Alle inzendingen over Eva Gaëlle Green

(voor Eva Gaëlle Green (5 juli 1980)) Je bent geboren in Parijs, twee minuten eerder dan je tweelingzus Joy (Jeanne), die nu paardenfokster in Normandië is. Je bent de dochter van de Franse actrice Marlène Jobert (4 november 1940, Algiers), die van joodse afkomst is en op haar achtste naar Frankrijk kwam.…

"Nick,dit is m'n vriendin Gaëlle en Gaëlle dit is m'n vriend Nick". Nick steekt z'n hand uit en Gaëlle schudt z'n hand. "Nou wij doen wel iets anders hoor", zegt Lina tegen Nick. Nick buigt zich voorover en geeft Gaëlle een kus op de wang. "Das beter", antwoordt Lina lachend en stapt binnen. Ze trekt Gaëlle met zich mee.…

Mensen zijn verder van elkaar dan de sterren.…

Stil, wees zacht om mij heen, stoor niet de dunne vitrages voor mijn ogen. Zij zijn kwetsbaar en snel verward. Het daglicht te wit, het nachtlicht te zwart.…

Langzaam met een stok boom ik moeizaam voorbij een grens ploeter ik diep door sneeuw blind voort eeuwig zoekend de ware ik…

"Ja," sprak hij, "ze worden al strenger bij de grens".…

Taal is een grens die je met behulp van een andere taal kunt oversteken. Het is echter geen garantie dat men aan de overkant dezelfde taal spreekt.…

De voordeur is de grens.…

Het is aan u, Grens verleggen.…

God's stap op weg naar genadigheid naderde krakend in 't grint zoekende de kus van Zijn kind toen Zijn oog viel op een vijgenblad dat iemand laten vallen had een schaamlap Eva ?…

het ochtendblad was blank, de ether zweeg geen mens op straat, geen auto was te horen de telefoon had het contact verloren de schappen in de winkels bleken leeg de trams en bussen stonden als bevroren vanuit de onbewogen singel steeg een dichte muur van damp, ik keek en kreeg het vreemde beeld opnieuw te zijn geboren het oude leek bij toverslag…

Er was met grote roze letters op geschreven “Welkom Eva”.…

Stephen's Green staat een waardige buste van jou.…

Eva wilde van Inez Weski weten of hij berecht kon worden. De vrouwelijke topadvocaat vond dat voorbarig. Eva wilde toen weten of zij hem zou willen verdedigen, mocht er een strafzaak volgen. De vrouw blikte meewarig naar Eva. De regie nam Eva direct na deze blik in beeld. Even leek het erop alsof de talkshowhost in tranen zou uitbarsten.…

Jan Smit benoemde de scheiding tussen Eva Jinek en Freek Vonk als 'Eva die de slang van Freek niet meer wilde!'. Eva gooide haar hoofd perplex geslagen achterover, waardoor Jan de gevoelige plank perfect had raak geslagen.…

Jan werd werkelijk des duivels op Eva en hij schoffeerde haar voor het oog van miljoenen kijkers. Ik vermoedde ondertussen ook de seksuele spanning tussen hen. Eva pronkt nogal met haar borstenpaar en dat maakt menige man knettergek van begeerte. Toch was het hoogst gênant om te zien hoe Jan Eva de les las en haar grofweg onderschoffelde.…

In veel christelijke kerken wordt gepreekt dat Adam Eva de schuld gaf van het eten van de boom van goed en kwaad en dat Eva de slang de schuld gaf. Maar dat is niet waar. Adam en Eva vertelden exact de waarheid. Want Adam vertelde dat hij was verleid door Eva. En dat was waar. En Eva vertelde dat ze werd verleid door de slang. Ook dat was waar.…

Telkens weer als je een grens een stukje kan verleggen is daar een nieuwe horizon die heel veel heeft te zeggen.…

aangespoeld verlangen gebroken in golven markeren bakens van mijn wezenlijk bestaan afdruk na afdruk zorgen achterlatend balancerend op grenzen zee keuzes latend richtingloos op zoek naar toekomst gebroken in zorgen verlichting tegemoet…

Waarom leid je mijn gedachten over de grens van mijn denken dat op die manier gedachteloos wordt Niet alleen gedachteloos dat zou misschien nog rust geven maar gevoelloos, levenloos Je leidt mij over de grens van mijn gevoelloos denken dat nu alleen nog dode gedachten in zich heeft Dode gedachten die alleen jij weer tot leven kunt…

Zichtbare schoonheid bewees haar zijn vermoedde pijn rond de schaduw van een tatoeage vermoedde een vlinder op de bloem op haar dij zo zij dat zei ik fladder niet als antwoord op mijn staren de bloem was de grens daar kwam niets bij…

Op de grens naar nacht -tijd om te slapen- ontstaat de stilte mijn oren vrijaf mijn ogen vol beweging zien vogels geruisloos overvliegen de lucht zonder haast zwart kleuren ik zit en luister en kijk langzaam aan naar niets…

Geplaatst stek tegen schutting scheidingshek even breed als lang heen praatje weer geen belang rijtjeshuizen tuinen deels beklemde vlinderboom -tussen hek en open deur- prijkt soepele boomtakken boven begrensde tuinen diep lila pluimen gekleurde vlinders komen en gaan citroentje koolwitje dagpauwogen burenogen genieten gaan staan…

Als je eigenheid me verrast (en ik me plots verlaten voel) Hou je dan even vast en (na een schil oude pijn) Laat jou weer gaan (groei in all-een-zijn) Want de grens tussen jou en mij is soms schrijnend lastig Liefde zonder grenzen: mijn bodemloze, kinderlijke wensput Laat ons zichtbaar zijn voor elkaar!…

Er zijn mensen die geen grenzen kennen, artsen en smokkelaars bijvoorbeeld. Of die grenzen opzoeken, het uiterste in zichzelf verkennen, hoever kun je gaan. Ooit is een meiske uit donker Afrika naar Duitsland gekomen, gevlucht loochende zij haar naam. Nederland was nog toleranter, de PvdA nam haar op in de gelederen, multikul en policolor een aanwinst…

Hoe tolerant we als samenleving ook staan tegenover seksuele vrijheden van mensen, er blijft één grens die we altijd overeind moeten houden: van kinderen blijf je af.…

Ideetje van de stagiar, leuk hè… Nou kun je wel weglopen Eva, maar mind you, we zetten je zo bij de remake van ‘Het Spijt Me’ hoor! Zes nullen per jaar, da’s serieus geld hoor Eva, luister je? En daarvoor kun je best weer eens iets met die boobies doen. Tikt ook lekker aan! EVA!?”…

Zo ligt zij daar, haar handen in de schoot, over haar zinloos moederschap te mokken: haar ene, de zachtmoedige is dood, en Kaïn, die het teken draagt, vertrokken. Zonder gezicht is de haat tegen haar god wiens plan als vonnis aan haar werd voltrokken en zonder mond vervloekt zij fel het lot dat baren degradeert tot domweg fokken van…

de brekebenen konden het leven bewaren noch dragen ik was er wanhopig hoe dood je ook was je was machteloos mooi in die oneindige tel ik barst van verloren vreugde ben in mijn voegen vergaan je bent in mijn lijf geschreven door een analfabeet wat mij van nature niet was wordt mij elke dag ontnomen hoe kan zo gruwelijk mooi zo vredig…

Weet dan, lieve Eva, ik heb jouw sores gelezen op deze site, heel knap hoe jij er toch uit komt, jezelf kiest en kietelt, jij mag er zijn..... Ik schrijf hier nu jouw oneliner: "Eva, een vrouw uit duizenden".…