Alle inzendingen over Claustrofobische dui

(voor Hugo Claus) Je tuurde als een doorleefd strateeg over de velden van chaos en verwarring. De bloeiende slingerplanten in je weelderige sprookjesstallen rond je fluweelzachte droomkoetsen, jij stiekemerd, daar had je de geheime fluisterbloemen verstopt. Bij jouw grote schrijfhoofd kreeg ik een prettig visioen van tientallen zwangere vrouwen.…

Liefde met veel geduld De waterspiegel die Schittert oprecht Het glas breekt in dui- zend scherven Valt gepikeerd door la- gen hete lucht Alle komen geluidloos Neer 'k Zwerf onbevangen en Vrij Jouw liefde niet voorbij---…

U heeft een misdaad begaan, sprak de rechter aangeklaagd voor ouderdom het vonnis luidde schuldig ik wankel claustrofobisch nu in hooguit drie bij drie tussen bed en enkele stoelen kijk door de geranium bezette ruit jeugdige bemoeials schrijven wetten voor vaste tijden schema’s en de wasbeurt, zó gênant hoe zalig is het zoemen dat…

Maar 't zachte koeren van die duif in de eeuwigheid. Dat steeds weer herleeft als ik een duif hoor koeren en soms alleen al als ik hoogopgaand weelderig geboomte zie. Nijmegen, m'n vader, dat stuk weg, die bomen daar en die duif die koerde.…

(voor Yvette Baheux (1944 - 1989)) Je bent geboren op 30 juli 1944 in Parijs. Je was de jongste van tien kinderen en op jeugdige leeftijd hield je veel van dans en acrobatiek. Op je zestiende speelde je mee in revues en je trad op in shows in Europa en Amerika met cabaret Alcazar. Vanaf je zestiende verscheen je in diverse tijdschriften. Je…

Bron: https://www-weihnachten.de/weihnachtsgeschichten/erwachsene/yoga.htm Yoga Eine besinnliche Yogastunde von Barbara Pronnet - - - - - - - - - - - - - - Vertaling Günter Schulz Twee weken voor Kerstmis kwamen vier yogastudenten bij elkaar voor hun wekelijks yoga-uur met Lucie, hun yogalerares in een klein stadje in de buurt…

Mijn hoofd is leeg, mijn hart verdwenen Ik denk aan het ontbreken van gedachten Voel het missen van gevoelens Ben als een robot, maar dan zonder taak Dobber in de leegte van mijn hoofd Op zoek naar een glimp, een flikkering Iets dat duidt op leven Iets dat me zegt dat ik nog besta En niet als mislukt uit het boek ben gegumd Waar ging het mis…

Tijdens meerdere bezoeken aan het zwembad had ik ze al zo vaak met bewondering gadegeslagen. Jongens en meisjes, mannen en vrouwen, die een sprong van de hoge duikplank namen. Altijd weer fantastisch mooi om naar te kijken! Veertien jaar en nog nat achter de oren - zo zou later blijken - nam ik mij steevast voor dit ook eens te doen. Met twee zwemdiploma…

Het Duitse plan om vòòr 2015 een 1,5 miljard euro kostende maanlanding uit te voeren, is pure waanzin. De bedoeling ervan is om te laten zien dat men technologisch superieur is. Dat hoeven ze helemaal niet te bewijzen. Duitsland neemt immers al lang deel aan projecten van de Europese ruimtevaartorganisatie ESA. Waarom dan deze peperdure 'Alleingang…

Ik sprak gisteren iemand die Rilke meer dan eens heeft meegemaakt in het sanatorium Valmont. En deze twee woorden uit haar karakteristiek zijn me het sterkst bijgebleven: een sombere man, maar heel, heel vriendelijk. En zo moet het toch ook zijn? Dat men zijn eigen somberheid, treurigheid of wat ook niet wreekt op anderen door onvriendelijkheid.…

(voor Rutka Laskier (1929 - 1943)) Je bent geboren in de Vrije Stad Danzig. Je vader was Jakob Laskier en hij was een bankmedewerker. Je opa was mede-eigenaar van het bedrijf Laskier-Kleinberg and Company, die korenmolens maakte. Je verhuisde al snel naar Bedzin, waar de ouders van je vader woonden. Op 19 januari 1943 begon je in het uiterste…

Hoewel ik 84 ben herinner ik mij nog veel voorvallen uit de tweede wereldoorlog, zoals een wateroverlast bij de buren beneden ons, het was in de zomer van 1943 toen ik de buurman vreselijk hoorde vloeken en zijn zoon Bennie, net zo oud als ik, hoorde ik ook schreeuwen, er moest wat aan de hand zijn, dus ging ik een kijkje nemen en zag meteen wat er…

De prins der duisternis gezeten op de stroom van onze gedachten trekt zegevierend rond. Hem werd de scepter gegeven over het aards paradijs; dat verworden is tot een stinkende poel van streven en hebzucht. De duivel dansend op het graf van onze ziel sleurt jubelend de joelende menigte in zijn eindeloze val mee. Grijpgrage grauwende…

(voor Anthonie Willem Constantijn Gneomar Kamerling (1966 - 2010)) Je bent geboren op 25 augustus 1966 in Arnhem. Je vader heet Anton Frederik August Kamerling, die je als kind veel te weinig aandacht heeft gegeven, wat je aanleg voor depressie heeft versterkt. Je moeder heet jonkvrouw Wilhelmina Anne Marie van Nispen, telg uit een patricisch…

Gisteren heeft eigenlijk voor het eerst - na 15 maanden - zijn warme hand op mijn naakte lichaam gelegen als warmte- en krachtgeleider - na 15 maanden, zo mooi, dat heel langzame groeien naar een vervulling. En dit langzame en voorzichtige, juist bij mensen als hij en ik, die juist in lichamelijke dingen, gecombineerd als je nu eenmaal was, meestal…

Door de Helderse duinen loopt het Schapendijkje tot het Kaaphoofd op weg naar Huisduinen Een grijze man daar tuurt in de verste verten heft zijn wandelstok wijst naar hoog boven de heiige zee tegen de winden in hangende gevleugelden Hij mompelt kijk daar ze bidden nog de zeeuwmeeuwen…

De gevolgen van deze hitte en opwarming wáren, voor wat betreft de afgelopen vijftien jaar, zíjn, zie de huidige overstromingen in Azië en wórden claustrofobisch catastrofaal; onze grote, in principe mooie aarde was, is en blíjft slachtoffer van de menselijke hebzucht. De schraapzucht naar bronnen van verlichting.…

Het is een claustrofobische film, want hoewel de tank een formidabel wapen is, is het ook een val voor de bemanning. In de tank zit een commandant die geen gezag heeft. Een schutter die er voor het eerst in zit en bang is om te schieten op mensen van wie hij het gezicht kan zien.…

Een cruiseschip is een gigantische ding, maar aan boord zijn de gangen smal en de kamers klein en claustrofobisch. Verveling neemt snel toe. Internet is vaak niet denderend aan boord dus lastig Netflix kijken. Meegebrachte boeken zijn op een gegeven moment wel uitgelezen en de hele dag spelletjes spelen is ook zo wat.…

Omdat ik nogal claustrofobisch ben aangelegd, probeer ik altijd een plekje vlakbij de uitgang te bemachtigen. Als ik het treinstel binnenkom, zijn er links vlak naast de ingang, gelukkig nog twee plaatsen vrij. Het zijn krappe plekken, maar als ik die aan het gangpad neem, kan ik mijn benen strekken en voel ik me niet zo opgesloten.…

Een kerkje voor twaalf euro, drie kwartier in een aquarium waar de guppen in Blijdorp claustrofobisch zouden worden voor achttien euro, een als beroerde versie van het Archeon verpakt winkelcentrum voor acht euro en een leuk huisje van een bekende ontwerper voor veertien euro.…

Mijn rust en gelatenheid slaan plotseling om in een lichte paniek: ik ben claustrofobisch. Hoe kleiner en nauwer de ruimte de te erger de benauwdheid. Ik leg het aan de medicus uit en hij zegt, dat ik via een druk op een signaalknop het scanproces kan afbreken zodra ik het niet meer kan uithouden.…

De hitte en de dampen die mij duizelden kwamen claustrofobisch op me af. Ik haalde weer een diepe teug adem en schoof het pijpje tegen het houten schot een klein beetje opzij om een beetje meer zuurstof te vinden bij een hopelijk bestaande grotere spleet in het houten schot.…

Wanneer Andy hier gewoonlijk de kas op maakte na sluitingstijd van de zaak, wilde hij niet op z’n vingers gekeken kunnen worden maar ook niet claustrofobisch opgesloten zijn. Nu stond ik in een door T.L. verlicht kantoor met mijn voordeligste kant, m’n bovenbenen, voor het raam.…

Om niet claustrofobisch te worden, zul jij automatisch veel uit het raam gekeken hebben. Gelukkig had jouw voormalige schrijfkamer een hoog plafond. Ergens in de verte rechts, bij de brug van Oud-Zuilen, woont nu de markante antiquair Bert Degenaar in een groot burgemeestershuis met twee beelden van honden ervoor.…

Het was een isolerende, claustrofobische ervaring. Op jouw 15-de, na het behalen van het General Certificate of Secondary Education, vluchtte jij naar jouw biologische vader in Nefyn. Je zei: 'Dit was verschrikkelijk om te doen.'. Jouw moeder en zussen spraken een jaar niet met jou. Op jouw 15-de zong jij in diverse, lokale bands.…