Alle inzendingen over Zelfs m

De mysterieuze donkere ogen, ze wikten en ze wogen, scanden koel de kansen in, zonder enig mededogen Berekenend behendig spin je rond en rond en rond, terwijl langzaam krakende kaken maken, dat uiteindelijk zelfs m'n hart verstomt...…

Zelfs mijn verdriet lacht om zichzelf, is hypocriet. Ik wou niet zijn zoals die vele teerbeminden maar die hun minnaars toch niet minden, die kuis en koel vereren lieten wie hen vereren wou met rozen en muziek. Ik wou een vrouw zijn met een Groot Gevoel.…

In de ogen van deze kwaadaardige vrouw zijn er maar weinig mensen die deugen zelfs m`n vader gaat over de tong als ie afwezig was en speelde met zichtbaar genoegen mij en mijn vader tegen elkaar uit, zodat de relatie tussen vader en zoon niet al te hecht werd.…

Stilte in de straat stilte plakt op de muur op de glimmende steentjes in de stoel met de kussens op de marmeren tafel onder de autobanden zelfs stil is de vochtige volle maan de spaken van de fiets de druppel in de kolk de dichte jalouzieën de stilte geurt in geel en groen de stilte zoemt de stilte suist de stilte houdt de adem in…

Het beeld wordt gekneed in Liefde vervormd door verkrampte handen gesneden met het mes glijdt klei door vele lagen, dieper dan ooit raken kartels verstrengelde vingers in het zoeken naar elkaar daar waar woorden tekort schieten spreekt het lichaam nimmer gesproken taal…

venijn Iedereen staart me gebarend aan Bombarderend vlucht ik er vandaan Zoek de rust die de woede kan stillen Overweeg zelfs met kalmeringspillen Maar zet een zoetsappig plaatje op En zet zo m'n razende woede stop…

zelfs met beide voeten op de aarde sta je in wankel evenwicht zelfs met voldoende eigenwaarde schrik je van een vreemd gezicht zelfs met vertrouwen in elkander weeg je ieder woord weer af zelfs met respect voor die ander schend je telkens weer zijn graf zelfs dat moet je hinderen leer je het je eigen kinderen zelfs dit…

Bedankt M&M, bedankt.…

Een zatte biljarter uit Aken Kon onlangs geen carambole maken Dat was best wel sneu Want zelfs zonder keu Kon hij 'm in de kroeg toch flink raken…

Zelfs als ik lichtjes huiver, blijf je me een stapje voor. Je handen, die zijn heilig, streel m'n wang, zo fijn. Dan voel ik me weer veilig, afgeschermd van alle pijn. Je buik, dat wordt m'n kussen, niks anders ligt zo zacht. Om heerlijk op te sussen, beschermt me in de nacht.…

'n Traan zoekt haar weg langs m'n wang naar beneden Waarom toch dat terugkijken ? Geniet van het heden ! Wanneer ze eenmaal stromen komen flitsen en gedachten Zelfs in mijn dromen Waarom nog langer wachten ? Laat nu maar gaan 't reinigt hart en geest Zelfs dit intense verdriet om wat ooit is geweest...…

Een deuk in m'n zelfvertrouwen en in m'n ziel... Het leven is echt niet meer leuk... Waarom doe ik dan nog steeds moeite? Waarom geef ik het niet op? Ik weet het wel... Ik ben zelfs te schijterig om te zeggen...dat ik met het leven stop...…

Door m'n zwakte heb ik de strijd verloren, dromen...ze bestaan niet meer, je bent m'n diepste ware liefde, zelfs ademen doet nu hopeloos zeer. Mijn zwakte heeft het wel geweten, al vanaf de eerste avond in het begin, en of het nu goed of slecht is, ben voor je gevallen tegen beter weten in!…

altijd bezig met hun mond maar ik altijd met m'n handen geen moment stil bij hun maar altijd stilte bij mij ze zijn hier en dan weer daar maar ik altijd ergens anders ze rennen en vallen niet maar zelfs als ik stil sta struikel ik we verschillen in alles en toch zijn we gelijk…

Ik hoop dat me de volgende nieuwsberichten bespaard blijven: Izaan M. heeft zijn Braziliaanse cel verlaten, Izaan M. op weg naar het vliegveld, Izaan M. aangekomen op het vliegveld, Izaan M. opgestegen, Izaan M. geland op Schiphol, Izaan M. overgebracht naar Huis van Bewaring.…

Het kladblok ligt al weken ongebruikt op het nachtkastje naast m'n bed het gedicht dat in mijn hersenpan opduikt wordt meteen op het toetsenbord gezet Wie had ooit kunnen vertellen dat het bij mij zo zou gaan zelfs het telefoneren, het bellen is eventjes van de baan Eigenlijk komt het 20 jaar te laat denk ik bij mezelf met een lach maar…

Wie z’ aanneemt te beschrijven Zal in de arbeid blijven, Het zij de kloekste pen Die m’ in de lande kenn’. Best zal men met beschreien Die zoete naam verbreien. Schreit, Jofferen, uw leed Was nooit zo wel besteed. oktober - 1680…

Telkens als ik die mooie foto zie met twee van die blijde gezichten dan vergeet ik alles om me heen zelfs 's werelds slechtste berichten. Dan lijkt het of mijn vader naar me lacht en m'n moeder mij een knipoog geeft en als ik lang genoeg blijf kijken is het of die foto leeft.…

Maar kort en goed, we zijn hier om te leren en zelfs na een heel leven van leren, kan ik nu wel zeggen dat ik nooit alle antwoorden zal hebben, niet door m'n mensenkennis, diverse relaties of werkterrein. Ik schik mij in m'n lot en doe m'n best, als iedereen dat voornemen zo hebben, dan zou de wereld er een stuk vredelievender uit zien.…

Uitgeput tot in m'n wenkbrauwen. Uitgeput tot onder m'n schoenzolen. In zo'n gesteldheid gaat men soms vreemde dingen zien. Zo zag ik een groot reclamebord. Groot? Wat heet. Een opduvel voor 't oog. Het flitste maar. Aan-En-Uit-En-Aan-En-Uit-En… Had ik al verteld dat 't avond was? Welnu, 't was avond. Koopavond zelfs.…

Hij dacht algauw: 'M'n leven krijgt meer zin.' Hij had een schat aan boeventuig gekregen. Het tuig voldeed zelfs aan z'n stoutste wensen. Met grote arbeidsvreugde brak-ie in. Zo kreeg-ie weer vertrouwen in de mensen.…

Heb de kronkels uit m'n kop geschud raak nooit meer beklemd nu ik de put zélf heb gedempt.…

Op een nooit geschilderd schilderij staat ze met een lach. Wanneer je stil bent, hoor je haar denken: ‘Schilder mij, maak mij tot iemand!’ Achter de ezel zit een man. Hij maakt een zelfportret van een vrouw, moet soms lachen om de werkelijkheid. De vrouw doet iemand na, niemand die ooit heeft bestaan. De schilder imiteert de illusie zo…

Ik wil een M zijn. Omdat de M zo potig is, Kan hij waarschijnlijk Ver lopen. Omdat de M van boven Op een berg lijkt. Die vast wel te beklimmen is.…

In talkshow 'M' was Lale Gül uitgenodigd, schrijfster van het boek 'Ik ga leven'. Het gesprek nam geruime tijd in beslag. Ondertussen zat Arnon Grunberg te wachten. Zijn er straks vijf minuten over voor de winnaar van de P.C. Hooft-prijs? Margriet, presentator, sprak raadselachtige zinnen.…

een bijbelvertelling de lijdensweg begon na het bevallen bezoekers gingen onbedaarlijk proesten m'n ouders wisten ook niet wat ze moesten me houden of me elders zien te stallen ik ben niet wat je noemt een godenzoon en vrees zelfs dat Hij zich voor mij zou schamen (dat jong is niet van mij, ik zweer het …amen!)…

De chauffeur was zelfs zo vriendelijk om twee straten om te rijden, om me vervolgens 'even' voor m'n deur af te zetten! Toen ik rende om de trein te halen, die inmiddels al bezig was te vertrekken, was de machinist zo vriendelijk om de trein te stoppen.…

ik lig op m'n buik op de grond en stel me voor dat ze op me komt liggen ze is niet zwaar je zou haar zelfs licht kunnen noemen we bewegen niet nog niet een legermassa opgerukte stofjes deinst terug als ik uitadem hoe ik het ook probeer ik krijg onze ademhaling niet gelijk meisjes ademen sneller en ik weet eigenlijk niet waarom…

Staat ´n nieuwe dag op stapel zet zich op de kaart Beter te zeggen: de ochtend bloost of gloort Maan met nacht door ´t sluiplicht vermoord De wekker ben ik voor de stemmen van m´n kinderen Vervuld de kamers van ´n onbeschreven stilte niets kan me hinderen Zelfs niet ´t blaffen van ´n hond op straat.…

Op die amberkleurige rots zonder enig respijt beschreef ik er met krijt mijn pasverworven trots Verwacht maar 't kwam toch plots ik die nu m'n eigen leven leid heb me nu bevrijd van haar zogenaamde gave Gods Nu slapen w'in aparte bedden omwille van die relatie maar je kan er om wedden Dat ik zelfs zonder je gratie mezelf wel weet…