Alle inzendingen over Naast het net vissen

Soms ben ik net een gierzwaluw, maar soms ook een onverstoorbare slak.…

Naast mij woont een vrouw, die men verheven moet achten, die sluipend leed kan verzachten, en noodzakelijk inzicht kan betrachten, zo'n vrouw waar je op wil wachten, makkelijk om van te houden en naar te smachten. Naast mij, woont ze, die vrouw.…

uitgebloeid, dat de herfst loopt te wenen in de schaduw van je lijf Je zegt dat de stilte nader is dan de troost in mijn armen, dat mijn adem muren bouwt tussen verdonkerde dromen maar als ik nu zeg dat morgen weer zal komen, dat droefheid en intens gelukkig zijn samen horen maar als ik nu vraag of je mijn lichaam wil bewonen, of je weer naast…

Het is net of ik je zie tastbaar dichtbij maar oh zo ver weg in m'n hart zit jij Het is net of ik je hoor je stem, je lach, je snik een beetje laag en warm 'n stem, die niet alleen zegt Ik Het is net of ik je voel 'n opmerking of 'n gebaar door 'n verteld verhaal wanneer ik voor me uit staar Het is net of ik weet héél diep van…

Of misschien had ze gewoon simpelweg medelijden met de vissen.…

Vissen in de rivier. ------------------------------------------------------ uit: 'Alvast', 1998.…

strijden tegen haat Laat dit niet voor niets zijn Maar juist extra demonstreren Dat ondanks angst en pijn Wij elkaars mening tolereren Theo bevocht tot de laatste dag Hoezeer mensen zich ook stoorden dat ruzie maken mag Maar alleen met woorden Een leven is genomen Door ene laffe dief Maar nimmer toch onze dromen: Mensen heb uw naasten…

pak ik uit het wak voor u een jong gewei, buizerdei, wellicht mijn rechterbeen ik pluk nu dovenetel naast de treurwilg weg straks hakt je naam in de granieten steen een buizerd zweeft van boom naar boom het gras moet kort, de vissen voer ik roep je door het huis en over koren verloren, want de dood ging met jou heen…

Misschien dat er daarom maar weinig vrouwen zijn die vissen? De garderobe wordt net iets te saai. Maar ik heb bij de visboer weleens goed gekeken naar die scholfilet, haring en tonijn. Erg helder keken ze toch niet uit de ogen. Dat kan ook de te vroege dood en de bak ijs zijn geweest, waarin ze zijn geconserveerd.…

Ik staar over het water En stap er dan voorzichtig in Lucht verandert in vocht en kou bereikt mijn kin Kijk even naar mijn buddy En trek mijn flippers aan Straks verdwijnen we van de aarde Net alsof we nooit hebben bestaan Loom laat ik mij zakken Het water voert me mee Eindelijk kan ik zweven Net als de vissen in de zee…

Er waren eens twee mannen die in het parkje elkaar spraken terwijl ze aan het vissen waren. Zegt de ene tegen de andere: mijn leven is net een sprookje, elke keer als ik met een vis thuis kom zit er een prinsesje op de bank. Zegt de andere man: mijn leven is ook net een sprookje, elke keer als ik thuis kom zit er een heks op de bank!…

Toch kan het haast niet anders als hij nog even vist dan moet de tijd gaan komen dat mijn buur zijn vissen mist.…

Vissen is als het lezen van een goed boek. Je vangt het gedachtengoed uit het water en je geeft je wens weer aan de vader terug. De vis is tenslotte de moeder van de mens.…

Vissen zijn nederig en stil en houden van van Hemel en iedereen die pijn lijdt, ze zijn het aspirientje van de dierenriem, gelovig en zacht.…

het kanaal bij de witte brug vaders favoriete stekkie daar ving hij walvissen voor Madurodam…

Riet-geknak, kabbel-kroos wind-geruis, water-drup eend-gekwek, vis-geklets reigers-stap, rat-gespat hengel-swiep, sigaar-gezuig roei-gebonk, net-gegooi laars-gesop, fladder-zwaan koffie-slurp, brood-gesmak muggen-zoem, rochel-spuug snotter-snuif, handen-wrijf natte-hoest, molen-ratel aasvoer-worp, hout-gekraak vogel-fluit, muis-gepiep koe-geloei…

De wind was tegen En het lood was zwaar Toch wilden wij vissen Gooien van hot naar haar De worp liet te wensen over De aanbeet liet verstek En alle stoere verhalen Gingen hiermede op hun bek De voorraad aas slinkt gestaag Slijm der pieren druipt omlaag Langs met brood gevulde handen Verhalen gaan over zagers met tanden De humor is…

De komst van het bejaardentehuis ‘De Klapperwiek’ geeft een totaal nieuwe dimensie aan onze nieuwbouwwijk. De Klapper grenst aan een grote visvijver, met prachtige hardhouten steiger. Een ieder, maar vooral de bejaarde heren, maken hier dankbaar gebruik van. Snel krijgt het een grote sociale functie. Hangplaats voor de ouder wordende medemens.…

Na een poosje besloop ik het tweetal om een foto te maken; op dat moment sloegen ze net een visje uit het water. Het diertje spartelde en Bram stond met grote ogen toe te kijken hoe zijn vader het diertje van het haakje verloste. Een grote zucht ontsnapte hem toen het beestje weer terug spartelde in het water. ‘Heb je hem op de foto?’…

In helder water veel te zien visjes oh zoveel niet te geloven misschien ik probeer ze te tellen dat gaat helemaal fout want ben ik bij de honderd zijn ze allemaal stout ze zwemmen door en voor elkaar het zijn er wel een miljoen ze zwemmen notabene in een school en houden niet eens hun fatsoen…

Ik ging houden van de oranje en gouden vinnen en schubben, van de elegante, dubbele uitwaaierende staart en van de zilverwitte buik van mijn vissen, die glinsterde als kwikzilver in het late lamplicht. En ik hield van hun bedaard en bescheiden happende bekjes als zij hoopvol naar de oppervlakte zwommen, in afwachting van hun voer.…

Zojuist werd het net Opgehangen Schilderij van dode paling En stikkende zoutwatervis - Eerder een collage, eigenlijk - Weer uit het water In de lucht, boven De boot waar het al weken Regenachtig miezert Getrokken als zoutwaterthee vissen over boten vliegen Vogels onder dekken duiken En de visser zeker weer Gedwee naar zee?…

Tussen geum en aronskelk staat de tuinman met zijn net. Hij schept en schept de vliezen weg, bij oevergras en waterblad. Aanslag en afval aangegroeid, takken en blaadjes aangewaaid, van hier en daar en overal. Van overal uit het heelal...…

leuk metgezel Overal naar welke stek ik ook ging Vroeg of laat kwam hij of was er wel Een aardappel als neus en zijn visueel gebrek Met zijn grijze baard en enorme kale kop Was het keer op keer als ik beet had haalde hij op De jaren verstreken gelijdelijk aan werd ik bang Om hem ooit te zullen moeten missen Een moordmaat om mee te vissen…

Nee zegt Foppe, hoe kan ik anders vissen vangen denkt hij en rolt vlug een sjekkie en gaat op bed liggen om alle gedachten op een rijtje te zetten en schrijft dan dit verhaaltje met een trots gevoel. Want hij heeft immers zelf een vis gevangen! WONDERBARE VISVANGST Na het huishoudoverleg ga ik weer vissen. Nu met Ina.…

Heb geen oog voor de vissen zie de herten niet gaan, Zelfs de vossen en de vogels laten me helemaal links staan. In het water gooi ik een steen, Die net als mijn trieste gedachten naar de donkere diepte verdween…

ik leg mijn hand op je warme voorhoofd doe je ogen dicht ik zit naast je en denk aan je we schuilden samen voor de regen in het portiek van een flatgebouw je hoestte je was doornat slaap nu het leven klopt zacht onder je huid…

Tegen je warmte, dichtbij Lig ik te overdenken De slaap geen vat op mij En naast mijn gedachten, lig jij Tegen je warmte, dichtbij Voel ik mijn wanhoop branden Ik huil om wat je net zei En naast mijn wanhoop, lig jij Tegen je warmte, dichtbij Overpeins ik mijn verdere leven Ik wilde voor altijd wij En naast mijn leven, lig jij…

een zucht trekt door de tijd en ik vergeet doe toch alsof mijn stem wordt trager zwaarder of misschien juist ijler vreemd knikt het tweeduister mijn mond naar zinnen omlaag waar mijn angst woorden zeist verder voorbij het weigerend zelfbedrog en mijn verminkte zielenbeeld ik vergeet doe alsof ik vergeet net…

me door een schichtig bos tot waar laat nachtlicht weerkaatst op helder stil water Ik kniel Bij vingerraking verschijnt een rimpel breekt maanlicht Sterren knipogen Een uil roept kikkers kwaken natuur lijkt te ontwaken met de ochtend in zicht Probeer in wankel evenwicht weer op te staan Verlies grip en plof pardoes naast…