Alle inzendingen over Toevluchtsoord

Een toevluchtsoord is namelijk verre van, dus geenszins onbelangrijk voor iemand met - HET ZWAARD VAN DAMOCLES - boven zijn of haar hoofd. (Uit: van Dale; Groot Woordenboek der Nederlandse Taal: gunsteling van de tiran Dionysios van Syracuse.…

Wat wij toeval noemen, is het toevluchtsoord der onwetendheid.…

Quick quick slow als de koorddanser op het smalle koord vergeten de dansles door vangnet vol gaten zonder toevluchtsoord wankele balans op het rafelrandje dat evenwicht verstoord overkant nog te ver de onvermijdelijke val als laatste slotakkoord…

Onze fraaie en befaamde LocHal staat altijd open voor een groot publiek en vandaag zocht ik er mijn toevlucht en hoewel zij een stenen, anonieme kolos is, fantastisch ingericht met tal van bewonderenswaardige artefacten en parafernalia, verwelkomde zij me vandaag met haar lichtschijnsel en haar gigantische boekencollectie en zij sloeg als het ware haar…

Hier ben ik als Adam in mijn eigen woud: elk woord een toevluchtsoord, een scherpe bijl, een kogel, een trouwe, gehoorzame hond. En ik hun meester en pleegkind. Hoewel verwond en getroffen weet ik me in een gedicht het veiligst. ---------------------------------- uit: 'Tolk van het moment', 1999…

Wie heeft die schelp daar geplaatst, die m'n enig toevluchtsoord geworden is en waarin ik nu gevangen ben. Waarin de muren op me afkomen en de nacht nooit sterren heeft. Er is slecht plaats voor één.…

De dromer in het dichte woud droomt luchtkastelen eeuwenoud de zanger zingt benauwd noten zonder inhoud De danser danst zijn wals maar de blues klinkt te vals de schilder vangt de kleuren maar mist nog steeds de geuren En de dichter droomt voort woorden als toevluchtsoord zinnen veelzijdige draden langs zwaarbeladen paden en de…

De dijk, de eeuwig stromende rivier Ze zijn mijn toevluchtsoord Veel heb ik hier al doorgemaakt Aan pijn en wanhoop en verdriet Soms blije levensvreugde Vandaag is er alleen een angst Die ik niet toe kan laten Omdat hij me verslinden zal Maar, vastgezet, me even goed verstikt De zon, de wind, ik voel ze niet 'k Ben nergens mee verbonden…

Ze zullen gaan wonen in "de boerderij", een negentiende-eeuwse landelijke woning die een toevluchtsoord voor velen zal gaan vormen. Daar zal hun liefde zich profileren en levenslang gestaltekrijgen "for better and for worse".…

Wij hebben hier in Tilburg onze "Bijsterstede", een toevluchtsoord voor ouderen, met een "Social Sofa" voor de deur waarop men, als men geluk heeft, nogal eens iemand tegenkomt.... Maar hoe dit ook zij, op een nog koude voorjaarsdag moest ik kennelijk in die contreien eindeloos op mijn regiotaxi wachten.…

Een kale ruimte scheidt de winkelpanden vlakbij "de grote Albert Heijn", de pleisterplaats en het "toevluchtsoord" van vele Tilburgse consumenten die, beladen met boodschappen, hier in en uit lopen. Niettemin moet gezegd worden dat enkele bloemenstalletjes de lege, betegelde hal sieren.…

Ze hield nog altijd zozeer van de buitenlucht en van de natuur en dus strompelden we samen uiterst moeizaam voort over het ronde pad naast de zorginstelling waarin mijn vriendin haar laatste domicilie en toevluchtsoord gevonden had.…

Dat nederige stukje aarde aan de Noordzee is jouw toevluchtsoord, kabbelend aan het strand verlang je naar een persoonsbewijs. Dat komt op zeker, want na tien jaren strijd en drie kinderen kunnen we je toch niet meer terugsturen ?…

Zo "overleeft" slechts de materie, zo zal de materie er nog zijn als het hart en de ziel zijn weggesneden, als de handen en de ogen hun boodschap niet meer kunnen overbrengen en de materie nog het enige toevluchtsoord is.....…

stil 't Is wintertijd Er heerst de griep En knorrigheid De dag is kort De hemel grauw En pas maar op Je vat nog kou De grond is hard De tijd is lang Het leven gaat zijn loden gang Er wordt gewerkt Er wordt gespeeld Er wordt vooral Een hoop verveeld Maar zie je 't van De overkant Het kleine dorp In 't starre land Een toevluchtsoord…

witte sneeuw Dwarrelend op mijn leven vol met zonden De maagdelijkheid die je lichaam spreekt Verlicht mijn donkere bestaan Je ogen stralen als een regenboog De prachtigste kleuren weerspiegelen mijn blik Een stortvloed van glinsterende teinten Daalt over mijn nedere lichaam heen Je bent mijn schuilplaats, mijn warme deken Mijn toevluchtsoord…

Voor veel slachtoffers en gedupeerden is het een vluchtplaats geworden, een toevluchtsoord te midden van de hel van het ziekenhuis. Mijn intens dappere vriendin rookt hier een damessigaartje. De ernstige ziekte is doorgedrongen tot in iedere porie, iedere cel van haar lichaam en ze heeft te veel, veel te veel om over te tobben.…

Café-Restaurant "De Postelse Hoeve" strekt zich uit aan de Rueckertbaan met haar langgerekte serre en haar kleinere zaal met de kunstzinnig vervaardigde lampen, waar ik vaak mijn eenzame uren botvierde. Men zegt dat het restaurant verbouwd zal worden tot studentenhuisvesting. Dan zal nooit meer de ober, mijn vriend, in zijn zijden gilet de drankjes…

Voor veel slachtoffers en gedupeerden is het een vluchtplaats geworden, een toevluchtsoord te midden van de hel van het ziekenhuis. Mijn intens dappere vriendin rookt hier een damessigaartje. De ernstige ziekte is doorgedrongen tot in iedere porie, iedere cel van haar lichaam en ze heeft veel, veel te veel om over te tobben.…

Solidair had ze naast me gestaan aan het sterfbed van mijn moeder en ze had mij een toevluchtsoord geboden toen ik na onbezonnen strapatsen van mijn jeugd tijdelijk mijn ouderlijk huis had moeten ontvluchten.…

Als de verkeersaders die leiden naar de diverse, uitgestrekte natuurgebieden van Midden-Brabant zijn dichtgeslibd wegens wegwerkzaamheden of files of als mijn wandelgenote een blessure aan haar been heeft, die haar noopt tot kortere afstanden, kiezen we als uitwijkplaats en toevluchtsoord vaak het Sterrenbos van de Oude Warande, dat ons altijd schijnt…

De dagen duren lang in de huiskamer, hun laatste toevluchtsoord, waar zij hutje mutje in de pluchen fauteuils zitten. Zij zijn "mijn dames" van "De Weerde" die ik nu gedurende een jaar iedere zaterdagavond bezoek, mijn beschermelingen, kameraden, vriendinnen en "moeders" tot de dood ons scheidt.....…

Vandaag de dag bevolken studenten de zalen en kamers van wat eens, nog maar kort geleden, het trotse Café-Restaurant "De Postelse Hoeve" was. In haar zalen vierden vertwijfelde vrijgezellen eens hun eenzaamheid. De vriendelijke obers waren als amateur-psychiaters. Zij wisten om te gaan met hun klanten. Zijn zij nu werkloos? Nu groeten de opgewekte…

Nietsontziende misdadigers knallen mensen af, schromen niet om mensen uit hoofde van hun beroep te bedreigen en maken ons land een soort van: toevluchtsoord voor hufters die het niet verdienen hier sowieso te vertoeven, maar dit terzijde.…

Zijn slaapkamer werd daarna mijn plek en het groeide om mij heen, mijn hok was mijn toevluchtsoord in alle barre tijden die ik doormaakte vanwege mijn ziekte. Uren, weken, maanden gleden voorbij zonder dat ik deel uitmaakte van de wereld om mij heen.…

Ik wist nooit dat de stad mijn domein zou worden na het afscheid van de allerliefste, maar de stad is mijn toevluchtsoord geworden, mijn hoedster, mijn beschermster, mijn geliefde en mijn vriend.....…

Het boekje werd mijn geheime toevluchtsoord, een wormgat in de tijd en ruimte, waardoor ik kon ontsnappen uit het beperkende keurslijf van de fantasieloze wereld om me heen, naar de domeinen van magie, mysterie en mystiek.…

Jakarta een poel van verderf (en een lól..), zou ik later beseffen, was slechts een soort van toevluchtsoord geweest, voor mijn pa. Een aartje naar zijn vaartje dus. Even lekker weg uit dat gestresste belastende Nederland. Dat hij niet terug kwam na jaren. Zoiets maakt mij wakker, word ik nieuwsgierig, en ga ik even kijken, bij pappies. Toch?…

Als ouder ben je voor je kind een ‘toevluchtsoord’, een ‘vangnet’. Kortom dat je als ouder altijd op de voor- of achtergrond aanwezig bent. Om vanuit die verbonden houding naar je kind te luisteren, te troosten, te bemoedigen, zodat ‘het’ in alle vrijheid weer op weg kan.…

Voor velen is hun ziekte een toevluchtsoord. Hun huid een afstandswapen. Het kan best een fascinerend gezicht zijn dat hun huid lijkt te sneeuwen wanneer zij zich uitkleden en die schilfers loslaat. Groot kan het genot zijn als een grote schilfer in één keer moeiteloos wordt losgetrokken.…