Alle inzendingen over boeken

Ik heb van een mededocent een geweldige tip gekregen, hij had via een website van het Enschedese bedrijf Unica Print zijn eigen boek gemaakt en besteld via hun website. Hij was zeer te spreken over de assistentie van het bedrijf, en de kwaliteit van de boeken is uitmuntend te noemen.…

Zoals men, gaande door een lange straat, (Die, somtijds zich verbredend tot een plein, Of soms ophoudend, waar de bruggen zijn, Van dit eind van de straat naar 't ander gaat) Zo bont des 's avonds in helle schijn, Die van het winkel-licht naar buiten slaat, Elk mense-popje ziet, dat gaat of staat, Dat hoofd en schouders 't aller-lichtste…

Die gevel-toppen gunt uw zachte schijnen, Die eeuwig weer in ons te wekken lust, Der schoonheid pelgrims, de eeuwige trekkens-lust, Zon-stralen, gij, 't zij, waar in de woestijnen Of land-, of zeeë-vlakten en eindloos deinen, Uw rustloos licht op lege leegten rust, 't Zij gij de heilige kracht of 't teder kwijnen Van uwer liefste kinderen…

En onder 't zuiver-gele gas-licht blozen Blanke arme' en halze', en glanst het gouden haar, En kruise' of spreiden zich in roze hozen De fijne slanke benen, paar naast paar. De blouse' omsluite' in veler-hande posen De lichamen, die groeiden jaar en jaar Tot schoot en boezem konden voede' en kozen Wat in haar groei' met pijn en lijfs-gevaar…

Hein Boeken (1861-1933)…

Des daags scheen ’t helle licht uit ’t volop-blauw En flikkerde op het water, en de stenen Van huizen en straten waren wit beschenen En grijs bestrepeld met der takken schauw*, En in de ganse stad waren door-énen De warmte en schaduw, ’t zonne-licht en kou, En waar de warmte lag in de luwte lauw Woei felle wind om huizen-hoeken henen. Wit…

Geen klacht om 't vlieden van de snelle jaren Noch zelfs om 't naderen van de zwarte dood. Zo min als, stralend goud door gouden blaêren, De zon treurt, daar zij zinkt in 't gloeiend rood. Slechts Éne weet, daar andren op mij staren, Meelijdend, met mijn eenzaamheid en nood, Slechts Éne weet wat heuchnis ik mocht garen, Wat gouden oogst…

Wat is dat toch een leventje van u, Alles te doen met uwe kleine handjes, Zo klein en fijn weglopende in de randjes Der mouwtjes, die weghouden in schaduw Uw armpjes, die zo warmpjes en zo luw Ligge' aan uw lichaam; en uw kleine tandjes, Zij knabblen al wat komt over de randjes Van uwe lipjes, nog van kussen schuw. En toch,…

De meeste mensen vechten hun leven lang tegen datgene wat hun geluk, hun vreugde en hun welstand kan worden.…

wat ik denk bedrijven de woorden een stille liefde dus sluit het boek en je sluit mij…

Wegzinken in dit boek, één worden met de woorden en lijnen...…

Toen het boek dichtsloeg. En het bloed niet meer door mijn aderen joeg. En er geen bladzijde meer werd toegevoegd. Wist ik dat mijn leven was, als een boek.…

Met kennis zwaar beladen en bezeten van het woord door mensen toch verraden geciteerd vaak woord voor woord. Mijn woord vertelt als staal ja, fluistert ook van liefde verhaalt van pracht en praal en dat ene woord, dat ‘t hart doorkliefde. Op torenhoge stapels aanbeland werd ik door hen die mij begrepen uit angst dan ook finaal verbrand…

We waren beiden één gedicht lazen in dezelfde boeken op de eigenste bladzijden. Verliefd op dezelfde onuitgesproken letters vol lippenstift. als een geschrift verstoken achter woorden die wachten op morgen, ontgaan aan het nu. Verder dan de vriendschap lag onze liefde niet; Alleen geduldig dralen aan de waterput in de veranda.…

Ik heb me voorgenomen geen dikkere boeken te schrijven dan ik wil lezen, en ik wil geen boek lezen dikker dan tweehonderd bladzijden.…

Vanaf 18 maart 2009 is mijn boek een feit. De mensen van nederlands.nl hebben de afgelopen jaren vele schrijfsels met mij gedeeld, dankbaar ben ik dat ik dit platform heb mogen genieten. Ik laat jullie graag delen in de overwinning die ik heb mogen behalen!…

Want hoe gaat dat nietwaar, ge zijt te moe om een boek te schrijven, en schrijft dan een zin met zes woorden. En meestal staat daar dan evenveel in.…

Ja maar ik kan niet overweg met de catalogus zegt j. j. ik kan het boek niet in de kast terugvinden. Welk boek zoekt u, zegt meneer foppe. Een oud boek met een vogeltje er op. O, dat is j. torens van de ouderwetse vogelboeken van Verkade zegt meneer foppe en leidt de man naar een afgelegen plek in de grote bieb vol met boeken.…

Eén heilig boek voor de hele mensheid zou voor minder ellende en diversiteit gezorgd hebben.…

Ik denk aan het percentage mensen dat een boek gaat lenen in zijn eigen bieb. Of mediatheek. Of informatiecentrum. Of bibliotheek. En dit boek dan wil terugbrengen in een andere plaats. Ook wanneer u ergens anders in Nederland bent kunt u een boek halen. Dat is leuk natuurlijk en als schrijver moedig ik lezen van boeken natuurlijk aan.…

Heel zachtjes eigenlijk zonder geluid sla ik de bladzijde om de laatste, het boek is uit Hoofdstuk na hoofdstuk meegeleefd en opgezogen woord voor woord beleefd soms tot tranen toe bewogen De hoofdpersonen in het verhaal komen in mijn hoofd tot leven het wil mij zeggen dat 't boek goed is geschreven Jaloers kan ik zijn op de stijl…

Op de plank ligt een boekwerk, dat ik heb gemaakt voor jou. Heel wat uurtjes werk liggen daar, omdat ik je wat geven wou. Op de plank ligt dat dikke pakket, waar ik ons in gespiegeld heb. Van ons samen boos zijn, tot ons urenlange geklep. Op de plank ligt onze liefde op papier, met vele foto's en gekke dingen. Dat we samen vanuit Valkenburg…

Er is een boek dat nog niemand las. Alleen ik heb het in je ogen gelezen. Het staat vol ongeschreven gedichten over wat tussen ons is of was. Je vindt het gestrand op de grens tussen onze eb en vloed. Daar hoor je geknarsetand op woorden.…

Over ons ben ik een boek aan het schrijven maar ik ben nog maar bij het begin ik verdiep me vandaag de dag steeds meer in jou ik leef me helemaal in Ik ben nog maar pas begonnen vanaf het moment dat ik je zag ben zo dankbaar en voel me uitverkoren dat ik over ons schrijven mag Wat er verder gaat gebeuren is niet bekend daarvoor…

De strijd der gelovigen, beschreven in het boek. Indoctrine gestuurd door zelfbestuur, en zo blijft het einde zoek.. De reden tot geloven, voor de één slechts een houvast, laat de kaars heel langzaam doven, en zorgt voor een pijnlijk, ondraaglijke last...…

streep begin voorzichtig weer te leven sluit het hoofdstuk, trek de streep maar liever toch nog ietsje langer want steeds als ik “gesloten” schrijf word ik weer een beetje banger dus ik vraag je, blijf in mijn hart en breng in mijn dromen soms nog een bezoek want ik begin wel een nieuw hoofdstuk maar het blijft toch nog hetzelfde boek…

Toen ik nog geen boeken had hadden wij één boek. Het boek der boeken heette dat, het was geen pocketboek. Het was een heel dik boek, dat in een zwarte omslag als een baksteen op de hoek van de schoorsteenmantel lag. Het bindwerk was versleten, de rug van leesgenot gekromd, de bladen vet van 't vette eten.…

dromen door mij heen als een film afgespeeld met een open eind is dit wat je wilt wanneer sluit je het eens af jij komt in elk hoofdstuk voor wanneer is het afgelopen ik lees maar door en door ik vergeet te slapen ik eet niet meer ik wil het hoofdstuk sluiten met een goed gevoel dit keer…

Een enkele keer bezing ik mijn boeken. Vandaag heb ik een plank vrij gemaakt, waar ik zeven boeken kan plaatsen. Als ik over mijn scherm heen kijk, zie ik zeven boeken. Deze boeken zijn de boeken die op een bepaald moment in mijn leven kwamen en die mij iets bijzonders zeggen.…

Ik had er geen zin in, maar aangezien dat bij mij met zowat alles het geval is, deed ik het toch maar.…