Alle inzendingen over Kim

Zeker als Trump gaat troeven en Kim Jong un hem de loef gaat afsteken ofwel gaat overtroeven... Zij zouden beide beter moeten weten!…

Kim vertelt het schermpje. ‘Hey Kim, met mij, hoe gaat het?’ ‘Nee, met Petra!’ Dat is inderdaad niet de stem van Kim. Ik reageer verbaasd. ‘Huh, Petra?’ Ze klinkt heel ernstig. ‘Ja, ik zit hier nu bij je thuis, op de bank naast Kim. Heb je even?’ ‘Ja, vertel maar, dan loop ik ondertussen naar buiten.’…

Zijn vader was de vuile dictator Kim Jong-Il, die op 17 december 2011 nabij Pyongyang overleed. De oudste broer van Kim Jong-in was Kim Jong-nam, die op 14 februari 2017 op het vliegveld van Kuala Lumpur door het zenuwgas VX is vermoord. Zijn oudste zoon Kim Han-sol uitte in 2012 via de Finse televisie kritiek op zijn opa Kim Jong-Il.…

-Ik vind Sjoerdsje niet meer zo aardig… -Sjoerdsje heeft op school dít gedaan bij Kim! vult Klaske aan en ze maakt een gebaar van wurgen om haar keel, begeleid door verstikt gerochel. -Kim was bijna dood. Kim is er ook. Ze ziet er gezond uit en onthoudt zich van commentaar. Sjoerdsje en Klaske komen zelden meer samen.…

Ze is vriendinnetjes met Kim. Het is een rustige vriendschap, niet zo’n hevige haat-liefdeverhouding zoals tussen Sjoerdsje, Nancy en Klaske. Maar laatst kwam ze, zonder Kim, mee met Nancy en Klaske. Ik vroeg naar Kim en naar de reden van de verwijdering. Het kwam er pas uit na een zichtbare innerlijke worsteling.…

Je wilt dit boek zo snel mogelijk uitlezen, omdat je wilt weten hoe het afloopt met hoofdpersoon Kim. Kim (19) leren we namelijk kennen in een moeilijke periode in haar leven, ze is er net achtergekomen dat haar grote liefde haar al jarenlang bedriegt met andere vrouwen.…

De hemel grijst van kim tot kim. De kou krimpt in gekist gekraak. Sneeuw puurt de bijtende lucht, scherp het snerpen van gebitterd kristal. Krachtig laait de wervende wind, rijp stuift uiteen in een zilveren gruis. Witte lijnen venijn in vlaggen vlagend, werpen terpen op, brokken butskoppen.…

(-) Op Kim's nieuwjaarstoespraak reageerde Donald met 'We'll see, we'll see!'…

Ze zijn een lichtpuntje in de duisternis die ons allen omhult, want zelfs aan het Friese talenwonder Kim Feenstra is wat verkeerd. Zij verwondde dit weekend een vrouw door haar met een bierglas in de keel te steken. Mevrouw Oplopers wist hoe dat zover kon komen. Ze grijnsde en zei: “Dat wijf is gewoon met het verkeerde been het bed uitgestapt…”…

turend naar de kim ingepakt door stofwolken zie ik kamelen…

Mochten we als Europeanen denken dat we buiten schot blijven, dan is dat een naïeve gedachte, want Bert Koenders zegt, dat Kim ook de Internationale gemeenschap test. Kim's raketten kunnen ook Europa aanvallen. In Kim's ogen is Europa net zo democratisch en vrijheidsminnend als Amerika.…

‘…want mijn nichtje moest een herfsttekening maken voor school.’ verduidelijkt Kim haar verhaal. In wat voor tijden leven wij?…

soms zou je even willen huilen je voelt dan zoveel pijn je wil dan ergens schuilen en warm geborgen zijn soms zou je even willen huilen maar dat lukt je niet dat komt van al die jaren dat je hebt gevochten tegen je verdriet soms zou je even willen huilen ook al is de kans nog zo klein wat niet is dat kan nog komen maar het lijkt je wel…

wat zou er na dit leven zijn? je wil het zo graag weten is er dan nog zoveel verdriet en pijn? je wil dingen gewoon vergeten je wil er zo graag achterkomen misschien dat het wel beter is van binnen kun je er van dromen is er dan iemand die me mist?…

ik ben moe en toch lig ik wakker ik wil slapen wel nu beleef opnieuw wat er gebeurde vanaf het verleden tot nu bang om te gaan slapen bang om wat dan komt alles weer opnieuw meemaken het herhaalt zich hoe alles ontstond…

Dat gevoel, zo diep van binnen, het zit vast en wil niet gaan. Elke dag opnieuw beginnen met een lach en met een traan. Dat gevoel zo vastgeroest brengt mijn gedachten terug naar toen. Als ik dan nu kiezen moest zou ik het heel anders doen. Dat gevoel, het blijft bij mij en het wisselt keer op keer. Soms verdrietig, dan weer blij en…

in tijden van depressie wordt zijn dak dun en hijzelf valt in een diepe slaap wilt het niet zien breken dat heeft hij al gezien in plaats daarvan maakt hij een reis naar onbekende werelden en komt ooit terug met de zon…

Het is lang geleden Maar vandaag opeens op een prachtige warme herfstdag Moest ik zomaar even aan je denken Je deed me denken aan de mooie goudkleurige blaadjes aan de boom Denkt mama nog wel eens aan jou? Natuurlijk, zegt een stemmetje Toch hebben we het nooit over jou Jij bent weg Jij bent stil Jij bent vergeten Bijna Want vandaag was…

Ik kijk je aan, je maakt me stil Ik had nog zoveel willen zeggen Maar ik zwijg het kan niet meer Nu is het te laat Maar je bent niet dood echt dood bent je nog niet voor mij je bent er nog steeds je zit in mijn herinneringen en je leeft voort in mijn gedachten Dood ben je pas echt als iedereen je vergeten is!…

Ik wil het je zeggen Ik wil het je vragen Maar wat als jij het niet wilt horen? Ik wil het je zeggen Ik wil het je vragen Maar zou dat niet onze vriendschap verstoren? Ik wil het je zeggen Ik wil het je vragen Stel je voor; wij samen, zij aan zij Ik wil het je zeggen Ik wil het je vragen: Ik ben verliefd op jou, ben jij ook verliefd…

Altijd lachen, grote mond. Gister keek ik in het rond.... Alle familie en vrienden bij elkaar Huilend denken ze: "Was hij hier nog maar..." Als ik langs je kist loop voel ik jouw kou fluister dan heeeel zacht: "Ik hou van jou"…

We wisten het al zo lang, nog kwam het onverwachts. Niet huilen, als je het kan, op 9 januari, de zwarte dag. In de woonkamer was doodse stilte, treurend om een groot verlies. Ik zakte door mijn knieën en gilde:"Ik kan en wil dit niet, help me alsjeblieft!!!". Als een baby ben ik op de vloer gecrashed, terwijl de anderen daar maar zaten. Nog…

Voor ik het vergeet te zeggen, ik ben van de week op ontdekkingsreis geweest. Het is eigenlijk moeilijk uit te leggen, want van dat stukje wereld hou ik het meest. Het stukje was ooit van mij, maar ik raakte het kwijt. Van de week mocht ik er heel even bij, ik was werkelijk gevleid. Dat kleine stukje wereld is in leven, niet in Frankrijk of…

De wind waait door m'n haren ik proef het zand in m'n mond en ik kijk naar de woeste golven ik sta te rillen van de kou m'n handen zijn zo onderhand bevroren maar het kan me allemaal niks schelen de golven moeten nog hoger de wind nog harder en de kou nog killer de enige die me nog wat kan schelen ben jij dat ben jij degene die er niet…

Je zit op de grond voor het meer kijkend naar het water en de bootjes die langs varen ik zit naast je en kijk naar jou naar je vrolijke gezicht en je dansende oogjes konden we maar voor altijd zo blijven zitten jij en ik samen bij het meer want nu pas weet ik wat missen is ik mis je zo erg dat ik er soms misselijk van word en de tranen…

mama, waarom hou je niet van mij zoals ik ben? mama, waarom kun je mij niet accepteren? mama, waarom ben ik niet diegene die jij wil dat ik ben? Want dat is mij wel duidelijk geworden ik ben anders dan jij anders dan je dacht maar anders is toch niet verkeerd? je bent teleurgesteld in mij ik ben niet de dochter waar je van droomde en dat…

Mijn ziel Die is het kwetsbaarst Die ziet niet iedereen Want wat het snelste pijn doet Beschermt je het meest De laagjes eromheen Verschillen menigmaal Soms alle stoffen die er zijn En soms alleen maar voile Mijn ziel, Die is het mooiste Die krijgt niet iedereen Maar wie aandachtig kijkt Ziet ‘m door het stof heen Ongezien Zie…

Jouw warme glimlach Die ervoor zorgde Dat ik ging stralen Jouw warme glimlach Die mij liet geloven Dat je van me hield Jouw warme glimlach Die uiteindelijk Gelogen bleekt te zijn Jouw warme glimlach Die nooit meer Hetzelfde zal zijn…

En daar sta je dan, met je armen over elkaar heen. Je kijkt me fel aan. Strak ook. Je ogen blijven me aanstaren. Een andere richting lijkt onmogelijk, niet gepast. Langzaam kom je dichterbij. Totdat je voor me staat. Je blijft me fel aan kijken. Strak. Onverwoestbaar. Je beweegt je zelf niet. Je blijft me aanstaren. Ik open mijn mond, en zeg slecht…

In het hart van de ogen, staat zijn ziel De krassen belicht Ik weer de sterren, maar verwelkom de nacht Laten we schuilen, tussen de regels om de stralen te ontwijken…