Alle inzendingen over Als een dier mishand

Je had een wijdopen, warm hart en je was een echt natuurmens, die het seksuele spel met de dieren liefdevol hanteerde. Hoe walgelijk de meesten dit ook mogen vinden. Jij voelde je meer dier onder de dieren, dan mens onder de mensen. Zo traumatisch beschadigd was je. In 1972 kregen Knud en jij een dochter.…

Het dier besmet de mens, de mens besmet het dier. Maar, voor het dier is een oplossing, jawel, de gaskamer! Jemig wat een onverschrokken zooi zeg! Nou weet ik ook niet wat er met de katten, poezen en honden is gebeurd, maar daar heb ik niks over een gaskamer gehoord.…

tijdens een harde zit een levensles voor kleine Jeroen over grootse zachtmoedigheid: ‘en zij keerde hem de andere wang toe’ dus dat was wat mama deed als papa weer thuiskwam met peperkoek in zijn adem…

De optimistische, blijmoedige maar eufemistische tekst over het goede humeur en de dito conditie waarmee hij nog jarenlang zijn patiënten van dienst wenste te zijn, stond in geen verhouding tot hetgeen dezen verder binnenskamers onder ogen dienden te zien.... De Tederheid die men eens heeft ontvangen van zijn Eerste Geliefde kan men van zijn huisarts…

schatje liefje poepje mopje popje lekker dier geile meid leuk lust object kom jij eens even hier afleiding en romantiek is wat ik geven kan je zult het snel wel weten: -ik ben de echte MAN...!! mannen, we zijn Mahahaneeuh…

Ik zit te mokken mieren melken, altijd weer dat rot humeur Steeds maar zeveren zeiken zaniken zwetsen ziemelen en gezeur Ik heb koppijn ben chagrijnig heb een kater ben niet fit Kan wel janken huilen schreeuwen, ben zo triest ik heb geen pit Ben uitgekookt geirriteerd gevoelloos en zo treurig En als ik niet verzieken kan dan ben ik sikkeneurig…

het laatste beetje is nu op veel had ik te verduren het kaarsje is nu opgebrand gedoofd zijn alle vuren voor mij, die het aangaat, is het niet erg ik heb genoeg geleden voor hen die ik achterlaat vaarwel en wees tevreden…

Gans in het wonderbaar verhaal verloren, Terwijl hij mijmrend in de haardgloed staart, Lijkt het hem of, door God daartoe verkoren, Hij met zijn dieren over 't water vaart.…

Gans in het wonderbaar verhaal verloren, Terwijl hij mijmrend in den haardgloed staart, Lijkt het hem of, door God daartoe verkoren, Hij met zijn dieren over ’t water vaart.…

de mens gedraagt zich als een edel paard en zint zoals een vos op slimme streken hij heeft de kater uit de boom gekeken of pronkt zoals een pauw loopt met zijn staart een enkeling komt van gegoede huizen de meerdeheid gelijkt op grijze muizen…

De kleurige plaatjes van de dieren bewonder ik; van de vogels, de vissen, de reptielen, zo mooi uitgevoerd, zo uniek in hun gestalte. Zijn zij allen individuen zoals wij mensen, beantwoordend aan hun eigen "zijn", hun persoonlijkheid en de eisen die deze stelt?…

het carnaval toen vluchte onze goudfazant en stak haar kop diep in het zand dat had ze van een struis gezien zo schaamde zich die Willemien toen ze een poosje had gestaan is ze weer naar huis gegaan ze deed de was ze deed de vaat kookte brussels lof met nootmuskaat en rijstebrij met heel veel krenten kocht duimdrop voor drie centen alle dieren…

De plant is een dier dat zijn buik heeft in de wortel, het dier is een plant die zijn wortel heeft in de buik.…

In zijn monotone eenzaamheid heeft hij een hondje bevrijd uit het asiel gehaald en ervoor betaald. Nu wordt hij bij elke thuiskomst beloond, elke keer als hij nu binnenkomt wordt hij begroet met kwispelende staart en sprekende ogen. Zijn eenzaamheid is vervlogen voortaan zijn al zijn eenzame monologen spraakzame dialogen.…

De postduif, op zijn lange weg naar huis, het renpaard en de snelle hazewindhond, als zo’n geleerde nou iets voor hún sprint vond, maar nee hoor, liever namen die een muis. Dat wordt een plaag, ik zie de bui al hangen. Geen kat die ooit zo’n turbomuis kan vangen.…

een klein handje steekt nieuwsgierig de kop op het geitje steekt gelijk over een likje, een schreeuw van plezier en een huppeltje in het hok van de jeugd een spel van over en weer geen win of verlies alleen de lach en niets meer…

Zou hij vandaag een leuk dier tegenkomen om even mee te praten?, vroeg Bileam zich af. Hij liep wat bij een berg op en daarachter bleek een riviertje te zijn. Een grote bruine beer stond er zalm in te vangen, zijn lievelingskostje. Bileam was een beetje zenuwachtig voor zo’n groot en wijs dier maar toch wandelde hij voorzichtig op de beer af.…

Wiekelwakke vlindervleugels Grijs of terracottakleurig Hemelsblauw of bleek als schelpen Fladderen om bloemenkelken. Naast een glad en zwart stuk marmer Rusten door de zon verwarmde Kopergroene hagedissen. Soms ziet men een adder glippen Fraai maar kwalijk om zijn beten Zigzagzigzag gaan zijn strepen. 't Sieraad dat de bomen dragen Zijn…

Ik heb konijntje Knabbel ingevroren, kanarie Piet de vrijheid ingezonden, hond Hector aan een boom in ’t bos gebonden en poes Minoes bij het asiel verloren. We kunnen dus op pad. Hè, ‘k voel me naar, mijn dochter grijnst, wat smaakt de koffie raar….…

De dood is me schrikken. Ik raak er niet aan gewend. Nu is de dochter van onze hond die dood is, dood: het bloeden wou niet stoppen. In haar plaats loopt onverschillig de poes achter mam aan die door moet. Nee ze leert niet hoe te blaffen. Stil streelt haar staart langs moeders benen, een soort van trotse troost. Triomferen is katten niet…

Ik ben zo zielig en verdrietig Ik heb zo’n hele trieste snuit Ik heb al lang lopen bedenken hoe kom ik Turkije uit? Ik denk niet dat men mij als hondje mist Zoek mijn heil bij de toeristen Niet dat Allah er van wist Knuffelde ze elke dag Deed van alles om ze te plezieren Als ik ze op ’t strandje zag Daarom kiest dit beestje voor een…

Niets is meer wat het lijkt en niets lijkt nog wat het is Nu jij er niet meer bent Voel ik een groot gemis Wie komt er nou bij mij kroelen En gezellig op bed keten En even lekker stoeien Of zo hard miauwen om het eten Languit slapen op mijn bed En altijd zitten voor het raam Spelen met de hond.. Of gewoon op de bank zo saam Geen kat…

Waarschuwing vooraf, dit stukske proza is doorspekt van beestachtigheden, plantaardig ingebed, maar in de eerste plaats totale onzin. En zo heb ik het het liefst, u weet niet waar u met mij aan toe bent, houden zo. Recht de schouders, krom de rug, ik schrijf waanzin. Geen gevleugelde wezens te zien, en toch staat ie daar, de vliegenzwam. Soms…

het lijkt wel een zoo de duif onder tafel labrador links zwarte kat op rechts terras de gulden haan zij sloft en slentert voorbij reumatiek gebogen het kipling-aapje als eeuwige jeugd aan haar bejaarde tas…

waar in straatlichtenschaduw hovaardig langs walmende riolen heen zijn trippelende tred parmantig het vastberaden zijn verbergt wacht het spinnen een rauw geschreeuw als liefdeskreet naar rivalen toe snorren de haren zijn druilend miauw in een kattig antwoord aan loopse tijden…

Jonge Uil en Wijze Uil zaten samen op de tak van de oude Eikenboom in het Verste Woud waar zij op vakantie waren voordat de wijze Uilenlessen zouden beginnen. Ze luisterden naar de stilte, de stilte die alle antwoorden zou geven van hun ziel. Jonge uil vroeg: ' wat is wijsheid, wat is belangrijker, Liefde of Wijsheid', want hij wilde graag slim…

De Huismus zit tevreden op zijn oranje relaxfauteuil. Met een pafke. Het was weer een drukke dag vandaag! Eerst opstaan en wassen, dan stofzuigen, dan ontbijten, dan wandelen, dan het nieuws, dan de vaat, dan weer eten, dan boodschappen, dan praten en fietsen als ontspanning, dan thee met een koekje en dan nog aardappelschillen en koken en weer eten…

Hebben jullie dat ook wel eens, ineens door een bepaalde situatie of gebeurtenis herinner je je weer een voorval van lang geleden en je weet dat je dit moet opschrijven voordat deze herinnering weer verdwenen is. Door het zien van een grote zwarte hond dacht ik onlangs ineens weer aan Brutus, een van de eerste honden uit mijn jeugd die indruk op mij…

Ik heb al veel schilderijtjes gemaakt van mensen en andere dingen en dieren en landschappen. Het lijkt wel aardig op de werkelijkheid maar ik geef er mijn eigen draai aan. De mooiste voorstelling vind ik echter prinsjesdag in holland met een echte koningin er bij.…

Er waren momenten dat ik onder de stenen, waaronder hij lag begraven, wilde kijken om hem te troosten, hem te helpen zich over te geven aan G’d die mens en dier redt. Om hem naar boven te krabben, hem tot leven te wekken en op zijn kopje te kloppen. Om hem aan zijn staart door de kamer te trekken en hem op mijn schouders te laten dansen met mij.…