Alle inzendingen over Melancholisch

Het einde van het jaar nadert, het voelt wat unheimisch. Mijn gevoelswereld is van de leg alsof het zich van iets moet ontdoen. Ik tel de dagen af, nog vijftien, dan is het jaar om. Dan kunnen we weer terug naar normaal, weer gewoon doen. Geen boom voor mij, geen tierelantijnen. Hoe meer de commercie zie opdringt, hoe meer recalcitrant ik mij voel…

Golven bewenen gezonken tranen met een melancholisch lied.…

Langzaam vertoeft haar geest door dat verre land vol nevelen eenzaam drijft heimwee haar langs beken met helder water en geuren van frisse ochtenddauw de melancholische klanken weerklinken nog altijd over de heuvels en de groene velden daar waar eens haar thuis was in dat verre verre verleden…

Prettig vind ik de nacht ik geniet ervan, zonder weemoed Het is niet iets waar ik naar smacht en toch, prettig voor mijn gemoed Er zwijgt een donkere sfeer, die verlicht wordt door helder denken. Ik neem haar op, zonder verweer en weet dat zij mij dit wilt schenken Turend naar de horizon voel ik mij zo alleen Maar de nacht is waarmee…

Prettig vind ik de nacht ik geniet ervan, zonder weemoed Het is niet iets waar ik naar smacht en toch, prettig voor mijn gemoed Er zwijgt een donkere sfeer, die verlicht wordt door helder denken. Ik neem haar op, zonder verweer en weet dat zij mij dit wilt schenken Turend naar de horizon voel ik mij zo alleen Maar de nacht is waarmee…

Altijd had mevrouw me, kennelijk omhuld door stilzwijgende melancholische sentimenten, aan zitten staren tijdens de vergaderingen, maar nooit en te nimmer had ik de diepte van de beerput waarin zij gezonken was, het onmenselijke panorama van haar geestes- en gevoelsleven kunnen beseffen of peilen tot het bericht kwam dat zij niet meer te midden van…

(voor Tanita Tikaram (12 augustus 1969)) Je bent geboren in Münster, Duitsland, waar je vader Pramod Tikaram gelegerd was als officier van het Britse leger. Je vader is geboren op een Indo-Fiji-eiland en je moeder Fatimah Rohani is op Borneo, Maleisië, geboren. Tot je twaalfde zat je op de Kent School in Waldniel, een voormalig klooster. Eenzame…

De obsessie Van melancholische fantasieën Loopt uit mijn hand Het blijft een leugen Want de realiteit is bij nader inzien gestrand Met kinderlijke gedachten Weggestopt op vochtige zolders Mijn misplaatste gevoel Gefuseerd als engelen met steen Een beeld om aan vast te klampen En afhaken is geen doel Letterlijke woorden Hebben mij het…

Hij dronk whisky aan de bar zonk na elk glas verder in zijn weemoed zo zag de violist die werd getroffen door ‘t intense dat bleef kleven toen hun ogen even samen kwamen en de stilte zwol toen tonen melancholisch vol emotie trilden als een onbekend verhaal duizend maal verteld maar nooit gehoord daar de intentie van het woord…

Spinsels en draden een melancholisch festijn voor zijn lede brilglazen. De vissen donderden met bakken uit de lucht. Hij kwam goed aan in het verdoofde land. Zijn been leek op een afgestorven zwaan en het was donker waar hij lag.…

Haitink en Von Karajan maakten hun opwachting en de muziek was beurtelings lichtvoetig of zwaar op de hand, melancholisch of vrolijk. Zo herinner ik me vol weemoed en verdriet mijn ouderlijk huis nu de eenzaamheid die ik doorkruisen moet is als een onbegaanbaar pad, als een dorre en troosteloze woestijn.....…

Oude Gregoriaanse gezangen echoën melancholisch en hol, lyrische teksten klinken vol door lange geplaveide gangen. Slepende voetstappen op het plein doen vermoeidheid vermoeden, soelaas alleen voor de goeden in vergiffenis verworven door pijn. Mannen in zware bruine gewaden leven in stilte en eenvoud, hun boete met offers beladen.…

Potentiële redelijders zijn vaak te herkennen aan hun melancholische persoonlijkheid en de moeilijkheden die ze zich getroosten om alles te begrijpen. Herkent u deze symptomen bij uzelf of bij iemand uit uw omgeving, neem dan contact op met uw huisarts.…

niet in dat hoekje stilte De muren zijn er reeds dood De vloer kreunt er wat kilte En mijn hersenen zijn er bloot Voor de eigen woeste tanden Ze zijn van taart op steen gestoten De vriendelijke taal van de randen Is met het bloeden mee op gespoten Mijn bloemen bloeien enkel doorn In dat voedingloze licht En ogen zijn er melancholisch…

vloekt met het groen De regen maakt me half blind, sijpelt langzaam in mijn schoen Maar ik moet door geen tijd voor rust dus ga ik door gedreven door lust De hemel in de verte, prachtig blauw en open Dat sterkt mij in mijn wil Helpt me verder te lopen Het is stil rond mij op straat, ik lijk de enige hier te zijn Dat stemt mij melancholisch…

je doet me denken aan een verdwaalde avond waar melancholische papierprinsessen dansen op lippen in een verlangende vlucht naar uitgestrekte armen je doet me denken aan het stille geluid van platte steentjes die dromen keilen door eenzame nevels tussen smalle sloten van herinneringen rakelings langs het wateroppervlak je doet…

De komst van de winter, een melancholische zucht alsof gisteren het gras groener was en een wolk, het overdadig kussen van de zomer, passioneelprille liefde.…

(voor Mark Freuder Knopfler (12 augustus 1949)) Je bent geboren in Glasgow, waar je Joods-Hongaarse vader een architect was en je moeder een Engelse vrouw. Op je zevende verhuisde je naar Blyth en samen met je jongere broer David ging je naar de Gosforth Grammer School, waar je liever deuntjes zong, dan naar de meester te luisteren. Je kocht een…

aanhoudend fortissimo-tonen Een heer en een dame laten zich statig en sereen doorheen het danssalon meetronen Ritmische ballades verstrengelen hun harten in een vorig leven ooit in Buenos Aires verloren Improvisatie dwingt hun stappen in een omhelzing intenser dan nooit tevoren Zij vullen de lege plaats op klanken door de bandoneon met melancholisch…

à Guy In je schemerogen weemoedsregen zwemt je zijn zigeunert ijl en melancholisch in do dorisch uit je dove en waze ogen een valtraan traant en kriskrast in mijn hart jouw laatste woord: BARST!…

In Tamasheck en Fulbe-taal Jubelt Vrouwen en Dieren Dartelend achter de naar binnen gekeerde blikken Hitte in Hertme Peul en Touaregs Harmonische Nostalgische Melancholische Nomadenblues ----------------------------------------------- Etran Finatawa, letterlijk: "de sterren van de traditie" is een groep bestaande uit Peul…

Het carillon van de kerk laat haar droefgeestige, melancholische, maar toch opgewekte klanken horen. Na de openstelling van de terrassen stormden velen hierop af en ik liet mij dit al evenmin ontgaan......…

(voor Violeta del Carmen Parra Sandoval (1917 - 1967)) Je bent geboren op 4 oktober 1917 in San Carlos, Chili. Je vader Nicanor Parra was een muziekleraar en je moeder Clarisa Sandoval was een zangeres en gitarist. Je had acht broers en zussen en twee halfzussen. Je verhuisde vaak, omdat je vader altijd op zoek was naar werk. Hij was veelal…

Ze zond me de kleurige ansichtkaarten uit haar zo dierbare Engeland waarop de oude huizen, als uit een voorgaande eeuw, staan afgebeeld en het uurwerk met de Romeinse cijfers waarvan de wijzers voorgoed tot stilstand zijn gekomen. Nooit meer zal ik Broadway in Worcestershire bezoeken, maar haar brieven bereiken mij al dertig jaar en ze getuigen nog…

Mijn reis zal naar Zoetermeer en Den Haag gaan en ik zal op het perron al de wonderlijke gewaarwording hebben dat het carillon van de toren in Tilburg me als het ware uitwuift met een melancholisch liedje.…

Is hij neerslachtig of melancholisch? Speelt hij met een zelfmoordgedachte? Hebben de kinderen of kleinkinderen hun vader of opa het hondje geschonken? Zagen ze dat hij leed, eenzaam was? Gaven zij hem het dier als kleine kameraad, als "wapen" wanneer wanhoop en vertwijfeling hem overvallen?…

Een zangeres met soms weemoedige, dus melancholische songs die zeer waarschijnlijk exact haar gevoel weergaven. In het bijzonder Sinéads moeder, door godsdienst gedreven, heeft haar notabene misbruikt en gemarteld. Het liedje TROY gaat over haar door godsdienst gedreven moeder.…

Chronisch melancholisch en verpletterend verveeld, sloegen haar ogen me neer; om nooit meer op te staan. Ding!Ding! … acht, negen, tien! KNOCK-OUT!!! En ik was knock-out geslagen, geloof dat maar! Één blik was genoeg. Een vluchtige blik was het maar. Zo eentje die je maar weinig in je leven te zien krijgt. Twee ogen.…

De muziek is vaak agressief donker, maar vaker bezeten van een melancholische sfeer, die tot nadenken stemt. In november 2000 verscheen hun tweede album 'In Nomine Aeternitatis' (In de Naam van de Eeuwigheid), met voornamelijk zang van Elisabeth. De muziek is somber, melancholisch en met romantische elementen.…

'Sadeness' is ingetogen melancholisch. 'Mea Culpa' ademt veel nederigheid. 'Return To Innocence' wijst op het onschuldige kind in ieder van ons. Er is nog zoveel meer schoons, maar ik noem tenslotte 'The Rivers Of Belief', een zeer positief lied, die de ziel verkwikt en het hart ontdooit.…