Alle inzendingen over De gevallen oude man

Maar deze 83 jarige was alleen maar oud en bang!…

De oude man In de metro Vermoeide ogen In een verweerd gezicht Een oude geest Een vol leven Waar gaat hij naartoe?…

Een lieve oude man, eenennegentig jaren jong, ik ga mijn gang in zijn thuis, zuig en dweil, dat ongelukje in de plee doe ik met allesreiniger ongedaan. Hij is vrijwel blind, ik praat luid om zijn hardhorendheid te omzeilen, en dan zegt hij mij 'kijk je uit, het is glad, wees voorzichtig'. Deze man heb ik lief.…

Hulpeloos en kinderlijk zag ik hem, oude man langdurig starend naar iedere passant de inhoud van zijn zakken zag ik in zijn handen beven hoe eindig en toch eindeloos leek zijn leven malende kaken een wippend gebit een grote zakdoek om zijn mond te vegen toen maakte hij vrouwen het hof nu worden zij door hem ontroerd hij geeft…

Daarnet nog ‘on top of things’, nu een gevallen man. Een onderdeel van een seconde denk ik de zaak nog te redden door m’n andere voet snel vooruit te zetten. Dat legendarische reactievermogen heeft me al vaker overeind gehouden.…

van ver uit de stad beweegt een driekwartsmaat over de huizen door het open raam de kamer in, voorbij de stoel langs de tafel, zo in mijn bed alwaar ik luister naar de wals de wals geeft een glimlach en wat weemoed een herinnering en wat tranen op het gezicht van een ouwe dwaas…

De mannen op het schip staan nog steeds aandachtig in de golven te turen op de plek waar eerst Robbie verdween en daarna de oude man. Zien ze daar wat boven komen? Nee... of.. ja toch wel. Snel beginnen de mannen op het schip tegen de oude man te roepen: pak dat touw vast dan trekken wij je omhoog! De oude man doet het.…

De oude man keek voldaan en belangstellend vanaf enige afstand achter het glas toe. Zijn actie had succes.…

Hij loopt elke dag zijn rondje achter de rollator weliswaar grote man, en wat gebogen Een grote pet op zijn weinige haar Hij is al dik negentig jaren Zijn voeten wilden eerst niet meer Maar je ziet dat hij een wil heeft Want ik zie hem iedere keer Maar al een maand is het geleden dat ik hem voor de laatste keer zag Zijn stappen mis ik…

is het je ook opgevallen ik heb me weer eens flink bezeerd ik ben opnieuw in een gat gevallen ik heb er weer niks van geleerd…

ik ben op je gevallen, zomaar, midden op straat, ik zag je mooie ogen, maar de stoeprand te laat.…

zij was uit bed gevallen nee zei ze je kon er niks aan doen het heeft ook niks met jou te maken in de nastoot ben ik gevallen hij gaf me van katoen jij kunt wel staken je komt toch niet meer aan stoot…

Uit het nest gevallen. Een neef had hem opgeraapt en naar zijn oom, onze buurman, gebracht. Roger was net aan zijn tweede heup geopereerd. Hij had alle tijd. Ik klim de lange trap op naar de woonetage van Roger en Rolande. De rode wijnjerrycans met afgesneden bovenkant staan als soldaten op elke tree aan weerszijden.…

De oude man loopt Over het brugje en ze Kraken allebei…

Veel mensen zijn er om hem heen, toch is de oude man alleen, hij morst de as van zijn sigaar en denkt alleen nog maar aan haar de vrouw, die hij elke seconde mist, waarom heeft God zich zo vergist? Waarom nam hij haar in plaats van hem?…

Het was een zielig gezicht: een oude man, zittend in zijn onderbroek, zijn chauffeurs-buikje opgebold van opgekropte rancune en boosheid, zijn hele leven een onzichtbare figurant in dienst van de mensen die er wél toe deden, zijn liefdesleven een loterij met enkel nieten.…

De oude man gebogen gaat hij zitten aan de tafel voor het raam starend in een krant van vandaag ontstaat bij hem een gewetensvraag dagdromend ziet hij zijn leven terug voelt de pijn van fouten en de warmte van geluk voelt weer de liefde en het genot alles komt voorbij bladzij voor bladzij zijn hart wordt licht nu hij denkt aan…

man stil met een glimlach op zijn gerimpeld gezicht verdwijnt hij in dit natuurlicht…

oude man waar ga je heen je haren wit en ogen vaal ver weg je gedachten je leeft in het verleden de toekomst is te kort je huid slechts een omhulsel broze botten weggeteerd het trage bonken van je hart angst klopt door je aderen hoe lang nog weet jij niet slechts de wetenschap het einde is nabij gevoelens en verlangens nooit meer want…

Hij leeft vijandig tussen het ontluiken Van 't vredig huisgezin; als late sneeuw Zich handhaaft in de schaduw van de struiken. En in hun dromen brengt hij angst en schreeuw. Daar is hij drijfzand voor hun zware voeten, En onweerdreigen boven 't machtloos hoofd. Hij is de worm die in een vrucht gaat wroeten; En zij verderven, want zij zijn…

Een oud man in de straat zijn klein verhaal aan de oude vrouw het is niets het klinkt als een ijl treurspel zijn stem is wit zij gelijkt een mes dat zo lang werd aangewet tot het staal dun werd Gelijk een voorwerp buiten hem hangt deze stem boven de lange zwarte jas De oude magere man in zijn zwarte jas gelijkt een zwarte plant Ziet gij dit…

man…

Je zou erbarmen willen tonen als je hem voorbij had zien gaan, de oude man, tastend om zich heen als een blinde, botsend tegen een lantaarnpaal, wankelend, verstrikt rakend in een struik. Je zou naar buiten willen snellen en hem willen beetgrijpen.…

Zie haar daar zitten Nabij een rode lantaarn Een gevallen vrouw…

Het kabinet is gevallen, nee niet het kabinetje dat in grootmoeders kamertje stond, maar het kabinet in Den Haag, dat is omgeknald, omgevallen, opgestapt en de premier is nu naar de Koning om het ontslag van zijn mensen aan te geven.…

'De man is dood, U hebt hem doodgeslagen verdachte, er zijn meerdere ooggetuigen'. 'Welnee, meneer de rechter, hij is gewoon omgewaaid toen ik met m’n armen zwaaide en hij is buiten mijn schuld op z’n hoofd gevallen.…

Geld is uitgevonden om belastingen te kunnen heffen.…

Er is een schreeuwend tekort aan respect.…

Eigen schuld plus ouderdom: ik ben de helft van mijn pseudoniemen vergeten.…

Gevallen, ja, gevallen, Gevallen en veracht! Doch weet ge, zonder mallen, Wat de arme daartoe bracht? Nu loopt ze langs de straten En kent geen uur van vreugd, Sinds ééns zij heeft verlaten God en het pad der deugd. Doch wilt haar nu niet smaden - Wie bracht haar in verdriet?…