Alle inzendingen over BLOEMENGEUR

Ik voel me vlinderachtig licht en klein laat me altijd jouw zomer zijn onstuimig liefhebbend, rijk aan kleuren bedwelmend, zoals bloemengeuren Ik dans, lach, bemin, voel me vrij het zingt in me, je houdt van mij!…

Niet in het echt, maar in mijn hoofd wandel ik door het herfstbos, geniet van een dutje in het groene gras en ruik bloemengeuren. In gedachten tel ik de sterren, ontdek de mooiste dieren in de wolken en zie de zonsondergang op het strand. In mij kan ik alles wat ik nu niet kan.…

er oerknalde wat soep met aminozuren vloeide uit tot prachtige luchten harmonieuze landschappen aromatische bloemengeuren op een azuurblauwe bol ik er midden op god, ongelooflijk En God tilde het deksel van de pot snoof mompelde : gut, wat brouwen ze nu moet daar wijsgerig wiskundig denken uit voortkomen ?…

Ik loop op de wolken verblind door het roze licht de bloemengeur die opstijgt geeft kleur aan mijn gezicht en niemand houdt mij nog tegen om te vrijen met jou in zoveel wegen wil ik laten zien hoeveel ik hou van jou ik aanschouw jouw schoonheid en geniet van alles wat je geeft voor het eerst voel ik echt wat liefde doet voor het eerst…

Kind, je huid laat een bloemengeur toe je bent je vaders gedicht mijn Ierse roos je rijdt op wilde paarden en je spreekt wijze taal. Ik luister naar het sterven van mijn moeder, terwijl de dood aan jouw masker begon te kerven. ----------------------------------------------------- Uit: Het feestmaal, 1997.…

Zachte lippen wekken mij fris parfum hangt om je heen, bloemengeur, duizend-en-één kleine dingen dat ben jij. Ontbijt steeds klaar en jij dus ook, maar niet vandaag, mijn lieve schat... Verwennen, dat wil ik je zo graag, geen discussie, neen, ik kook... een eitje bakken, is dat wat? En een bloemetje voor jou vandaag!…

ik zag je gaan je plooide heuvels rond je heupen, het korengeel was rijpend in je warme schoot de oogst was voor mij eeuwigblijvend we lentten samen naar een zomer vol met kleur roken de wilde bloemengeur en groeiden met elkaar tot in het diepe blauw waar bomen reikten we hadden niets om op te lijken het was ontdekken en herkennen…

ik zag je gaan je plooide heuvels rond je heupen, het korengeel was rijpend in je warme schoot de oogst was voor mij eeuwigblijvend we lentten samen naar een zomer vol met kleur roken de wilde bloemengeur en groeiden met elkaar tot in het diepe blauw waar bomen reikten we hadden niets om op te lijken het was ontdekken en herkennen…

de lente scherpt haar profiel steeds dieper behaaglijke schoonheid in kwetsbaar zoet waterhoentjes zoekend hun heil in groen en riet meeuwen die daken bedekken met stront vlinders die hiphoppen van struik naar struik net als vroeger zoals de lente kleurt mijn geheugen zigzag fladderende bijen door bloemengeuren gelokt een dijk…

Deze geheime geschiedenis, toch heel eenvoudig, wordt soms verlevendigd met kluchten van muizengetrippel, dat de bloemengeur enigszins benauwende spanning brengt. Dit fijne, versnipperde gerucht wantrouwt het deurgekraak bij morgenlicht, vlucht meteen naar het rijk-van-nooit-weten.…

"Er moet een kanaal gegraven worden: een korte, maar brede vaarweg, die de twee grootste rivieren van ons land met elkaar zal verbinden. Dat zal onze vrachtschepen zeer ten goede komen." Koning Gerboud ging steeds driftiger praten. Wat ging zijn tong druk op en neer! "Nou, de koning komt goed los," dacht de rozenkever. "Ik maak al rondvliegend kleine…

. - Eerbiedig denk ik aan het jong voorleden: Ik hoor heur stem, ik hoor haar zachte schreden, Op bloemengeuren stijgt haar naam omhoog. Wat zou dat zilver op de bergtop wezen?... Daar is de maan in al haar glans verrezen: Zo rijst Mathilde voor het dromend oog!…

ik word op een wit gespreid vlies voortbewogen door zes maagdelijke engelen langs azuur blauwe luchten zij spannen een doorzichtig veld van geluk met een uitgestrekte gracieuze geste genade schenkend met verleidelijke ogen die mij onderwijl bedwelmende bloemengeuren toe zuchten waarop geen enkel aards genot kan bogen…

Als een eerlijk woord op eigen kracht een stenen hart geheel doorboort of blijvend zich als bloemengeur manifesteert ik ben teleurgesteld door de vergeten wet de meeste woorden stuiten op een groot verzet omdat betekenis meteen wordt omgekeerd…

Over een smalle kleine tafel dansen koffiedamp en bloemengeur zwierig met elkaar: een vorstelijk nodend domeintje met ruime geest, waar allerlei gedachten en gevoelens krioelen. Onder warme drank bij het winkelbezoek gaan veel zoete verlangens en zakelijk denken broederlijk samen voort, zonder de bedoeling elkaar te krenken.…

Vogelzang en zonneschijnen, Bloemengeur en voorjaarswind. Alles, wat ik heb bemind, Alles immers bleef het mijne? Liefde en schoonheid ongemeten, Zoete vreugde ongeteld, Wat mijn ziele heeft bezeten, Niets heeft me ooit teleurgesteld.…

's Ochtends wekken bloemengeuren de bijen uit hun rust. De zoemende diertjes vliegen over de velden, van bloem naar bloem, bezoeken ook de fruitbomen bij de bosrand. Het ijverige gezoem moedigt de vogels aan om met hun morgenlied te beginnen. Dat meerstemmige koor zet de bijen aan tot verder, steeds verder gaan.…

Tenslotte was hij zo bedwelmd door die bloemengeuren dat hij in slaap viel. "Ha, nu ren ik eens lekker door de straat. Maar wat is dat!? Geen zwart/wit meer? De huizen en mensen hebben allerlei kleuren! Is dat felle daar misschien oranje? Daar verder... Dat steekt in mijn ogen! Geel waarschijnlijk...…

Zijn zwoegende spieren kookten van woede, schreeuwden van krijgsgevangenenpijn, maakten zalvende parfum van gemixte bloemengeuren. Spiegelende dwaalkameraad van de malariakwast Picasso, slaapwandelend in dezelfde krankzinnigheidsverwekkende opiumgrot (welk een onheilspellende aantrekkingskracht!)…

Ja, bloemengeuren. De wormen blijven in de grond wonen, maar komen elke dag even naar boven om die zachte blaadjes te voelen en te besnuffelen. Door hun gewoel tussen de wortels hebben ze voor de bosgrond een prachtig groen en wit-roze kleed verzorgd. Zelf kunnen ze daar niets van zien.…

Heerlijk is het als die bloemengeuren en die hooilucht tussen mijn bomen door zweven. Daarom ziet alles wat er in mij groeit en bloeit des te opgewekter uit. Ook mijn hazen, konijnen en fazanten leven echt verblijd door die lekkere lucht. Ik ben ook zo gelukkig als er af en toe reeën van het Mastbos bij mij rust komen zoeken.…

Je schilderde ook het schilderij 'Jonge vrouw in de bloementuin', wat een meesterlijke ode aan de vrouw en de bloemengeur is. Rond 1890 maakte je het schilderij 'Bloemenverkoopster bij het Pont de Louvre'.…

De lente wilde mij ook leren kennen, ze gaf haar zachte zonneschijn, haar hemelwolkjes, haar roze bloesem en haar bloemengeuren. Ze verwelkomde mij met dauwdruppels na een lange ongezonde nacht.…

Spoedig kregen wij water vol bloemengeur over ons heen. Wat werden we verwend! Maar toch... Die onderzoekende en doordringende ogen van die beide oudjes... "Gaat het nu met jullie zoals het hoort?" Wij konden wel horen wat er in het witte huisje gebeurde. Daar klonken vaak ruwe scheldwoorden, afgewisseld door hoog en schel gekijf.…

Zon en bloemengeur gaven het tweetal allemaal blije gedachten. Maar opeens... Dichte duisternis! Baron Paul voelde een ruk aan zijn arm. Zijn nieuwe vriendin was verdwenen! Hard schreeuwend holde hij over het nachtelijke veld. "Viola, Viola! Kom alsjeblieft tevoorschijn!" riep hij wanhopig. "Ha, daar ben je dan eindelijk!…

Albi keek verliefd naar zijn bruid en Ralf rook bloemengeuren toen hij naar Flora keek. Hij was ook verliefd. Aan de hemel verscheen een prachtige regenboog en overal kwamen vogels vandaan vliegen. Ralf vroeg Flora om haar hand en zoals gebruikelijk is in sprookjes zei ze ja.…