Alle inzendingen over Niks zeggen

Als je altijd gelijk wilt hebben, moet je niks zeggen.…

Met veel woorden niks zeggen, is net zo'n kunst als domweg toegeven dat je het ook niet weet!…

Is het zo dat we allebei niks zeggen Is het zo dat we allebei niet willen weten Is het zo dat het beter is Dat het is zoals het is?…

Een ooievaar kijkt wild om zich heen En vraagt zich af waar de lente blijft Het is dan wel de winter die verdween Maar nog geen zon die z'n stralen schrijft Er zijn wel vaag letters te voelen Maar nog geen woorden en zeker geen hele zinnen Dagen die niks zeggen, niks bedoelen Alleen dan dat de lente later zal beginnen…

je naam zal niks zeggen als mijn bloed drijft over betraande paden mijn lichaam staat verstijft als mijn geest zou vallen zou jij mijn lichaam zien met een staande grauwe blik doods, zoals ik dat verdien..…

De een zei: ‘Ik wil niks zeggen, maar waarom ging ze toch ook zo laat door die enge Peperstraat?’ Een ander zei: ‘Ja, ik snap dat ook niet zo. Heeft ze nou echt niet in de gaten dat ze een erg mooie meid is?’ Een derde meende: ‘Ik wil niks zeggen, maar zoals zij er ook bij loopt – korte rokken en soms van die geile hoge hakken.…

ik iemand met zoveel geweld de toetsen van een telefoontje dan komt het bericht: er is vertraging hij stampt, krijgt zin de trein te slopen ik mag niet kijken gasvlammen komen uit zijn oogkassen ik ben als een konijn gevangen in groot licht ik moet oppassen hij laat zijn aansteker tachtig keer klikken twee keer een vlam niks…

Doen we allemaal dezelfde wens, maarre: niks zeggen hoor.…

Het is alsof het niet belangrijk genoeg is en daar baal ik van, zo ontzettend dat mijn humeur er onder lijdt en dat moet niet, dus ga ik niks zeggen over al die mensen die last hebben regels na te leven...…

Ik zeg niks. Aangekomen op het winkelcentrum, lopen er talloze schoolkinderen ook doelloos te slenteren en mensen op te houden, ik zeg niks. Op een goed moment stopt abrupt voor mijn wiel een donkere jongen, ik rij tegen zijn broek aan. Hij draait zich om, kijkt me aan, zegt niks en ik zeg, ....ook niks.…

Hier ben ik gewoon, gewoon zei ze, maar daar, daar wordt zo op me gelet dat ik niks zeggen kan, daar wordt naar me gekeken alsof ik anders ben. Ben ik anders, vraagt ze dan? Ze verwacht een antwoord, duidelijk en ik zeg: wanneer je in de spiegel kijkt, wat en wie zie je dan? Nou zegt ze: mezelf natuurlijk, jij toch ook?…

T u spreek met, ik zeg: niks zeggen, je bent van Eneco, wil mijn contract aanpassen, ik wens mijn huidige contract te houden, je bent nummer 4 die belt vandaag en ik ben er klaar mee! Zelden heb ik zo vaak het rode knopje in hoeven drukken!…

Sssstttt niks zeggen………….laat me even verder dromen wil je!…

Dochter antwoordt: dat lust ie niet...en ik gebaar: niks zeggen. Pak een schaaltje vla uit de koelkast en kruip gezellig naast het kind op de bank. Wa's dat voor vla oma? (we doen samen met 1 schaaltje) en ik zeg: dit lieverd is nou vla met paaseitjes....( hij had een uur daarvoor om een paaseitje gevraagd!)…

Als ik het voor het zeggen had zou ik maar wat graag 2779 wielrenners inruilen voor 2779 vluchtelingen. Die geven we dan een step en iedereen is tevreden. En die ingeruilde wielrenners? Die mogen lekker gaan fietsen op het net aangelegde fietspad in de woestijn van Jemen (dat fietspad komt in de woestijn van Dubai maar niks zeggen hoor).…

Net als de media stilte van de VVD en de PVDA, die zeggen niks, zolang ze nog aan het bedisselen zijn, waar ze ons nog meer mee kunnen pakken financieel gezien dan, en maar glimlachen als de camera op ze gericht staat, nee ze kunnen niks zeggen, want dat is zo afgesproken, ze lachen tot wij dalijk te horen krijgen, terwijl het lachen ons vergaat dat…

We moeten willen worden wat we zeggen te zijn.…

Als je niets te zeggen hebt, doe het dan niet hier.....…

Hij koos niks hij wilde mij niet alleen de aandacht warmte en tijd die wilde hij niet kwijt. Zij koos niks zij gaf niks meer maar eiste aandacht warmte en tijd die wilde ze niet kwijt. Ik kies alles maar er is niks niets te krijgen niets meer te geven ik kies alles maar heb alleen veel niks in mijn leven.…

Maar wanneer ik niets meer te zeggen zou hebben, tja dan valt er ook niks meer te lezen natuurlijk. Het een is het gevolg van het ander!…

'k Heb niks gebroken, (afkloppen), ben niet ziek, maar vandaag deed ik niks, hoefde ik nog minder en heb geen bal gedaan; morgen, ja morgen is iets anders dan vandaag, maar vandaag, pikt niemand me meer af!…

Het was heel gek, maar het leek of die schenen te zeggen, dat ze het niet meer aankonden. Zijn pupillen waren heel groot. Zijn reflexen heel traag. Hij haalde om de zoveel tijd een beetje hortend adem. Alles, heel zijn lichaam, sprak de ondergang, de dood uit. Ik kon niks zeggen alleen maar kijken.…

Ik aarzel tussen niks zeggen (alles wat je aandacht geeft groeit) en laten merken dat ik het een vies verhaal vind. ‘Maarten, ik vind dit een vies verhaal’ zeg ik tenslotte, terwijl ik zijn handdoek uit zijn rugzak sjor. ‘Ik stel voor dat je je zwembroek aantrekt, de les begint zo’.…

Laat ik maar niks zeggen nu, als de jongen haar dat zou flikken. Maar Charlotte was makkelijker. Liet haar gaan. Vanuit het stomme lege kale Friesland waar ze na haar kindertijd niks spannends meer meegemaakt had, geen Indiaan in een kano meer gezien sinds begin jaren zeventig, naar de Grote Stad.…

Niemand wordt ooit een redenaar als hij iets te zeggen heeft.…

En dan ben jij er, zomaar, heb ik lief en durf het niet te zeggen.…

Vele woorden, vele zinnen, vele beweringen, maar men zegt eigenlijk zó weinig!…

Ik ben gewoon tevreden met hoe mijn leven is niets is eigenlijk een nadeel omdat ik dus gewoon niks mis.…

zeg me wie zij was niet waar ze woonde noch haar naam die zaken hoef ik niet te weten maar zeg me hoe ze naar je keek je bent het niet vergeten was haar huid gebruind of bleek welke kleur hadden haar ogen was ze lief zou ik haar mogen of was ze fel en vaak te hard zeg me hoe zij je noemde of je dat teder vond had ze zachte handen…

Geciteerd worden, dat lijkt mij heel erg, alsof je verder niets meer te zeggen hebt.…