Alle inzendingen over Ilse Starkenburg

Starkenburg, bij Uitgeverij De Arbeiderspers…

. --------------------------------------------------------------- Uit 'Verdwaald ontwaken' (1990) van Ilse Starkenburg (1963)…

Ilse Starkenburg is geboren in 1963 te Dieren, maar ze is opgegroeid in Holwerd, waar Albertina Soepboer geboren is en eveneens is opgegroeid. Ze is zes jaar ouder, maar ze zullen elkaar wellicht ontmoet hebben. In ieder geval hebben ze eenzelfde inspiratiebron. Ze was en is verlegen en in zichzelf gekeerd.…

In Amsterdam staat 'Fata Morgana', drie bronzen dromedarissen naast een spoorlijn, met een gedicht van Ilse Starkenburg. Het is subliem en krachtig, maar bovenal geniaal qua uitvoering en locatie, met een knip-oog naar onthaasting vermoed ik.…

er staat geen reclame op de tram maar lichamen zonder hoofd misschien is het niet slim om in te stappen als de tram met een schok in beweging komt, de bocht om vliegt moet ik nog kiezen voor een stoel die met de graffititekens dan maar straks gaan de zwarte knoopjes stuk dan moet je mee met de smalle bestuurster heen en weer, heen en weer…

de eerste keer ben je altijd een beetje blind je weet nog niet naast wie je wilt zitten waar je wilt wonen wat je kunt lezen de allereerste keer is van je eerste tot je zeventiende het is het eerste huis waar je in bent een huis als alle andere het is het eerste boek dat je leest en je bent niet alleen maar lezer je neemt het…

Het is Lucas Verkerk, een erudiete streekschrijver, die met de dichteres Ilse Starkenburg, geboren te Dieren, bevriend was. Hij heeft al haar dichtbundels, gesigneerd en soms met een persoonlijke zin erbij. Sinds zij op 11 november 2019 op 56-jarige leeftijd is overleden, maakt hij zich hard voor een standbeeld of plaquette voor haar.…

Terwijl zij hun bestek erop legden stond de lange jongen plotseling naast Ilse. Daar heb je het al! Ik heb het jou nog zo gezegd!, bromde Vera verveeld. Waar heb jij dat vandaan gehaald?, vroeg de jongen in gebarentaal, terwijl hij naar Ilse ‘s dienblad wees. Kom maar mee. Ik zal het je tonen!, zei Ilse.…

De dierenarts keek Ilse ernstig aan. ‘Ilse… ga maar afscheid nemen van Angel.’ Heftig van nee schuddend snikte Ilse nu voluit. Ma maakte een aarzelende beweging, de dierenarts zei mededogend: ‘Ilse, hij heeft te veel pijn om in leven te blijven.’…

Ilse zong als kind al de sterren van de hemel en ze is een rijzende ster van topformaat.…

Ilse Annoeska de Lange, geboren in 1977 te Almelo, was op achtjarige leeftijd al bezig met een imitatie van Toon Hermans. Niet dat ik de humor van de simpele Toon leuk vind, maar dat Ilse hem op die leeftijd al wist te evenaren is werkelijk uit de Toon vallend en hoogst opmerkelijk.…

Dat wist Ilse niet. De tuinman was nogal een precies mannetje en zag plots een gaatje in de schutting. Hij keek erdoor en zag als door een verrekijker precies twee rose topjes van twee bergjes, want Ilse had nu het hele behaatje uitgedaan. Zonder dat ie er wat aan kon doen, schoot zijn mannelijkheid omhoog!…

Gravin Ilse heeft aan Theo verteld, dat zij in de jaren negentig van de vorige eeuw Florrie Rost van Tonningen-Heubel heeft ontmoet. Theo was diep onder de indruk en hij wilde alles weten van de vriendschap tussen Ilse en Florrie. 'Ik heb haar nog vaak in Waasmunster bezocht!…

Maak Waylon vuurtorenwachter en gooi Ilse in de gevangenis omdat ze alleen als gevangenbewaarster geschikt is.…

Ilse de Lange, maar het zou mooi zijn als de prijs naar Eefje gaat, want die Ilse heeft al zoveel gewonnen en die heeft totaal geen aanmoediging nodig, terwijl Eefje de bescheidenheid zelve is, wat gezien haar zangkwaliteiten niet nodig is. Via Nederland drie zal 12 april a.s. de uitslag live bekend worden gemaakt.…

Maar toch is dat niet zo, voegt Ilse er troostend aan toe. Voor mij heeft het te maken met geduld, met kunnen zwijgen, met zorgvuldigheid, met zelfreflectie, eh met tact, met gevoel voor humor (wel even op je timing letten) en met goed voor jezelf zorgen. Het zelf leuk hebben, maken. Zo ongeveer. Ilse kijkt even schuin omhoog.…

Paul helpt Bram om thuis te komen en Ilse brengt hem liefdevol naar bed. 'Laat hem maar flink zijn roes uitslapen!', zegt Paul. 'Natuurlijk en mondje dicht over vanavond hé, ga maar gauw, lieverd!', zegt Ilse tenslotte.…

Het was niet dat wat ze had willen horen… ze had willen horen… “Ilse, IK vind je heel mooi…”…

Tes yeux, je ne sais pas où ils vont. Ce sont eux, qui me touchent.…

'Sont-ils bêtes!' 'Wat zijn ze dom!'…

In 1930 trouwde je met Ilse Becker. In 1931 was er een brand in het Münchner Glaspalasts en werden er zeven van jouw schilderijen vernield. Rond 1934 had je ruzie met het nazi-kunstbeleid, maar je mocht wel verder gaan met schilderen.…

eenzaam alleen niemand om je heen liefde ken je niet geen mens die ziet dat je lijdt niemand die jouw leven benijdt eenzaam zonder eten het lijkt wel of niemand van je wil weten eenzaam op zoek naar wat licht in je leven naar iemand die jou zijn liefde wil geven…

kille woorden op een koude dag een bleek, wit gezicht starend in het niets het einde was nabij de dood alles is nu voorbij niets lijkt nog te leven tranen oneindig veel betraande gezichten mensen op weg naar een kille, open plek een plaats om afscheid te nemen afscheid van een mens…

Nog nooit heb ik zulke gevoelens gekoesterd Gevoelens van geborgenheid en veiligheid Sinds ik jou ken Het is misschien omdat je ouder bent En al wat meer van de wereld kent Het gevoel van warmte en genegenheid Een zalig gevoel dat mijn gedachten Steeds weer naar jou toe leidt Het zou zo niet mogen zijn Want uiteindelijk Eindigt dit alles…

Ik vind de weg niet meer En toch Elke keer weer Ga ik door Door met leven De weg naar jou loopt dood De afstand is te groot Toch ga ik door Ik geef niet op En ga op zoek Naar de top Doorgaan met leven En mijn liefde geven Aan anderen Zullen mijn gevoelens voor jou Niet veranderen Steeds zal ik eraan denken Hoe het was met jou…

verboden liefde verborgen liefde diep in mn binnenste ben jij de enige voor mij een gevoel zo apart een gevoel recht uit het hart ver uit elkaar en toch zo dichtbij zijn wij gebonden aan mekaar lieve woorden vullen de lijn waarom kan ik niet bij je zijn?…

jij bent mijn straaltje zon in mn donkere bestaan jij bent mijn ster bij een heldere maan jij bent mijn schouder om op te huilen jij bent mijn thuis om in te schuilen jij bent mijn steun mijn toeverlaat jij bent mijn vriend mijn kameraad…

Ik heb een oogje op jou en misschien voel jij ook wel iets voor mij maar je bent helaas niet vrij Ik lig te dromen hopend dat je vanavond zal komen in mijn dromen zie ik je voor me staan waarom was het toch zo vlug gedaan Ik weet niet wat ik beteken voor jou maar wel dat ik een beetje van je hou misschien komt er ooit wel eens een nacht…

eindeloos is de weg die loopt naar jou eindeloos ver toch kom ik naar je toe eindeloze dagen leeg en donker toch heb ik hoop ooit op een dag zal ik bij je zijn dit geeft me de moed om verder te gaan verder en dichter naar jou…

Ik wil zo dichtbij jou zijn, in jouw armen liggen. Totdat er uit een donkere, koude nacht, een nieuwe dag wordt geboren. Met kansen, op meer hunkering, op meer liefde, toekomst... Totdat de dag sterft, en de nacht zijn sluier gooit... Over ons. Dat maakt donker. Maar altijd veilig, in jouw armen.…