Alle inzendingen over Tot het bittere eind

Nu haar gewicht door de zware, levenslang noodzakelijke medicijnen is opgelopen tot negentig kilo; nu haar hele huis verwaarloosd en verloederd is en zij nergens meer besef van heeft, ook niet van zichzelf of haar geestestoestand, begeert hij haar kennelijk nog altijd, als hij zich tenminste niet gedwongen voelt haar tot haar bittere einde bij te staan…

Je hebt haar gekoesterd tot het bittere eind. Die hartverscheurende liefde hield jou overeind.…

De zomer waaraan samen met de rozen een bitter einde is gekomen. Hier, nu en nooit meer jij bij mij. Nooit meer die Zomer waarin het mooie rozen regende En het volop zomerde in onze harten.…

De eenvoudige, zeer gevoelige vrouw die mijn moeder was, sleepte zich in haar getormenteerde leven door diepe dalen van vertwijfeling en wanhoop tot het bittere einde kwam....…

Het onverbiddelijke geloof heelhuids ontsprongen Leven met een lichte toets van goddelijk besef; Nooit meer een zwart en bitter einde opgedrongen, Maar zonder wrok, blijmoedig, zonder ophef.…

De romantisch aandoende voorstellingen die hem veel pijn hadden gekost en waarvoor hij een hoge prijs had betaald vormden dierbare en zeer gekoesterde herinneringen aan zijn geboortejaar en overigens dierbare afbeeldingen die hem niet meer ontstolen konden worden en die hem onvervreemdbaar vergezelden zoals zijn eigen bloed tot het bittere einde van…

, maar dan ook tot het bittere einde De grens tussen dromen en realiteit word steeds duidelijker zichtbaar Ik weet alleen niet of ik mijn angst wel het land uit kan smokkelen Bang om herkend te worden, bang om mezelf bloot te geven Ik verleg altijd mijn grenzen, en toch blijf ik keer op keer op hetzelfde punt hangen Het gevoel wat ik heb is…

haar prooi los de zweefvlieg viel uit het web de spin liet het daarbij De Sieboldtuin is een Japans gebeuren een plek waar ik graag mag verblijven er hing een bord met talloze sponsors tot stand gekomen dankzij Burgy Bouwbedrijven Mijn wandeling leek achterwaarts aardbeitjes onderaan een japanse boom mijn gedachten langs verleden het bittere…

De echte doorzetters hielden stand tot het bittere eind, maar die lagen 's avonds geheid een uur in een warm bad om op temperatuur te komen! Dan springen we een paar dagen verder en ineens is het warm, te warm wordt er gemopperd, te warm wordt er gezeurd. De zon schijnt dat het een lieve lust is en een lieve lust is het, op zeker.…

Gronings bloed in de aderen hé, dat is behoorlijk hardnekkig en diepgaand, gaat tot het bittere einde voor de volstrekte waarheid. In iedere man schuilt een onbedwingbare jager, zeker in mij. Onrust drijft mij voort en zeker in de jacht naar ware liefde. Ik maar denken dat Mirjam buiten Gouda vertoeft, blijkt dat niet eens waar te zijn.…

Uiteindelijk ben je zo gefixeerd in dat irriterend plaagbeest, dat je doorgaat in je vernietigingsdrang tot het bittere einde. Het gaat niet langer om plooien of barsten, maar ze moet en zal het onderspit delven. Het is genoeg geweest!…

Mijn kies besloot door te vechten tot het bittere einde, waardoor ik de neiging kreeg al mijn tanden maar te laten trekken. De andere tanden kwamen op de hoogte van deze gedachtengang en begonnen spontaan pijn te doen. Met tranen in mijn ogen, en tot mijn tanden gewapend met pijnstillers, kwam ik aan de bij de noodtandarts.…

Knip je t.v. niet uit als het spannend wordt, maar kijk tot het bittere eind, anders vlucht je laf voor je angsten weg. Na een week merk je dat er iets in je begint te veranderen, subtiel, maar toch onmiskenbaar.…

(voor Susannah McCorkle (1946 - 2001)) Je bent geboren op 1 januari 1946 in Berkeley. Je vader was manisch-depressief en pleegde zelfdoding. Je oudere zus Maggie is schizofreen en je moeder kreeg Alzheimer. Je studeerde moderne talen aan de Universiteit van Californië, toen je vader een zenuwinzinking kreeg en moest worden opgenomen. Een therapeut…

Hem die mij grof beledigt, Mij overlaadt met schand En openlijk mij belastert, Hem reik ik de broederhand. Maar die mij voorkomend bejegent, Die mij aan zich verplicht En zich mijn vriend durft te noemen, Die spuw ik in 't gezicht.…

Liefste, maak gauw een krant van me. Schenk mij het genoegen te ontwaken in jouw poezelige handjes. Special edition Ontbloot pagina voor pagina de letters van mijn zinloze ziel; Stille getuigen van wat was Caressing Brandt met die priemende kijkers een holte in de rubrieken van mijn borstkas, waarop je genoegzaam sliep Sweet desire…

En dat proeft bitter.....…

Een zoete inval kan soms leiden tot een bittere nasmaak.…

Kijk naar wat we geworden zijn Jij een losgeslagen kind ik een verbitterde oude vrijster Jij eeuwig op zoek naar je identiteit die je steeds denkt te vinden maar die nooit de ware is Ik zit vol wrok keer op keer mijn wonden te tellen Ze schoon te likken maar het vuil van jaren en jaren komt eruit Kijk naar wat we geworden zijn…

Regen sijpelt op de aarde als tranen vol zoute bitterheid die een hogere kracht bewaarde om te verzachten wat niet te helen is. Engelen zingen je welkom, in harten ben je gegrift en nooit meer uit te wissen en vereeuwigd ben je in de sterren toch…zullen we je hier vreselijk missen……

gedans in mijn dromen hoopvol is de nacht stilte gaat verloren is het einde zacht bitter zijn mijn tranen ondraaglijk de pijn zal een engel waken waar licht verdwijnt en het land van duister mijn dromendans heel zachtjes leidt door stilte heen…

Terug in Morlaix heeft jouw moeder jou tot het bittere einde verzorgd. Je overleed op 1 maart 1875 in Morlaix door tuberculose. Je werd 29 jaar en je bent in Morlaix begraven. Paul Verlaine plaatste 7 gedichten uit 'Les Amours Jaunes' in zijn boekwerk 'Les Poètes maudits' uit 1884.…

Uit de hemel vallen druppels Als woorden in een moeizaam gesprek Grijs-grauw is de stemming Als ik opsta uit mijn bed Waar is de liefde Die me vervulde in de dagen van de zon Waarheen is zij vervlogen Wie plaatste deze bitterheid er voor terug...…

haar naam begint vooraan het alfabet mijn naam begint met een zet het vormt een reden om samen te zijn zij is de druif en ik ben de wijn ik ben de dichter-fotograaf en lul maar het begin en eind de dingen aan elkaar geen suiker, bitter zoet en aspartaams vul jij me op, jij bent de uren gaans…

In 1940 verbleef je in Ekenäs en later in het Luontola-sanatorium en vanaf 1944 in een Spa-hotel en sanatorium in Saltsjöbaden, waar je door de therapieën nieuwe energie kreeg en opnieuw vurig schilderde tot je bittere einde, want bitter was het, omdat je zoveel meer liefde had moeten krijgen in vergelijking met de hoge dosis liefde die je met je schilderkunst…

Je zag dat het lot van de meeste hoeren uitmondde in armoede, degradatie, geslachtsziekten en het bittere einde. Je wilde een prostituee van hoog niveau worden en dus alleen beschikbaar voor de hoogste elite, die je de meeste luxe konden schenken. Je ging met Robert naar Parijs en je hield zoveel van die stad, dat Robert zonder jou terugkeerde.…

Zoutig mijn tranen Bitter mijn verdriet Zo dicht naast mij Zie je het dan niet? Kijk niet naar mij Maar kijk me aan Zie je mij echt Zie je me staan?…

Woorden liggen op de loer. Mijn tong heb ik al ingeslikt. Maar ze weten van mijn ogen daar schreeuwen ze het uit. Ze wringen uit mijn handen. Ze krampen naar mijn buik. Daar meng ik ze met gal. Woorden schrijnen overal.…

De start van het avondland in mijn geest aangevuld door het morgenland aangeboden door ons hart. Conversaties die opdroogden. Met als gevolg dat het geloof in ons beiden vervaagde. Toekomstvoorspellers die ons zeiden dat wij een lang leven voor ons hadden. Maar dan wel apart zoals nu blijkt. Nu ben ik wakker geworden uit onze gezamenlijke droom. Bij…

Op 1 juli 1942 kreeg jij weer dwangarbeid tot eind april 1943, na een verzoekbrief tot ontslag van bekende mensen, o.a. gravin/schrijfster Margit Bethlen, de vrouw van graaf István Bethlen, die van 1921 tot 1931 premier van Hongarije was. Zij kregen 3 zonen; András, István en Gábor.…