezoek was geweest. Een...

Uit mijn studententijd (vervolg)

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen 36
In de Tuinstraat in Tilburg bevindt zich onvermoed achter een gevel een mooie, ruime, studentenkamer, eens bewoond door mijn jeugdvriend, student economie. Zijn naam was Martien, Martien van V., en eens had hij van een zakenreis een klein, groen metalen kikkertje voor me meegebracht dat ik nog lang...
I,Broeckx3 oktober 2022Lees meer…

Doodgewone Wandeling

verhaal
5.0 met 1 stemmen 82
Soms is een doodgewone wandeling veel ongewoner dan je kunt vermoeden. Ook al is het een wandeling die je wel vaker maakt, toch kan hij opeens heel anders lijken. Een poosje geleden liep ik het mij bekende pad, iets buiten het dorp, af wat langs een boerderij leidt en uitkomt bij een bosje...
catrinus2 oktober 2022Lees meer…
autobiografie
4.3 met 3 stemmen 100
Het was een fraaie najaarsdag in de provinciestad Utrecht. De stad waarin Bjarne op kamers woonde bij zijn wispelturige hospita Emma Petronella. Hij was geslaagd voor de eerste herexamens. Dat was een opluchting. Hij was verward over de liefde. De tanende gevoelens voor Emma, die steeds meer een...
Bjarne Gosse15 september 2022Lees meer…

Aan de goden overgeleverd (vervolg)

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen 59
Hij kwam aanfietsen bij de kruising. Zijn gigantische, formidabele buik verhulde het lager gelegen driehoekje dat de doeleinden waarvoor het diende bezwaarlijk nog kon vervullen. Een gedeelte van zijn harige buik bleef ontbloot en onbedekt boven de korte broek, zijn handelskenmerk. Een gouden...
I.Broeckx12 september 2022Lees meer…
autobiografie
4.0 met 4 stemmen 136
“Het is heerlijk om een domme man te zoenen”. De openingszin van de nieuwe roman van Jan Boter maakte Bjarne nieuwsgierig naar het verdere verloop van het verhaal. Hij had het boek van Jan Boter zelf cadeau gekregen als dank voor de hulp bij de inrichting van zijn terras. Helaas had Bjarne nog...
Bjarne Gosse7 september 2022Lees meer…

Verwezen en verweesd?

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen 39
Hij kijkt me aan als met wezenloze ogen waaruit wanhoop stroomt als vloeistof uit een vat, die over zijn medemensen uitgestort wordt. Stilzwijgen overheerst; hij ligt hele dagen op de bank en met zijn hand betast hij voortdurend zijn voorhoofd in een zinloos gebaar, als om zijn noodlot te...
I.Broeckx3 september 2022Lees meer…

Ontmoetingen bij de bushalte (vervolg)

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen 48
We raakten in gesprek bij de halte van lijn zeven, hier vlak in de buurt. Twee witte, metalen zitjes dienen aldaar voor het comfort van de toekomstige passagiers en we hadden zij aan zij plaatsgenomen. Ik verzekerde mijn medepassagier dat hij maar niet op schoot moest komen zitten; de...
I.Broeckx29 augustus 2022Lees meer…

In de verwoestende "omhelzing" van Alzheimer (vervolg)

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen 52
We verpoosden op het terras achter het Woonzorgcentrum, gelardeerd met stalen, loodgrijs tuinmeubilair en de zon van augustus verwarmde en streelde onze fragiele lichamen. Een enkele wesp naderde de lichtpaarse, hoog opschietende bloemen die wellicht de naam "lavendel" dragen.... Mevrouw mijn...
I.Broeckx26 augustus 2022Lees meer…

Een "Mission Impossible" bij "De Carrousel"

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen 55
Hij zou gekomen zijn naar het terras van "De Carrousel"; daarvan had ik zeker kunnen zijn en hij zou in het gezelschap zijn van zijn Golden Retriever. Aan de telefoon had hij verklaard "dat ik niet aan hem voorbij zou kunnen zien" De vraag was bij mij gerezen of hij zo corpulent was. Ik zou het...
I.Broeckx22 augustus 2022Lees meer…

Een "bleu" meisje kwam haar opwachting maken.....

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen 59
Mijn flatje heeft al vele bezoekers gezien: de lerares in haar chique, elegante jurk, de heren die geïnteresseerd waren; mijn dierbare en enige, grijsharige zus. Op een ochtend meldde Lisanne zich in het trapportaal. Ze droeg een koddige, kleine vlecht, die aan het uiteinde omwikkeld was door...
I.Broeckx18 augustus 2022Lees meer…

Herinneringen aan mijn mislukte carrière (vervolg) / Ontmoeting met een ex-collega

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen 214
Hij was, zoals ik, "bezoekvrijwilliger" geworden, na eveneens, zoals ik, jarenlang de notulen voor een cliëntenraad verzorgd te hebben. Helaas was lang geleden de cliëntenraad fataal en onherroepelijk op de Raad van Bestuur en het management gebotst. Een "point of no return" en een rechtszaak...

Avond in juni

verhaal
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 126
Een warme avond in de zomermaand juni. Het matte avondschilderij voltooid, kijkt hij, de oude man, uit het raam. De rijke mensen eten bij de pizzeria. Er wordt volop drank geschonken. Het geroezemoes dringt zijn woonkamer binnen. En haar naam verduistert, in herinnering van heimwee. Met een houten...
mobar25 juni 2022Lees meer…

De weg die wij eens gingen.....

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen 94
....en zo legden wij, de ouders en de beide zusjes iedere zondag de lange weg af naar Oisterwijk (wij, de meisjes, op onze kinderfietsjes) langs de monumentale villa's aan de Koningshoeven en over de fietspaden die Tilburg met Oisterwijk verbinden, door een bosrijk gebied. De broer, onze wilde,...

"Amicitia etiam post mortem durans"

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen 69
Het is meer dan vijftig jaar geleden maar nog legt de negentigjarige weduwe, nu met de rollator, de lange weg af naar het graf van de echtgenoot, van de man die nog lachend op mijn jeugdfoto's paradeert. Gedurende vijftig lange jaren duurde de huwelijkstrouw en de vriendschap voort en werd de...

Mijn verraderlijke verleden/Weerzien

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen 70
Uit de verre diepten van mijn verraderlijke en turbulente leven dook zij op; zij die mij kende en die naast mij stond; die ik al vroeg mijn bekentenissen kon toevertrouwen en nu is zij er nog, waar de ongenadige dood zovelen wegnam. Bij "Anvers" wacht zij nog op mij.... In een lang-vergeten,...

Ontmoetingen bij de bushalte (vervolg)

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen 63
Een elegante jongeman, in het zwart gekleed, met getrimde, gemillimeterde baard, droeg op zijn rug in een gladde, glimmende hoes, zijn instrument, een gitaar; zijn dierbare instrument dat dient voor de verklanking van zijn gevoelens, voor de ontroering en extase van zijn zo geliefde publiek. In...

"Ineke komt altijd terug"

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen 64
De broer die naast mij zit in het kleine kamertje dat sinds jaar en dag zijn thuis vormt, de vierenzestigjarige broer, die de intelligentie heeft van een vijfjarige; de broer met het verweerde, verouderde gezicht, lacht breed en opgetogen om een filmpje op You Tube, een kleurige tekenfilm over een...

Als een vogel zonder bestemming

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen 64
Haar fragiele, kwetsbare vrouwenlichaam is naar beneden gedwarreld als sneeuw of als regen maar ook als een - in haar ogen - waardeloos voorwerp langs de gevel van de Tilburgse Hoffmannflat tot grote ontsteltenis van alle bewoners... Ze is naar beneden gefladderd als een ongelukkige,...

Ontmoetingen bij de bushalte (vervolg)

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen 47
Op een mooie, nog koude dag aan de vooravond van de lente, toen her en der al paarse, gele en witte krokusjes waren verschenen, nam ik naast haar plaats bij de halte van lijn zeven. Ik begon maar voetstoots met de openingszin: "Het valt niet mee", altijd een voltreffer. Mevrouw was allerminst...

Stofdeeltjes

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 48
In het heldere en warme zonlicht dat binnenvalt door een opening tussen de gedeeltelijk gesloten gordijnen zie ik de stofdeeltjes dansen die me herinneren aan mijn vroegste jeugd toen ik, gezeten op de trap die de verdiepingen van het huis verbond en die voerde naar de met roodbruin hout betimmerde...

Verstomming, doodsheid

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen 46
In jonge jaren liep ik aan haar zijde. Het woord "lusteloos" had haar steeds vóór op de tong gelegen en daarmee omschreef ze haar toestand die nooit verbeterde en die momenteel, nu ze de oude dag heeft bereikt, is als een rivier die verzand, verdroogd en verdord is, als een eens bloeiende boom...
I.Broeckx22 februari 2022Lees meer…

Opnieuw bij mijn broer.....

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen 51
De afstand Tilburg-Biezenmortel is met een Regiotaxi snel te overbruggen. Op de snelweg geeft een blauw bord met witte letters de plaatsnaam "Biezenmortel" weer als we niet ver van de inrichting zijn. Eenmaal gearriveerd zie ik achter aan een lange gang mijn broer de dans van de waanzin...
I.Broeckx13 februari 2022Lees meer…
Meer laden...