Alle inzendingen over Joris van Casteren

Hoofdcentrum der polders en bekroning van de strijd tegen het water, maar ook de titel van het nieuwste boek van Joris van Casteren. Ik kreeg opeens heel veel zin om erheen te gaan. Zo kwam je nog eens ergens en zo las je nog eens wat, zo was het toevallig ook nog eens een keer. Tevergeefs hoopte ik dat mijn trein vertraging had.…

Bijl valt Hoofd ziet komen Te traag dit om te weten wat er om in gaat Het schijnt dat je doorgilt en doordenkt Even als je al los bent Omdat het denken een vertraging heeft -------------------------------------------- Uit: de Poeziekrant nr 3, 2004.…

‘In Casteren’ Casteren? Nooit van gehoord. Ik eerlijk gezegd ook niet. Maar de potloodstreep op mijn kaart bewijst me dat ik er ooit door gefietst moet zijn. Ooit, met Mischa misschien, in een ander leven. ‘Boven Bladel’ zeg ik. Dat boven, dat is zoals ze het wil. Ten noorden van, dat is te stijf, te Hollands, boven en onder, zo moet het zijn.…

Ik heb vanavond, met de poes op schoot, de onrust uit het beestje weggestreken, waarbij de goedzak mij heeft aangekeken met ogen zo onpeilbaar diep en groot, dat het mij één moment heeft toegeleken als was hij eeuwen lang al deelgenoot van het geheim van leven en van dood en nu dan op het punt stond om te spreken. Een aandrang, waar hij niet…

Hij is Joris Luyendijk. En hij heeft - voor wie het nog niet wist - een boek geschreven over hoe de banken werken. Geen sexy onderwerp. Maar wel meer boeken verkocht, zo heeft hij uitgerekend, dat als je ze stapelt dat een hogere toren oplevert dan de gestapelde bankgebouwen in de Londonse City. En wij zijn onder de indruk.…

Een schommel waait nog na in het winterse briesje verdriet tocht er door kieren die geen deuren hebben een bal rolt en geen voet die hem wegschiet Vanuit een wak kijkt het water glazig de bevroren tranen uit de treurwilg vandaan hij staat verstijfd van de harde regen die zijn schors doet beslaan Verre klanken…

Ze was op haar 23-ste met Jacob Joris Backer getrouwd, met wie zij ook de zoon Jan Elias George kreeg. Mogelijk is zij als geest zo in de war, dat zij Joris van Heek aanziet voor haar man Joris Backer. Dat is dan maar zo. De dichter Joris woont in ieder geval net zo alleen in de havezate als zij destijds. Dat schept natuurlijk ook een band.…

Om 17.35 uur stap ik met Joris in de auto op weg naar muziekles. Radio 4 staat aan. ‘De Bolero’ wordt aangekondigd. “Weet je, wat er over ‘de Bolero’ gezegd wordt?”, vraag ik aan Joris. “Dat is de meest gedraaide muziek tijdens de seks”, leg ik uit, “Let maar op de opbouw en het ritme.” Spontaan begint Joris ‘rijbewegingen’ te maken.…

“Ja, maar als ik wat wil pakken wat op Joris’ kamer ligt?”, vraagt Pien bezorgd. “Joris, weet jij wat Pien dan kan doen?” “Op mijn deur kloppen en vragen of ze binnen mag komen.” “Zou jij dat kunnen Pien?” “Natuurlijk en jij ook, Joris!”…

Ervaring is de bron van alle wijsheid en wijsheid is in praktijk gebrachte kennis.…

Eva was de trap af gestommeld en wrong zich langs Joris en Otto de keuken in. ‘Dat is mijn moeder niet', snauwde Joris. Ergens in de kamer ging Otto’s Nokia af. Eva keek verward en vragend van Joris naar Wilma en weer terug. ‘Bij de haard’, zei Joris Janneke klonk boos en opgewonden.…

De verslaggever Joris van Poppel ging dit eens even peilen. De ene mevrouw dacht dat hij hem af zou scheren, een ander dacht van niet, een meneer dacht dat hij ook met baard zou verschijnen. En Joris hield keurig de stand bij.…

Achter in de klas zat Joris, die net nieuw in de klas was gekomen. Hij meende dat er nog veel meer manieren zijn waarop er wordt gecommuniceerd. ‘Nou, vertel dan maar eens wat je bedoelt Joris.’ ‘Nou meneer, er zijn diverse manieren die wij soms niet kennen en die wij niet kunnen zien.…

Joris ratelde aan één stuk door over zijn laatste boek 'De zeven vinkjes - Hoe mannen zoals ik de baas spelen', wat in 2022 bij uitgeverij Pluim (Mizzi van der Pluim/Rianne Blaakmeer) verscheen. Dit boek gaat over de machtspositie van mannen zoals Joris.…

‘En weet je al wie je meeneemt’, vroeg Joris gretig. ‘Oh, daar denk ik nog wel over na, er is vast wel iemand die zin heeft.’ ‘Ik ben benieuwd joh, het wordt vast geweldig.’ Otto hief zijn hand op en Joris gaf hem een high five. ‘Ik vind het zo te gek, maar ik moet nog wel een paar mixen maken.’…

Ik bedoel de vorige, terwijl ik in het nu praat; alsof Joris er helemaal niet is. Joris is mijn nieuwe hond.’ Hij wachtte even, aaide de teckel over zijn kop en ging verder: ‘Maar ja, als mijn vorige hond geen spuitje had gehad, was Joris er niet geweest. Althans, niet bij mij.’…

Ik ben de kale plek in het bos mijn voorvleugels zingen als ik opstijg hoor ik de ozon gapen en maak ik krekels jaloers ik beloof wat tijd te vieren op weg naar vrijheid noem me een beest maar ik zal aan de hemel voelen…

Ik rol het rode hoopje jou door mijn handpalmen en boetseer al je vormen ik kneed de mooiste lach die ik je kan schenken en kerf geluk in je ogen welke nooit zullen wenken Ik plooi de tijd in je gezicht en vlechtpatroon jouw haren ik vouw kleding om jouw lichaam om je hart van klei te bewaren Ik bak een witte blos rond jouw wangen…

Ze ligt op het ziekenbed de dood ademt stil ouderdom heeft haar huid betast kippenvel verkleedt mij in dit moment ik streel haar ongezien ze herkent mij als een genode gast Haar ogen zijn verblind ze heeft teveel gezien ik pak haar hand en voel het leven passeren als een hoge koorts ik wil haar uitnodigen waar lachrimpels…

Toen ik op de lagere school zat, had je melkpromotie op de televisie met Joris Driepinter als topheld, die iedereen wilde aanzetten tot het drinken van melk, maar liefst drie glazen melk per dag. Nu drink ik nauwelijks nog melk, maar destijds was ik een gehoorzame leerling van deze magische stripheld.…

‘Nou pa, ik ga, maar het begint al lekker te werken hè‘, lachte Joris. ‘Eerste keer’, zei Eva, met een knikje naar Otto. Otto brabbelde met volle mond wat onverstaanbaars en gaf zijn zoon hun eigen high five. ‘Kill ‘em’ Joris, we komen kijken’, riep Eva hem nog na.…

Alles moest breken om één geheel te worden.…

Over de nabije toekomst van Joris wordt na de wedstrijd meestal gezwegen. Hij vertrekt in maart naar Afghanistan, een land waar ratten veiliger zijn dan mensen. Bij de oefeningen van Joris op het Brabantse zand, wordt met scherp geschoten en dat gaat soms al mis. De missie van Joris is niet alleen maar plichtsbesef.…

Joris stelde voor maar meteen de kroeg in te duiken. Het was misschien wel wat vroeg, maar men had tenslotte iets te vieren. Al pratend en elkaar op de schouders slaand verdween het gezelschap de gang in. Het stukje namaakvlees bleef eenzaam op zijn bordje achter.…

Ik zou mijn woorden op het water willen leggen, ergens op het koude winterstrand hier niet veraf. Ze zo ver laten drijven tot over zee, zwevend over duizend golven recht naar jou. Ik zou ze je zoveel laten vertellen, over gewone dingen van deze dagen, dingen die ik straks misschien al vergeten ben, maar nu toch zo belangrijk lijken.…

Zachte lippen rusten op elkaar, al liggend in m’n armen op je zij, zo diep verzonken lig je daar en vult een hart - een leegte van mij. Starend naar één moment van jou, dwalend in gedachten naar heel veraf, wetend dat ik zoveel van je hou, tel ik de nachten zonder jou weer af. Zwevend in een wereld van gedachten, denken aan wat de…

En daar zit zij, ze is, ze staart. Ik laat haar, ga niet weg. Ik hoop en wacht, op liefde en hoe het is met haar. We zien elkaar, zij mij, ik haar, graag, heel graag. En daar zit zij, ze is, ze lacht en staart, ze wacht. Zo mooi.…

Je lijkt wel een ster aan de hemel, die straalt in haar eigen ogen. Er blinkt zoveel in ze, ik weet nog goed, toen ze voor ‘t eerst bewogen. Je lijkt wel een ster aan de hemel, stralend over onze lange wegen. Zo liet je meer dan eens, de anderen verlegen. Nog nooit leek een ster daarboven, zo verliefd en zo dichtbij. Haast niet…

De wereld lijkt een vogelvlucht, een tijd die altijd sneller lijkt te gaan. Lekker vliegen naar de blauwe lucht, om met jou op wolken daar te staan. Witte stapels pluimen vangen al het licht, dat de zon op ons neer doet strijken. Anderen zouden ’t moeten zien dit zicht, we zouden troetelbeertjes lijken! Tja toch beertjes zoenen, vrijen…

Zwevend door het leven gaan, lachend met de mooiste ogen. Woest verliefd als een orkaan, zo heb jij mijn hart bewogen. Elke aanraking wekt een stormvloed, die heel mijn hart doet branden. Zo'n tinteling voelt bij jou zo goed, en draagt mijn gevoelens op jouw handen. Liefde kan niet altijd vanzelfsprekend zijn, maar je blonde haren…