Alle inzendingen over Zeemeermin

Ze verrees uit de blauwe baai zoutschilfers aan de staartvin belaagd door de tijgerhaai die haar wonden ruikt. Het zilver van schubben een kiezelstrand Haar handen krullen krols. Zie ze lonken naar de stad die gevels koestert waar de koningszoon schuilt in een nis klaar voor een beet in een haak. We gluren gretig naar de wenken Vergeten…

Ik zag laatst vanaf een veer Een zeemeermin in de weer Heel ongeremd En ongetemd Wat gaat zo'n viswijf tekeer!…

Een zeemeermin uit Westerschouwen wou dolgraag een aardse man trouwen ze zong wuft en trots "kom hier op mijn rots" maar wie kan van een viswijf houwen?…

een zachte stroming vervoert mij in haar golf ze neemt me mee in kolken schuim haar wereld stroomt mij over ontvoert mij machteloos ik laat mij gaan verpoos in haar in haar zilte armen verdrink ik onze liefde…

Op een aardig nepstrandje langs de Reeuwijkse plassen maakte ik een reusachtige zeemeermin van zand. Achter mij dolden de zwembroekloze honden (ik leed aan plaatsvervangende schaamte gezien sommige geslachtsdelen) als losgeslagen wolven rond enkele flanerende, topless waternimfen.…

Sterren knabbelen aan de aarde Terwijl elke zeemeermin Daaronder kinderen baarde Op zoek naar nieuwe wereldzin Wat moet ik doen als fijnbesnaarde Ik ben toch slechts een ongeaarde Kan ik verhinderen dat meerminnen paren In onbegrijpelijk gemengde kring En dan weelderig gedichten baren Die geen enkele vrouw nog verwacht Ik voel mij opgewonden…

Voor de kloven en uitgesleten holen van de zeekust speurt men tevergeefs naar een sirene of zeemeermin, die er in antieke tijden, zittend op een steen het vochtige haar in de zon liet drogen totdat het blond er wijduit stond. Zij zijn sinds het begin van de Christelijke jaartelling verdwenen en nooit teruggekeerd.…

Dan wordt de kalme golfslag rond haar hoofd onderbroken door haar hand, die kleine, slanke breker, en blikt zij óp tenslotte, de kleine zeemeermin, en legt haar pen treurend terzijde.…

Zuiver in de meest kristalheldere beek Doorzichtig als pas geblazen breekbaar glas Beweegt ze met sierlijke tred door het water Alsof ze een echte zeemeermin was Lange haren nat glimmend in het ochtendlicht Haar huid prachtig mooi lichtbruin getint Ze droomt over later als ze een vrouw zal zijn Maar nu is ze nog…. een zeemeerminnen kind…

toen je been ik warmde zacht je huid je gleed in mij het schuim bedekte even wat zich later voor mij strekte ik sluit je in en kom op plaatsen die te klein voor vingers zijn ik kietel je gewoon uit gein omdat ik zo dichtbij mag zijn soms stroom ik even in je en verlaat je weer met pijn het was zo fijn jij ben mijn zeemeermin…

teen toen je been ik warmde zacht je huid je gleed in mij schuim bedekte even wat zich later voor mij strekte ik sluit je in kom op plaatsen die te klein voor vingers zijn ik kietel je gewoon uit gein omdat ik zo dichtbij mag zijn soms stroom ik even in je en verlaat je weer met pijn het was zo fijn jij ben mijn zeemeermin…

In kleurig blauwe golven als een laken toegedekt In een veilige haven voor het juiste effect Als een vogel in het water zweef ik als een vis Ondersteboven nu voel ik hoe dat is Ogen dicht geknepen een eindeloze droom Lange flarden mist gaan op in onzichtbare stoom Onder water gezien een mooie zeemeermin Door wolken…

In de Museumhaven heb ik gevreeën met een aardige zeemeermin. Ze ritste zo haar vissenstaart open. Het kan dus.’…

ik ben neptunus niet, bemin geen nereïde of zeemeermin. sprookjes die zichzelf schrijven eindigen doorgaans met de driewoordenzin 'er was eens', dat zie ik nu wel in. ja, verwens mij met mijn blindheid maar tot ongewenste onzichtbaarheid. verheug je, ik ben geen kerstmens.…

Wie liefheeft verliest haar stem voor lichaam, spoelt aan als een drenkelinge op een ver, vreemd strand toen je mij vond kon ik niet meer spreken dus zong ik mijn liefde met strelende vingers tot jouw hand mij losliet en mijn lippen openscheurden, rood niet meer te stelpen hoor, je woont in mij zoals de zee in lege schelpen ---…

Alleen mijn hoofd deint boven het watervlak, beweegt de mond als sprak het, een verbaasde zeemeermin. Er is geen einde en geen begin aan deze tocht, geen toekomst, geen verleden, alleen dit wonderlijk gespleten lange heden. ---------------------------------------------- uit: Parken en Woestijnen (Amsterdam 1940)…

eenmaal zat hij vast in het ijs maar een eskimo stuurde hem er weer uit en een indiaan gaf hem nieuwe tabak die nu op was en waar hij niet zonder kon en de pillen waren ook op zodat hij niet meer sliep en een week wakker was en in de nacht de maan en sterren en satelieten zag en een flesje cola dronk en toen kwam er iemand aan boord het was een zeemeermin…

De imposante boegbeeldborsten van een bevallige, zilveren zeemeermin leveren meer gevoel van koesterende warmte. De droeve hoofdstroom in zijn vulkanische hart vindt talloze zijrivieren in zijn karperachtige open- en dichtgaande nooduitgang.…

De sensuele Emma bewoog als een zeemeermin die de begeerte met de paplepel had toegediend aan haar libido. Er kwam een beetje humor aan te pas. Ze waren ook niet onhandig in het uitkleden geweest. Hij had zijn donkergroene onderbroek uitgedaan met zijn linker hand, die nog vrij was, met zijn ogen gericht op haar fraaie uitnodigende borsten.…

alle donk're dagen gedweept haar foto was op 't internet oh lieverd 'k werd retteketet m'n hartslag reddeloos opgezweept toen kwam die foto in 't lover jij keek ineens zo vrij en losjes staande - roekeloos in bosjes ja ha ik zag ze wil 'n jonge lover er kwam opstand van achter de begonia's de heren van stand pikten het niet meer…

Bodywarmer moet aan, mijn voeten worden op een andere stoel gelegd en mijn onderstel en middenschot worden in een slaapzak gewikkeld, lijk zo haast wel een zeemeermin. Over mijn bovenkant wordt een plaid liefdevol gedrapeerd.…

Ze las het sprookje van Andersen van de kleine zeemeermin en dacht aan haar leven en huwelijk. Nee, het ging niet goed. Ze stond op en verzorgde haar been goed en deed mooie kleren en schoenen aan en maakte een ontbijttafel klaar en haalde het kind uit bed en deed het de luier aan.…

een slechtgevoede, Groningse kleiboer op zijn knetterende tractor, verroest ijzer, schrale kleuren, een dubieus embleem van een erotische zeemeermin met onweerstaanbare hangtieten, een verrotte kar met modderige suikerbieten erachter, twee versufte jachthonden op de gammele zijzittingen.…

Subtitel: MAMI WATA Eigenlijke titel, maar te lang voor een pakkende titel van een beschouwing: EEN ZEEMEERMIN ZWEMT ÁLTIJD MET ONTBLOTE BORSTEN Functioneel bloot wordt dat genoemd. Mensen die kritiek hebben op de, geen misverstand, de stripgetekende blote borsten in MAMI WATA zijn beperkt, bekrompen en niet van deze tijd.…

De zeemeermin straalt totale vrijheid uit en zij is totaal in haar element. Zie haar met volle trots, vooruitstekende, naakte borsten! Ergens is het een grote eer voor Wigbold om juist daar geplaatst te zijn, hoe gruwelijk het tafereel ook is. Zijn ziel, die al vrij was, heeft eindelijk de totale vrijheid teruggevonden.…

Mooie zee, de grijze zeemeermin en de rode zeeleen hadden langdradige gedichten geschreven over de gedichten die ze van Bjarne hadden gelezen. Opnieuw werden hem wonderbaarlijke eigenschappen toegedicht. Van een anonieme bewonderaar kreeg hij een stuk lavendelzeep waarmee hij de huid van zijn lichaam kon wassen.…

Alsof Woemi, als een soort zeemeermin, of erger nog, als een sirene hem roept, hem naar zich toeroept, ver en diep de zee in, hem aan haar borst wil klemmen, hem mee wil voeren, vanuit het warme veilige water langs de kust naar de diepte, om nooit meer terug te keren. “Eerst was er de jongen. Ze wilde niet dat ik..”…

Friesland, in 1985 verscheen 'Klacht van een grootgrondbezitter' bij Poëziecentrum Gent, in 1993 verscheen 'Een raaf in Raversijde', eveneens bij Poëziecentrum Gent, in 2000 verscheen 'Pact met Pound' bij Kruispunt, in 2006 verscheen 'Gestolen lucht', wat de Publieksprijs voor de beste poëziebundel van 2006 ontving, en in 2011 verscheen 'Een zeemeermin…

Het is een rondborstige zeemeermin met permanent stijve tepels van brons, waar de Parijse, 19-jarige Marcelle Delquini model voor stond. Op jouw zeventiende ging jij naar Vaasa terug en op jouw twintigste overleed jouw vader. Tijdens de laatste maanden van zijn leven verzorgde jij hem dag en nacht.…

Tot aan zijn dood, schreef hij zulke mooie dingen, dat ik ze graag wil vergelijken met de parels die uit de ooghoeken van een zeemeermin rollen, als ze huilt en ik kan het weten na eeuwen ten volle of halfwas verschijnen. Ik was van hem gaan houden. Wat zou ik hem missen straks.…