Alle inzendingen over Brief van een geoloo

'Brief van een geoloog' gaat over een ex-geliefde van haar, een geoloog, die aan de Vrije Universiteit werkte en die samen met haar een reis naar Portugal heeft gemaakt.…

God gaat de ene zondag naar de katholieke kerk en de andere zondag gaat Hij naar de protestantse kerk.…

Vanmorgen is hier een klas jonge meisjes gepasseerd, blootshoofds, naakte armen, losse stap, glinsterende kijkers, zoals men ze in de stad nooit aantreft. Mijn dag is naar de knoppen van schoonheid.…

Schrijven is eigenlijk alleen maar een beroerd middel om voor elkaar dingen begrijpelijk te maken.…

zij liet haar lippen rusten op helder wit papier zes woorden die haar kusten “mijn lief was jij maar hier”…

Blijkbaar gaan die dingen in fases. Na de huwelijken, de baby's en de sterfgevallen, is het nu de tijd van de scheidingen aangebroken. Voor de onwetende derde partij soms een behoorlijke schok, want je bent die namencombinatie zo gewend, en dan is het ineens afgelopen. De een vertelt duidelijk aangeslagen van de twijfels over de beslissing, de ander…

Een brief aan jou, het witte blad kijkt me bijna vijandig aan. Ik weet niet hoe te beginnen, Toch zou ik je zoveel willen zeggen en vragen. Wil je luisteren en tracht me te begrijpen, Geef op mijn vraag van vandaag een antwoord van gisteren.…

Gij, scherp en krochtig krijt des schreienden contrapunts, wie zong de elegie "Ik heb geschreid, mijn handen zijn als droge bossen."? Bladen (als deze) hebben dwaze (en lede) ogen, vader, hebt gij mij gehoord? De weg was leidend, verbrijzel(en)d de muze en hoe ik vaak en vaker leed, niet iemand heeft mijn toegegroeide ogen van een…

Oh, Aphrodite, neergeslagen schuim, ontstaan uit het zaad van Uranus. Hoe heb ik U liefgehad; mijn liefde tot net gesponnen, waarin ik U gevangen heb! Oh, Aphrodite, mijn eeuwige rivaal Ares, bevlekte U met een zoon, Eros, die nu na jaren nog steeds een doorn is in mijn oog en onderhevig aan mijn toorn! Oh, Aphrodite, zelfs Anchises…

Lieve moeder, Het wordt tijd u weer eens te schrijven. U bent vast erg benieuwd naar hoe alles hier gaat. En naar de bestemming van uw klein kapitaal! Wel, het gaat hier reuzegoed. Juist op tijd voor de feestelijke opening van de ‘Passage Parisien’ hebben we het binnenwerk afgekregen. De muren zijn prachtig geel, licht zoals het advocaatijs waar…

Toch weet ik mijn plaats als winkeldienaar en waak ik ervoor mijn gasten te laten merken dat hun wereld ongevraagd de mijne binnendringt. Het is gewoon een kwestie van onderscheid aanbrengen tussen opslaan van informatie die van belang is en voor mij bestemd, en als water laten afglijden van woorden die niet van betekenis kunnen zijn voor mij. Het is…

Ik schrijf jou brieven honderden brieven elke dag een stroom van woorden op het ritme van de golven witte letters op wit papier lege brieven geschreven met lucht in de wind duizenden gedachten in brieven onzichtbaar onontkoombaar voor jou…

de zwarte tanden ratelden, de bus slikte de boodschap als gedane zaken bestempeld en bestemd, het zou haar smaken de brief was klaar, bezegeld met een kus de woorden had ik uitgeperst als pus ik wist niet dat het kant noch wal zou raken want niemand hielp over mijzelf te waken ik liep maar rond, gevangen in een lus van binnen huisden vuurspuwende…

lichtzinnig blozend blikt ze in het rond en naar de brief waar zijn hart ligt uitgestald veilig tussen de vouwen terwijl ze leest met natte lippen proeft ze hem in gedachten op weg naar het station als een lekker stiekem snoepje koestert ze zijn woorden heupwiegend in de achterzak van haar jeans…

Dag meis, ik ken jou niet en jij mij evenmin. Maar heb wel contact met je moeder die intens verdrietig is met wat er nu allemaal gebeurd. Dat is de reden dat ik je graag wil schrijven want weet je, ik heb een aantal kleinkinderen in jouw leeftijd, waarvan er ook 2 te maken hebben met een scheiding tussen pappa en mamma. Een scheiding is nooit leuk…

Plantjes water geven dweilen stoffen ramen lappen De was doen boenen strijken poetsen nee het zijn geen grappen Borduren haken naaien punniken breien aan een mouw Dat zijn toch van die dingen die bestemd zijn voor een vrouw We gebruiken ook geen maandverband parfum of aceton potloodje make-up remover lipstick of tampon eye-liner mascara nagellak…

Ik zit te mokken mieren melken, altijd weer dat rot humeur Steeds maar zeveren zeiken zaniken zwetsen ziemelen en gezeur Ik heb koppijn ben chagrijnig heb een kater ben niet fit Kan wel janken huilen schreeuwen, ben zo triest ik heb geen pit Ben uitgekookt geirriteerd gevoelloos en zo treurig En als ik niet verzieken kan dan ben ik sikkeneurig…

het laatste beetje is nu op veel had ik te verduren het kaarsje is nu opgebrand gedoofd zijn alle vuren voor mij, die het aangaat, is het niet erg ik heb genoeg geleden voor hen die ik achterlaat vaarwel en wees tevreden…

Ik schrijf u met een treurend hart: mijn maag, thans in een strik verward, die al de slimmigheid der art- senijkunst en aptekers tart, is krank, en gans en al bezeerd. Het stuiversbroodje, onverteerd, roept luid: 't is alles hier verkeerd! Terwijl 't kadet, het stuiverskind, zich even onverteerbaar vindt. De haas, de vlugge runderhaas, zegt…

Nou ik eindelijk geld heb om een dure jurk te kopen, kan ik er niet meer in.…

net nog scheen de zon even door de brievenbus schaduw op de mat…

maar toen ik weer mijn ogen opende lag er alleen die kille brief. Ik wilde het pakken en lezen maar wist al dat erin zou staan dat jij je koffers had gepakt en voorgoed was weggegaan. Ik sloot daarom mijn ogen weer terug naar de onwerkelijkheid waarin ik dacht dat ik weer slapen zou in mijn eigen eenzaamheid.…

Clara kwam langs het huis ligt vol met sterren van heinde en van verre liggen zij uitgestrooid in de verstuurde brief die wij vandaag ontvingen liet zij de woorden zingen het lied van leed en lief en jaren naderhand als wij zijn uitgeflonkerd de schemering haast donkert dan licht er aan de kant één vonk, een niet-verwachte zo tussen…

Maar deze nacht, de eerste na uw brief, Hebt ge in mijn zaalge droom mij toegesproken. Ik zag uw mond, die zei: ik heb u lief. En toen ik me uit mijn slaap al bevend hief En uwe brief had aan mijn borst gestoken, Is heel mijn hart in tranen weggebroken.…

(Ik heb deze brief ooit gevonden op een Amerikaanse site. Vervolgens vertaald in het Nederlands en herschreven, aangepast op andere situaties en herschreven naar andere waarheden.) (De oorspronkelijke ( amerikaanse) auteur is dus onbekend, maar zijn/of haar brief is dus niet meer 'mijn' brief, zoals hierboven vermeld).…

Ik verbrand de brief en staar naar de rook die hemelshoog opstijgt.…

Clara is langs geweest het huis ligt vol met sterren van heinde en van verre liggen zij uitgezaaid in de verstuurde brief die wij van haar ontvingen liet zij de woorden zingen het lied van leed en lief .... en jaren naderhand als wij zijn uitgeflonkerd, de schemering haast donkert, dan lícht er aan de kant een vonk, een niet-verwachte…

‘Lees.. brief..nachtkastje’, fluisterde hij. Ik boog me voorover en probeerde te begrijpen wat hij bedoelde. ‘Wat voor brief opa?, vroeg ik. Maar hij antwoordde niet. ‘Opa!’ schreeuwde ik. Zijn vredige glimlach vertelde mij dat hij nooit antwoord meer zou geven. Ik kon me niet meer inhouden en liet mijn tranen zien aan de duisternis.…

Beste Cor Jan van Zwol, Een aardig “Gefeliciteerd Wendy, met je behaalde titel Columnist van het jaar” zou je niet hebben misstaan. Het zou zelfs leuk zijn geweest. Maar nee, in plaats daarvan trek je van leer in een aanvalscolumn met een hoog en-toch-ben-ik-beter-dan-jij gehalte. Jammer, dat je je als winnaar van het zilver zo laat kennen. Jammer…

De wereld draait om me heen en ik verlies mezelf in deze inkt, in deze brief. Ik krijg je uit mijn hoofd en op papier, met elke zin en elk woord gum ik je in gedachten uit totdat er een vlekkeloze horizon ontstaat.…