Alle inzendingen over bravoure

Ze zitten vol bravoure in hun blik of achter glas Maar eenmaal in de pan dan is dat stoere snel verdwenen Dan willen ze alleen maar terug naar mamma in de kas Dan schijten peulen peulen en dan zweten penen penen…

Slechts op basis van te weinig intellect en teveel bravoure...!…

Het met snelrecht aanpakken van de relschoppers en plunderaars - zoals met bravoure aangekondigd door ministers Grapperhaus en Dekker - zal in de rechtstaat nog niet meevallen.…

Afgezien van het doeltreffend nemen van strafcorners waren de Argentijnsen ons opzichtig de baas in techniek, tactiek, bravoure, spelvreugde en het benutten van de shoot-outs...…

Weet echter een ding, zeker door je bravour niet te meten, 't heel verstandig is de mens als zodanig in zijn waarde te laten, want met al je wijsheid verspeel je veel vriendschap en hebt dat klaarblijkelijk niet in de gaten!…

Al sinds de ochtenddauw in touw verbonden met een lijn verbeiden aanwezig voor gezette tijden routine lijkt in ogenschouw De vreugde daar te staan, te staren op langsvarend bries bravoure aan zijde lokt het zijn retour naar waar de wezens innig waren Elke vezel voelt gerust iedere tel verwacht de hang herkenning in zichzelf te slaken…

', vraagt René Bravour aan zijn boezemvriend Hendrik de Clerck, die een joint in elkaar aan het pielen is, wat door zijn trillende handen maar amper lukt. 'Nee, vertel!' 'Nou man, dat is één met zúlke tieten en een wiegelkont waar je U tegen zegt!' 'Ga weg, man, maak dat de kat maar wijs!' 'Ik zweer het je, dát is echt een mokkel voor jou!…

(Groot Dictee der Nederlandse taal 2002) het valt voor reizigers beslist niet mee ze worden vaak sans gêne overvallen door passagiers die met bravoure brallen zij gsm’en luid in de coupé en ook ascetische klavecinisten worden door riedels rauwelijks gestoord laatst is een herrieschopper haast vermoord door stilte eisende avant-gardisten…

van d`r gezemel in purper schijn van zonnehemel haar dorre klauwen in gebed De brandewijn is al verdampt toch blijft vergane glorie wenken ze prevelt zonder na te denken geheest accent, bekroond en stram Ze dompelt polsslag in het blauw laat daar haar slinken verder rijpen zonder het helder te begrijpen In schemering keert pril bravoure…

mijn naam ligt begraven onder groen en oprecht diep het niet op roep er niet om ik was als een streng van haar diepzwarte vlecht spuug maar uit wat brandt op het netvlies van toen ik diende de koning met bundels bravoure schaakte de schoonste op een veld van katoen voor je mijn jonge geest slijt langs rotsnagels omlaag huid openrijt…

zie hoe lippen nippen aan het glas waar mijn emoties in gaan stikken je breekt het nonchalant neemt en passant mijn glimlach mee kijkt naar het zand dat strand is voor de zee wat je denkt golft langzaam bij me binnen in scherven kom ik eindelijk weer bij zinnen jouw vloed is op haar hoogste punt het strand is smal en ik bravour…

Als we even later het gebouw binnenlopen, zien we de levensgrote foto’s van Sven Kramer en Irene Wüst aan de muur. ’Ik word net zo goed als Sven Kramer’, roept zoon vol bravoure, en hij meent het. Ik ben de enige volwassene op de baan die de uiterste buitenrand pakt, heel behoedzaam.…

Want met de komst van haar lichaam en geest in mijn zorgeloos leven, is al mijn bravour en heldenmoed verdreven kwetsbaar ben ik nu, en vaak zo ongerust, een gevoel dat pas overgaat als zij mij stralend kust. Ze woelt plots, en opent dan haar ogen blauw, en vraagt mij slaperig : ‘Papa, waarom huil je nou ?’…

“Ach,” zei mijn buurman vol bravoure. “Je voelt er niks van zelfs geen steek. Trouwens ’t staat ook noch heel stoer zo helemaal bloot en kaal en week.” In ’t ziekenhuis dus aanbeland Daar werd ik vrij vlot opgeroepen. Ik gaf de arts ’n klamme hand en dacht “Oh shit! Nu moet ik ook nog poepen.”…

Waar zestiger Peter Jan ondanks al zijn gênante struikelpartijen nog een zweem van jongensachtig bravoure weet te bewaren en zij de looks van een oudere Madam om zich heen drapeert, waardoor je met een combinatie van half dichtgeknepen ogen en een fikse borrel misschien nog net...,zien we grootvader Slagter naast zijn kleindochter staan waarmee hij…

Gérard, de jongste, die veel branie en bravoure uitstraalt op de foto, voltooide de Mulo niet, maar werd vertegenwoordiger in schoolartikelen. We gaven hem onder elkaar de liefkozende maar spottende bijnaam: "Der grosse Vertreter".…

Als hij niet op tijd springt naar de volgende baan, wordt immers duidelijk dat zijn met veel bravoure gestarte plannen helemaal niet het effect hebben dat hij met ijzeren zekerheid voorspelde. Als iemand te lang blijft zitten, zou hij niet alleen het beleid in gang kunnen zetten, maar ook nog uitvoeren. Voor het bedrijf is dat ook niet erg.…

In zijn stem klinkt bravoure en tragische bedachtzaamheid, zoals in ‘A Thousand Stars’ en ‘Lost Without You’. Mijn kennismaking met Billy verloopt via 62 songs op Classics and Collectibles. Dit super-overzicht wapende mij tegen nieuwe onheilsberichten over geklungel in het pingponglandschap.…

De bravoure van de haringman verkruimelt voor onze ogen tot een schamel verontschuldigend glimlachje. Er is met haar opmerking een boodschap meegekomen in de geheimtaal die echtparen na vele jaren samenzijn ontwikkelen en die voor een buitenstaander niet te kraken valt. ‘De saus is op!’…

Nee, ga weg zeg, dat heb je vast zelf geschreven, wat een verstild ontzag riep jij bij ons op, de tranen lagen aan de oppervlakte, wat een ongekunstelde bravour en wat een welgemeende passie!…

Mengeling van ontzag en bravoure in mijn vaders ogen. Nat van de golven zout water die als een regenbui op ons was neergedaald. We lachten. Snel de auto in, weer naar huis, niet voordat hij zijn bril haastig had droog gewreven.…

Vol bravoure noemde hij me op een gegeven moment Claartje koe, omdat hij mijn naam nog nooit eerder gehoord had. Met een beetje met venijn zei ik hem dat hij wel wat grof was. Het was ook een moment van nare herinneringen. ”Waar kom je vandaan ?”, vroeg ik en voegde er aan toe, “zeker uit het westen”.…

Hoewel er een tikje ironie in haar stem te bespeuren valt, verkruimelt de bravoure van de haringman voor onze ogen tot een schamel verontschuldigend glimlachje. Er is met haar opmerking een boodschap meegekomen in de geheimtaal die echtparen na vele jaren samenzijn ontwikkelen en die voor een buitenstaander niet te kraken valt.…

Ik zie voorlopig nog geen types met capuchons op het trottoir met sabotageacties een ravage aanrichten bij de Franse ambassade maar onze premier zou carte blanche moeten krijgen om met bravoure die vervelende quiche-vreters achter hun bureau vandaan te trekken en ze toe te schreeuwen: “Wij zijn verdomme nationalisten pur sang!”…

"Ik zal jullie eens een poepie laten ruiken," zeg ik met een bravoure die ik niet echt meen. Mijn zoon schatert het uit. We zitten in de auto op weg naar de ijsbaan. Ik heb sinds kort nieuwe schaatsen. Bij het huren van schaatsen hield ik nog een slag om de arm. De toon is gezet, nu moet ik wel.…

„U weet het zelf ook niet, zie ik”, mengeling van beleefdheid en bravoure. „Ach, Klein Scheveningen”', herpak ik mezelf. „Die kant op”, wijs ik. Met ronkend geweld scheuren ze weg. Gelukkig, de ganzen zwemmen al in de vijver. Verval is serieus angstaanjagend bij een hersenaandoening als dementie.…

Ik sta aan de grond genageld, niet in staat om met mijn gebruikelijke bravoure de buitendeur voor je open te duwen. Dit moet het zijn, dit is ze. Dit is ernstig. Een nieuw en vol gevoel, iets van voor altijd, wat ik niet ken. Maar ook beducht. Dit meisje gaat dichtbij komen, dwars door het beeld dat ik overal succesvol in leven houd.…

"U weet het zelf ook niet, zie ik," mengeling van beleefdheid en bravoure. "Ach, Klein Scheveningen," herpak ik mezelf. "Die kant op," wijs ik. Met ronkend geweld scheuren ze weg. Gelukkig, de ganzen zwemmen al in de vijver. Verval is angstaanjagend bij een hersenaandoening als dementie.…

Deze bravoure was niet alleen grappig, maar bovendien ook enorm sensueel. De zwarte ridder van de duisternacht zorgde voor ontspanning en plezier op een moment dat Bjarne daar erg aan toe was. Het duurde niet lang totdat Bjarne weer alleen was, maar hij zou nooit meer zo alleen zijn als voorheen.…

we op De Heuvel aankwamen zette juist een fanfare-orkest in met enkele nummers ("Country road, take me home") en de muziek, afkomstig van de schallende, goudkleurige trompetten, de tuba's, de saxofoons en de drums, drong door tot in mijn wezen, vond weerklank in mijn hart en zij joeg de tranen naar mijn ogen, eveneens tranen om zoveel vuur en bravoure…