Alle inzendingen over Wilde vaart

Diep in de blauwe ogen van de stuurhut brandt de onhoudbare gedrevenheid van de wilde vaart, daar seint de wilde vaart met niet te negeren morsetekens en lichtsignalen.…

jaag door donkere wolkenluchten die als flarden scherend spoeden en zie wezens haastig vluchten voor het gedrevene van mijn felle woede De enkeling die nog draalt in mijn sferen stuw ik voort met veel stampij mijn trekkende stoten moet hij trotseren onder dwang buigt hij zijn hoofd voor mij Mijn woest bewegende gulzige handen hebben hun wilde…

teken van weleer nu een spookschip de olijftak een veer De oude zeeman sleet dagen langs de maas Vermoeid betraande ogen turend in de verte getaand gelaat miste schip en maat Altijd trekt het water gekrijs van meeuwen Jan van Gent gure wind ruisen der golven dat hij zo goed kent Zijn leven lang op zee gezworven avonturen de wilde…

'Want als kapitein op de Wilde Vaart...' Ik heb met genoegen nog een uur naar zijn avonturen geluisterd.…

Leyn ging een aantal jaren naar het Lyceum en daarna ging hij als ketelbink op de wilde vaart. Hij heeft heel wat gezien van de wereld en in zijn werk schemert dat zeeleven geregeld door.…

Een behouden vaart !…

Bij Sjaak die in een vorig leven op de wilde vaart gezeten had werd tenminste normaal gedaan. Hij zag er nog eens een Telegraaf en ook in tussenuren was er altijd verse koffie. Bovendien wakkerde het lijdzame verzet van de conciërge tegen elke nieuwe verordening Otto’s oude revolutionaire vuur uit zijn studententijd weer aan.…

Ik was zojuist overgestapt naar een andere lijndienst, de zo geheten ‘wilde vaart’. Dat hield destijds in, dat je aangemonsterd was voor onbepaalde tijd. De reis kon kort zijn, maar ook uitlopen tot één jaar, soms twee jaar of langer.…

adrenaline stuwt mij op, ik ben de vaart der volkeren aderen kloppen mij de keel, waardering en leescijfers zijn mijn deel en dat wil ik dus godverdomme niet (sorry Trijn) ik wilde alleen maar dat u mij mijn waarde liet…

Ik wilde zo graag in Haarlem wonen In een oud rustig huis aan de Leidsche vaart, Om 's avonds te luistren naar 't ruisen der bomen Waardoor de zeewind van Holland gaat.…

Je hield van zijn wilde, intellectuele en onaardse uiterlijk. Jouw vader was tegen jullie relatie en op 28 juli 1814 ging jij samen met Percy en Claire stiekem naar Frankrijk. Claire was mooi meegenomen, want die kon Frans spreken. Percy liet zijn zwangere vrouw Harriet Westbrook in de steek.…

Nog onlangs sprak ik verre van een vriend Die had naar veler idee de dood verdiend Hij wilde dat beslist van mij niet weten heeft toen met vaart mij het huis uit gesmeten Ik heb hem dat beslist niet euvel geduid Hij had gelijk de rekening moest nog uit Na een merkwaardig ziekbed is hij dan nu dood De kist is verzonken in kleurig glas in lood…

Kijk daar vaart een huwelijksbootje gelukkig raakt het kant noch wal Het vaart dan ook op volle zee al is dat niet altijd het geval Vaak vaart men door zeven sloten met rietkraag en met eendenkroos Terwijl de schipper staat te zingen daar was laatst een meisje loos Zij wordt jaloers kan het niet hebben dat hij zomaar dat liedje zingt Dus…

Nooit laat de ranke hinde haar waakzaamheid verslappen want je zit zo in de hoek waar de vallen klappen…

die mij in wilde verwarring hebben gebracht.…

Kijk, er waren eens twee beren, van wie niemand vermoedde dat ze hem wel eens smeren konden. Dat rijmt niet, hoewel het aloude kinderversje zulks deed vermoeden, waar hebben we het dan over. We staan erbij, kijken ernaar, hebben niet in de gaten dat deze dieren over meer gaven beschikken dan we hen toestaan. Zijn wij soms bang dat ze hem werkelijk zullen…

kolkende zee En de koers die ik ga is niet vast te leggen want mijn bootje vaart in beide mee…

Zij werken machtig, wild is hun plezier; Brutaal wordt ieder vreugde aangekeken. Hun feesten razen, en de nachten bleken Als het dorp nog davert van dans en getier. Hun wezen is als van gewone bloemen, Die sedert jaren in hun tuinen staan, Waarover met en traag eentoning zoemen In zware vaart de donkre hommels gaan.…

Beminde echtgenoten De wereld is een zee vol wilde en woeste baren, daarop een ieder zal te schepe gaan en varen. Daar zijn der die alléén die zee bevaren moeten; daar zijn der die de vaart door meegezelschap zoeten. Gij lieden zijt, getweeën in ‘t Sacrament gebonden; zíj heeft de bruidegom en gíj de bruid gevonden.…

Mijn nieuwe computer had me in de vaart der volkeren meegenomen, deed mijn vorige computer altijd naar wanneer ik een site wilde bezoeken of als ik aantekeningen wilde maken over mijn gedachten, deze werkte keurig mee, en liet mij niet onwetend worstelen met de vraag waarom de belangrijke zaken in het leven zo traag voor handen waren.…

hij voor AJAX al menig barrière met het mooiste doelpunt van het seizoen legde hij vandaag de basis: AJAX KAMPIOEN een voorzet van de lijn naar het doel een snoekduik, hakkie omhoog, wat 'n gevoel de bal schoof verrassend subtiel in het net de tijd werd even stilgezet zulke voetbalmomenten zijn goud waard dank je wel Rafaël van der Vaart…

De soldaat van 16 in Afghanistan. De oude vrouw in Lima-Zuid. Het zwerfhondje in de straten van Saigon. De man zonder oren in Kano. Het meisje van 14 in Calcutta. De gescheiden vader in Gouda. De ontslagen leraar in Berlijn. De zwangere bosnegerin in Kaapstad. De bedrogen belastingambtenaar in Nieuw-Vennip. De gelovige bakker in Kralingen…

Met hun poten in de vaart Staan de koeien en ze loeien En ze zwaaien met hun staart En ze slurpen met hun mond. En de varkens, hoe ze wroeten met hun snoeten In de vuile moddergrond. En de eendjes zwemmen in het water - Falderalderiere! - Wat gekwek en wat gesnater, Het zijn zulke drukke dieren!…

Vraag me niets als je me naar de nacht ziet staren mijn armen om mezelf geslagen wiegend in een zee van pijn wiens golven niet te breken zijn maar telkens nieuwe vloed aandragen Vraag me niets als ik worstel met woeste baren stuurloos zoek naar kalme stromen blind navigerend op het vertrouwen dat ik de haven zal aanschouwen wanneer de zon…

De vaart van eens moest na menselijk beraad voor een ruime rij- en wandelweg wijken. Ach, onze vroege tijd mocht zich verrijken met overal daverende schipperspraat, die, ruw lijkend, uitzag naar eed'le daad: dankzij zwoegen verdiende eer bereiken. Maar het verdwenen kanaal is herboren!…

En nu, Herman, is onze tijd bijna voorbij en maak ik de sprong over de wild kolkende rivier van de tijd en vind ik je nog terug, op de valreep en welhaast in de klauwen van de dood. Als je nog ergens leeft, ben je nu vierentachtig.…

Dromen die ik nooit vertellen kon, liefde die niet van mij leek te zijn draaien rond in een wilde dans. En het doet pijn, het doet zo’n pijn! Mijn lichaam lijkt open te barsten van gevoelens van haat, genegenheid en wanhoop.…

Ik heb niets aan te geven, behalve mijn genie.…

groeit uitbundig en steekt overal de kop op, wild en ongeremd…

Ik loop op wilde voeten die vol krampen slapen gaan.…