start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (138)
adel (13)
afscheid (116)
algemeen (330)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (242)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (23)
eenzaamheid (179)
emoties (170)
erotiek (68)
ex-liefde (64)
familie (113)
feest (41)
film (3)
filosofie (148)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (33)
geschiedenis (30)
geweld (46)
haiku (5)
heelal (38)
hobby (32)
humor (385)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (62)
internet (30)
jaargetijden (53)
kerstmis (79)
kinderen (174)
koningshuis (22)
kunst (49)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (258)
literatuur (352)
maatschappij (158)
mannen (34)
milieu (14)
misdaad (119)
moederdag (11)
moraal (99)
muziek (41)
natuur (97)
oorlog (108)
ouderen (18)
ouders (36)
overig (131)
overlijden (79)
partner (55)
pesten (29)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (114)
rampen (55)
reizen (132)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (63)
sinterklaas (17)
sms (6)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (43)
tijd (55)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (83)
valentijn (4)
verdriet (87)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (46)
voedsel (45)
vriendschap (85)
vrijheid (59)
vrouwen (88)
welzijn (55)
wereld (35)
werk (98)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (87)
ziekte (153)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 4925):

Vissen

Lange tijd bestond mijn enige gezelschap uit twee goudvissen, die vreedzaam maar doelloos rondzwommen in de glazen kom op mijn bureau, niet begiftigd met de menselijke vermogens maar al evenmin behept met hun gebreken. Uit de bolle, zwarte kraaloogjes waarmee ze mij trouwhartig aanblikten vanuit hun waterig verblijf trad mij geen intelligentie tegemoet, maar ook geen arglist, geen wantrouwen, geen haat, noch enige van de menselijke eigenschappen, die sinds jaar en dag een prominente rol spelen in het bedrijf van de menselijke komedie of tragedie.

Ik ging houden van de oranje en gouden vinnen en schubben, van de elegante, dubbele uitwaaierende staart en van de zilverwitte buik van mijn vissen, die glinsterde als kwikzilver in het late lamplicht.

En ik hield van hun bedaard en bescheiden happende bekjes als zij hoopvol naar de oppervlakte zwommen, in afwachting van hun voer.

Voor hen geen onoplosbare en onoverkomelijke filosofische problemen, geen vragen over sterfelijkheid en zingeving, geen atoombewapening, geen milieuvervuiling, AIDS, honger, terrorisme, armoede of discriminatie.

Waren mijn goudvissen de meest gemankeerde wezens of was ikzelf dat "schitterende ongeluk"?

Schrijver: I. Broeckx, 07-07-2013



Geplaatst in de categorie: dieren

Deze inzending is 82 keer bekeken

4/5 sterren met 1 stemmen.



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Han Messie
Datum:07-07-2013
Email:hmessieatlive.nl
Bericht:Ineke, het doet mij deugd dat je mijn reacties op prijs stelt.
Ja, die eenvoudige goudvissen zijn met heel weinig tevreden en kunnen met heel weinig middelen in leven blijven.
Maar om die diertjes psychologisch te benaderen: Die ronde kommen zijn heel slecht voor hun kleine brein. Hun denken gaat als het ware ook ronddraaien. Een klein vierkant of rechthoekig aquarium is zeer zeker te verkiezen.
Groeten van Han.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)