Alle inzendingen over Kniezen

Heel verklaarbaar allemaal, maar nu sluit ze zichzelf op in haar huisje en zit ze waarschijnlijk te kniezen en in het ergste geval zelfs weg te kwijnen.…

in geurende luchten mijzelf verliezen verdwalend in kleuren verdrinkend in tijd verkleurende vruchten wilgen die kniezen herfstgebeuren dompelend in spijt spijt van de dagen die ik onnadenkend doorbracht met vreemden te ver van hun bron verwijtend hun klagen in motregen drenkend herfstontheemden op zoek naar de zon…

mensje te plezieren Maar nu blijft ze Op hok en mag Niet buiten Dat oude mensje kijkt Haar aan met tranen In haar ogen Begrijpen doet ze het Niet meer Wat heeft ze nu wel fout gedaan Dat oude mensje zegt niet veel Zet enkel nog wat brood En drinken klaar Dus legt ze nu geen enkel ei Ze kan toch niemand meer plezieren Ze zit te kniezen…

in de meest ondiepe plas je kunt dan blijven proberen blijven praten en praten maar als de liefde over is zal ook dat niet baten soms moet je laten gaan al dat dierbaar wezen kan verdriet en tranen zullen er zijn maar daar wordt je sterker van droog je tranen en open je ogen ga de wereld weer eens in want alleen blijven zitten kniezen…

Ik ga ook echt niet langer zitten kniezen ik houd zo veel van jou maar ook van haar verliefd en wel kan ik toch echt niet kiezen bij het bevruchten naar die ander staar. Want sex met koeien vind ik heel erg fijn ik ben een stier, dat kan niet anders zijn.…

verlost en bijzonder als dat het was, vergeet het toch niet Weet dat ik de getoonde kracht bewonder, dat tijd de de grootste wonden dichtgiet Toon de moed om het leven te verkiezen, al rot het de benen onder je lijf vandaan Al zou het in de zomer zelfs nog vriezen, al is de toekomst volledig van de baan Durf te leven, niet troosteloos te kniezen…

Je zoekt overal je gelijk, en vindt uiteindelijk niets..... 2003 Ik zorg dat ik mezelf niet ga verliezen en haal de kracht uit eigen initiatief, Want als ik blijf zitten en ga kniezen ben ik uiteindelijk voor mezelf een dief. Belangrijk is positief te blijven denken, maar ik kijk ook niet te ver vooruit.…

Om alles wat leeft werd niets hier verweten elke zin opzienbarend wordt nooit vergeten, oprecht kan ontbijt uitgebreid niet verliezen geen woorden kniezen op en in deze kiezen.…

Waarom blijven kiezen voor kniezen waarom blijven verstoppen voor pijn waarom uiterlijk stoer en van binnen vol pijn. Waarom je auto WEL naar de garage voor een onderhoudsbeurt? Of naar de kapper zodat je haar wordt geknipt en gekleurd? Waarom mooie kleding aan je lijf als je liever bij JEZELF weg blijf? WAAROM…..????…

Het beeld van zeurende oma’s die almaar klagen en kniezen is vervangen door lieve mensen die in een steeds kleiner wereldje leven. Tevreden met wat ze hebben en blij met de contacten binnen het huis. En dat terwijl ze toch een hoop moesten inleveren ten opzichte van vroeger. Geen eigen huis, keuken of wc.…

Gelijk gaat dan ook het humeur een paar graden omhoog, heerlijk toch, een mens lacht toch liever dan dat ie loopt te kniezen?…

U bent te cynisch, iedereen om u heen heeft plezier in het leven en u zit maar wat te kniezen op die bank. Ja, dokter het wordt me soms even teveel. U zegt dat u af en toe tijdens het zappen rauwe kreten slaakt? Dokter, de absolute ledigheid, het ontluisterende niets dat over ons wordt uitgestort.…

Gij zult genieten, gij zult niet kniezen! Het mysterie van de uit de grond schietende atoomkopjes, hun korte glanstijd en hun ontredderende, zompig-slijmerige eindspel, blijft me intussen onverminderd intrigeren. Elke keer en alle keren.…

De mandenvlechter zat voortdurend te kniezen in de huiskamer. Urenlang tuurde hij door het raam naar de besneeuwde hei en het witte bos, die vlak achter zijn huisje lagen. Moeizaam, met opeengeklemde kaken, begon hij weer zijn manden te vlechten. Dat gebogen zitten werd haast onuitstaanbaar.…

Enige dagen en nachten lag Kopstuk te kniezen. Op zekere morgen kwam mevrouw des huizes er met een grote bloempot aan, schepte er wat aarde in. Toevallig kwam Kopstuk ook in die pot terecht. Enige uren later lag hij weer in het bos. Mevrouw had wat van haar tuinaarde met bosgrond vermengd.…

Ik zit maar te kniezen, ben echt een verzuurde oude man. Ik vind alleen nog blijdschap door aan mijn vroeger kruidenierswerk terug te denken. Ja, de poel toonde mij een treffend beeld. Ik ben als de verlaten bouwval van een burcht. Vergane trots, eenzaam en vergeten..."…

Het huis bleef gedurende deze hele zoektocht gesloten, ze had geen enkele behoefte gevoeld om daar alleen te zitten kniezen. Ze was dan ook tijdelijk bij Eva ingetrokken met wie ze een langjarige vriendschap onderhouden had, maar die een beetje verwaterde door samen te gaan wonen met Franck.…

Kniezen is misschien taakontduiking. Mensen geloven wat ze willen, dat geldt voor maatschappijhaters en maatschappijaanbidders. Wat je bent, hoeft niet te zijn. Je dicteert jezelf vanuit de grijze cellen.’ Met een blik op het Hollandse polderlandschap schuift Edwin de veranderingen voor zich uit.…

Hoeveel dagen zat de wijsgeer niet te kniezen in zijn denkgrot? Voortdurend zat hij in het donker, zijn lantaarn uit. Af en toe brokkelde de zoldering weer een beetje af. "Ach, mijn denkend werk zal samen met mijn mooie grot vergaan," jammerde Philippus als hij dat tikkende geluid hoorde. Een enkele keer stak hij toch nog zijn lantaarn aan.…

Je moet niet zitten kniezen over hoe mooi het leven van anderen is of hoeveel gezondheid andere mensen is toebedeeld. Wat oma betreft, ik heb er regelmatig bij stilgestaan dat jij haar gedurende je leven langzaam achteruit hebt zien gaan en in een rolstoel terecht hebt zien komen. Nu zit je zelf ook in een rolstoel.…

Sterker nog: hele dagen en nachten was hij aan het kniezen. "Alles om mij heen vergaat, langzaam maar zeker. Planten verschrompelen, bloemen verdwijnen en wijzelf leven nu alsof we bang zijn om te bestaan. Ik weet wel dat er weer voorjaar zal komen. Maar toch, herfst en winter maken me al te neerslachtig."…

Maar lang kniezen gebeurde gelukkig niet. Opeens klonken er luide windvlagen! Een luide stem! "Ik zal jullie brengen waarheen je wilt," krast de reusachtige vogel Rok. Wat was het voor de kabouters heerlijk schuilen tussen die dichte, maar zo zachte veren. Een snel luchtreisje bracht hen naar het grote restaurant Panorama.…

', antwoordt Emily, waarna George zwaar teleurgesteld gaat zitten kniezen. Even later vat hij weer moed en denkt hij 'Misschien zei ze dat maar voor de grap!'. Na het laatste lesuur gaat Emily ergens in de stad uit eten en rond zeven uur gaat zij huiswaarts. Thuis knapt zij zich snel even op en om half acht wordt er getoeterd.…