Alle inzendingen over In de donkere kamer

De dichter is als een glimworm die de weg naar de donkere kamer niet kan vinden.…

Eenzaam zit ik hier In een donkere kamer Verlicht door het wit Van mijn scherm… Ik typ, ik typ, ik typ……

Een kaars licht op vonkt hoop in donkere kamers die zwijgend vertranen Een kaars licht op schenkt opnieuw vertrouwen in sombere tijden dragend Een kaars licht op evenals de glimlach die opnieuw ontwaakt…

Zij zoekt iets in de donkere kamer Het gordijn wordt opengedaan Zij heeft mijn bloes scheef aangedaan gaapt ongeremd en kijkt mij aan Ik doe alsof ik slaap, zij zucht verdwijnt en komt krabbend terug Nog even en dan duwt zij meedogenloos haar koude benen in mijn warme rug…

Alle schoonheid is weerloos thans weet ik het zeker door ontvluchting van de werkelijkheid voel ik mij reeds beter een walm van tabaksrook dwaalt door mijn donkere kamer als een droom die kapot is door een klap van een hamer Ik fantaseer dat ze hier is en we het samen gaan doen geen liefde uit een wijnglas maar een echt gemeende zoen…

Blauwe sproeten Op een roodgeverfde muur Best een mooie kamer Als ik er binnen gluur Mooie mensen Lopen heen en weer Schuifelend voorbij de ramen Dan weer eens een dame, Nu dan toch een heer Ik dim de lichten En aanschouw het spel Veilig vanuit mijn donkere kamer Veilig vanuit mijn donkere cel Het verlichte bestaan van de passant Verbleekt…

Naakt voor de spiegel buigt ze zich over donkere kamers, haar hoofd valt diep in de kelders van razernij ze schuifelt offers tegen de rand van dronken walging, haar keel krijst stil in vers, ontvleesde aders pijn trekt een rode streep over de koude, hijgende grond, haar schuld wordt zwart en zwicht voor duizend tongen de dood wacht…

de schemer werpt zich door de donkere kamer naar binnen. slaap ik? door een zachte gloed treedt een parelwitte verschijning. geen woord. stromingen van verlangen willen geven wat ik heb ontvangen. de volgende ochtend begint mij te dagen dat de kerstboodschap mij is toegekomen.…

Donkere kamers met deuren, wijd open gezet. Ramen klapperend in lentegeuren zonder enig verzet. De ziel ontvangt met open armen het nieuwe licht; laat het diepste gevoel verwarmen en zwicht… frisse lucht ogen dicht diepe zucht heerlijk licht…

Hoe licht het ook zij, daar en toen, mijn hart blijft een donkere kamer. Meeuwen ontbreken maar zwieren daarbuiten en strooien kwistig hun klachten rond. Er waait wat haar naar het westen van jou. Als de duivel je niet komt halen, dan doe ik dat zelf wel. Want je hebt je van mij afgepakt.…

Achter gesloten deuren in een donkere kamer in het klooster van wijsheid wordt een man geboren, die steels door de nacht naar huis sluipt en hoopt op straffe des doods dat niemand beseft wat hij heeft gezien. Ongeweten heeft hij zijn leven aan de schoonheid gegeven.…

Met liefdevolle precisie en inventiviteit vervaardigde hij haar portret in de donkere kamer; het portret dat vijftig jaar na dato nog zijn woonkamer siert. In het hart van haar witte, lange oorbellen projecteerde hij een kunstig miniatuurtje van haar beeltenis.…

Hij wist dat Vader dáár was, in de "donkere" kamer achter de serre; hij wist dat zich daar dat duistere afspeelde dat hij nog niet kon duiden. Hij zag de kaarsen branden die een geheimzinnige gebeurtenis inluidden die zijn broer bevestigde op die dag waarop hij hem van school kwam halen: "Vader is gestorven". Hij had zich niet gehecht.…

En velen met mij want ik zag vanuit mijn donkere kamer een heleboel huiskamers waar nog wel gezellig het licht brandde. Of dit idee de toekomst haalt moeten we dus maar afwachten.…

Er zat vaak niets anders op om maar in een rustige donkere kamer te liggen tot het weer over was. Zodra het ergste voorbij was, probeerde Liselore op te staan, en zette een donkere bril op om het licht aan haar ogen te verdragen.…

Ze dronken samen een biertje in zijn kleine donkere kamer. Gerard liet Bjarne een muziekalbum van David Bowie horen. Toen Bjarne weg ging naar het huis van zijn geliefde hospita deed hij iets wat hij nog nooit had gedaan. Bjarne gaf Gerard Vroeg een kus op zijn voorhoofd. Bij wijze van vriendschap.…

De donkere kamer van Damocles blijft een geweldig boek. In onze drift het verleden te kuisen wekken we de indruk onze nieuwe tijd van alle oude en vreemde smetten te willen ontdoen, het boetekleed aan te trekken voor iedere misdaad of faut pas door een vorige generatie begaan en met hun overblijfselen de put van ons schuldgevoel te dempen.…

In die donkere kamer hoor ik hun stemmen. Ze gebruiken honden en ik moet huilen. Dan is het stil. Ik ben weer alleen, draai het bakkie uit. Jouw vlucht is abrupt gestopt. Het was de laatste keer dat ik je in vrijheid ontmoette. We vingen elkaars gedachten en omhelsden elkaars hart. Een paar jaar later vinden ze jou, in je cel, dood.…

Ondanks deze massale, kolossale, heropvoeding, die bijna in alles tegenstrijdig is met het 'weten' van de hermetisch afgesloten donkere kamer, blijven mensen de zwakke signalen op onderbewust niveau ontvangen. Als zachte bliepjes, als zwakke lichtpuntjes uit een ver sterrenstelsel.…

met woorden als gif borrelend vanuit zijn keel tracht hij haar te straffen zij slikt alles grif hij krijgt straks zijn deel als zij hem af zal blaffen de dolk in haar rug het zwaard boven zijn hoofd hun liefde raakt de grens de klok telt langzaam terug de kaars reeds uitgedoofd een uitgebluste wens wat was er toch gebeurd? wat waren…

Ronald naar Luxemburg, Paul terug in zijn hok, Haro naar de suikerpot van Johan Wakkie en nu verbergt nota bene die-hard Ben zich in zijn Donkere Kamer. Een onwetende meerderheid kun je weinig kwalijk nemen en toch heeft het de heer Pereboom verwonderd dat een afhaker zo achteloos bij de NTTB-boldootkar wordt aangeboden.…

De duistere ,donkere kamer was mijn verleden, achter het uitnodigende blauwpaarse licht bevond zich mijn toekomst en ik had de sprong gewaagd zonder achterom te kijken. Blijkbaar is dit de goede keuze geweest ,,het begin van een nieuw leven" want mijn deur werd de spiegel naar het heden. (c)2003…

De duistere, donkere kamer was mijn verleden, achter het uitnodigende blauwpaarse licht bevond zich mijn toekomst en ik had de sprong gewaagd zonder achterom te kijken. Blijkbaar is dit de goede keuze geweest, het begin van een nieuw leven, mijn deur werd de spiegel naar het heden.…

In 1964 verscheen je tweede bundel 'Morkerommet' (Donkere kamer). In 1966 trouwde je met de theaterregisseur Jan Fredrik (Janken) Varden, die je bij het Studenten Theater had ontmoet. Jullie kregen twee kinderen. Van 1976 tot 1981 leidde hij de Noorse Nationale Theater School.…

Uiteraard beschikt hij over een eigen donkere kamer en is hij daar ook heel graag om zijn resultaten te onthullen en te bewonderen. Nu het zomer is, gaat hij geregeld naar de Sander See om de zwemmende en zonnebadende vrouwen te bekijken. Tot zijn grote spijt ziet hij dat daar nog maar weinig topless vrouwen zijn.…

Reves Avonden bijvoorbeeld en een Hermans’ Donkere kamer. Ik kocht zelfs een aantal gedichtenbundels, van Lucebert en Jacques Hamelink onder anderen. Niet dat ik veel van hun teksten begreep, maar dat ze op mijn plankje stonden, vervulde mij met trots. Kom daar nu eens om, een achttienjarige die gedichtenbundels koopt.…

(voor Diane Arbus (1923 - 1971)) Je bent geboren als Diane Nemerov op 14 maart 1923 in New York. Je vader was David Nemerov en je moeder was Gertrude Russek. Je ouders waren Joods en in het bezit van het warenhuis Russek's aan Fifth Avenue. Je bent in rijkdom opgegroeid, want je familie had geen last van de Grote Depressie van de jaren dertig…

In diezelfde straat bewoonden de Arthur Rimbaud en Paul Verlaine een kamer. De donkere kamer deelde je samen met de kunstenaar Gyula Halász. Je had ook contact met de fotograaf Emmanuel Sougez, die het gebruik van kleurfotografie bevorderde en die de artistiek directeur van de krant L'Illustration was. Sougez was jouw mentor.…

We stappen de donkere kamer in. De ruimte is onherkenbaar..de eens zo keurig opgeruimde kamer is verdwenen. De open haard, schilderijen, witte tapijten en donkere tweezitbanken hebben plaats gemaakt voor een rokerige ruimte vol mensen.…

Het maakt de donkere kamer nog somberder. Vanuit het raam ziet Charlotte een gek voorbij lopen. Een trillende, moeizame pas, de handen voor zich uitgestrekt, alsof ze blind is. Gekken nadoen, het is een geliefde bezigheid voor Woemi geworden, hele voorstellingen geeft ze ermee weg.…