Alle inzendingen over RONDKIJKEN

In de Bredase buitenwijk Muizenberg bevindt zich een bescheiden, maar zeer welkome zaak van de welbekende Albert Heijn. Voor wie tijdens het winkelend rond zien een beetje moe zijn, is hier smakelijk vertier bij even rustig zitten. Over een smalle kleine tafel dansen koffiedamp en bloemengeur zwierig met elkaar: een vorstelijk nodend domeintje met…

Doordringend kijk ik net zo lang tot de leegte binnentreedt en ik niets zeggend rondkijk met een lege blik.…

Op een wankelend been en een fiets zonder bel fladder ik de ruimte rond razen rondkijkend en alert. Tierend en teleurgesteld draaf ik langs mij heen. En uiteindelijk uiteindelijk uiteindelijk. Tuimel ik over mijn veters. Tuimel ik over mijn duimen. Tuimel ik, ja, tuimel ik.…

Prozatekst Heerlijk heen en weer banjeren en rondkijken in dat Lentebos! Even met de ogen knipperen... Die glanzende zilverkleurige vlekjes; zijn dat allemaal witte bloempjes? Eens beter kijken. Nee, al die grondblaadjes zijn bevlekt met zonlicht en zijn net neergestrooide bolletjes glas.…

Sterren in nevelen gehuld Binnen alle kleuren Afstanden, te betreuren Als mens, veel geduld Het universum aanschouwen In al haar pracht Ervaar de kracht Probeer te vertrouwen Kristal in alle soort Beluister het gevoel Je weet met welk doel Ervaar het voort Oude zielen rondkijkend Vaak zoekend Onhoorbaar roepend Zich geestelijk verijkend…

De Noordelijke wijk van Rotterdam heeft een ondernemende geest, die in het klein woekert als de streefzucht van een wereldstad. Tegelijk heerst hier de geborgenheid van een tevreden dorp, dat vol weelde bloeit. Veel mooie, bevallige singels met luchtig kroos, liggen vredig onder overhangend lover van treurwilgen of andere bomen. Dat water geeft gezonde…

Het Hoge Rijk kan men in dit leven ook ervaren door zich al rondkijkend over te geven aan de schone, vragende nietigheid van het alledaagse.…

Ver weg, ergens in een heerlijk warm land, lag een mooi bos. Er was wel iets heel bijzonders in dat bos. Daar zweefde altijd een klein wolkje rond. Elke dag kringelde het tussen de boomstammen door. Nooit kwam het hoger dan de boomtoppen. Of het nu stralend weer was of het hard regende: dat wolkje was altijd even zuiver en glanzend wit als een jong…

"Kijk, het lijkt wel of daar een struik aan het lopen is," prevelde een vermoeide zwerver in zichzelf. De hele nacht had die man nog niet geslapen. Nu ging hij eindelijk liggen, onder de takken van een sinaasappelboom. "Ik verbeeld me toch wel erg rare dingen als ik moe ben," dacht hij, en sliep meteen in. Nog altijd hing het wolkje om het peperboompje…

want het eind kan ik niet zien en aan het lijntje worden gehouden is iets wat ik niet verdien ook jij bent aan het rondkijken maar niet direct naar mij misschien heb ik je aandacht voor een deel maar daarvan wordt niemand echt blij ik ben gestopt met hopen hou me alleen maar bij de feiten ik blijf nog wel even zoeken maar zal niet de rest…

Onlangs, rondkijkend bij Tuincentrum "GroenRijk" zag ik dat men daar tot op de huidige dag pim-pam-pet-spellen verkoopt Het doosje met het opschrift "pim-pam-pet" stond daar bescheiden en welhaast onopvallend opgesteld tussen speelgoed, spelletjes en overige artikelen.…

Dan: 'wilt u zelf even rondkijken of zal ik u helpen' Daar denk ik over na: 'bedoelt u wat ik denk dat u bedoelt? ' 'Watte?'' 'Bedoelt u echt dat u mij gaat helpen met rondkijken? Hoe werkt dat? Gaat wij dan samen op een gemotoriseerde bakfiets door de winkel scheuren voor een bedorven worsten rondleiding?…

Er zijn als ik bewogen rondkijk veel beelden om bij stil te staan. Zowel de zorgen als de vreugden gaan als een filmband langs mijn oog. ’k Zie naast voorbije wolkenvelden een lichtstraal aan de hemelboog. Kijk, op een maanden oude foto lacht een beminde mij nog toe. ’t Is een herinnering aan vreugde en toch maakt het mij droef en moe.…

Prozatekst: Dat veld lokt zo om er al rondkijkend in heen en weer te drentelen, genietend van weide- en bloemenpracht. Maar nee, de detective en zijn hond zoeken naar vermoedelijke voetsporen, kijken als het ware naar elke vierkante centimeter beneden hen. Ja, de man ziet hier en daar platgetrapte grassprietjes.…

Maar als ik nu in mijn huis rondkijk, begint het steeds meer míjn huis te worden. En eerlijk gezegd ben ik er ook nog lang niet, maar wat hier staat is wel van mij en niemand kan mij dit meer afpakken. Het geeft een minder zorgen en meer zekerheid en een gevoel van trots. Sparen een ouderwets begrip, maar zo veel veiliger dan lenen.…

Rondkijken en geconcentreerd noteren wat er allemaal nodig is om het huis schoon te krijgen. Die jus kan een uitschieter zijn, een gedachtekronkel. Of ze heeft manlief op pad gestuurd. “Henk, ik ga vandaag de ruiten doen. En de rest ook. Hup, schiet op, haal jij de boodschappen, dan kan ik vast beginnen.”…

Het was lekker weer, dus meer terassen, een beetje shoppen, een beetje rondkijken. De dag ging snel voorbij. ’s Avonds weer ontspannen terug, voordat het helemaal donker is, zodat je niet bij nacht over de onverlichte tweebaansweg hoeft. Eigenlijk niets bijzonders. Hoewel het niet iets is wat ik elke week doe.…

vraagt hij strijdlustig rondkijkend op een toon van “als die zich meldt, dan sla ik hem helemaal in elkaar”.…

En Gershkovisch deed wat een journalist moet doen: rondkijken en noteren wat hij ziet. Het was genoeg voor arrestatie, maar omgekeerd zou je je kunnen afvragen of iemand duizenden soldaten van het eigen land de dood in jaagt niet ook een landverrader is? Dat is niet zo, volgens de Russen en zo komt de aap uit de mouw.…

De honderden bonte neonlichtjes van de vele gokautomaten toveren de grote, vierkante ruimte als het ware om tot een soort futuristische kermis, die in tegenstelling staat tot de strenge, solide muren en vensters van het gebouw, die haar klassieke afkomst verraden. Een grijsaard nadert de speeltafel, waaraan al enkele middelbare dames, gekleed in strakzittende…

De honderden bonte neonlichtjes van de vele gokautomaten toveren de grote vierkante ruimte als het ware om in een soort futuristische kermis, die in tegenstelling staat tot de strenge, solide muren en vensters van het gebouw, die haar klassieke afkomst verraden. Een grijsaard nadert de speeltafel, waaraan al enkele middelbare dames, gekleed in strak…

Rustig rondkijken is er daarna ook niet meer bij. Ik ben verdacht, zelfs in mijn eigen ogen. Nadrukkelijk onschuldig beweeg ik me langs de rekken. Ruim in het zicht van de bewakingscamera's die ik geruststellende blikken toewerp. Waar ik normaal een product ter hand zou nemen om nader kennis te maken, laat ik dat nu achterwege.…

Ze vond het gelijk een prima idee en liet zich als een klein kind in de kar zetten, pontificaal rondkijkend en de zwoegende baas voor haar af en toe goedkeurend toehijgend. Maar wat we niet verwachtten gebeurde. Ze herstelde. Als we nu uitgaan, wil ze na een tijdje in de bolderkar eruit en gewoon meelopen naast de kar.…

Soms als ik om me heen kijk in de tram, op straat, zie ik weleens oudere vrouwen die voortdurend opgewekt rondkijken. Alsof ze de hele tijd aangenaam verrast zijn. Als ik hun blik volg om te kijken met wie ze deze blijheid delen of uitwisselen, zie ik niemand. Dit is hun publieke blik, weet ik nu.…

Ik zag nog wel andere sujetten die op een klein podiumpje stonden, rondkijkend, geschminkt of niet, met een hoed op de grond en de hoop in hun ogen dat u, als voorbijganger, er vijftig cent in legt. Of een euro. Het gaat me om de tienermeisjes en het boek Happiness van Richard Layard. Ook een man, maar daar gaat het niet om.…

Soms als ik om me heen kijk in de tram, op straat, zie ik weleens oudere vrouwen die voortdurend opgewekt rondkijken. Alsof ze de hele tijd aangenaam verrast zijn. Als ik hun blik volg om te kijken met wie ze deze blijheid delen of uitwisselen, zie ik niemand. Dit is hun publieke blik, weet ik nu.…

In plaats daarvan zeg ik dat ik zelf even ga rondkijken. Even later heb ik een “Dodie Mam Fopspeen Ulti Supersoft” ad 5,45 voor mijn kleinzoon weten te scoren en loop naar de toonbank om het zaakje af te rekenen. Voor mij één klant. Een vrouw die met het hongerlijdende dunne ding staat te zeuren over het weer.…

En omdat ik toch dien te wachten, kies ik deze keer met zorg de langste rij om aan te sluiten, een positie vanwaar ik de vertwijfeld rondkijkende gezichten van hen die bijna aan de beurt zijn in alle rust kan observeren. De rekken met 'echt' waardeloos goed staan daar namelijk opgesteld.…

Het is een mooie positie vanwaar ik de vertwijfeld rondkijkende gezichten van de mensen die bijna aan de beurt zijn in alle rust kan observeren. De rekken met 'echt' waardeloos goed staan daar namelijk opgesteld. Dit in een laatste poging nutteloze inhoud alsnog te slijten, uiteraard ondersteund door visueel verleidelijke prijskreten.…

Nu kon je je huid met tape, sjaals en wollen sokken aardig afdekken, maar een mens moet toch ademen en rondkijken. Dus krab je je eenmaal in je slaapzak - anti muggenolie ten spijt- het ongans. Een ander stekelig karakter is de wesp. Je hebt ze in allerlei soorten en maten.…